www.iospress.gr

 

 

IOSPRESS

 

 

 

25/10/08

 

  Πολύ ενδιαφέροντα τα αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα που δημοσίευσε το «Εθνος» της περασμένης Κυριακής και δίκαια θεωρήθηκαν μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία: οι διαρροές ντοκουμέντων ηλικίας μερικών μόνο μηνών, που αφορούν μια διαδικασία σε εξέλιξη (κι όχι πεπραγμένα του παρελθόντος) δεν είναι, γαρ, συνηθισμένο πράγμα! Δυστυχώς την επιτυχία καρπώνεται ένας ανώνυμος «ειδικός συνεργάτη» που υπογράφει το ρεπορτάζ.


  Διαβάζοντάς τα, διαπιστώνουμε ωστόσο ότι τα αθηναϊκά ΜΜΕ έδωσαν υπερβολική έμφαση μάλλον στο λάθος σημείο. Υπάρχει άραγε οποιοσδήποτε νοήμων αναλυτής που να θεωρεί ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν ανάμιξη στις ελληνο-«μακεδονικές» διαπραγματεύσεις για το όνομα της γειτονικής μας χώρας; Αν δεν κάνουμε λάθος, η αμερικανική «μεσολάβηση» αποτελεί κοινό τόπο των δημοσιογραφικών αναλύσεων από την περασμένη άνοιξη. Αναμενόμενες ως εκ τούτου οι συζητήσεις μεταξύ αμερικανών διπλωματών και της ηγεσίας της ΠΓΔΜ για τα όρια υποχώρησης των γειτόνων μας αλλά και για τι θα συνιστούσε αποδεκτό συμβιβασμό εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης. Για μια σφαιρικότερη εικόνα του θέματος, καλό θα ήταν άλλωστε να βλέπαμε και τις αντίστοιχες εκθέσεις από την αμερικανική προσβεία της Αθήνας, για να ξέρουμε ποια ακριβώς «τεχνάσματα» εισηγούνται οι δικοί μας για «να σώσουν τα προσχήματα» της άλλης πλευράς. Εκτός αν πιστεύουμε ότι μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν «εθνικές ευαισθησίες», «πολιτικό κόστος», αδιαπραγμάτευτες «κόκκινες γραμμές» και τα συναφή.

 
Κατά τη γνώμη μας, το ζουμί των ντοκουμέντων βρίσκεται σε δυο άλλα σημεία. Αφενός μεν, αποδεικνύεται περίτρανα η αυτοπαγίδευση και των δυο διπλωματιών -Ελλάδας και ΠΓΔΜ- από τις προτεραιότητες μιας «επικοινωνιακής διαχείρισης», επικεντρωμένης στην προβολή του «μαχητικού προφίλ» των δυο πρωθυπουργών, σε βάρος μιας ορθολογικής διαχείρισης της (όποιας) διαφοράς. Οσον αφορά την ελληνική πλευρά, είναι αδύνατο π.χ. να διαπιστώσει κανείς ακόμη και αν «θέλουμε» ή όχι να μπουν στο τραπέζι τα ζητήματα της γλώσσας και της εθνικότητας, καθώς τα σχετικά ρεπορτάζ που εκφράζουν τις επίσημες θέσεις αντιφάσκουν μεταξύ τους. Το δεύτερο πράγμα που προκύπτει από τα επίμαχα ντοκουμέντα, είναι η διαπίστωση ότι η αδιαλλαξία των ιθυνόντων της ΠΓΔΜ τροφοδοτείται κατά κύριο λόγο από τη βεβαιότητά τους πως η κυβέρνηση Καραμανλή δεν θέλει έτσι κι αλλιώς να υπάρξει συμφωνία, επειδή η είσοδος της χώρας στην Ε.Ε. θα επέβαλλε de facto αλλαγές στην ελληνική πολιτική απέναντι στους «Αιγαιάτες» πολιτικούς πρόσφυγες του εμφυλίου.


  Καλό θα ήταν, τέλος, τα αποκαλυπτικά ντοκουμέντα να δημοσιεύονται ολόκληρα κι όχι πετσοκομμένα. Από τα τμήματα των φωτοτυπιών που παρατίθενται ως εικονογράφηση στο ρεπορτάζ του «Εθνους» διαπιστώνουμε ότι τουλάχιστον μερικές παράγραφοι που αφορούν τις εκτιμήσεις, τις εσωτερικές διαφωνίες και τη στρατηγική της άλλης πλευράς έχουν απαλειφθεί από το δημοσιευμένο κείμενο.

 

  Το σκάνδαλο της Μονής Τοπλού που απασχολεί τώρα τον Νίκο Χατζηνικολάου είχε αποκαλύψει ο «Ιός» από το 2007! Οψιμα και με σαφή υπονοούμενα για εμπλοκές «δραστήριων» βουλευτών της αντιπολίτευσης στο σκάνδαλο Κάβο Σίδερο ο Ν.Χ. ανακάλυψε την απάτη. Ρεπορτάζ ή συμψηφισμός; Θα δείξει!

 

 


«Η ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μετά το 1989, ξαναγράφεται και όλοι οι πρωταγωνιστές διεκδικούν το ρόλο του θύματος, συνήθως με σκοπό την τόνωση της εθνικής ταυτότητας και την κατασκευή ενός όσο το δυνατόν λιγότερο προβληματικού εθνικού παρελθόντος».

Χάγκεν Φλάισερ

(«Οι πόλεμοι της μνήμης», εκδ. Νεφέλη, Αθήνα 2008)

 

 

 

18/10/08

 

  Δεν πέρασαν ούτε δυο μέρες και επιβεβαιώθηκαν όσα γράφαμε στη διπλανή στήλη το περασμένο Σάββατο για τα επεισόδια στα χωριά της Φλώρινας μετά την απαράδεκτη προσπάθεια να ενεργοποιηθεί αυθαίρετα το πεδίο βολής των Λόφων, που θεωρείται επικίνδυνο από όλους τους κατοίκους και έχει σταματήσει η λειτουργία του από το 2004. Βέβαια τα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης πήραν χαμπάρι την είδηση μόνο μετά την προσπάθεια του κ. Γκρούεφσκι να εκμεταλλευτεί την υπόθεση. Το ζήτημα είναι ποιος έδωσε εντολή να αντιμετωπιστούν με βία οι διαμαρτυρόμενοι κάτοικοι, να συλληφθούν τέσσερις εκπρόσωποί τους και να προσαχθούν άλλοι τέσσερις δημοσιογράφοι της ΠΓΔΜ με αστεία προσχήματα. Αλλη λέξη δεν ταιριάζει σε όσα συνέβησαν τη Δευτέρα στα χωριά της Φλώρινας: προβοκάτσια. Ποιος φέρει την ευθύνη;


  Ο καραμανλισμός ως τελευταίο στάδιο του αριστερογενούς «εθνικού χώρου»: «Οι Υαινες του καθεστώτος (ΜΜΕ)», μας πληροφορεί το κύριο άρθρο του περιοδικού «Ρεσάλτο» (10.2008) με αφορμή τον καταιγισμό των σκανδάλων της τελευταίας περιόδου, έχουν βάλει στόχο το «γκρέμισμα του Καραμανλή και [την] αποδόμηση του κομματικού τοπίου μέσα από νέες επιμειξίες και κομματικές κατασκευές απόλυτα ελεγχόμενες». Σκοπός τους (τι άλλο;), η «πιο ταχεία ισοπέδωση της ελληνικής κοινωνίας, της ιστορίας, των παραδόσεών της και του πολιτισμού της και φυσικά ανακοπή κάθε σχέσης με τη Ρωσία, ακόμα και ακύρωση των συμφωνιών για τους αγωγούς». Για να χωνέψουμε καλύτερα το μάθημα, στο ίδιο τεύχος αναρτάται και δισέλιδο κείμενο «ανώνυμου φίλου», με τον εύγλωττο τίτλο «Γιατί όλοι εναντίον Καραμανλή;», στο οποίο αναπαράγεται η γνωστή συνωμοτική θεωρία για τις καταστροφικές πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού.

  Την εικόνα συμπληρώνει η παρέμβαση του «εκδότη - διευθυντή - ιδιοκτήτη» του περιοδικού, Θύμιου Παπανικολάου, με τίτλο «Πρωτοφανής προπαγανδιστική επίθεση κατά του Αγίου Ορους»: «Τέτοια πρωτοφανή και λυσσώδη επίθεση εναντίον Μονής και συνολικότερα εναντίον του Αγίου Ορους, δεν έχουμε ξαναζήσει. Ανοιξαν όλοι οι κρουνοί της νεοταξικής προπαγάνδας κατά του Αγίου Ορους. Πηκτά κύματα άγνοιας, παραπληροφόρησης και φαιάς προπαγάνδας ξεσηκώνονται από παντού. [...] Η αλήθεια είναι ότι το κράτος και οι κερδοσκοπικές μαφίες πήγαν να αρπάξουν τα κτήματα της Μονής, και όταν οι γνωμοδοτήσεις βγήκαν αρνητικές πρότειναν "ανταλλαγή". [...] Δεν νομιμοποιούνται οι καθεστωτικοί διευθυντές των οίκων ανοχής, τα αρπακτικά και τα λαμόγια, καθώς και τα "εγκάθετα" παπαγαλάκια τους να παραδίδουν μαθήματα ηθικής και να ουρλιάζουν εναντίον του συμβόλου της Ορθοδοξίας, που είναι το Αγιον Ορος».


  Αυτό κι αν είναι σύγκλιση (εκ των πραγμάτων) στο εσωτερικό του «νέου πατριωτικού χώρου»: το ίδιο ακριβώς άρθρο («Μιλέτ πράξη τρίτη» του Πομάκου ακτιβιστή Σεμπαϊδήν Καραχότζα) δημοσιεύθηκε την ίδια μέρα (4.10.2008) στη «Ρήξη» του Γιώργου Καραμπελιά και στον «Ελεύθερο Κόσμο» του μετα-χρυσαυγίτη Ζαφειρόπουλου, όπου ο κ. Καραχότζα είναι τακτικός αρθρογράφος.

 

 


«Εγώ σας λέω ότι πιο πολύ θα λυπηθώ όταν ακούσω ότι κάποιος εχώρισε παρά ότi επέθανε».

Αρχιμανδρίτης Εφραίμ

(Ηγούμενος Μονής Βατοπεδίου, Πάτρα, Μάιος 2007)

 

 

11/10/08

 

  Δεν είναι μόνη η Μονή Βατοπεδίου που διεκδικεί με τόσο πάθος και όλα τα μέσα τη λιμνοθάλασσα της Βιστονίδας. Απ' ό,τι φαίνεται, σ' όλη την Ελλάδα οι μονές έχουν εξελιχθεί σε επιχειρήσεις εκμετάλλευσης και αξιοποίησης κάθε λιμνοθάλασσας. Η φωτογραφία που παρουσιάζουμε προέρχεται από τη Δυτική Ελλάδα και εμφανίζει τη Μονή Προφήτη Ηλία να εκτελεί το έργο «Βελτιωτικά Εργα Λιμνοθάλασσας Αγ. Γεώργιος Ροδιάς Αμβρακικού, Ν. Αρτας», προϋπολογισμού 663.782 ευρώ. Το έργο είναι συγχρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ενωση, στο πλαίσιο του 3ου Κοινοτικού Πλαίσιου Στήριξης. Το ενδιαφέρον είναι ότι η «Ιερά Μονή Προφήτου Ηλίου» είναι ο φορέας υλοποίησης του έργου, ενώ ο φορέας εκτέλεσης είναι η «Τεχνική Υπηρεσία Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλίου»!


  Για όποιους ανησυχούν, σπεύδουμε να τους καθησυχάσουμε. Η εκλογή στο ΤΕΙ Πειραιά που σχολιάσαμε από τη στήλη την περασμένη βδομάδα επιτεύχθηκε όπως αναμενόταν («Οικογενειακές "τουριστικές" επιχειρήσεις», 4/10). Μένει να δούμε τι θα απαντήσει ο υπουργός Παιδείας στις σχετικές ερωτήσεις που έχουν κατατεθεί στη Βουλή.

 
Ορισμένα μπλογκ έχουν μετατραπεί σε ανοιχτά κέντρα εκβιασμών, απειλών, ακόμα και προτροπής σε δολοφονίες! Κρυμμένοι πίσω από την προστασία της ανωνυμίας τους κάποιοι φτάνουν να προσφέρονται για τη διάπραξη κακουργημάτων. Και βέβαια οι διαχειριστές των μπλογκ αυτών δέχονται με προθυμία να φιλοξενούν αυτές τις ακρότητες, στο όνομα της «ελευθερίας της έκφρασης». Πρόσφατο κρούσμα σημειώθηκε στο strategy-geopolitics.blogspot.com, όπου το γνωστό εθνικιστικό παραλήρημα για το πεδίο βολής στη Φλώρινα (βλ. διπλανή στήλη) συνοδεύεται από συνεχείς ανοιχτές απειλές για τη ζωή των πολιτών της περιοχής.


  
Σ' αυτό το μπλογκ κάποιος «Ιέραξ» προτείνει να «οργανωθεί μία επιχείρηση χειρουργικής εκκαθάρισης των ηγετών πίσω από αυτούς τους προδοτικούς πυρήνες. Κάτι ένα πρόβλημα με τα φρένα, κάτι ένα αυτοκινητικό, κ.λπ.» Διάφοροι άλλοι «ανώνυμοι» επικροτούν και θυμίζουν ότι κάτι παρόμοιο (αυτοκινητικό) είχε συμβεί στον Σαδίκ και προτείνουν «να τα αναλάβει η ΕΥΠ και να φροντίσει ώστε να "αρρωστήσουν" ή να ατυχήσουν σε τροχαίο ή να εξαφανιστούν μυστηριωδώς». Οι περισσότεροι απειλούν ότι θα προβούν σε αυτοδικία. Ενας μάλιστα («από το Ιόνιο») φτάνει να αυτοπροταθεί για συμμετοχή σε τρομοκρατική ενέργεια: 
«Αυτή την ώρα έπρεπε να υπήρχαν είκοσι κάσσες με είκοσι από δαύτους μέσα. Επειδή γνωρίζω άριστα μηχανολογία, είμαι στη διάθεσή σας ανά πάσα στιγμή». Σε ποιον άραγε απευθύνεται ο "μηχανολόγος"; Και ποιος υποθάλπει τη συμμορία αυτή;

 

  Νέα δολοφονική επίθεση των φασιστοειδών της «Χρυσής Αυγής» καταγράφεται σε ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» (3/10). Κάποιοι που μετείχαν σε εκδήλωση για την Κύπρο (ΕΟΚΑ Β') στο Περιστέρι την προηγούμενη Κυριακή επιτέθηκαν και μαχαίρωσαν δύο ανύποπτους νεαρούς που έτυχε να φοράνε παλαιστινιακό κασκόλ. Οι Χρυσαυγίτες είχαν προηγουμένως βανδαλίσει, γράφοντας αντικομμουνιστικά και φασιστικά συνθήματα στο Μουσείο της Αντίστασης.

 

 


«Ο βουλευτής υπάρχει και ζει διά να γίνει κάποτε υπουργός, αφού ο υπουργός έχει και το κυβερνάν και το διοικείν και το νομοθετείν. Τα πάντα, ακόμη και την στοιχειώδη αξιοπρέπειαν τα θυσιάζει στο όνειρο αυτό».

Διονύσιος Πελέκης

(«Εστία», 25/8/2006)

 

 

 

4/10/08

 

  Το 'χαμε από καιρό μυριστεί, ήρθε όμως τελικά και η πανηγυρική επιβεβαίωση από επίσημα χείλη. Ο λόγος για την αξιοποίηση του Διαδικτύου (και συγκεκριμένα, της ανωνυμογραφίας των μπλογκ) από την εγχώρια κοινοβουλευτική ακροδεξιά. «Ο "Τομέας Δημιουργικού"» της Νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ. (ΝΕ.Ο.Σ), μας πληροφορεί ο πρόεδρός της Γιάννης Παναγιωτακόπουλος στο τελευταίο φύλλο της κομματικής «Αλφα Ενα», εκτός από τα επίσημα κομματικά sites «συντονίζει ένα δίκτυο μπλόγκερ που κάνει την προσφιλή "Ελευθεροτυπία" και τα άλλα "φίλια" μέσα να παραμιλούν για την παρουσία των "κακών" στο ελληνικό Διαδίκτυο».


  Ενα «δίκτυο μπλόγκερ» αποτελείται, θεωρητικά, από μεμονωμένα άτομα που εκφράζονται προσωπικά (και κατά κανόνα ανώνυμα) μέσω των ιστοσελίδων τους. Μαθαίνουμε τώρα ότι υπάρχει ένα (αφανές) ακροδεξιό κομματικό κέντρο που «συντονίζει» τη δραστηριότητά τους. Η ιδέα μάς θυμίζει το μηχανισμό των «ψιθυριστών» που στηνόταν παλιότερα για τον οργανωμένο επηρεασμό της κοινής γνώμης με τη διάχυση «φαιάς και μαύρης προπαγάνδας» (κατά την υπηρεσιακή ορολογία). Φυσικά, απ' όσο γνωρίζουμε, η Νεολαία του κ. Καρατζαφέρη συνδέεται μ' ένα κοινοβουλευτικό κόμμα κι όχι με παρόμοιους μηχανισμούς. Εστω κι αν ο πρόεδρός της προέρχεται απ' το «Ελληνικό Μέτωπο» του Μάκη Βορίδη, αρχηγού της παπαδοπουλικής Ν. ΕΠΕΝ τη δεκαετία του '80.

  Για τα πλεονεκτήματα της ανωνυμογραφίας και της οργανωμένης διασποράς «ψιθύρων», κλασική είναι η ανάλυση που συναντάμε σε μια έκθεση της ΚΥΠ (1966), η οποία αποδίδεται στον Γ. Γεωργαλά και δημοσιεύτηκε στο «Αντί» το 1974. Η «φαιά προπαγάνδα», εξηγεί, περιλαμβάνει «τας προπαγανδιστικάς εκείνας ενεργείας αι οποίαι εκ της φύσεώς των πρέπει να είναι ακαθορίστου προελεύσεως, ανυπόγραφοι εκδόσεις (λ.χ. δυσφημιστικοί λίβελλοι), ανώνυμοι ιδιωτικοί ραδιοσταθμοί και κυρίως ο 'ψίθυρος'. [...] Εκατομμύρια Ελλήνων και ιδίως Ελληνίδων πιστεύουν κάτι επειδή 'το λέει ο κόσμος'. Με τας ανευθύνους διαδόσεις άλλωστε τίθενται εις κυκλοφορίαν ισχυρισμοί μη δυνάμενοι να διατυπωθούν υπευθύνως διά διαφόρους λόγους (έλλειψις αποδείξεων, φόβος μηνύσεως, διπλωματικαί περιπλοκαί κ.λπ.)».


  Φυσικά, το «δίκτυο μπλόγκερ» που «συντονίζεται» απ' τον «Τομέα Δημιουργικού» της ΝΕ.Ο.Σ. μπορεί να μην κάνει τίποτα απολύτως από τα παραπάνω. Ο κ. Παναγιωτακόπουλος δεν κατονομάζει άλλωστε τα μέλη του, ώστε να είμαστε σε θέση να κρίνουμε με βεβαιότητα. Η περιδιάβαση ωστόσο στα blogs του ευρύτερου «πατριωτικού χώρου» αποδεικνύει σχετικά εύκολα ότι η συγκεκριμένη συνταγή εφαρμόζεται στην εντέλεια από κέντρα που μόνο να εικάσουμε μπορούμε. Οπως εξηγούσε η έκθεση του 1966, το μόνο που χρειάζεται είναι «ένα κέντρον-εγκέφαλος, που θα επεξεργάζεται τας προς διάδοσιν φήμας», «ένα δίκτυον διά του οποίου ο ψίθυρος θα διαχέεται εις ολόκληρον την χώραν» κι «οι αγωγοί που θα συνδέουν το κέντρον με το δίκτυον». Στην εποχή του Ιντερνετ, η δημιουργία τους είναι το απλούστερο πράγμα του κόσμου.

 

 


«Το πιστωτικό σύστημα, με κέντρο τις δήθεν εθνικές τράπεζες και με γύρω τους μεγάλους δανειστές χρήματος και τοκογλύφους, αποτελεί μια τεράστια συγκεντροποίηση και δίνει σ' αυτή την τάξη των παρασίτων μια μυθική δύναμη, τη δύναμη όχι μόνο να αποδεκατίζει κατά περιόδους τους βιομήχανους κεφαλαιοκράτες, αλλά και να επεμβαίνει με τον πιο επικίνδυνο τρόπο στην πραγματική παραγωγή - και η συμμορία αυτή δεν έχει ιδέα από την παραγωγή και δεν έχει καμιά δουλειά μαζί της».

Καρλ Μαρξ

(«Το Κεφάλαιο», τ. 3, κεφ. 33)

 

 

 

 

 

www.iospress.gr