Η ΝΕΑ ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ


Πιστεύω εις 12 Θεούς 

1.   2.   3. 


ΟΙ ΜΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ



ΟΛΥΜΠΙΟΙ
. Σύμφωνα με το προσκλητήριο της ομάδας που εκδίδει το περιοδικό 'Διιπετές', απευθύνονται "σε εκείνους που αισθάνονται και είναι παιδιά των Ολυμπίων Θεών, πνευματική σπορά του Δευκαλίωνος, του Αμφικτύονος και του Ελληνος, παιδιά του πνεύματος θερμοπυλομάχων ανδρών που 'χουν στοιχειώσει στους αιώνες των αιώνων αυτά τα χώματα που τώρα πατιούνται και λεηλατούνται από αφελληνισμένες μάζες απάιδευτων, αμετροεπών και εθελόδουλων ανθρώπων που μολύνουν το ιερό όνομα 'Ελληνας', κουβαλώντας το κατ' απονομήν ως 'υπηκοότητα' εκ γενετής."

ΑΕΡΟΠΟΣ. Η αρχαιόπληκτη ομάδα που εκδίδει το περιοδικό 'Αέροπος' εξηγεί ότι επέλεξε το όνομα από τον Παυσανία, τον Αρριανό και τον Ηρόδοτο. Αέροπος λεγόταν ο γιος του Αρη και της Αερόπης. "Επιλέξαμε, ανάμεσα σε πολλά ονόματα, το Αέροπος, γιατί εκφράζει δυναμισμό και αποπνέει τη φλόγα της πολεμικής ιαχής." Δυστυχώς, όμως, η ελληνική αρχαιότητα είναι πολύ πιο πλούσια απ' όσο επιθυμούν τα σύγχρονα θεωρητικά καλαπόδια της. Με το ίδιο όνομα αναφέρει ο Πολύαινος έναν ανώτερο αξιωματικό του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας, ο οποίος διώχθηκε απ' τον στρατό για σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα ("από πανδοχείου ψάλτριαν μισθωσάμενος", Δ' 2.3). Τι γνώμη έχει άραγε γι' αυτόν τον Αέροπο ο τακτικός συνεργάτης του περιοδικού Μιχάλης Χαραλαμπίδης;

ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Σε επιστολή του προς τον συγγραφέα Διονύση Χιώνη ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος δείχνει ότι συμμερίζεται τις ιδέες του περί κάθαρσης του χριστιανισμού από τα εβραϊκά στοιχεία: "Εχετε βεβαίως τιτάνειον πνευματικόν και ηθικόν σθένος. Αλλ' οσονδήποτε μέγας και αν είναι και οσονδήποτε Ελλην, υπεράνου εαυτού έχει κραυγάζουσαν την αλήθειαν, απέναντι μιας καθολικής ιδέας, η οποία σύρει όπισθέν της δέσμια ολόκληρον την Χριστιανικήν ανθρωπότητα έστω και εν πλάνη ευρισκομένην."

ΧΑΤΖΗΦΩΤΗΣ. Σε συνέντευξη που έδωσε στον 'Δαυλό'το 1992, ο τότε διευθυντής του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος εμφανίζεται να τα μασάει. "Είναι απορρίψιμος ο 'Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός' και ως όρος. Είναι ένα εφεύρημα των τελευταίων καιρών από ορισμένους κύκλους θρησκευομένων. Υπάρχει η ελληνορθόδοξη παράδοση, που είναι και η παράδοση του γένους μας. Τι θα πει πολιτισμός, τι θα πει ελληνοχριστιανικός;" Στο ερώτημα για τον Ιουλιανό τον παραβάτη ο κ. Χατζηφώτης απαντά ότι "ο Ιουλιανός υπήρξε μια μεγάλη μορφή τεραστίων διαστάσεων και γι' αυτό έχει απασχολήσει πάρα πολλούς συγγραφείς δικούς μας και ξένους, είναι μια μορφή που πάντα ελκύει. Οσον αφορά όμως εις το τμήμα εκείνο της επιστροφής στο αρχαίο Ελληνικό θρήσκευμα, είναι φυσικό να μην συμφωνεί κανείς και εκεί οφείλεται και αυτός ο όρος. Αλλά αυτό δεν μειώνει σε τίποτε την μεγάλη μορφή του, όσον αφορά στα υπόλοιπα. Να κάνουμε μια διάκριση, να ξεχωρίσουμε την ελληνολατρία του απ' το θέμα της επανόδου στην ψευτοθρησκεία των εθνικών, που δεν έχει βεβαίως καμιά σχέση με την αποκαλυμμένη αλήθεια του Χριστού."

ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ. Δεν θα μπορούσαν να λείπουν από την αρχαιοελληνική συνέπαρση και οι οπαδοί του ναζιστικού "Στόχου". Η "Οργάνωση Ελληνοψύχων Νέων Μέγας Αλέξανδρος - Τμήμα θεολογίας" φιλοξενείται στον 'Δαυλό' (τ.132, Δεκέμβριος 1994) για να εκφράσει την άποψη ότι "ο χριστιανισμός ενέταξε στους κόλπους του ατόφιες την ανθρωπολογία και την κοσμολογία του Ελληνικού Κόσμου." Τους απαντά στο ίδιο τεύχος ο Ιωάννης Χαραλαμπόπουλος, υποστηρίζοντας ότι "δεν υπάρχει συμπόρευση Ελληνικού πνεύματος και ιουδαιοχριστιανικής δοξασίας, αλλά υπαγωγή του Ελληνικού κόσμου στην εβραϊκή λατρεία κατά τρόπο βίαιο και συγκεκριμένα με την ιστορική δολοφονία του Ελληνικού πνεύματος από τον ιουδαιοχριστιανισμό."

ΑΝΑΔΕΛΦΟΣ. Από τον μελετητή της λατρείας του Δωδεκαθέου, ο οποίος αναγνωρίζεται από όλες τις τάσεις των σύγχρονων αναβιωτών αντιγράφουμε τις απόψεις περί φυλής: "Κατ' αρχάς ας παρατηρήσωμε, ότι δια να στηριχθή κάθε θεωρία περί φυλής χρειάζεται ανθρωπολογικές μελέτες, συγκριτικές μεταξύ των διαφόρων πληθυσμών. Ομως από το 1928 έπαυσε παγκοσμίως να παράγεται ανθρωπολογική έρευνα, εις την Ελλάδα κατηργήθη η υπαχουσα έδρα Ανθρωπολογίας και σήμερον μέσα εις τις εκατοντάδες πανεπιστήμια, ιδρύματα, σχολές, τα οποία περιέχουν τις πλέον περίεργες και 'αδύνατον να τις φαντασθής' έδρες δεν υπάρχει έδρα φυσικής Ανθρωπολογίας,δια να πληροφορηθώμεν εγκύρως ποίοι είμεθα, Ινδοευρωπαίοι ή 'ανάδελφοι'; Ποίοι λαοί εγγύς ή μακράν είναι 'αδέλφια' μας και ποίοι όχι; Παγκοσμίως από το 1928 εσίγησε η Ανθρωπολογία και την θέσιν της έλαβον δογματικές διακηρύξεις, του τύπου 'όλοι είμαστε αδέλφια' και σκοτεινές απειλές καταστροφής κάθε επιστημονικής σταδιοδρομίας, του τύπου 'αλά τι είσαι εσύ και πιστεύεις ότι οι Ελληνες είναι πιο έξυπνοι από τους Μαύρους;' και πανηγυρισμοί του τύπου 'κατεστράφησαν όλοι αυτοί οι αχρείοι που επίστευαν στην ανωτερότητα των Αρίων'." (Παν.Μαρίνη, Η ελληνική θρησκεία, εκδ. Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα 1996, σελ.126)


ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ. Κατά φαντασίαν συνεχιστές της αρχαιοελληνικής δόξας, οι εγχώριοι εθνικοσοσιαλιστές δε χάριζαν μέχρι πρότινος κάστανα στον "Ιουδαιοχριστιανισμό", αυτό "τον μπολσεβικισμό της Αρχαιότητος, που με το ισοπεδωτικό του μικρόβιο και το μεσσιανικό του κήρυγμα, έφθειρε και ανέτρεψε τις παραδοσιακές δομές των Αρχαίων κοινωνιών" με αποτέλεσμα "αυτή η θρησκεία των δούλων και των Εβραίων" να προσλάβει "τις διαστάσεις μιας οριζόντιας επιδημίας που σταδιακά πρόσβαλε όλους τους λαούς της Ευρώπης" ( "Διακήρυξη Ιδεολογικών Αρχών", σ.18). Τα πρόσφατα μακεδονικά συλλαλητήρια, που επέτρεψαν στους κάθε λογής χιτλερίσκους να ονειρεύονται τη μετατροπή τους σε μαζικό ρεύμα, οδήγησαν όμως σε αλλαγή γραμμής: "Είναι αδήριτη Ιστορική Πραγματικότητα και βέβαιον γεγονός ( ευτυχώς ή δυστυχώς) ότι μετά την Επιβολή της Χριστιανικής Θρησκείας στην Ελλάδα, η δυναμική αλληλεπίδραση του Χριστιανισμού με τον Ελληνισμό οδήγησε στη σχηματοποίηση της Ελληνικής Ορθοδοξίας, η οποία είναι ικανή να μετεξελιχθεί στην ικανότερη ασπίδα του Ελληνισμού" ( "Προτάσεις για μιά Νέα Πολιτική", 1992, σ.10-11).


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Βλάση Γ. Ρασσιά, "Υπέρ της των Ελλήνων νόσου"
(τρεις τόμοι, "Περί των πατρώων Θεών", "Η συρρίκνωση της αρχαίας ψυχής", "Ες έδαφος φέρειν", έκδοση "Διιπετές" και "Πανδερκής Ηλιος", Πόλη των Αθηνών 1992-1994 μ.α.χ.χ.). Ο συγγραφέας, "Ελληνας όχι μόνο κατ' όνομα, αλλά επίσης ΚΑΙ στο έθος ΚΑΙ στις περί Θεών αντιλήψεις" αφιερώνει την εργασία του "στην ιερή μνήμη των φωτοδοτών και αδικοχαμένων προγόνων του".

Παν. Μαρίνη, "Η ελληνική θρησκεία (Το Δωδεκάθεον)" (δύο τόμοι, "Κοσμογονία- Ψυχογονία" και "Θεογονία", έκδοση "Ελεύθερη Σκέψις" 1996). Μελέτη του ελληνικού θεολογικού συστήματος από τον ιατρό- ερευνητή Μαρίνη, ο οποίος διδάσκει στην Ελληνική Αγωγή Ελληνική Θρησκεία και Φιλοσοφία.

Βασίλη Μισύρη, "Τα άγια ρεμάλια (Ο τελευταίος πειρασμός)" (έκδοση Ευρώτας, Αθήνα 1989). Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η Εκκλησία της Ελλάδος εκφράζει την ένωση του ανατολικού ορθοδόξου δόγματος με τις ρίζες του ελληνισμού και υπενθυμίζει στους ενοίκους της μονής Πετράκη ότι η θρησκεία των Ελλήνων ονομάζεται Ελληνορθοδοξία σύμφωνα και με την εντολή του εθνάρχη των Ελλήνων Γεναδίου Σχολαρίου.




ΔΕΙΤΕ

Δελφικές Εορτές
του Δημήτρη Βρατσάνου (1927). Ντοκιμαντέρ με θέμα την παράσταση του "Προμηθέα Δεσμώτη" που διοργάνωσαν το 1927 ο Αγγελο και η Εύα Σικελιανού.

Δυο ήλιοι στον ουρανό του Γιώργου Σταμπουλόπουλου. Τον 4ο μ.Χ. αιώνα, στην προσπάθειά του να επικρατήσει στην οικουμένη, ο χριστιανισμός καταστρέφει κάθε τι το ελληνικό. Η ταινία προσέφερε την αφορμή για μια συνέντευξη του σκηνοθέτη στον "Δαυλό" (11/131, 1992), από την οποία πληροφορούμαστε ότι "οι Ελληνες δεν έγιναν ποτέ Χριστιανοί, είναι παγανιστές κατά βάθος. Δεν το ξέρουν και προσποιούνται τους Χριστιανούς. Δεν αποδέχθηκαν αυτόν τον τρομακτικό θεό των Εβραίων που έχει περάσει μέσα από τον Χριστιανισμό. Εάν βέβαια σου πει κάποιος, ξέρεις δεν είσαι Χριστιανός, είσαι ειδωολολάτρης, θα γίνεις έξαλλος".

Ο Γαλαξίας του Λουίς Μπουνιουέλ (1968). Εξαιρετική σάτιρα των αιρέσεων. Το σουρεαλιστικό οδοιπορικό δύο μικροαπατεώνων από τη Γαλλία που κατευθύνονται για προσκύνημα σε ένα ισπανικό μοναστήρι.

(Ελευθεροτυπία, 13/10/1996)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ