Επιστολή του πρώην γραμματέα της ΚΝΕ και απάντηση του «Ιού»
 

Ο Σοφιανός απαντά στον Σοφιανό
 


«Σε προηγούμενο άρθρο μας («Οι ρεπόρτερ με τα μαύρα») αναφερθήκαμε στην εμφάνιση του πρώην γραμματέα της ΚΝΕ Νίκου Σοφιανού στο «αποκαλυπτικό δελτίο» του EXTRA (20.1.06) και στη συνακόλουθη συμβολή του στην τρομολαγνεία των ημερών, που -με αφορμή τη ληστεία της Εθνικής Τράπεζας- επιχειρούσε την ποινικοποίηση ολόκληρου του αντιεξουσιαστικού χώρου. Ο κ. Σοφιανός έστειλε την παρακάτω επιστολή, που δημοσιεύουμε αυτούσια μαζί με την απάντησή μας.

Η επιστολή
 


«Κύριε Διευθυντά

Ο "Ιός της Κυριακής", στο φύλλο σας της 5/2/06, στο πλαίσιο αφιερώματος για τον λεγόμενο "αντιεξουσιαστικό" χώρο, επιχειρεί με ασύστολα ψεύδη κατά του ΚΚΕ, με αποσιωπήσεις και διαστρεβλώσεις δικών μου δηλώσεων να κάνει το άσπρο μαύρο, συκοφαντώντας το ΚΚΕ και το πρόσωπό μου.

Ορίστε τι έκρυψε ο "Ιός" από τους αναγνώστες σας:

Πως το Νοέμβρη του 1995, τις μέρες του Πολυτεχνείου, οι αγαπητοί "αντιεξουσιαστές" του "Ιού" έκαψαν με μολότοφ το στέλεχος της ΚΝΕ Γ. Κυριακίδη που συμμετείχε στην περιφρούρηση του χώρου μαζί με δεκάδες άλλους φοιτητές από όλες τις παρατάξεις στα πλαίσια αποφάσεων της επιτροπής γιορτασμού. Γιατί; Μήπως είναι άσχετη αυτή η δολοφονική επίθεση με όσα ακολούθησαν; Δεν ήταν μέρος του σχεδίου για να δρομολογηθούν οι γνωστές εξελίξεις; Της κατάληψης του ΕΜΠ, της άρσης του ασύλου και των συλλήψεων;

Πως το Νοέμβρη του 1998, σε μια περίοδο που σημαδεύτηκε από το μεγαλειώδες κίνημα, ο "χώρος" προσπάθησε χωρίς την παραμικρή επιτυχία να μετατρέψει ένα κίνημα δεκάδων χιλιάδων σε σπασμένες βιτρίνες και κλεφτοπόλεμο με τα ΜΑΤ. Η αποτυχία του οδήγησε τους ομαδάρχες του στα τυφλά-δολοφονικά χτυπήματα κατά μελών και στελεχών της ΚΝΕ και σε επίθεση με γκαζάκια σε συνοικιακά γραφεία του ΚΚΕ.

Σε μια απ' αυτές τις σχεδιασμένες δολοφονικές επιθέσεις με τα γνωστά σύνεργα (κράνη-σιδερογροθιές-λοστούς) που έγινε στη Νομική, στάλθηκαν στο νοσοκομείο με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις έντεκα (11) μέλη και στελέχη της ΚΝΕ.

Το Κ.Σ. της ΚΝΕ δίνοντας συνέντευξη Τύπου την επομένη, προχώρησε σε συγκεκριμένες καταγγελίες κατά ομάδων και προσώπων που αναγνωρίστηκαν, γιατί οι λεγόμενοι γνωστοί - άγνωστοι ήταν πλέον και γνωστοί και δολοφόνοι.

Και τώρα τα ψέματα:

Κατά συνέπεια ψεύδεται ασύστολα ο συντάκτης σας που αναφέρει πως εγώ κατήγγειλα επώνυμα κάποιους αναρχικούς που συμμετείχαν στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1998.

Φυσικά αποτελεί αισχρή συκοφαντία η δήθεν "συνεργασία" του ΚΚΕ με τα ΜΑΤ στην πορεία του Πολυτεχνείου το '98. Το ΚΚΕ δεν επιτέθηκε σε κανέναν. Αντίθετα δέχτηκε απρόκλητη επίθεση. Η επιχείρηση να χτυπήσουν και να διαλύσουν το μπλοκ αποκρούστηκε. Προφανώς ο "Ιός" και όσοι κατασκεύασαν αυτό το προβοκατόρικο ψέμα, θα προτιμούσαν να διαλυθούν τα μπλοκ του ΚΚΕ και όλη η πορεία.

Σε δημοσίευμα του "Βήματος" 19/1/06 αναφέρθηκε η συνέντευξη της ΚΝΕ του '98 με προφανή στόχο να συνδυαστούν γεγονότα-καταστάσεις-πρόσωπα, υπηρετώντας μεθοδεύσεις της εφημερίδας και όχι μόνο. Ωστόσο, από πού προκύπτει ψόγος για το ΚΚΕ;

Σε επανειλημμένες κλήσεις δημοσιογράφων από τον ΑΝΤ-1 TV, ΑΝΤ-1 FM, ΜΕΓΚΑ και ΕΧΤΡΑ, που καλούσαν σε συνεντεύξεις εμένα και άλλα στελέχη του ΚΚΕ, ξεκαθαρίσαμε ότι για το ΚΚΕ δεν συσχετίζονται τα τότε γεγονότα που καταγγείλαμε (της Νομικής) με τη ληστεία της Τράπεζας και τα σενάρια του δημοσιεύματος. Αρνηθήκαμε να συμμετάσχουμε στις εκπομπές που στόχευαν να καλλιεργήσουν κλίμα φόβου και ανάγκη λήψης νέων κατασταλτικών μέτρων αξιοποιώντας τα γεγονότα της ληστείας και του ξυλοδαρμού του Χρ. Πολυζωγόπουλου.

Είναι ένα ακόμη ψέμα ότι εγώ μίλησα στην εκπομπή του "δημοσιογράφου" Στ. Χίου. Αυτός μαγνητοφώνησε, χωρίς να το γνωρίζω, τη συνομιλία που είχαμε κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής κλήσης που μου έκανε για να συμμετάσχω στην εκπομπή του. Και ενώ αρνήθηκα, παρουσίασε ως συνέντευξή μου μαγνητοφωνημένα αποσπάσματα από την τηλεφωνική συνομιλία μας! Πράξη που καυτηρίασε την άλλη μέρα ο "Ριζοσπάστης".

Βλέπετε το ΚΚΕ ούτε χρησιμοποιεί ούτε χρησιμοποιείται από τους μηχανισμούς του συστήματος. Αυτό που το ενδιαφέρει είναι να προασπίσει το εργατικό-λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα από τα πολύμορφα "κτυπήματα" και από την κλιμακούμενη καταστολή και τρομοκρατία του συστήματος. Αυτό όμως, όπως φαίνεται, ενοχλεί αφάνταστα ορισμένους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πασχίζουν για το αντίθετο.

Σοφιανός Νίκος
(μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ)».
 

 


Η απάντηση του «Ιού»

Πολύ φοβούμαστε ότι η απάντηση του πρώην γραμματέα της ΚΝΕ τον εκθέτει ακόμη περισσότερο απ' ό,τι η συνοπτική αναφορά μας σε παλιές ιστορίες που ο ίδιος επέλεξε να ξαναφέρει στην επικαιρότητα. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε έδωσε συνέντευξη στο «αποκαλυπτικό δελτίο» του EXTRA (20.1.06), τον παρουσιαστή του οποίου αποκαλεί «δημοσιογράφο» εντός εισαγωγικών. Στο απόσπασμα όμως της συνομιλίας τους που μετέδωσε το κανάλι, διάρκειας πέντε ολόκληρων λεπτών, ο κ. Σοφιανός κάθε άλλο παρά «αρνείται να συμμετάσχει» στην τρομολάγνα παραφιλολογία των ημερών. Απεναντίας, δεν διστάζει να κατονομάσει πρόσωπα και πράγματα:

«ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Το Νοέμβρη του '98 δεχτήκαμε επίθεση από την ομάδα τού [όνομα], του Κώστα [όνομα] του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου.

ΧΙΟΣ: Του Κώστα ή του Αρη;

ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Του Κώστα, του πατέρα. Ο πατέρας είναι, εκείνη την περίοδο ήταν ένας απ' τους πόλους στο λεγόμενο αντιεξουσιαστικό χώρο.

ΧΙΟΣ: Μάλιστα.

ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Οργάνωσαν τότε επίθεση δολοφονική. Με την έννοια δολοφονική, στείλανε πέντε άτομα με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στα νοσοκομεία, Κνίτες. Στη Νομική Σχολή με, πώς να σου πω, με μεθοδευμένη επιχείρηση, φυλάγαν τσίλιες δηλαδή, άδειασαν τα αμφιθέατρα, κλείσανε πόρτες και μπήκανε με σιδερολοστούς και σιδερογροθιές και τσακίσανε πέντε ανθρώπους.

ΧΙΟΣ: Ητανε μέρες του Πολυτεχνείου αυτές;

ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Αυτό ήτανε παραμονές του Πολυτεχνείου, μέρες μεγάλων μαθητικών αγώνων, αν θυμάσαι.

ΧΙΟΣ: Τις θυμάμαι γιατί έχω περάσει Νομική, ήμουνα φοιτητής εκεί.

[...]

ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Εμείς απ' τα μέλη μας που ήταν στη Νομική την ώρα της συμπλοκής, και αναγνώρισαν συγκεκριμένα πρόσωπα, την επόμενη μέρα δώσαμε συνέντευξη Τύπου επίσημη, καλέσαμε τα μέσα ενημέρωσης και καταγγείλαμε ότι πρωτοπαλίκαρα της ομάδας [όνομα] και [όνομα] είναι οι δράστες αυτών των επιθέσεων με αυτά τα αποτελέσματα σε χώρους πανεπιστημιακού ασύλου. [...] Δεν μπορώ να ξέρω αν ο [όνομα], ο γιος του πατέρα του εν πάση περιπτώσει, ήταν μέσα. Εμείς καταγγείλαμε ότι συγκεκριμένα πρόσωπα, νομίζω ένας [όνομα] και κάποιοι άλλοι, δεν θυμάμαι τώρα τα ονόματα, έτσι; Αλλά υπάρχουνε στον "Ριζοσπάστη" εκείνων των ημερών, είχε δοθεί σου λέω συνέντευξη Τύπου δηλαδή. Οτι αυτά τα συγκεκριμένα πρόσωπα ήταν αυτοί που χτυπήσανε. Και μ' αυτή την έννοια, και επειδή θέλαμε να σταματήσει ένα άλλοθι περί γνωστών αγνώστων και κουκούλες και λοιπά, και να μιλήσουμε συγκεκριμένα, κατάλαβες;

ΧΙΟΣ: Πού ανήκουν αυτοί;

ΣΟΦΙΑΝΟΣ: Αυτοί παρουσιάζονται σαν αντιεξουσιαστικός χώρος. Βγάζουνε διάφορα έντυπα, τα στέκια [τους] είναι τα Εξάρχεια».

Δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε τον ισχυρισμό του κ. Σοφιανού, ότι τα παραπάνω δεν αποτελούν συνέντευξη αλλά «τηλεφωνική συνομιλία». Τότε όμως, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: αντί να αναλάβει δημόσια ως πολιτικό πρόσωπο την ευθύνη για τα λεγόμενά του, ο πρώην γραμματέας της ΚΝΕ διεκδικεί τον ελάχιστα ζηλευτό ρόλο τού μυστικού πληροφοριοδότη.

Από κει και πέρα, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε τις ανακρίβειες και κυρίως τους συστηματικούς αναχρονισμούς που επιστρατεύει στην επιστολή του για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

* Μας κατηγορεί ότι αποσιωπήσαμε τη ρίψη μολότοφ από αναρχικούς εναντίον μελών της ΚΝΕ (και τον τραυματισμό ενός Κνίτη) το 1995, κατά τη διάρκεια συμπλοκής στο χώρο του ΕΜΠ. Πρόκειται αναμφισβήτητα για εγκληματική ενέργεια, άσχετη όμως με τα γεγονότα που περιγράφουμε στο κείμενό μας. Η επίθεση σημειώθηκε τα μεσάνυχτα της 15.11.95, σαράντα ολόκληρες ώρες πριν ξεκινήσει η μαζική (1.000-1.500 άτομα) κατάληψη του χώρου. Η ταύτιση της ολιγάριθμης ομάδας που έριξε τη μολότοφ με τους 518 συλληφθέντες των επόμενων ημερών είναι αυθαίρετη και στηρίζεται στη λογική της «συλλογικής ευθύνης». Αν η ΚΝΕ διέθετε συγκεκριμένα στοιχεία για κάποιους απ' τους αυτουργούς, είχε κάθε δικαίωμα να καταφύγει στη δικαιοσύνη. Απ' όσο γνωρίζουμε, δεν το έκανε.

* Απείρως χειρότερα είναι τα γραφόμενα του κ. Σοφιανού για το 1998. Δυστυχώς, η συνεργασία της τότε περιφρούρησης του ΚΚΕ με τα ΜΑΤ δεν αποτελεί καθόλου «αισχρή συκοφαντία». Αποτυπώθηκε με κάθε λεπτομέρεια, τόσο στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ της ημέρας (που πανηγύρισαν γι' αυτό) όσο και στο επίσημο κατηγορητήριο σε βάρος των συλληφθέντων. Εξαιρετικά σαφής είναι άλλωστε επ' αυτού ο ίδιος ο κ. Σοφιανός στη «μη συνέντευξή» του προς το EXTRA: «Την ημέρα του Πολυτεχνείου του 98», θυμίζει στον κ. Χίο, «οι δυνάμεις της ΚΝΕ διώξαν από την πορεία γύρω στους 150 μυστήριους και τους έπιασαν τα ΜΑΤ μετά». Τα τηλεοπτικά πλάνα σχετικοποιούν βέβαια εξαιρετικά αυτό το «μετά», καθώς δείχνουν τα μέλη της περιφρούρησης και τα ΜΑΤ να ξυλοκοπούν ταυτόχρονα και από κοινού τους περικυκλωμένους «μυστήριους». Αν ο κ. Σοφιανός τα έχει ξεχάσει, μπορούμε να του στείλουμε ένα DVD από το αρχείο μας.

* Οι σποραδικές επιθέσεις κάποιων αναρχικών σε μέλη της ΚΝΕ, γραφεία του ΚΚΕ και φοιτητικές γενικές συνελεύσεις, που καταγγέλλει ο επιστολογράφος μας, ακολούθησαν τους ξυλοδαρμούς και τις 149 συλλήψεις της πορείας του Πολυτεχνείου -δεν προηγήθηκαν. Η επίθεση στη Νομική λ.χ., τα θύματα της οποίας ο ίδιος αυξομειώνει κατά το δοκούν, σημειώθηκε δυο μέρες μετά (19.11.98). Ηταν μια λογική «αντιποίνων» βλακώδης και προβοκατόρικη, που καυτηριάστηκε δημόσια από μεγάλο μέρος του ίδιου του αντιεξουσιαστικού χώρου. Πάλι όμως επιστρατεύεται η «συλλογική ευθύνη», ώστε να «νομιμοποιηθούν» αναδρομικά όσα προηγήθηκαν.

* Από μεταχρονολόγηση πάσχει, τέλος, και η συνωμοτική θεωρία που αποδίδει την «επιθετικότητα» των αναρχικών το Νοέμβριο του 1998 στην αποτυχία τους «να μετατρέψουν ένα κίνημα δεκάδων χιλιάδων σε σπασμένες βιτρίνες και κλεφτοπόλεμο με τα ΜΑΤ». Στις 17.11.98 το μαθητικό κίνημα ενάντια στο «νόμο Αρσένη» βρισκόταν ακόμη στα σπάργανά του (η πρώτη μαζική διαδήλωση έγινε στις 8.12.98 και η τελευταία στις 5.2.99). Οσο καταχθόνιους κι αν θεωρεί τους «λεγόμενους αντιεξουσιαστές» ο κ. Σοφιανός, δεν πιστεύουμε να τους αποδίδει και μαντικές ιδιότητες!

 

(Ελευθεροτυπία, 25/2/2006)

 

www.iospress.gr