Ο ΓΚΑΡΟΝΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΤΟΥ


Το Ολοκαύτωμα της αριστερής σκέψης 

1.   2.   3. 

ΟΙ ΜΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΛΛΑΤΟΣ. Την ελληνική έκδοση του βιβλίου του Ροζέ Γκαροντί προλογίζει ο Δημήτρης Κολλάτος. Στο σύντομο κείμενό του, ο έλληνας σκηνοθέτης, δημοσιολόγος και πολιτευτής αποφεύγει να ταυτιστεί με τις απόψεις του γάλλου συγγραφέα: "Δεν θα υπερασπιστώ τις θέσεις του Ροζέ Γκαροντί ούτε θα κρίνω την αξία των στοιχείων που παραθέτει." Προλαβαίνει ωστόσο, μέσα σε μιάμιση σελίδα, να γράψει δυο ανακρίβειες. Πρώτα-πρώτα ότι το βιβλίο έχει απαγορευτεί στη Γαλλία. Φυσικά τέτοια απαγόρευση δεν υπάρχει. Το βεβαίωσε ο ίδιος ο Γκαροντί, προσθέτοντας ότι μόνο σε ένα καντόνιο της Ελβετίας υπάρχει παρόμοια απαγόρευση. Απλώς το γαλλικό πρωτότυπο έχει εκδοθεί από έναν περιθωριακό ακροδεξιό εκδοτικό οίκο με μικρή πρόσβαση σε βιβλιοπωλεία εκτός του "χώρου". Δίωξη έχει ασκηθεί κατά του Γκαροντί, μετά από μήνυση δύο αντιρατσιστικών οργανώσεων, σύμφωνα με τον νόμο Γκεϊσό, αλλά η υπόθεση δεν έχει φτάσει ακόμα στο ακροατήριο.
Δεύτερη ανακρίβεια. Ο Γκαροντί δεν ήταν γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ. Γαλλίας κατά την εποχή της εισβολής στην Τσεχοσλοβακία -ούτε υπήρξε ποτέ.

ΚΩΣΤΑΣ ΠΛΕΥΡΗΣ. Κάτω από τον χαρακτηριστικό τίτλο "Οι ρατσιστές είναι γεννημένοι ηλίθιοι" ο Βασίλης Ραφαηλίδης καταπιάνεται σε μια επιφυλλίδα του ( 'Εθνος' 26.10.96) με τη σχέση κομμουνισμού, ναζισμού και αντιεβραϊσμού. Το πιο ενδιαφέρον σημείο είναι εκείνο που ο δημοσιογράφος κάνει ασυνήθιστο άνοιγμα προς τον γνωστό ηγέτη του "Κόμματος 4ης Αυγούστου": "Είναι απορίας άξιον που άνθρωποι σαν τον Κ.Πλεύρη για παράδειγμα, που έχουν τον κοινό νου, δεν είναι σε θέση να καταλάβουν πως άλλο Εβραίος καπιταλιστής, άλλο Εβραίος μαρξιστής, άλλο Εβραίος σοφός, ίσως άσχετος και με τον καπιταλισμό, και με τον κομμουνισμό, και με τον εβραϊσμό." Εφόσον έχει "τον κοινό νου" ο κ. Πλεύρης, δεν θεωρείται από τον κ. Ραφαηλίδη "γεννημένος βλάκας", κατά συνέπεια δεν είναι ρατσιστής. Κάνουμε λάθος; 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΧΟΙΝΑΣ. Ο έλληνας εκδότης του Γκαροντί, στα έντυπα που κατά καιρούς διευθύνει δημοσιεύει πολλά σχόλια για τυς εβραίους. Χαρακτηριστική πολιτική τοποθέτηση: "Αν τους δείτε (τους εβραίους) να συμμαχούν και με τον Διάβολο μην εκπλαγείτε. Τον έχουν άλλωστε μέσα τους." ('Νέα Θέσις' 1.8.82).
"Οι δύο κυρίαρχες φυλές της ανθρωινης ιστορίας δίνουν για μια ακόμη φορά την μάχη της επικρατήσεως. Η παρακμή της ελληνικής φυλής ελευθέρωσε το πεδίο δράσεως στους εβραίους, επιτρέποντάς τους την καταδυνάστευσι των λαών. Ενας νέος Ελληνικός πολιτισμός αποτελεί σήμερα την ελπίδα ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Κι ενώ το σκήπτρο του Σιωνισμού εμφανίζει τα πρώτα σημάδια της πτώσεώς του, στην καρδιά της Ελλάδος ανατέλει ανώτερη φυλή. Και η ιστορία, χιλιάδες χρόνια τώρα διδάσκει στους λαούς της οικουμένης τη φυλετική ανωτερότητα των ελλήνων. Αυτή είναι και η αιτία του αιωνίου μίσους των εβραίων εναντίον του έθνους μας." (`Συναγερμός', 30.9.96)

ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΣ. "Πιστεύω ότι, αντιφατικοί σαν τον Ραφαηλίδη, μπορούν να γίνουν υπερπατριώται, όπως έγιναν πολλοί, από την αρχαιότητα ως σήμερα. Ο ίδιος ο Περικλής Γιαννόπουλος ήτο μποέμ πριν γίνει ο ασυμβίβαστος εθναπόστολος", διαβάζουμε σε προτάσεις του εθνικόφρονος αναγνώστη Μιχ.Μιχαηλίδη στο 4ο τεύχος του περιοδικού "Πάντα" ( ομογάλακτη έκδοση του ιστοριοδιφικού "Τότε"), τον Απρίλιο του 1994. Ακολουθούν ιδέες για διεύρυνση του κάστ με συνεντεύξεις των Πλεύρη, Παπαθεμελή και Σαρτζετάκη και συντονισμό των προσπαθειών του εντύπου με αυτές της "Ελλοπίας" και του "Ελληνισμού" του Ι.Σχοινά.

ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΓΚΡΗΣ. Ο αρθρογράφος του `Εθνους' τοποθετείται απέναντι στην υπόθεση Γκαροντί: "Το πρόβλημα είναι εκείνοι που ενοχλούνται. Αυτοί που ενοχλούνται από την προσωπική άποψη, την προσωπική σκέψη, την προσωπική δημιουργία είναι ή ύποπτοι ή ηλίθιοι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται σαφώς περί υπόπτων. Είναι το διεθνές εβραϊκό λόμπι. Που με μεθόδους γλοιώδεις εκδηλώνει ανά τον κόσμο το αιώνιο κόμπλεξ του." (6.11.96)
Αλήθεια, αυτό το "αιώνιο κόμπλεξ" πού το αποδίδει ο κ. Τσαγκρής; Στα χρωμοσώματα των εβραίων ή μήπως στο γεγονός ότι το Ολοκαύτωμα δεν ήταν πλήρες;

ΑΝΤΙΊΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΕΣ. Τυπικό δείγμα διεύρυνσης της μεταπολιτευτικής συμπαράστασης στους παλαιστινίους προς αντισημιτική κατεύθυνση μπορεί να θεωρηθεί η "Μεσογειακή Αλληλεγγύη" που εξέδιδε τη δεκαετία του '70 ο Πέτρος Βάβαλης. Στο τεύχος 29-30 (Απρίλιος 1978), π.χ., ελάχιστες μόνο σελίδες χωρίζουν την αντιϊμπεριαλιστική αρθρογραφία των Μιχάλη Ράπτη και Πλουτή Σέρβα ή την ποίηση του Μαχμούτ Νταρουίς από τις παρακάτω "διαπιστώσεις" του Γιάννη Φουράκη: "η πλειψηφία των Εβραίων που κατοικούν στη χώρα μας και έχουν αποκτήσει τυπικά μόνο την ελληνική υπηκοότητα, δρούν σαφώς ανθελληνικά. Μετά όμως το 1974, ελπίζω και πιστεύω πως η ΚΥΠ έχει αντιληφθεί, έστω και αργά, πως όλα τα δεινά και όλοι οι κίνδυνοι που περνά η σύγχρονη Ελλάδα και η Κύπρος είναι έργο του Σιωνισμού"...

ΣΑΠΡΑΝΙΔΗΣ. Η εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο το 1982 είχε δώσει αφορμή σε μια πραγματική έξαρση του αντισημιτισμού. Μεταξύ άλλων, ακούστηκε τότε από "προοδευτική" πλευρά και το αδιανόητο: να μποϋκοταριστούν τα καταστήματα ελλήνων πολιτών εβραϊκού θρησκεύματος. Αντιγράφουμε από σχετικό σχόλιο των Γ. Μητροφάνη και Π. Πιζάνια στο περιοδικό "Ο Πολίτης": "Πρώτος ο κ. Σαπρανίδης, ο οποίος στην πρωινή εκπομπή του μεγάλης ακροαματικότητας 'Κάθε μέρα παντού' στο Δεύτερο Πρόγραμμα, μας διάβασε γράμμα ακροατή της εκπομπής που υποστήριξε ότι πρέπει να γίνει απογραφή των επιχειρήσεων ελλήνων πολιτών εβραϊκού θρησκεύματος, για να τους σαμποτάρουμε σε αντίποινα των όσων κάνει ο ισραηλινός στρατός στους Παλαιστίνιους. Η ανάγνωση τέτοιου γράμματος όμως συνιστά ανοιχτή πρόκληση, επιθετική παρότρυνση εναντίον ελλήνων πολιτών. Ο κ. Σαπρανίδης δήλωσε, βέβαια, ότι δεν συμφωνεί με όσα γράφει ο ακροατής γιατί υπάρχουν και καλοί Εβραίοι. Αλλά ακριβώς εδώ γεννιέται το ζήτημα: κατά την κρίση του κ. Σαπρανίδη μπορούμε να σαμποτάρουμε τους κακούς. Και ποιος θα κρίνει ποιοι είναι οι "καλοί" και ποιοι οι "κακοί"; Η ΕΡΤ, λοιπόν, συνεργεί σε σαμποτάζ εναντίον ελλήνων πολιτών, οπότε οι υπεύθυνοι τι κάνουν;" ("Αντισημιτισμός Εδώ και Τώρα", "Ο Πολίτης", τ. 52, Ιούνιος-Ιούλιος 1982, σ. 15).


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

"Libertaires et `ultra-gauche' contre le negationnisme"
(εκδόσεις Reflex, Παρίσι 1996). Συλλογική απάντηση στο τμήμα εκείνο της γαλλικής "άκρας αριστεράς" που προσχώρησε σχετικά πρόσφατα στο ρεύμα των αρνητιστών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το χρονικό του φαινομένου από τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια έως σήμερα και η περιοδολόγησή του.

Εταιρείας Μελέτης Ελληνικού Εβραϊσμού, "Οι Εβραίοι στον ελληνικό χώρο: ζητήματα ιστορίας στη μακρά διάρκεια" (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 1995). Στα πρακτικά αυτά του Α' Συμποσίου Ιστορίας της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικού Εβραϊσμού, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο του 1991, θίγονται αρκετές πτυχές της ιστορίας του ελληνικού εβραϊσμού. Για το θέμα μας ξεχωρίζουμε την εισήγηση της Φραγκίσκης Αμπατζοπούλου "Η εικόνα του Εβραίου στην ελληνική πεζογραφία: στερεοτυπικές τεχνικές και λογοτεχνία αποδιοπόμπησης".

"Εβραίοι στην Ελλάδα. Προσεγγίσεις σε μια ιστορία των νεοελληνικών μειονοτήτων" (αφιέρωμα του περιοδικού "Σύγχρονα Θέματα", τ. 52-53, Ιούλιος- Δεκέμβριος 1994, σ. 6-126, επιμελημένο από την Εφη Αβδελά). Πραγματολογικές και μεθοδολογικές προσεγγίσεις της ιστορίας των εβραϊκών κοινοτήτων στην Ελλάδα κατά τους δύο τελευταίους αιώνες.

Ευτυχίας Νάχμαν, "Γιάννενα. Ταξίδι στο παρελθόν" (εκδόσεις Talos, Αθήνα 1996). Η χαμηλόφωνη αλλά συγκλονιστική μαρτυρία της Ευτ. Νάχμαν για τις τύχες της εβραϊκής κοινότητας Ιωαννίνων την εποχή της Κατοχής συμπληρώνεται με ενδιαφέρονται στοιχεία για την ιστορία της κοινότητας και τις πολιτισμικές της ιδιαιτερότητες. Στο τελευταίο μέρος του βιβλίου η συγγραφέας παραθέτει αυτούσιες τις μαρτυρίες που συγκέντρωσε από τους επιζώντες γιαννιώτες Εβραίους, καθώς και από Χριστιανούς που έζησαν το διωγμό των συμπολιτών τους.

ΔΕΙΤΕ

Shoah
του Κλοντ Λανζμάν (1985). Πολύωρο ντοκιμαντέ για το Ολοκαύτωμα, βασισμένο στις μνήμες των επιζώντων. Παρόλο που υπάρχει στα αρχεία της, η ΕΡΤ έχει μέχρι σήμερα αποφύγει να το προβάλλει. 

Θωρηκτό Ποτέμκιν (Bronenosets Potyomkin) του Σεργκέϊ Αϊζενστάϊν (1925). Το κλασικό έργο της πρώιμης επαναστατικής κινηματογραφίας. Η διάδοση του αντισημιτισμού στις μάζες καταγγέλλεται σαν προσπάθεια της αντίδρασης να εκτροχιάσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.


(Ελευθεροτυπία, 24/11/1996)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ