ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

Το σπίτι του Θεού 

1.   2.   3.

ΣΤΟ ΟΡΙΟ

ΧΑΝΙΑ
. Με την καταδίκη της Ελλάδας κατέληξε η κατάρρευση ενός τοίχου από τον περίβολο του καθολικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Χανιά πριν από έντεκα χρόνια (Ιούνιος 1987). Ο τοίχος είχε καταρρεύσει κατά την ανέγερση διπλανής οικοδομής και η Καθολική Εκκλησία προσέφυγε στο δικαστήριο και δικαιώθηκε. Αλλά οι αντίδικοί της κέρδισαν τελικά την υπόθεση, καθώς Εφετείο και Αρειος Πάγος έκριναν ότι η Καθολική Εκκλησία δεν είναι νομικό πρόσωπο και ως εκ τούτου δεν έχει δικαιοπρακτική ικανότητα. Αποτέλεσμα, η καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων για θρησκευτικές διακρίσεις (Δεκέμβριος 1997).

ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ. Εθνικό και θρησκευτικό έγκλημα χαρακτήρισαν προ μηνών μοναχοί της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος την απόφαση του υπουργείου Πολιτισμού να συντηρήσει το υπό κατάρρευση τζαμί της πόλης στο οποίο φυλάσσεται συλλογή αρχαίων γλυπτών. Και μίλησαν για επικείμενη "ανέγερση μιναρέ" και για "ύψωση της ημισελήνου στη Ναύπακτο". Από κοντά και ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Ι. Καρακώστας, ο οποίος έσπευσε να φέρει το "σκάνδαλο" στη Βουλή και να απευθύνει ερώτηση στον υπουργό Πολιτισμού "με ποια λογική θα ανεγερθεί μιναρές στη Ναύπακτο και θα κυματίσει ξανά η ημισέληνος" (Απρίλιος 1998).

ΛΑΜΙΑ. Το Πάσχα του 1996 σημειώθηκαν βομβιστικές επιθέσεις στον - καθόλα νόμιμο- ευκτήριο οίκο των Μαρτύρων του Ιεχωβά της πόλης. Ο δράστης συνελήφθη και ομολόγησε την πράξη του, αποδίδοντάς την στη βαθιά του πίστη και στη σχετική παρότρυνση της Παναγίας. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση εννέα ετών, άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος.

ΠΕΛΕΚΗΤΗ. Σε "ειρηνική και συμβολική" εκδήλωση διαμαρτυρίας καλούσε τον Ιανουάριο του 1997 τα χριστιανικά και προσφυγικά σωματεία του νομού Ροδόπης ο μητροπολίτης Μαρωνείας Δαμασκηνός με στόχο να εκφράσουν την αντίρρησή τους για το σχέδιο ανέγερσης μιναρέ ύψους 16 μέτρων στο τέμενος του οικισμού Πελεκητή. 

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ. Σε δύο μήνες φυλακή με τριετή αναστολή καταδικάστηκε τον Μάρτιο του 1997 στη Θεσσαλονίκη η γενική διευθύντρια του Ωδείου Αθηνών Χαρά Καλομοίρη. Ο λόγος για τον οποίο σύρθηκε στα δικαστήρια η κ. Καλομοίρη ήταν ότι δεν είχε άδεια λειτουργίας "ευκτηρίου οίκου" για την "παραθρησκευτική βουδιστική ομάδα της στον Χολομώντα Χαλκιδικής", η οποία λειτουργούσε σε χώρο που εμφανιζόταν ως παραθεριστικό κέντρο. Εναντίον της είχαν διαμαρτυρηθεί οι μοναχοί του Αγίου Ορους και είχε συνταχθεί αναφορά από τους εντεταλμένους για θέματα αιρέσεων αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο και μοναχό Αρσένιο. Τη δικαστική έρευνα κατά του "βουδιστικού μοναστηριού" είχαν προκαλέσει δηλώσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και ψήφισμα κατοίκων της περιοχής. Η υπόθεση απασχόλησε τη Διεθνή Αμνηστία, το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Αναφορών κ.ά.

ΗΡΑΚΛΕΙΟ. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1996 η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης γιατί δεν επέτρεψε στους Μάρτυρες του Ιεχωβά να ιδρύσουν τόπο λατρείας στην πόλη.

ΚΙΜΜΕΡΙΑ. Σε ποινές φυλάκισης από δύο μηνών έως είκοσι ημερών καταδικάστηκαν στις 3 Ιουνίου 1997 από το Πλημμελειοδικείο Ξάνθης 18 κάτοικοι του χωριού, μεταξύ των οποίων και ο ιμάμης, επειδή συμμετείχαν στις εργασίες επέκτασης του τζαμιού των Κιμμερίων. Η υπόθεση είχε ξεκινήσει τον Νοέμβριο του 1996, όταν ανακλήθηκε η άδεια, βάσει της οποίας θα γινόταν επέκταση του τζαμιού και ανέγερση μιναρέ. Ακολούθησε ένταση με επερωτήσεις στη βουλή, διαμαρτυρίες των κατοίκων και σύλληψη όσων δούλευαν στις εργασίες επέκτασης.

ΘΗΒΑ. Από την επιστολή του μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Ιερώνυμου προς τους πολιτευτές Βοιωτίας και Εύβοιας το 1989 σχετικά με το θέμα των εγκαταστάσεων των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην περιοχή του Ελαιώνα: "Στην περιοχή Ελαιώνος-Αρματος Θηβών χιλιαστές με ύπουλο τρόπο αγόρασαν τεράστιες εκτάσεις του εύφορου κάμπου των Θηβών, τις μεταβίβασαν στους χιλιαστές του Μπρούκλιν, της Μασαχουσέτης, της Αγγλίας, της Ιρλανδίας κ.α. και σ' αυτές δημιουργούν τεράστια συγκροτήματα που θα γίνουν το ορμητήριό τους για τον ελλαδικό και ευρύτερο μεσογειακό χώρο. Επομένως δεν πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις χιλιαστών, οι οποίοι είναι ελεύθεροι σαν πολίτες να έχουν τις προσωπικές τους ιδέες, αλλά για διεθνές κέντρο εξαρτώμενο από ύποπτους χώρους με εχθρικούς σκοπούς κατά της πατρίδος και της πίστεώς μας".



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Μακαρίου Συμεών, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης "Τα Απαντα"
(Εν Λειψία της Σαξονίας 1791). Λεπτομέρειες για τις ορθόδοξες προδιαγραφές των οίκων του Θεού. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή διαλόγου και η έκδοσή του είχε στόχο την ενημέρωση των κληρικών της εποχής. Φυσικά οι γενικές δογματικές αρχές παραμένουν σε ισχύ.

Αγαπίου Ιερομονάχου και Νικοδήμου Μοναχού "Πηδάλιον" (εκδόσεις "Αστήρ", Αθήναι 1959). Σύνοψη και ερμηνεία όλων των ιερών κανόνων της ορθοδοξίας, με αναφορές στο χτίσιμο και τη διατήρηση των εκκλησιών.

Χασάν Πατσαμάν "Σταγόνες από το Ισλάμ" (Κομοτηνή 1989). Εκλαϊκευμένη παρουσίαση του μουσουλμανικού δόγματος, γραμμένη από έναν ιεροκήρυκα, μέλος της μειονότητας της Δυτικής Θράκης. Στο κεφάλαιο περί τεμένους αναλύονται τα στοιχεία του οίκου του Αλλάχ.

Ηλία Μεσσίνα "Οι συναγωγές της Θεσσαλονίκης και της Βέροιας" (με τη συνεργασία του Ιωνα Βασιλειάδη, εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα 1997). Στοιχεία, φωτογραφίες και σχέδια άπό 70 περίπου εβραϊκές συναγωγές των δυο πόλεων της Μακεδονίας. Από αυτές σήμερα σώζονται ελάχιστες.


ΔΕΙΤΕ

Παρακαλώ, γυναίκες μην κλαίτε
, των Σταύρου Τσιώλη και Χρήστου Βακαλόπουλου (1982). Ο οίκος του Θεού ως χώρος για πάρτι. Ενα εκκλησάκι της Αρκαδίας μετατρέπεται σε θέατρο πολλών και διαφόρων, όταν η αναπαλαίωση των τοιχογραφιών του ανατίθεται σ' ένα επεισοδιακό καλλιτεχνικό δίδυμο.

Καμιά προσευχή για τους πεθαμένους (A prayer for the dying) του Μάικ Χότζις (1987). Ο οίκος του Θεού ως τελευταίο καταφύγιο. Ενας μετανιωμένος εκτελεστής του IRA, καταδιωκόμενος από αστυνομία και παλιούς συντρόφους, καταφεύγει σε μια εκκλησία.

Η πυραμίδα του φόβου (Young Sherlock Holmes) του Μπάρι Λέβινσον (1985). Ο οίκος του (ξένου) Θεού ως απειλή. Μαθητής ακόμα, ο Σέρλοκ Χολμς αποκαλύπτει πως ο μυστικός ναός μιας αιγυπτιακής σέχτας αποτελεί άντρο μιας θανατηφόρας συνωμοσίας κατά των ("καθαρών") Λονδρέζων.

(Ελευθεροτυπία, 25/10/1998)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ