Η μεταμφίεση της «Χρυσής Αυγής» και η επιδρομή στο Πάντειο
 

Το δίκροκο αβγό του φιδιού

 

Περίεργοι καιροί, αλήθεια. Οταν πριν από δύο βδομάδες γράφαμε για τη σκανδαλώδη απόπειρα της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. να συγκαλύψει την επιδρομή μελών της «Χρυσής Αυγής» στο Πάντειο Πανεπιστήμιο που κατέληξε στο μαχαίρωμα τριών φοιτητών («Ε» 29.4.06), το μόνο που δεν περιμέναμε ήταν να μας ζητήσουν και τα ρέστα οι ίδιοι οι νεοναζί.

Κι όμως, συνέβη κι αυτό. Με εξώδικό του, ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος (ηγετικό στέλεχος της «Χρυσής Αυγής», γενικός γραμματέας της «Πατριωτικής Συμμαχίας», υποψήφιος δήμαρχος Αθηνών κι εκδότης της εφημερίδας «Ελεύθερος Κόσμος») ισχυρίζεται ότι έχει πέσει θύμα συκοφαντίας και σπεύδει να διαχωρίσει τη θέση του από την αιματηρή επίθεση της 13ης Απριλίου.

Το εξώδικο

«Η αναφορά σε εμένα ως δήθεν επικεφαλής "επιδρομής"», γράφει στο εξώδικο, «είναι απολύτως ψευδής και συκοφαντική, αφού ουδεμία σχέση ή ανάμειξη έχω με το γεγονός αυτό, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι αδύνατον να έχω αναγνωριστεί ως επικεφαλής της ανωτέρω "επιδρομής". Για το επεισόδιο αυτό ενημερώθηκα από τα ΜΜΕ. [...]

Και μόνη η μνεία της ιδιότητός μου ως υποψηφίου Δημάρχου Αθηναίων προδίδει την προσδοκία σας να με εκμηδενίσετε ηθικώς και ως άτομο και ως πολιτευόμενο, με εμφανίζετε ως επικίνδυνο τραμπούκο εισβάλλοντα σε Πανεπιστημιακό ίδρυμα και ηγούμενο ομάδος κρανοφόρων θύοντα και απολύοντα επί προσώπων και πραγμάτων, ώστε η συκοφαντική πρόθεσή σας να είναι αυταπόδεικτη.

Τέλος σας δηλώνω ότι οι "ετεροχρονισμένες" ψευδείς αναγνωρίσεις, οι οποίες ίσως στο παρελθόν "απέδωσαν καρπούς", κάτι το οποίο προφανώς γνωρίζει ο συντάκτης του ανωτέρω άρθρου, δεν πρόκειται πλέον να γίνουν ανεκτές. Σε περίπτωση που δεν δημοσιευθεί η παρούσα ή και επαναληφθεί συκοφαντική ή εξυβριστική ή εν πάση περιπτώσει προσβλητική αναφορά σε εμένα θα καταφύγω στα αρμόδια πολιτικά και ποινικά δικαστήρια σύμφωνα με το νόμο περί Τύπου».

Η απάντηση

Ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα: τη στιγμή τής επιδρομής των χρυσαυγιτών στο Πάντειο, δημοσιογράφος του «Ιού» έτυχε να βρίσκεται στο χώρο της βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου. Η προσωπική του μαρτυρία, όπως παρατίθεται στο ρεπορτάζ τής 29.4.06, αφορά τον «τυφλό» και καθαρά τρομοκρατικό χαρακτήρα της επίθεσης των νεοναζί που έσπασαν στα καλά καθούμενα τα τζάμια της εισόδου του κτιρίου, εκσφενδονίζοντας διάφορα αντικείμενα εναντίον των (άσχετων) παρευρισκόμενων φοιτητών. Οφθαλμοφανώς δεν επρόκειτο για ενδοφοιτητική σύγκρουση αλλά για έφοδο μιας άσχετης προς την ακαδημαϊκή κοινότητα συμμορίας εναντίον των πανεπιστημιακών χώρων. Ενώ ώς εκείνη τη στιγμή τα πάντα στο Πάντειο (μαθήματα και διοικητικές υπηρεσίες) λειτουργούσαν κανονικά, η επίθεση των χρυσαυγιτών και το μαχαίρωμα των τριών φοιτητών οδήγησαν στη βίαιη διακοπή κάθε πανεπιστημιακής δραστηριότητας.

Την αναγνώριση του Ζαφειρόπουλου από φοιτητές πληροφορηθήκαμε εκ των υστέρων, από τον πρόεδρο του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου, αναπληρωτή καθηγητή Νίκο Θεοτοκά. Το ίδιο το απόγευμα της επιδρομής, μετά την αποχώρηση των χρυσαυγιτών, ακούσαμε επίσης αρκετούς φοιτητές (που την ώρα της επίθεσης βρίσκονταν στον πεζόδρομο μπροστά στην πρυτανεία) να λένε ότι τον είδαν επικεφαλής των επιτιθέμενων. Ως επικεφαλής τον κατονομάζουν επίσης σε ανακοινώσεις τους το φοιτητικό «Αντιεξουσιαστικό στέκι» και το συνδικαλιστικό σχήμα των ΕΑΑΚ του Παντείου. Τον τελικό λόγο όσον αφορά την αποτίμηση αυτών των μαρτυριών υποθέτουμε ότι θα τον έχει η Δικαιοσύνη, στην οποία έχει προσφύγει η σύγκλητος του πανεπιστημίου.


Εκεί παραπέμπει άλλωστε ο ισχυρισμός του Ζαφειρόπουλου περί «ψευδών αναγνωρίσεων» που «ίσως στο παρελθόν "απέδωσαν καρπούς"» αλλά «δεν πρόκειται πλέον να γίνουν ανεκτές». Αναφέρεται προφανώς στις καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων για τη συμμετοχή τού τότε υπαρχηγού της οργάνωσής του, Αντώνη Ανδρουτσόπουλου ή «Περίανδρου», στην απόπειρα δολοφονίας του μέλους του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ Δημήτρη Κουσουρή και στον τραυματισμό ενός φοιτητή κι ενός αδιόριστου καθηγητή έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων τον Ιούνιο του 1998. Υπενθυμίζουμε ότι ο (επί χρόνια φυγόδικος) «Περίανδρος» έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση 4 χρόνων για βαριές σωματικές βλάβες, ενώ εκκρεμεί η δίκη του για την απόπειρα δολοφονίας. Η υπόθεση έφτασε στη Δικαιοσύνη κυρίως χάρη στη δημοσιογραφική έρευνα, αφού το τοπικό αστυνομικό τμήμα απέφυγε σκανδαλωδώς ακόμη και να καταγράψει την επίθεση στο δελτίο συμβάντων!

Η «υπαρκτή-ανύπαρκτη» οργάνωση

Η αποποίηση της επίθεσης των χρυσαυγιτών από το επιφανέστερο ηγετικό στέλεχός τους θα μπορούσε φυσικά να περάσει στα ψιλά, με τη δημοσιοποίηση της επιστολής του -κι από κει και πέρα, όποιος θέλει τον πιστεύει. Ομως το εξώδικο Ζαφειρόπουλου δεν είναι η μοναδική «απάντηση» της ναζιστικής οργάνωσης στα δημοσιεύματα (και την αναμενόμενη κίνηση ποινικής διαδικασίας σε βάρος της) για την αιματηρή επίθεση της 13ης Απριλίου. Η διασταύρωση αυτών των αμήχανων διαψεύσεων αποδεικνύεται αντίθετα εξαιρετικά διαφωτιστική όσον αφορά τις πρωτεϊκές μεταμορφώσεις, με τις οποίες οι εγχώριοι νεοναζί επιχειρούν τον τελευταίο καιρό να συγκαλύψουν τη δράση τους.

Αν ο «Ελεύθερος Κόσμος» περιορίζεται στη δημοσίευση του εξώδικου, αποφεύγοντας να μπει στην ουσία της υπόθεσης κι αναφερόμενος σιβυλλικά σε «ένα βίαιο επεισόδιο για το οποίο έχει κληθεί να αποφανθεί η Δικαιοσύνη» (7.5.06), η ομογάλακτη «Χρυσή Αυγή» αναλαμβάνει να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά με βάση το επιχείρημα ότι... δεν υφίσταται πλέον! «Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ έχει αναστείλει την πολιτική της δράση, αυτό όμως δεν εμποδίζει σε τίποτα τους κατηγόρους της να συνεχίζουν να την συκοφαντούν», διαβάζουμε σε πρωτοσέλιδο κείμενό της, κάτω από τον τίτλο «Τα ψέματα και η λάσπη του "Ιού" και η Αλήθεια» (4.5.2006).

Είναι βέβαια αλήθεια ότι, πριν από έξι μήνες, μια λακωνική ανακοίνωση του φίρερ της «Χρυσής Αυγής», Νίκου Μιχαλολιάκου, γνωστοποιούσε την προσωπική απόφασή του για «αναστολή κάθε πολιτικής δραστηριότητος» της οργάνωσης με το σκεπτικό ότι «ζούμε σε ένα καθεστώς που, εις ό,τι αφορά τουλάχιστον τους Ελληνες Εθνικιστές, δεν υπάρχει πολιτική ελευθερία» («Χ.Α» 1.12.2005). Η ομώνυμη ναζιστική εφημερίδα έκλεισε προσωρινά, για να ξανακυκλοφορήσει το Φλεβάρη. Στο μεσοδιάστημα, ο Μιχαλολιάκος ανέλαβε τακτικός αρθρογράφος του «Ελεύθερου Κόσμου», δίπλα στον Ζουρνατζή και τον Παττακό.

Η πανηγυρική «αναστολή της δράσης» των νεοναζί είχε προκαλέσει τότε λογικές απορίες. Κάποιοι έσπευσαν να τη συνδέσουν με το γεγονός ότι, λίγες μέρες νωρίτερα, χρυσαυγίτες είχαν κάνει χρήση όπλων κατά τη διάρκεια επεισοδίων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό δύο ατόμων και την ανακάλυψη βομβών μολότοφ από την αστυνομία στα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης («Ε» 21.11.05). Στην πραγματικότητα, όπως διαπιστώνουμε τώρα, το υποτιθέμενο «κλείσιμο» της τελευταίας δεν ήταν παρά η κατασκευή ενός βολικού άλλοθι, για την απόκρουση των ποινικών ευθυνών που προκύπτουν από τις επιθέσεις των μελών της, χωρίς να θίγεται στο παραμικρό η πολιτική δραστηριότητα του φίρερ και της παρέας του. Δραστηριότητα που, άλλωστε, δεν καταβάλλεται η παραμικρή προσπάθεια να συγκαλυφθεί.

Ετσι, στο ίδιο ακριβώς φύλλο και στην ίδια σελίδα με την προαναφερθείσα «απόκρουση» των «συκοφαντιών και της λάσπης του "Ιού"», διαβάζουμε ότι «στις 16 Απριλίου του 2006 σε κεντρική αίθουσα των Αθηνών έγινε μια πολιτική εκδήλωση», «μια ορκωμοσία και μια επιβεβαίωση της πίστεως και της θελήσεως των αγωνιστών» που μάζεψε ο Μιχαλολιάκος κάτω από τα λάβαρα της «αδρανούς» (υποτίθεται) οργάνωσης. Το ρεπορτάζ μάς πληροφορεί επίσης ότι «χαιρετισμό απηύθυνε ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, συναγωνιστής Ζαφειρόπουλος».

Στον «Ελεύθερο Κόσμο», πάλι, το τακτικό άρθρο του Νίκου Μιχαλολιάκου συνοδεύεται κάθε Κυριακή από τη διευκρίνιση ότι ο συντάκτης του «είναι Γ.Γ. της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και εκδότης της ομώνυμης εφημερίδας». Ως «γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής», τέλος, ο Μιχαλολιάκος έβγαλε λόγο στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση των «εθνικιστών» στο Τέρμα Αμπελοκήπων, με επόμενο ομιλητή -ξανά- τον Ζαφειρόπουλο («Ελ. Κόσμος» 7.5.06).

Τα «ίχνη» των κινητών

Η εικόνα ολοκληρώνεται αν εξετάσουμε τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα των κατά τόπους γραφείων κι οργανώσεων της «Πατριωτικής Συμμαχίας» των Ζουρνατζή και Ζαφειρόπουλου (που παρατίθενται στον «Ελεύθερο Κόσμο») με τα αντίστοιχα της «Χρυσής Αυγής» (που δημοσιεύονταν στην ομώνυμη εφημερίδα, μέχρι την υποτιθέμενη «αναστολή» της δράσης της). Από τα 9 γραφεία της «Συμμαχίας», τα 3 ήταν επίσης γραφεία της «Χρυσής Αυγής» (Κόρινθος, Καλαμάτα, Βόλος), ενώ τα κεντρικά της Αθήνας στέγαζαν το βιβλιοπωλείο της οργάνωσης. Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η ταύτιση των τηλεφώνων: από τα 8 κινητά «αγωνιστικών πυρήνων» της ΠΑΤΡΙ.Σ. στη Βόρεια Ελλάδα, π.χ., τα 6 ανήκαν τον περασμένο Δεκέμβριο στους αντίστοιχους «πυρήνες δράσεως» της «Χρυσής Αυγής» (Αλεξάνδρεια, Ξάνθη, Καστοριά, Φλώρινα, Πτολεμαΐδα, Σκύδρα).

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε έναν σαφή καταμερισμό εργασίας: ενώ η «ευπαρουσίαστη», «μετωπική» ΠΑΤΡΙ.Σ. κάνει πολιτική, η κακόφημη «Χρυσή Αυγή» υπάρχει και «δεν υπάρχει», μαχαιρώνει αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί υπόλογη, αφού «έχει αναστείλει την πολιτική της δράση».

Υπάρχει άλλωστε πλούσια εμπειρία από το αντίστοιχο κρυφτούλι που παίζεται εδώ και χρόνια σε σχέση με το πολιτικοϊδεολογικό της στίγμα. Τη μεταμφίεση, δηλαδή, των εγχώριων ναζί σε απλούς (αν και κομματάκι ακραίους) «εθνικιστές». «Παλαιότερα, πριν από χρόνια, χρησιμοποιείτο στα κείμενα του Κινήματός μας ο όρος εθνικοσοσιαλισμός», εξηγεί χαρακτηριστικά ο δικτυακός τόπος της οργάνωσης. «Το γεγονός ότι τώρα χρησιμοποιούμε τους όρους εθνικισμός, λαϊκός εθνικισμός και κοινωνικός εθνικισμός δεν σημαίνει ότι αλλάξαμε ιδέες. Απλά, θεωρούμε περισσότερο πολιτικά δόκιμο το να χρησιμοποιούμε τους όρους αυτούς, γιατί είναι γεγονός ότι ο όρος "εθνικοσοσιαλισμός" προκαλεί παρανοήσεις μετά από έναν ωκεανό προπαγάνδας εξήντα ολόκληρων ετών» («Εθνικιστές ή Ναζιστές;», 19.4.2006).

Με τη διαφορά ότι, ενώ η φαντασιακή ταύτιση των εγχώριων ναζί με τα Ες-Ες είναι σε τελική ανάλυση δικαίωμά τους, δεν ισχύει καθόλου το ίδιο με την τρομοκρατική δραστηριότητά τους...
 

 

(Ελευθεροτυπία, 13/5/2006)

 

www.iospress.gr