ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΤΕΣΤ ΠΑΡΘΕΝΙΑΣ


Υμένας με αιώνια αντοχή 

1.   2.   3. 

ΟΙ ΜΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ


ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΣ. Σύμφωνα με είδηση που δημοσιεύτηκε στην "Ε" το καλοκαίρι του 1987, ο αμερικανός εκατομμυριούχος Τζον Ναπολέων Λακόρτε, ανήσυχος από το γεγονός ότι όλο και περισσότερες νεαρές κοπέλες μένουν έγκυες, αποφάσισε να προσφέρει 1.000 δολάρια σε κάθε μαθήτρια γυμνασίου τριών περιοχών της Νέας Υόρκης που θα παραμείνει παρθένα μέχρι τα δεκαεννέα της χρόνια. "Διάβασα ότι 40.000 κοπέλες κάτω των 15 ετών έμειναν έγκυες στις ΗΠΑ", δήλωσε στην εφημερίδα "Ντέιλι Νιους". "Είναι τραγικό". Ο γηραιός εκατομμυριούχος, ο οποίος υπήρξε ασφαλιστικός πράκτορας, δημιούργησε ειδικό ταμείο 100.000 δολαρίων για να βραβεύσει 100 παρθένες. Σύμφωνα με τους όρους που έθεσε, οι κοπέλες που έχουν δηλώσει συμμετοχή στο πρόγραμμά του, θα υποβληθούν σε "τεστ αγνότητας" από γυναικολόγο την ημέρα που θα κλείσουν τα δεκαεννιά.

ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ. Ελεγχος της παρθενίας της νύφης πραγματοποιείται ακόμη σε αρκετές κοινότητες Τσιγγάνων. Εκτός αυτού, όπως αναφέρει ο Δημήτρης Ντούσας στο κεφάλαιο που αφιερώνει στη "διπλή καταπίεση Τσιγγάνας", η απιστία ή η μη παρθενία μιας Ρόμισσας συνιστούν λόγους διάλυσης του γάμου ή του αρραβώνα, κάτι που προφανώς δεν ισχύει σε καμία περίπτωση για τους άνδρες (Δημήτρη Ντούσα, "Ρομ και φυλετικές διακρίσεις", Gutenberg, Αθήνα 1997, σ. 193-94).

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ/ΕΛΛΗΝΕΣ. Ενδιαφέροντα στοιχεία ως προς τις νεοελληνικές αντιλήψεις για την παρθενία είχαν προκύψει από έρευνα που πραγματοποιήθηκε το φθινόπωρο του 1993 από την "Ε" και το ισπανικό ινστιτούτο κοινωνιολογικών ερευνών SIGMA DOS. Σύμφωνα με αυτά, το 4,3% του συνόλου των συμμετασχόντων στην έρευνα δήλωσε προτίμηση στην παρθενία, το 65,4% είπε ότι προτιμά τη σεξουαλική εμπειρία, ενώ το 30,3% αρνήθηκε να τοποθετηθεί. Στην παρθενία δήλωσαν προτίμηση τρεις φορές περισσότεροι άνδρες από ό,τι γυναίκες. Χαρακτηριστική είναι η κατά ηλικιακές ομάδες διαφοροποίηση της προτίμησης: υπέρ της παρθενίας τάσσεται ένα 5,1% των ατόμων που είναι 40-49 ετών, ένα εντυπωσιακό 8,4% των ατόμων που ανήκουν στις ηλικές 25-29 ετών και μόνο ένα 2.2% εκείνων που ανήκουν στις ηλικίες 14-24 ετών ("Ε", 2/8/94).

ΣΙΚΕΛΟΙ. Με ένα "επίσημο" πιστοποιητικό παρθενίας, υπογεγραμμένο από γυναικολόγο, αποφάσισε να αντιμετωπίσει μια Σικελή μητέρα τα κουτσομπολιά ενός ολόκληρου χωριού για την "ηθική υπόσταση" της δεκαεννιάχρονης κόρης της. Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, η "κοινή γνώμη" του χωριού δεν θεώρησε το πιστοποιητικό αρκετά ισχυρή απόδειξη για την αγνότητα του κοριτισού, καθώς ο γιατρός ήταν άντρας, επομένως μπορούσε να έχει υποκύψει και αυτός στα θέλγητρα της μικρής ("Απογευματινή", 14/6/94).

ΟΥΚΡΑΝΟΙ. Η μεγάλη εξάπλωση του AIDS στην Ουκρανία προκαλεί, μεταξύ άλλων επιπτώσεων, και τη θετική επαναξιολόγηση της παρθενίας στη χώρα. Ο φόβος της αρρώστιας είναι τόσο έντονος, ώστε πολλοί άντρες δεν αποφασίζουν να παντρευτούν παρά μόνον όταν η μέλλουσα σύζυγός τους είναι παρθένα. Οι περισσότεροι, κυρίως στην επαρχία, θεωρούν ότι η ασθένεια μεταδίδεται μόνο με τη σεξουαλική επαφή και γι' αυτό πιστεύουν ότι εξασφαλίζονται αν η γυναίκα τους δεν είχε προηγούμενες ερωτικές σχέσεις. Στο κλίμα αυτό, οι Ουκρανές αναγκάζονται συχνά να καταφεύγουν σε χειρουργική αποκατάσταση της παρθενίας τους, γεγονός που επιτρέπει σε μερίδα γιατρών να θησαυρίζει από την ανθούσα αυτή ιατρική "βιομηχανία".

ΜΕΣΑΙΩΝΙΣΤΗΣ. Ετοιμάζοντας τη μελέτη του για την ιστορία των τεστ αγνότητας από τον Μεσαίωνα έως σήμερα, ένας αμερικανός ιστορικός συλλέγει μέσω του Ιντερνετ πληροφορίες για τις σύγχρονες εκδοχές του φαινομένου. Στην ηλεκτρονική του σελίδα, ο ιστορικός εξηγεί ότι κατά τον Μεσαίωνα, οι αντιλήψεις για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να ελεγχθεί η παρθενία οδηγούσαν σε πρακτικές που είχαν άλλοτε "επιστημονική" και άλλοτε μαγική χροιά. Ετσι, σε ιατρικές πραγματείες της εποχής μπορεί κανείς να διαβάσει ότι η παρθενία ελέγχεται από τα ούρα της γυναίκας, τα οποία είναι πιο καθαρά όταν αυτή δεν είχε ποτέ σεξουαλική επαφή. Την ίδια εποχή, τα λογοτεχνικά έργα παρουσιάζουν περισσότερο ρομαντικές εκδοχές των τεστ αγνότητας. Σύμφωνα με ένα από τα συνηθέστερα, η γυναίκα έπρεπε να δοκιμάσει να πιει κρασί από το μαγικό κέρας. Αν τα κατάφερνε, ήταν χωρίς αμφιβολία παρθένα ή πιστή στο σύζυγό της. Αν το κρασί χυνόταν, τότε είτε είχε χάσει την παρθενία της είτε είχε προδώσει τον άντρα της (k-k@ix.netcom.com).

ΖΙΜΠΑΜΠΟΥΕ. Παραδοσιακοί θεραπευτές της χώρας έχουν κατηγορηθεί ότι συνιστούν στους αρρώστους τους να κάνουν έρωτα με μικρά παρθένα κορίτσια, ώστε να θεραπευτούν από διάφορες ανίατες αρρώστιες. Στη Ζιμπάμπουε υπολογίζεται ότι το 50% από τις εγκυμοσύνες που αναφέρονται στις επίσημες στατιστικές αφορούν κορίτσια κάτω των δεκατεσσάρων ετών. Στα παιδάκια αυτά συμπεριλαμβάνονται και αρκετά μικρά κορίτσια που "χρησιμοποιήθηκαν" κατά τον τρόπο που συνιστούν οι θεραπευτές στους πελάτες τους. Η κατάσταση αυτή οδήγησε τον Πίτερ Ζαμπάτα, γενικό γραμματέα του Εθνικού Συλλόγου Παραδοσιακών Θεραπευτών της Ζιμπάμπουε, να καταδικάσει σκληρά τη στάση των συγκεκριμένων συναδέλφων του ("Ε", 3/8/95).

ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ. Ο μητροπολίτης Πειραιώς ανέλαβε προ ημερών την υπεράσπιση των θέσεων της Εκκλησίας για την προγαμιαία παρθενία, οι οποίες βρέθηκαν στην επικαιρότητα μετά τις "αιρετικές" δηλώσεις του μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσοστόμου: "Οι προγαμιαίες σχέσεις είναι σαφώς, σαφέστατα, καταδικασμένες από την Εκκλησία και δεν επιτρέπονται ποτέ. Αντίθετα, δίνουν τη θέση τους στην εγκράτεια και τη σωφροσύνη. Μπορώ να μαρτυρήσω ότι εδώ στον Πειραιά έχουμε εκατοντάδες φοιτητές και στελέχη που ζουν με καθαρότητα και έχουν γνώμονα την ηθική. Κάθε χρόνο δε, κάνουμε περίπου 10 με 15 γάμους δικών μας παιδιών που μπαίνουν στο γάμο εντελώς λευκά και αγνά, όπως γίνεται και σε χιλιάδες άλλους ανθρώπους. Αυτούς που εμπνέονται από το πνεύμα της Εκκλησίας και χαίρονται αμόλυντοι το θεσμό" ("Αδέσμευτος της Κυριακής", 22/2/98).



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Susan Faludi, "Backlash. The undeclared war against women"
(εκδόσεις Vintage, Λονδίνο 1992). Εύστοχη ανάλυση της ζωής των σύγχρονων γυναικών στην Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η αμερικανίδα δημοσιογράφος εντοπίζει τα ιδεολογικά και πολιτικά ρεύματα που ενίσχυσαν τον "ακήρυκτο πόλεμο κατά των γυναικών", όπως αποκαλεί την πρόσφατη αμφισβήτηση των γυναικείων δικαιωμάτων στον δυτικό κόσμο. Στο κλίμα αυτό, γίνεται κατανοητή και η επιστροφή της αμερικανικής κοινωνίας σε νεοπουριτανικά στερεότυπα για τη γυναικεία σεξουαλικότητα.

Μαρί-Ελιζαμπέτ Αντμάν, "Βία και πονηριά. Αντρες και γυναίκες σ' ένα ελληνικό χωριό" (εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1987). Αναλύοντας από μια
ψυχοκοινωνιολογική σκοπιά την αντρική κυριαρχία σε ένα θεσσαλικό χωριό, η συγγραφέας εξετάζει τη βία που αναπαράγει αυτή την κυριαρχία, καθώς και το ρόλο των ίδιων των γυναικών στη νομιμοποίησή της. Αναφορές στο ρόλο της γυναικείας αγνότητας.

Λιλίκας Νάκου, "Η ξεπάρθενη" (εκδόσεις Δωρικός, Αθήνα 1982). Από τα πρώτα έργα της γνωστής ελληνίδας πεζογράφου και δημοσιογράφου, η νουβέλα αυτή αποτελεί μια πρωτοποριακή για την εποχή της κριτική στην οικογενειακή και κοινωνική σκληρότητα που είχε να αντιμετωπίσει στη μεσοπολεμική Αθήνα μια γυναίκα που αποφασίζει να αποκτήσει ένα παιδί εκτός γάμου. Σχόλιο στις αντιλήψεις για την παρθενία συνιστά και το σύντομο διήγημά της με τίτλο "Η ιστορία της παρθενίας της δεσποινίδας τάδε" (Δωρικός, Αθήνα 1985).



ΔΕΙΤΕ

Η πηγή των παρθένων
(Jungfrukallan) του Ινγκμαρ Μπέργκμαν (1959). Μεσαιωνική αλληγορία που υφαίνεται γύρω από το θέμα του βιασμού και της δολοφονίας μιας νεαρής παρθένας στη Σουηδία του 14ου αιώνα.

Το μωρό της Μακόν (The baby of Macon) του Πίτερ Γκρίναγουεϊ (1993). Οι περιπέτειες μιας παρθένας και η γέννηση ενός θαυματουργού μωρού στη μεσαιωνική Ευρώπη τοποθετούνται στο κέντρο ενός "βέβηλου" σχολίου για την εξουσία, εκκλησιαστική και κοσμική.

Το καλοκαίρι της Γκουλέτ (Un ete a la Goulette) του Φερίντ Μπουχεντίρ. Τρία νεαρά κορίτσια στην Τυνησία συναποφασίζουν να χάσουν την παρθενία τους με αγόρια διαφορετικής θρησκείας από τη δική τους.


(Ελευθεροτυπία, 8/3/1998)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ