ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

Πεσόντες της ειρήνης 

1.   2.   3. 


ΟΙ ΜΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ


ΦΙΛΟΜΟΥΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
και ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΟΥΣΙΟΣ, στρατιώτες του 296 ΤΕ. Σκοτώθηκαν από έκρηξη εκπαιδευτικής χειροβομβίδας σε άσκηση κάπου στη Μυτιλήνη στις 17.2.1992. Στην ίδια άσκηση τραυματίστηκαν και οκτώ άλλοι φαντάροι. Τα φέρετρά τους μεταφέρθηκαν με ημιφορτηγό Ντάτσουν προσβάλλοντας τον "πατριωτισμό" των ΜΜΕ και των πολιτικών. Ο εισαγγελέας άσκησε δίωξη κατά του εργολάβου κηδειών. Οι ευθύνες των ανωτέρων αναζητούνται.

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, 20 χρονών από την Πάτρα. Σκοτώθηκε στις 16.2.1996 στο στρατόπεδο Μαυρουδή της Λήμνου, "παρασυρμένος από τις ερπύστριες ενός άρματος μάχης". Σύμφωνα με το ΓΕΣ όλα οφείλονταν στην αδεξιότητα του οδηγού που δεν πρόσεξε τον φαντάρο ο οποίος πάλευε με κάτι συρματόσκοινα δίπλα στις ερπύστριες! Επτά μήνες αργότερα, στις 6.9.1996, στο στρατόπεδο Γεωργούλα στο Βόλο, ένα άλλο άρμα κύλησε "τυχαία" και συνέθλιψε το πόδι του ενός άλλου 20χρονου. Του πεζοναύτη ΗΛΙΑ ΚΕΧΑΓΙΑ από την Ανω Βασιλική Φαρσάλων.

ΤΣΟΥΜΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, στρατιώτης τεθωρακισμένων στον Εβρο. Κάηκε ζωντανός στις 4.9. 1992 στο στρατόπεδο Καβησού Φερών μέσα στο τανκ "του". Ο λοχίας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ στο ίδιο συμβάν γλίτωσε με αγνώστου σοβαρότητας τραύματα.

ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ, σμηνίτης, υπηρετούσε στο αεροδρόμιο της 120 ΠΕΑ στην Καλαμάτα. Στις 27.4.1992 χτυπήθηκε από άγνωστο όχημα μέσα στο στρατώνα, εγκαταλείφθηκε και ξεψύχησε αβοήθητος!

ΔΑΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ από την Αρκαδία, ΚΑΡΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ και ΧΑΙΜΑΛΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ από την Αθήνα. Υπηρετούσαν στο 98ο Τάγμα Μηχανικού στην Καλλονή Λέσβου. Στις 6 το απόγευμα της 13ης Αυγούστου 1993 δούλευαν με οξυγονοκόλληση σε ένα στρατιωτικό όχημα. Διαμελίστηκαν όταν εξεράγει η συσκευή. Πρίν ξεψυχήσουν ταλαιπωρήθηκαν μέχρι να φτάσουν στο χειρουργείο. Τραυματίστηκαν άλλοι δυό εργαζόμενοι στρατευμένοι. Το μοναδικό φορειοφόρο όχημα της μονάδας τους δεν μπορούσε να κινηθεί διότι δεν είχε λάδια.

ΤΖΟΥΜΠΟΤΣΑΝΗΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ, στρατιώτης. Στις 24.10.1991 έχασε τη ζωή του όπως και οι δύο υπαξιωματικοί 5ετούς θητείας -ΣΤ. ΧΑΛΕΠΛΗΣ και ΚΩΣΤΑΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ- κατά τη διάρκεια της άσκησης "Παρμενίων" στην περιοχή Χανδρά Εβρου. Μετά το τέλος της "επιτυχούς" άσκησης ο τότε πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης και ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, που παρακολουθούσαν το θέαμα, δεν ένιωσαν την ανάγκη να αναφερθούν στο "ατύχημα". Αλλωστε, το επίσημο αίτιο ήταν "η αστοχία υλικού". 

ΝΤΟΥΡΜΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ, ναύτης 20 χρονών. Στις 6:40 της 29ης Σεπτεμβρίου 1996 μαζί με τον συνάδελφό του (επίσης 20 ετών) Παύλο Βουρνά, έτρεχαν με ένα Ι. Χ να προλάβουν την πρωϊνή κλήση στη μονάδα τους στη Σαλαμίνα. Επρεπε να αποφύγουν την τιμωρία που τους περίμενε. Το αυτοκίνητο συγκρούστηκε με νταλίκα στην Εθνική, κοντά στο Μπογιάτι. Νεκρός ο πρώτος, σε κρίσιμη κατάσταση στο ΚΑΤ ο δεύτερος, λέει το ρεπορτάζ λίγες ώρες μετά το δυστύχημα.

ΡΙΖΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 20 ετών από τη Νάουσα, ΒΕΛΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 20 ετών από την Αριδαία και ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 24 χρονών από την Αρτα. Στις 20.9.1996 μετέφεραν μαζί με άλλους τρείς συναδέλφους τους ένα μεταλλικό πλέγμα για τις ανάγκες του στρατοπέδου των ΛΟΚ στη Νάουσα. Εχασαν τη ζωή τους "λόγω έλλειψης προσοχής", όταν το πλέγμα ακούμπησε στα ηλεκτροφόρα σύρματα. Οι άλλοι τρείς άντεξαν την ηλεκτροπληξία. Διατάχθηκε ΕΔΕ.

ΚΑΡΑΤΕΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ, στρατιώτης του 568 Τάγματος Πεζικού, από το Γεωργικό Καρδίτσας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΓΕΣ σκοτώθηκε στις 23.10.1994, 5:20 το απόγευμα, ενώ επέστρεφε στο φυλάκιο του Προμαχώνα στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, μετά από περιπολία. Το όπλο του εκπυρσοκρότησε στην προσπάθειά του να αφαιρέσει την εξάρτυσή του.

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ, 22 ετών, από την Αθήνα και ΧΡΑΠΑΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, 24 χρονών από τον Πειραιά. Στρατιώτες τεθωρακισμένων στην 12η Μεραρχία στον Εβρο. Τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου 1995 σκοτώθηκαν κοντά στο χωριό Τυχερό, όταν το στρατιωτικό όχημα που οδηγούσε ο πρώτος και μετέφερε άλλους τρεις συναδέλφους τους οι οποίοι τραυματίστηκαν, έφυγε από το δρόμο. Ο Νικολόπουλος θα απολυόταν σε δέκα μέρες.

ΑΦΕΝΤΟΥΛΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ από την Τούμπα Κιλκίς, ΓΩΓΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ από το Πολύπετρο Κιλκίς, ΜΟΥΖΑΚΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ από τον Αγιο Πέτρο Κιλκίς και ΧΑΛΚΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ από την Καβάλα. Σκοτώθηκαν στις 3 το απόγευμα της 12ης Ιανουαρίου 1994 στη Σαμοθράκη μετά από ανατροπή του Στάγιερ που τους μετέφερε για υπηρεσιακούς λόγους. Ηταν όλοι 20 χρονών. Στο ίδιο τροχαίο τραυματίστηκαν ακόμα πέντε φαντάροι. Μεταξύ τους και ο Κ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Ligue des droits de l'Homme "Mourrir sous les drapeaux. Accidents a l'armee"
( Παρίσι 1993, εκδ. Syllepse). Λεπτομερής καταγραφή των στρατιωτικών ατυχημάτων στις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις από τον εκεί σύνδεσμο ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Περιγραφή των συνθηκών, αναφορά στις ευθύνες και διετύπωση ερωτημάτων ανά περίπτωση. Διαφωτιστικά επίσης τα στοιχεία για την παρέμβαση και τις διεκδικήσεις των συγγενών των θυμάτων.

Βασιλείου Κρεμμύδα, Ι.Γερμάνη & Δ.Ζαχαρόπυλου "Τροχαία ατυχήματα εις τον στρατόν" (Αθήναι 1967, ανάτυπον εκ των πρακτικών του Δ' Πανελληνίου Συνεδρίου Χειρουργικής). Η επίσημη άποψη για τα αίτια και τις περιστάσεις του φαινομένου, την εποχή που άρχιζε η συστηματική μηχανοκίνηση του ελληνικού στρατού. Εντυπωσιακή η a priori απαλλαγή του στρατιωτικού μηχανισμού από οποιαδήποτε ευθύνη για τα συμβάντα.

"Στρατιωτικά `ατυχήματα'" ( περιοδικό "για το στρατό", τχ.4 (9), Απρ. 1985). Αναλυτική παρουσίαση της αφανούς πλευράς των στρατιωτικών ατυχημάτων της περιόδου από το έντυπο του κινήματος των φαντάρων της περασμένης δεκαετίας.


"'Ατυχήματα' στο στρατό. Μιά προσέγγιση από τη σκοπιά των Επιτροπών Στρατιωτών - Ναυτών - Σμηνιτών και της Επιτροπής για το Στρατό" (περιοδικό "για το στρατό", τχ.5 (10), Νοεμβρ.1985). Αναφορά στο ίδιο πρόβλημα, με αφορμή το αιματηρό συμβάν της 18/6/85 στο ναρκοπέδιο του Ρούπελ. Παράθεση της επίσημης άποψης (Αντ. Δροσογιάννης) και του αντίλογου - τόσο από το κίνημα των φαντάρων όσο κι από τους συγγενείς των θυμάτων.



ΔΕΙΤΕ

Koλονέλο Μπουτιλιόνε
(Colonello Buttiglione) του Γκουερίνι (1973). Απολαυστική σάτιρα του παραλογισμού της στρατιωτικής ζωής και της απαξίας που έχει η σωματική ακεραιότητα του φαντάρου για το μέσο καραβανά.

Το μεροκάματο του τρόμου (La salaire de la peur) του Ενρί-Ζόρζ Κλουζό (1953).Τεντωμένα νεύρα και παιχνίδια με το θάνατο κατά τη μεταφορά ενός φορτίου νιτρογλυκερίνης με φορτηγά. Αν δε βρισκόμασταν στη Γαλλική Γουϊάνα και κίνητρο ήταν όχι το χρήμα αλλά η αποφυγή της "καμπάνας", θα μπορούσε να αφορά τις συνθήκες εργασίας στον ελληνικό στρατό...


(Ελευθεροτυπία, 27/10/1996)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ