ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ


Κυνηγοί πράσινων μαγισσών 

1.   2.   3.


Βιομηχανία λάσπης


Στις 6 του περασμένου Σεπτεμβρίου, το πλοίο "Σείριος" της Greenpeace κατέπλευσε ανοιχτά της Λάρυμνας στο Βόρειο Ευβοϊκό, για να εμποδίσει την καταστροφική πρακτική της ΛΑΡΚΟ. Για όσους δεν το γνωρίζουν, η εταιρεία που ανήκει στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, παράγει εκτός από το σιδηρονικέλιο και κάπου 1 εκατομμύριο τόνους τοξική σκουριά κάθε χρόνο. Η σκουριά κατά παράβαση διεθνών και εθνικών κανόνων ποντίζεται αδιάκοπα στα νερά του Ευβοϊκού με επιπτώσεις σοβαρές για την υγεία των κατοίκων. Με λίγα λόγια, το ψαράκι που τρώμε από τα νερά της ευρύτερης περιοχής (όσο ακόμα επιβιώνει μέσα στα δηλητηριασμένα νερά) μπορεί να είναι φρέσκο αλλά δεν είναι καθόλου υγιεινό.
Τις επόμενες δέκα μέρες -που δυστυχώς δεν φαίνεται να συγκλόνισαν και πολύ κόσμο- παρά τα εντυπωσιακά πλάνα, που όλοι πρέπει να είδαμε στους δέκτες μας (με τις ριψοκίνδυνες επιχειρήσεις των οικολόγων ακτιβιστών και τη σύλληψή τους), σημειώθηκαν σπουδαία γεγονότα. Ολα δείχνουν ότι μέσα στο κλίμα της γενικευμένης ιδεολογικοπολιτικής σύγχυσης και των άλλων δυσμενών κοινωνικών εξελίξεων, η οικολογία φεύγει κάπως από τη μόδα. Οι συμμαχίες και τα μέτωπα αλλάζουν. Με το πρόσχημα των θέσεων εργασίας που κινδυνεύουν από τις παρεμβάσεις της Greenpeace, οι εργαζόμενοι στην συγκεκριμένη επιχείρηση, αλλά και η ηγεσία του συνδικαλιστικού κινήματος (ή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, όπως πολλοί χαρακτηρίζουν -καθόλου άδικα- τη ΓΣΕΕ και τα Εργατικά Κέντρα), αγκαλιάστηκαν με την εργοδοσία και ταυτίστηκαν με την κρατική καταστολή. Το φαινόμενο αποτελεί ενός είδους τομή στο σύγχρονο πολιτικό στερέωμα και για κανένα λόγο δεν οφείλεται στις "υπερβολές των επαγγελματιών οικολόγων". Φτάσαμε στο σημείο τα συνασπισμένα συμφέροντα του ρυπογόνου κεφαλαίου (που πίνει νερό στην υγειά της ΟΝΕ) να πηγαίνουν χέρι χέρι με τον "Αυριανισμό", τον πάσης φύσεως φτηνό λαϊκισμό και τους πιο "γνήσιους" προστάτες του προλεταριάτου. Η λασπολογία κατά της διεθνούς οικολογικής οργάνωσης και τα απίθανα ψέματα που ειπώθηκαν στην αίθουσα του δικαστηρίου κατά τη δίκη των εννέα μελών του ελληνικού γραφείου της Greenpeace, δεν είχαν προηγούμενο. Τελικά οι οικολόγοι αθωώθηκαν, η αρμόδια υφυπουργός Ανάπτυξης Αννα Διαμαντοπούλου (μετά από 10 ολόκληρες μέρες) παραδέχτηκε ότι η ΛΑΡΚΟ πρέπει να βρει άλλους τρόπους να πετάει τα δηλητήριά της, αλλά η συκοφαντία μένει. Η οργανωμένη αντιοικολογική αντεπίθεση μοιάζει να πιάνει τόπο και στην Ελλάδα. Να 'ναι καλά και το "συνδικαλιστικό κίνημα".
"Ειπώθηκε και γράφτηκε, όχι βεβαίως επίσημα, ότι πίσω μας κρύβονται σιωνιστικά και ρώσικα συμφέροντα, τα οποία θέλουν να κλείσει η ΛΑΡΚΟ", μας λέει ο Νίκος Χαραλαμπίδης υπεύθυνος των εκστρατειών του ελληνικού γραφείου της οργάνωσης. "Πέρα από τις φραστικές επιθέσεις, και κάποιους προπηλακισμούς που δεχτήκαμε στο δικαστήριο από ανθρώπους της ΛΑΡΚΟ και εκπροσώπους των σωματείων, αντιμετωπίσαμε και μια πρωτοφανή τακτική από τους υπεύθυνους της εταιρείας και της πολιτείας. Χωρίς να το λένε ευθέως, οι δικηγόροι της εταιρείας, μας παρομοίαζαν με τρομοκρατική οργάνωση. Αμφισβήτησαν το ρόλο των κοινωνικών κινημάτων γενικώς. Ελεγαν ότι 'εμείς είμαστε το κράτος, και δεν μπορείτε εσείς να προκαλείτε αλλαγές στις αποφάσεις του κράτους, όποιες κι αν είναι αυτές, δεν σας πέφτει λόγος'".
"Παράλληλα, πρόσβαλαν την αξιοπιστία των επιστημονικών δεδομένων και τη νοημοσύνη μας", δηλώνει ο διευθυντής της Greenpeace στην Ελλάδα, Στέλιος Ψωμάς. "Κυβέρνηση και ΛΑΡΚΟ χρησιμοποίησαν τον επικεφαλής του ΕΚΘΕ (σ.σ. Εθνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών), ο οποίος δημοσιοποίησε ένα κείμενο για τις ανάγκες υπεράσπισης της εταιρείας, που αμφισβητεί το κύρος των ίδιων των ερευνητών του. Αυτά που έγραφε έρχονταν καταφανώς σε πλήρη αντίθεση με τη μελέτη του ΕΚΘΕ, και μάλιστα με τη δικαιολογία ότι οι ερευνητές του όταν συνέτασσαν τη μελέτη ήταν συναισθηματικά φορτισμένοι. Επί πέντε χρόνια οι άνθρωποι ...είχαν συναισθηματική φόρτιση." Μόλις τον περασμένο Μάρτιο, όπως γνωρίζουν οι ειδικοί, το ΕΚΘΕ είχε ζητήσει να πάψει η απόρριψη της σκουριάς στη θάλασσα και να αναζητηθούν άλλες λύσεις. "Η αλλαγή πλεύσης στη δίκη έγινε, προφανώς, με εντολές άνωθεν", εξηγεί ο κ. Ψωμάς.
Και στο παρελθόν τα μέλη του οικολογικού κινήματος έχουν ακούσει απίστευτα επιχειρήματα απ' όσους έχουν συμφέρον να τους κάνουν να σιωπήσουν. Η κλασική ιστορία με τα "αδιαφανή οικονομικά" της οργάνωσης έρπει ακάθεκτη. "Κι όμως ο οικονομικός μας απολογισμός υπογράφεται από ορκωτούς ελεγκτές, χωρίς να μας υποχρεώνει κανείς να το κάνουμε. Κάθε χρόνο τον δημοσιεύουμε. Τα έσοδά μας προέρχονται αποκλειστικά από τις συνδρομές των χιλιάδων φίλων μας. Αρνούμαστε οποιονδήποτε σπόνσορα", δηλώνει ο κ. Ψωμάς. "Σε μία από τις πρώτες μας παρεμβάσεις, έξω από τη Βουλή, για τη μόλυνση από τα διυλιστήρια, τέθηκε το μείζον ερώτημα, από πολιτικά και άλλα πρόσωπα, για το πού βρίσκουμε τόσα λεφτά ώστε να πραγματοποιούμε τις κινητοποιήσεις μας. Σας βεβαιώνω ότι το κόστος εκείνης της διαμαρτυρίας ήταν ακριβώς 50.000 δρχ.". Αλλά τα ισχυρότερα χτυπήματα κατά της οργάνωσης, διεθνώς και στην Ελλάδα, αναφέρονται στην αξιοπιστία της. "Πρέπει να αποδεικνύουμε τα αυτονόητα της περιβαλλοντικής επιστήμης, όχι έναντι της γενικώς καχύποπτης κοινής γνώμης, αλλά ιδίως αντιμετωπίζοντας τους ειδικούς, τους υπευθύνους των επιχειρήσεων, τους πολιτικούς και τους δημόσιους λειτουργούς. Αυτό είναι πραγματικά εξοντωτικό", λένε οι συνομιλητές μας.
Η καλύτερη μέθοδος, για να μην προχωρήσουν σε επικίνδυνο βαθμό οι δαιμονολογίες και τα ψέματα που συγκροτούν τη στρατηγική της αντιοικολογικής προπαγάνδας, είναι η δημοσιότητα, η μελέτη και η προσφυγή στον ορθό λόγο. Για τους επικεφαλής της ελληνικής Greenpeace, υπάρχουν και δύο ακόμα όπλα: Η υπομονή και το χιούμορ. "Από τη μια πρέπει να έχουμε συμπεριφορά τύπου Γκάντι για να αντιμετωπίσουμε τις χυδαίες λεκτικές προκλήσεις που δέχονται τα μέλη μας -κυρίως οι γυναίκες- από τους τραμπούκους των εταιρειών, με τις οποίες ερχόμαστε σε ρήξη, και από τη άλλη οφείλουμε να ανασκευάσουμε τις τερατολογίες που κυκλοφορούν, και έξω από τις συγκεκριμένες αντιπεριβαλλοντικές επιχειρήσεις, αξιοποιώντας όλη την αισιοδοξία μας". Και εξηγεί ο Νίκος Χαραλαμπίδης: "Οταν πήγαμε στη ΣΙΝΓΚ που παράγει προϊόντα καταστροφής του όζοντος, ειπώθηκε ότι δεν υπάρχει τρύπα του όζοντος. Οτι αυτά είναι ψέματα της NASA. Μετά στους Μύλους Σόγιας κυκλοφόρησε ότι χτυπάμε μια αμιγώς ελληνική επιχείρηση επειδή δεν θέλουμε να τα βάλουμε με τις πολυεθνικές της γενετικά μεταλλαγμένης σόγιας, παρότι όλος ο κόσμος ξέρει τις μάχες που δίνουμε με τις πολυεθνικές των τερατογενέσεων. Στη ΔΕΗ είπαν ότι πάμε γιατί είναι δημόσια και ευαίσθητη, επομένως ανεκτική, ενώ αφήνουμε άθικτους τους Βαρδινογιάννηδες και τους Λάτσηδες. Οταν προχωρήσαμε σε συμβολικές καταλήψεις στην ΠΕΤΡΟΛΑ και την ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ έλεγαν ότι δουλεύουμε για τις 'επτά αδελφές'. Κι όμως τότε είχαμε τη μεγάλη καμπάνια κατά της Shell. Στην Κρήτη, που προωθούμε την ηλιακή ενέργεια, κατά του νέου εργοστασίου της ΔΕΗ, κατηγορηθήκαμε, ότι τα 'παίρνουμε' από ανταγωνιστές της ΔΕΗ προωθώντας νέες τεχνολογίες σε βάρος των 'εθνικών' μας πόρων. Δηλαδή του πετρελαίου και των διυλιστηρίων! Σοβαρή, δήθεν, εφημερίδα έγραψε σε πρωτοσέλιδό της ότι έχουμε υπογράψει σύμβαση με τη Βάσω Παπανδρέου. Το ψέμα ήταν τόσο τερατώδες που έπιασε".
Ακόμα και μέσα στα κοινωνικά κινήματα, η μαύρη προπαγάνδα και οι συνωμοτικές θεωρίες βρίσκουν έδαφος να διαδοθούν. Ο κ. Ψωμάς έχει λόγους να θίγεται όταν άνθρωποι που γνωρίζουν απόψεις και πρόσωπα, επιμένουν να ανακυκλώνουν ιστορίες για δήθεν αμύθητες απολαβές και αθέατες συναλλαγές με το κράτος και τις εταιρείες. "Μέχρι και με BMW και ιδιωτικά τζετ, λένε, ότι μας έχουν δει να κυκλοφορούμε".

(Ελευθεροτυπία, 11/10/1998)

 

www.iospress.gr                                   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ