Η οργάνωση Παγκρατίου της «Χρυσής Αυγής», όταν δεν δέρνει, αγωνίζεται για το... εθνικό μας ποδόσφαιρο



Ναζί με στολή φιλάθλου

"Τα μέλη της 'Γαλάζιας Στρατιάς' διαδήλωσαν την αντίθεσή τους"

            («ΕΘΝΟΣ», 21/11/2001)

 

 
ΟΙ ΖΩΝΤΑΝΕΣ συνδέσεις των βραδινών ειδήσεων της 20ής Νοεμβρίου, με το ίδιο καθημερινό άγχος, πάλευαν να αποσπάσουν το μερίδιο τηλεθέασής τους από τα μηχανάκια της AGB. Μια αθλητική είδηση με εντυπωσιακή εικόνα εθνικού περιεχομένου ξεχώριζε. Την επομένη, στις αθλητικές, αλλά πλέον και στις πολιτικές εφημερίδες η ίδια είδηση (με τη γαλανόλευκη εικονογράφησή της) ασφαλώς θα ξαναζωντάνευε, για να εμπεδωθεί από το σύνολο των πολιτών:

"Εξήντα μέλη της οργάνωσης 'Γαλάζια Στρατιά - Φίλοι Εθνικών Ομάδων' έκαναν συγκέντρωση έξω από τα γραφεία της ΕΠΟ στη Λεωφόρο Συγγρού, εκφράζοντας την αντίθεσή τους στην υποβολή κοινής υποψηφιότητας της ελληνικής ομοσπονδίας με την αντίστοιχη της Τουρκίας για συνδιοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 2008", μετέδιδε το επίσημο Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Δεν χρειάζεται κανείς να είναι γκουρού της επικοινωνίας για να αντιληφθεί ότι η συγκεκριμένη "Γαλάζια Στρατιά" είχε πετύχει το στόχο της. Μπήκε με αξιώσεις στο νέο ανένδοτο αγώνα των "εθνικών δυνάμεων" κατά των "ενδοτικών" και με τη βοήθεια των ΜΜΕ αναδείχτηκε (έστω και για λίγα 24ωρα) σε πρωτοπορία. Η "Στρατιά" πρόσφερε το κατάλληλο θέαμα, με το περιεχόμενο που θα ανακαλούσε (με παβλοφικό τρόπο) το "προαιώνιο μίσος" των Ελλήνων για την Τουρκία και τους Τούρκους, εξασφαλίζοντας έτσι την πολιτική της αναβάθμιση, αλλά και την ασυλία. 

Ποιος θα έμπαινε στον κόπο να ερευνήσει την ταυτότητα μιας "Στρατιάς φιλάθλων" η οποία αγωνίζεται για τα... εθνικά μας θέματα; Ποιος θα αμφισβητούσε ένα τέτοιο στερεότυπο που, παρά τον αγριανθρωπισμό και την ανοησία του, δεν λέει να χάσει την αξία του στην πολιτική και μιντιακή αγορά; 

Πραγματικά, τα ευμενή σχόλια του συνόλου σχεδόν των ΜΜΕ έπεφταν σαν τη βροχή εκείνης της βραδιάς που, έξω από την ΕΠΟ -και μέσω των "ζωντανών συνδέσεων" σε "εθνικό δίκτυο"- ακούγονταν τα συνθήματα εις βάρος του προέδρου της ΕΠΟ: "Γκαγκάτση τουρκόσπορε", "Γκαγκάτση γιουσουφάκι, του Τζεμ τσιράκι" και φυσικά, "Τούρκοι, Μογγόλοι, δολοφόνοι". 

Η γαλάζια αφέλεια των ΜΜΕ

Παραδείγματα ευνοϊκής δημοσιογραφικής κάλυψης υπάρχουν άφθονα. Θα αρκεστούμε σ' αυτά που αναδημοσιεύει με ενθουσιασμό η ναζιστική εφημερίδα "Χρυσή Αυγή" (23/11), προσθέτοντας και ένα επικολυρικό σχόλιο της "Αυριανής", το οποίο δεν ήταν, χρονικά, δυνατόν να προλάβει το δημοσιογραφικό όργανο των ναζί. "Εκτενώς ασχολήθηκαν τα ΜΜΕ με την συγκέντρωση των Ελλήνων πατριωτών του Συνδέσμου φίλων της Εθνικής Ελλάδος 'Γαλάζια Στρατιά' (...) Η 'Αθλητική Ηχώ' είχε το θέμα στο πρωτοσέλιδο γράφοντας: 'Εκαψαν την ημισέληνο! 150 φίλαθλοι της Εθνικής Ελλάδας -υπό καταρρακτώδη βροχή χθες βράδυ στη Συγγρού- αποδοκίμασαν ΕΠΟ και Γκαγκάτση'. Η 'Ωρα για σπορ' στο ρεπορτάζ με τίτλο 'Οχι στη συνδιοργάνωση με την Τουρκία διαδήλωσαν στη βροχή 100 φίλαθλοι' έγραψε: 'Οι φίλαθλοι της Εθνικής μας έκαψαν μια τούρκικη σημαία. Στην είσοδο του κτιρίου που στεγάζονται τα γραφεία της ΕΠΟ τοιχοκολλήθηκε κηδειόσημο όπου αναφερόταν ότι 'κηδεύουμε σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο, την τιμή και την αξιοπρέπεια της Ελλάδας, της ΕΠΟ, του υπουργείου Εξωτερικών και των λοιπών υποστηρικτών της ελληνοτουρκικής φιλίας". "Η διάθεση του ξεσηκωμού παραμένει ισχυρή και αμετακίνητη. Ακόμα και όταν δεν πρόκειται για την υπεράσπιση της ελευθερίας ή για το δίκιο του εργάτη, οι άνθρωποι υπερασπίζονται άλλα ιδανικά. Οπως αυτή η ομάδα που με τον τίτλο 'Γαλάζια στρατιά' πραγματοποίησε με πλακάτ και έντονα συνθήματα πορεία (...) Είναι άνθρωποι που αισθάνονται να σηκώνεται η τρίχα τους από αγανάκτηση και από πολλές πλευρές δεν έχουν άδικο" ("Αυριανή", 23/11).

Μια στοιχειώδης, ωστόσο, δημοσιογραφική έρευνα αρκούσε για να σηκωθεί και η δική μας τρίχα. Οι ύμνοι της ναζιστικής εφημερίδας στους "φιλάθλους των εθνικών ομάδων" και σε όσα ΜΜΕ χαιρέτισαν τον "αγώνα τους" δεν ήταν προϊόν ιδεολογικής και πολιτικής συγγένειας. Η "Γαλάζια Στρατιά" είναι (με στολή παραλλαγής) η ίδια η "Χρυσή Αυγή".

Η "Γαλάζια Στρατιά" και η τοπική οργάνωση Παγκρατίου της γνωστής ναζιστικής γκρούπας "Χρυσή Αυγή" εδρεύουν στην ίδια διεύθυνση (Πρόκλου και Αρχύτα 1, πίσω από την πλ. Βαρνάβα) με το κοινό όνομα "Ελληνικός Λαϊκός Σύνδεσμος". Παρά την προσπάθεια να εμφανιστεί ως ένας δήθεν ανεξάρτητος εθνικόφρων "Συνδέσμος φιλάθλων", όποιος τηλεφωνήσει στην "κεντρική Διοίκηση" της "Χρυσής Αυγής" για επαφή με την τοπική οργάνωση στο Παγκράτι, την ίδια διεύθυνση θα του δώσουν. Το ομολογούν επίσης οι ίδιες οι προκηρύξεις της ναζιστικής Λερναίας Υδρας, όπως αποδεικνύεται από το φέιγ βολάν που δημοσιεύουμε. Αλλωστε, όταν την περασμένη Δευτέρα (26/11) στο ΤΕΜΡΟ (στη δημοφιλή αθλητική εκπομπή του Κυριάκου Θωμαΐδη) είδαμε στο τηλεπαράθυρο τρία κοντοκουρεμένα αστέρια της "Στρατιάς", δεν μας έμεινε καμιά αμφιβολία. Ο χώρος από τον οποίο συνομιλούσαν με τους άλλους προσκεκλημένους της εκπομπής (και φαινόταν πεντακάθαρα στο πλάνο), ήταν εμφανώς το χρυσαυγίτικο στέκι του Παγκρατίου. 

Αλλά ακόμα κι αν δεν γνώριζε κανένας όλα αυτά, αρκούσε το ίδιο το πανό της "Γαλάζιας Στρατιάς" έξω από την ΕΠΟ για να ανοίξει τα μάτια ακόμα και του πιο αφελούς: ένα γνωστό φασιστικό έμβλημα και το σύνθημα "Υπεράνω όλων η Ελλάς", παράφραση του γνωστού χιτλερικού σλόγκαν. 

Το σπορ των ξυλοδαρμών

Είναι γνωστό ότι το πρόβλημα με την οργάνωση του Ν. Μιχαλολιάκου δεν είναι ούτε πολιτικό ούτε θεωρητικό. Η ιδεολογία των ναζί συνδέεται με συγκεκριμένες δράσεις: με κάθε μέσο απειλή και τρομοκράτηση των εχθρών τους. Μετανάστες, "τουρκόσποροι", αριστεροί, αναρχοαυτόνομοι, μέλη αντιρατσιστικών οργανώσεων, ακόμα και τυχαίοι περαστικοί που φορούν, για παράδειγμα, ένα παλαιστινιακό μαντίλι, έχουν δεχθεί δεκάδες επιθέσεις τα τελευταία χρόνια από μέλη της "Χρυσής Αυγής". Οι χρονολογικοί πίνακες με τέτοια τρομοκρατικά περιστατικά έχουν δημοσιευτεί επανειλημμένα στον Τύπο και στη στήλη μας. Διαφωτιστική είναι στο σημείο αυτό η ιστοσελίδα της "Νεολαίας Ενάντια στον Ρατσισμό στην Ευρώπη" (YRE, http://yregreece.hypermart.net). 

Ο ιστορικός υπαρχηγός της "Χρυσής Αυγής" Αντώνης (Περίανδρος) Ανδρουτσόπουλος καταζητείται (ακόμα) από τις διωκτικές αρχές για την εν ψυχρώ απόπειρα δολοφονίας του φοιτητή Κουσουρή (που παραλίγο να πεθάνει) και δύο άλλων αριστερών νέων, στο γνωστό περιστατικό της 16ης Ιουνίου 1998. Εννοείται, ότι οι "συναγωνιστές" του Περίανδρου στη "Χρυσή Αυγή" συνεχίζουν να τον τιμούν, να θεωρούν ότι "διώκεται για τις ιδέες του" και να εμπνέονται από το παράδειγμά του (Βλ. τα φύλλα της εφημερίδας, την ιστοσελίδα και τις άλλες εκδόσεις της γκρούπας.)

Οι βίαιες ενέργειες των Χρυσαυγιτών έχει αποδειχθεί ότι υποβοηθούνται από τη φιλική στάση ορισμένων ανδρών της Αστυνομίας. Αυτό το έχουν παραδεχτεί πολλοί πολιτικοί, ακόμα και υπουργοί Δημόσιας Τάξης (βλ. «Ιό της Κυριακής», 27.9.1998, "Τα κάτω άκρα της Αστυνομίας-Σχέσεις ακροδεξιάς ΕΛ.ΑΣ" http://www.iospress.gr/ios1998/ios19980927a.htm). 

Και στην περίπτωση της "Γαλάζιας Στρατιάς" επιβεβαιώνονται όλα τα προηγούμενα νοσηρά φαινόμενα. Από το φετινό φθινόπωρο η τρομοκρατική συμπεριφορά των θρασύδειλων ναζί (που, όπως είπαμε, εδρεύουν στην περιοχή της πλατείας Βαρνάβα) εκδηλώνεται όλο και πυκνότερα. Θύματά τους νεαροί (αγόρια και κορίτσια) με "ακατάλληλη" αμφίεση για τα γούστα των Χρυσαυγιτών, μετανάστες και έγχρωμοι. Η μέθοδος πάντοτε η ίδια. Εντοπισμός του θύματος, κινητοποίηση μπουλουκιού φασιστών, δράση στα σκοτεινά και σε ώρες που δεν έχει κίνηση και μόνο αν το θύμα είναι πραγματικά ανυπεράσπιστο. Ακολουθούν φραστικές απειλές και εκφοβιστικοί ξυλοδαρμοί. Πρόκειται για την εφαρμογή της παραδοσιακής τακτικής των ναζί, δηλαδή τρομοκρατική δράση ώστε "να κερδηθεί ο δρόμος, μετά μια γειτονιά" κ.ο.κ. Σπέρνοντας το φόβο έχουν την ψευδαίσθηση ότι θα επιβάλουν τελικά τις "εθνικές" τους απόψεις και θα καταργήσουν τη δημοκρατία και όσες πολιτικές, κοινωνικές ή φυλετικές ομάδες δεν τους αρέσουν.

Τα θύματα των πρόσφατων επιθέσεων στο Παγκράτι φοβούνται να καταγγείλουν τα γεγονότα στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα. Ακριβώς όπως έχει συμβεί και σε άλλες γειτονιές, η εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στην Αστυνομία είναι περιορισμένη, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις. Η "Γαλάζια Στρατιά", όπως όλα δείχνουν, έχει φροντίσει να αποκτήσει τις απαραίτητες -για την εκ του ασφαλούς δράση της- σχέσεις με κάποιους ομοϊδεάτες της στην Αστυνομία. Μια μήνυση κατ' αγνώστων που είχε κατατεθεί την 1η Οκτωβρίου δεν προχώρησε. Οπως μας καταγγέλθηκε, σε ορισμένες περιπτώσεις αστυνομικοί προσάγουν στο Τμήμα νεαρούς (για εξακρίβωση στοιχείων), ακολουθώντας παρόμοια ενδυματολογικά κριτήρια μ' αυτά της "Γαλάζιας Στρατιάς".

 

(Ελευθεροτυπία, 1/12/2001)

 

www.iospress.gr