ΣΥΝΩΝΥΜΟΙ ΕΠΩΝΥΜΩΝ


Το όνομά τους είναι η ψυχή μας 

1.   2.   3. 

 

Μια συνωνυμία έγινε αφορμή για την πιο διασκεδαστική δημοσιογραφική γκάφα της περιόδου. Και μια δεύτερη, κόντεψε να στείλει τους αγανακτισμένους τσιγγάνους αντί στην Τροχαία, στα γραφεία του "Ιού". Οι συμπτώσεις δεν είναι όμως πάντοτε τυχαίες.


Οι παγίδες του ελληνικού Who's Who

Κακά τα ψέματα. Η ύπαρξη ενός -ή και περισσότερων- συμπολιτών μας με ονοματεπώνυμο ίδιο ακριβώς με το δικό μας, μας προκαλεί συνήθως ένα αίσθημα ματαίωσης, μας υπενθυμίζει ότι τελικά δεν είμαστε τόσο μοναδικοί όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Και καλά με τους κοινούς θνητούς. Τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα με τους λεγόμενους επωνύμους, και δη τους πολιτικούς, που βλέπουν συχνά το όνομά τους να εμπλέκεται σε δραστηριότητες που δεν έχουν καμιά σχέση με τις δικές τους. Υπάρχει ασφαλώς και η άλλη όψη του νομίσματος: κατά καιρούς όλο και κάποιος βολεύεται από το γεγονός ότι η αστυνομική του ταυτότητα έχει κοινά στοιχεία με την ταυτότητα ενός δημόσιου προσώπου.
Πολλά και διάφορα είναι λοιπόν τα τεχνάσματα που επιστρατεύονται προς αποφυγή δυσάρεστων παρεξηγήσεων. Οι φίλαθλοι, για παράδειγμα, έχουν πια διδαχθεί να ξεχωρίζουν τον Γιώργο Γεωργιάδη του Σάββα από τον συμπαίκτη του τον επονομαζόμενο του Χαραλάμπους. Παρά τις φιλότιμες όμως προσπάθειες, η παρανόηση βρίσκεται συνέχεια προ των πυλών. Και ακολουθεί συνήθως η επανόρθωση, γιατί άλλη η Καλλιόπη Μπουρδάρα του ΠΑΣΟΚ και άλλη της ΝΔ, άλλη η γνωστή δικηγόρος Κατερίνα Ιατροπούλου και άλλη η Καίτη (Κατερίνα) Ιατροπούλου των Οικολόγων Εναλλακτικών, άλλος ο Λεωνίδας Κύρκος ο πολιτικός και άλλος ο Λεωνίδας Κύρκος ο ραλίστας, άλλη η δημοσιογράφος Φανή Πετραλιά και άλλη η Φάνη Πετραλιά της ΝΔ, άλλος ο προπονητής άρσης βαρών Χρήστος Ιακώβου και άλλος ο συνονόματός του σύμβουλος του Εβερτ και νεοεκλεγείς βουλευτής της ΝΔ. Υπάρχει βέβαια και ο Ανδρέας Παπανδρέου, υποψήφιος του Συνασπισμού στα Χανιά, και ο Δημήτρης Τσοβόλας υποψήφιος (όλως τυχαίως) του ΔΗΚΚΙ στη Χίο, αλλά οι περιπτώσεις αυτές δύσκολα μπορούν να προκαλέσουν σοβαρό μπέρδεμα.
Τα προβλήματα εντείνονται κατά τις προεκλογικές περιόδους. "Κάποιος Περικλής Κοροβέσης διεκδικεί την ψήφο σας με το ψηφοδέλτιο Βεργή", προειδοποιούσε τους αναγνώστες του ο Περικλής Κοροβέσης στις 16 Σεπτεμβρίου. Και συμπλήρωνε: "Αποκλείεται να γίνει σύγχυση με μένα. Ολη η Ελλάδα ξέρει πως αυτός είναι του Γεωργίου και εγώ είμαι του Χρίστου". Οι θιγόμενοι ωστόσο δεν έχουν πάντοτε τη διάθεση να αντιμετωπίσουν το ζήτημα με χιούμορ και η διάψευση συνοδεύεται συνήθως από την ταπεινή συγγνώμη του δημοσιογράφου: "Ασφαλώς και δεν διετέλεσε ούτε πρόεδρος ούτε γενικός διευθυντής της Ολυμπιακής ο νέος υφυπουργός Εργασίας και πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ Λάμπρος Κανελλόπουλος, όπως εσφαλμένα γράφτηκε χθες. Περί του εξαδέλφου και συνονόματού του επρόκειτο και προέκυψε το λάθος. Συγγνώμη" (23.1.96). "Ο Δημήτρης Βρεττάκος παραμένει στη Δημοκρατική Ανανέωση και δεν μετέχει φυσικά στους συνδυασμούς της Πολιτικής Ανοιξης όπως, από παραδρομή, δημοσιεύτηκε. Ο υποψήφιος αυτός έχει απλώς το ίδιο όνομα" (25.9.93). "Δεν είναι ο πρώην δήμαρχος Αιγάλεω Γιάννης Μυστακόπουλος του Γεωργίου υποψήφιος της Πολιτικής Ανοιξης στο υπόλοιπο Αττικής, αλλά ένας συνονόματός του. Πρόκειται για τον Ιωάννη Μυστακόπουλο του Αλεξάνδρου. Η διευκρίνιση γίνεται από τον πρώην δήμαρχο, προς αποφυγήν παρανοήσεων, δεδομένου ότι ο ίδιος ανήκει στην Αριστερά" (30.9.93). "Με αφορμή δημοσιεύματα και σχόλια που αναφέρονται σε υποβολή ενστάσεων του νομάρχη Θεσσαλονίκης Κώστα Παπαδόπουλου, σας πληροφορώ ότι δεν ήμουν υποψήφιος για εκλογή στην ΚΕ του ΠΑΣΟΚ, αλλά πρόκειται για συνωνυμία με τον κ. Κώστα Παπαδόπουλο, τέως μέλος της ΚΕ, προερχόμενο από τη ΝΕ ΠΑΣΟΚ Πιερίας" (10. 7.96).
Οι δύο Δασκαλάκηδες (Γιώργος και Μανόλης) του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζουν συνεχή προβλήματα με τη συνωνυμία τους. Εκείνο όμως που πρέπει να τους στοιχίζει περισσότερο είναι ότι κάποιες φορές τους μπλέκει και ο πρωθυπουργός, όπως συνέβη σε πρόσφατη συνεδρίαση του ΕΓ. "Οχι κι εσύ πρόεδρε", φέρεται να ξέσπασε ο Μανόλης Δασκαλάκης (1.9.96). Αλλά οι δυσάρεστες εκπλήξεις δεν εξαντλούνται στα κομματικά ψηφοδέλτια. Κρύβονται συχνά στο τόσο διαδεδομένο σύστημα της συλλογής υπογραφών. Ετσι, ο γνωστός συνδικαλιστής γιατρός Νίκος Μανιός δήλωνε στις 14.9.94 ότι δεν έχει καμία σχέση με συνονόματό του, ο οποίος είχε υπογράψει δήλωση υποστήριξης του Θεόδωρου Πάγκαλου, ενώ ο δημοσιογράφος Π. Κοττάκης διευκρίνιζε στις 19.9.94 ότι δεν υπέγραψε αυτός κείμενο υπέρ του Ανδρέα Λεντάκη. Σε οργισμένη εξάλλου επιστολή του προς το "Ε", ο Λουκάς Ράλλης, πρώην αναπληρωτής γραμματέας της ΓΣΕΕ και ιδρυτικό στέλεχος του ΔΗΚΚΙ, ζητούσε πρόσφατα να ξεκαθαριστεί ότι δεν είναι αυτός ο Ράλλης (Βασίλειος) του ΔΗΚΚΙ που αναφέρει ως κολλητό του ο χουντικός Γεωργαλάς. (Το ότι στεγάζεται με το φίλο τού Γεωργαλά στο ίδιο κόμμα μοιάζει να μην τον απασχολεί ιδιαίτερα).
Να 'ταν όμως μόνον οι πολιτικοί. Πώς να αισθάνεται άραγε ο ποιητής Μανόλης Αναγνωστάκης με τη συνωνυμία του με τον διευθυντή του MAX, εκ των εκπροσώπων της σύγχρονης γκλαμουροδημοσιογραφίας; Οταν πάντως ο θεατρικός σκηνοθέτης Νίκος Μαστοράκης υπέγραψε το '92 κείμενο υπέρ της Φρίντας Λιάππα (είχε καταγγελθεί τότε για την παρουσία ενός μωρού στο γύρισμα βίαιων σκηνών), πολλοί ήταν εκείνοι που εξέφρασαν την απορία τους πώς η σκηνοθέτις ανέχθηκε τη συμπαράσταση ενός τόσο αμφιλεγόμενου προσώπου: το μυαλό τους είχε πάει βέβαια στον άλλο Νίκο Μαστοράκη, γνωστότερο στο ευρύ κοινό.
Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Σε βιβλίο της αριστερής οργάνωσης ΟΣΕ για το Μακεδονικό καταγγέλλονταν προ καιρού η "ανιστόρητη Καθημερινή" και ο "σοβινιστής ιστορικός και καθηγητής της Φιλοσοφικής" Λεονταρίτης ("Η κρίση στα Βαλκάνια, το Μακεδονικό και η εργατική τάξη", εκδ. Εργατική Δημοκρατία, 1992). Η επίθεση στόχευε όμως το δημοσιογράφο Γιώργο Λεονταρίτη και όχι τον καθηγητή Γεώργιο Β. Λεονταρίτη, συγγραφέα σημαντικού έργου για την ιστορία του ελληνικού σοσιαλιστικού κινήματος. Το άγαρμπο λάθος έγινε προφανώς αντιληπτό και απαλείφθηκε στη δεύτερη έκδοση .
Κάποιες συνωνυμίες πληρώνονται όμως ακριβά. Τι γίνεται αν ο συνονόματός σου έχει προβλήματα με το νόμο και οι αρχές κατά λάθος τον "εφαρμόσουν" πάνω σου; Τα περιστατικά δεν είναι λίγα. Τον Ιούνιο του 1991, οι άνδρες της Ασφάλειας Κομοτηνής μπουζούριασαν τον ανύποπτο θεσσαλονικιό Αλέξανδρο Δημητριάδη επειδή ένας άλλος συμπολίτης του με το ίδιο ονοματεπώνυμο φυγοδικούσε για κάποια υπόθεση πλαστογραφίας. Τον περασμένο Μάρτιο η εισαγγελία Πειραιά κατάφερε να βάλει στο χέρι τον εφοπλιστή Παναγιώτη Παναγόπουλο ως συμμέτοχο σε διεθνές κύκλωμα ναρκωτικών. Το ένταλμα σύλληψης εκκρεμούσε από το 1986 και στο μεσοδιάστημα οι διωκτικές αρχές είχαν ταλαιπωρήσει δεκάδες συνονόματους. Αλλά και ο ίδιος ο συλληφθείς εφοπλιστής, ο φερόμενος ως βεριταμπλ καταζητούμενος, αρνήθηκε τις κατηγορίες, ισχυριζόμενος ότι πρόκειται περί συνωνυμίας! Υπάρχουν βέβαια και σοβαρότερα. Νωρίτερα, τον Νοέμβρη του 1994, ο 39χρονος οπωροπώλης Γιώργος Ορφανίδης έμεινε τρεις ολόκληρους μήνες στις φυλακές Διαβατών για τις ακάλυπτες επιταγές που είχε εκδώσει ένας έμπορος από τον Πειραιά, με τα ίδια ακριβώς στοιχεία. Αν δεν αγωνιζόταν η σύζυγός του, η οποία κίνησε γη και ουρανό για να πείσει τους ανεγκέφαλους γραφειοκράτες, ο αθώος ίσως να βρισκόταν ακόμα στη στενή. "Ποιος θα με αποζημιώσει για το λάθος;", φώναζε ο αδικοφυλακισμένος. Ρητορική η ερώτηση, από έναν άνθρωπο που τρεις μέρες πριν από την απελευθέρωσή του παρ' ολίγο να αυτοκτονήσει.


(Ελευθεροτυπία, 8/12/1996)

 

www.iospress.gr                                   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ