ΜΝΗΜΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

Ιερά Σταγονίδια 

1.   2.   3.

 

* Ο Ιερώνυμος Κατσώνης γεννήθηκε στα Υστέρνια της Τήνου στα 1905. Ορφανός από πατέρα, περνά δύσκολα παιδικά χρόνια, καθώς η φτωχή μητέρα του αναγκάζεται για μεγάλο διάστημα να τον εμπιστευτεί σε συγγενείς για να δουλέψει μαγείρισσα σε αθηναϊκά σπίτια.
* Φοιτά στη Ριζάρειο και στα 1924 γράφεται στη Θεολογική Σχολή από όπου παίρνει το πτυχίο του στα 1928. Διορίζεται από τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Παπαδόπουλο ως ειδικός επιστημονικός του γραμματέας. Συνδέεται με την αμφιλεγόμενη Αδελφότητα Θεολόγων "Η Ζωή" και με τον προϊστάμενό της αρχιμανδρίτη Σεραφείμ Παπακώστα.
* Στα 1934 κερδίζει την υποτροφία του Μανούσειου Κληροδοτήματος για σπουδές στη Γερμανία, όπου παραμένει επί τρία χρόνια. Στη συνέχεια μεταβαίνει για ένα ακόμη εξάμηνο στην Αγγλία. Στα τέλη του 1937 καλείται στο Βερολίνο για να συμμετάσχει στην έκδοση των Χριστιανικών Επιγραφών της Ελλάδας. Ασπάζεται το μοναχισμό και στις 4 Ιανουαρίου 1939 χειροτονείται διάκονος και τοποθετείται στην Αγία Ειρήνη.
* Στα 1940 αναγορεύεται διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1939 έως το 1941 διευθύνει το περιοδικό "Εκκλησία", βοηθά στην έκδοση του περιοδικού "Θεολογία" και εργάζεται ως γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και των Συνοδικών Δικαστηρίων. Τον καιρό της Κατοχής απολύεται από τη θέση του γραμματέα και υπηρετεί ως εφημέριος του νοσοκομείου "Ευαγγελισμός". Προς το τέλος της κατοχικής περιόδου αποσύρεται από τη θέση του εφημέριου και αφιερώνεται στις θεολογικές του μελέτες και, σύμφωνα με το βιογράφο του Νικόδημο, "προσφέρει τις υπηρεσίες του στο νεοελληνικό χριστιανικό κίνημα".
* Τον Ιανουάριο του 1945 υποβάλλει στη Θεολογική Σχολή υποψηφιότητα για υφηγητής, την οποία στη συνέχεια αποσύρει σε ένδειξη διαμαρτυρίας προς τους καθηγητές της σχολής, που αρνήθηκαν να καταδικάσουν τον συνάδελφό τους Βασίλειο Αντωνιάδη. Ο Αντωνιάδης είχε καταγγελθεί από ομάδα φοιτητών και την οργάνωση "Ζωή" επειδή "δίδασκε ορθολογισμό".
* Στις 29 Σεπτεμβρίου 1945 διορίζεται πρωθιερέας των Ανακτόρων. 
* Στα 1959 εκλέγεται τακτικός καθηγητής της έδρας του Κανονικού Δικαίου και της Ποιμαντικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. 
* Στις 13 Μαϊου 1967 η χούντα τον διορίζει Αρχιεπίσκοπο Αθηνών. Κατά τον Αττικής και Μεγαρίδος Νικόδημο, "πολλοί αρχιερείς, ζύμη του παλιού κατεστημένου, αισθάνθηκαν άβολα με τη χειροτονία του. (...) Οι λίγοι, εκείνοι που είχαν μέσα τους ζωντανή την αγωνία για την ανόρθωση και την αναδιοργάνωση της ελληνικής Εκκλησίας, δόξασαν τον Θεό, που έδωσε τη Χάρη της αρχιερωσύνης στον ταπεινό δούλο Του, τον Ιερώνυμο Κοτσώνη". Απολύεται στις 19 Δεκεμβρίου 1973 από τη χούντα του Ιωαννίδη. Αποσύρεται στην Τήνο.
* Τον Αύγουστο του 1987 παθαίνει ημιπληγία. Μετά σύντομη παραμονή στην Αθήνα επιστρέφει και πάλι στην Τήνο. Πεθαίνει στα Υστέρνια στις 15 Νοεμβρίου 1988. Στη διαθήκη του είχε φροντίσει με κάθε λεπτομέρεια τα της κηδείας του: "Απέριττος και απλή, ως αναξίου μοναχού, επιθυμώ να γίνη και η κηδεία μου. Ητοι, μετά το εκ του Παναγίου Τάφου σάβανόν μου, να περιβληθώ εν απλούν ζωστικόν και μίαν δερματίνην ζώνην, ως κάλυμμα δε της κεφαλής, ένα σκούφον".


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου "Ιερώνυμος Κοτσώνης, ο Αρχιεπίσκοπος των μεγάλων οραματισμών"
(Εκδόσεις "Σπορά", Αθήνα 1990). Εκτενής βιογραφία του Ιεράρχη, από έναν στενό συνεργάτη και πιστό θαυμαστή του. Περιλαμβάνονται ανέκδοτα κείμενα του ίδιου του Ιερώνυμου.

Δρα Γιώργου Μουστάκη "Η γέννηση του χριστιανοφασισμού στην Ελλάδα" (εκδόσεις "Κάκτος", Αθήνα 1983). Συλλογή κειμένων για τη δράση των παρεκκλησιαστικών οργανώσεων, με πληροφορίες για την περίοδο του Ιερώνυμου και τις σχέσεις του με τη χούντα.

Γιώργου Καραγιάννη "Εκκλησία και Κράτος 1833-1997" (Εκδόσεις "Το Ποντίκι", Αθήνα 1997). Ιστορική επισκόπηση των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους. Το τελευταίο μέρος αναφέρεται στην περίοδο Ιερωνύμου και τη διαμάχη "Σεραφειμικών"-"Ιερωνυμικών" μέχρι σήμερα.

Κωνσταντίνου Δωρ. Μουρατίδου "Η μεγάλη προδοσία (1973-1993) του αρχιεπισκόπου Σεραφείμ" (Εκδόσεις "Ορθοδόξου Τύπου", Αθήναι 1993). Το ιστορικό της μετά-Ιερωνυμικής περιόδου, από τον τέως καθηγητή Κανονικού Δικαίου και Ποιμαντικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρο της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων.

"Η αλήθεια δια το 'εκκλησιαστικόν ζήτημα'" (πρόλογος Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, έκτακτη έκδοση του περιοδικού "Εκκλησία", επίσημου δελτίου της Ιεράς Συνόδου, Σεπτέμβριος 1974). Η επίσημη άποψη για την εκκλησιαστική κρίση της περιόδου.

Κωνσταντίνου Δωρ. Μουρατίδου "Το εκκλησιαστικόν ζήτημα" (Εκδόσεις "Ορθοδόξου Τύπου", Αθήναι 1975). Απάντηση στο ίδιο ζήτημα από τον νομικό υπερασπιστή της ιερωνυμικής πτέρυγας.

ΔΕΙΤΕ

"Μακάριος, η μεγάλη πορεία"
του Eυάγγελου Ιωαννίδη (1977). Κινηματογραφική βιογραφία του ελληνοκύπριου εθνάρχη. Εκτενής αναφορά στη συμβολή της εκκλησιαστικής εθνικοφροσύνης της εποχής στην κυπριακή τραγωδία του 1974.

"Χάππυ Νταίη" του Παντελή Βούλγαρη (1976). Η "ανάνηψη" των "εθνοπροδοτικών μιασμάτων" στη Μακρόνησο και η συμβολή της Εκκλησίας της Ελλάδος στην ολοκληρωτική πάταξη του "εσωτερικού εχθρού".

(Ελευθεροτυπία, 20/9/1998)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ