www.iospress.gr

 

 

IOSPRESS

 

 

25/11/06

 

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ξεκινά στην ΕΣΗΕΑ η ημερίδα της Εταιρείας Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας για το εξαιρετικό περιοδικό του προδικτατορικού νεολαιίστικου κινήματος «Πανσπουδαστική» (βλ. «Ιός» 9/7/06).

ΕΚΛΟΓΕΣ στο ΤΕΕ αύριο και η Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών (www.sam.tee.gr) μας θυμίζει τις αλλαγές στο χώρο των μηχανικών που συνεπάγεται η νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση:

«Η μισθωτή-υπαλληλική σχέση εργασίας, τόσο στην τυπική όσο και στην άτυπη μορφή της (ΔΠΥ), αποτελεί πλέον την κυρίαρχη μορφή απασχόλησης για σημαντικές μερίδες των εργαζόμενων μηχανικών. Ο κλασικός ελεύθερος επαγγελματίας μηχανικός, ο αυτοαπασχολούμενος, είναι πλέον είδος υπό εξόντωση. Ενα-ένα πέφτουν "παραδοσιακά οχυρά" αυτής της επαγγελματικής διεξόδου των μηχανικών.

Τα υπέρογκα κέρδη του κατασκευαστικού κλάδου, του κλάδου νέων τεχνολογιών κ.λπ. δεν οφείλονται στην επιχειρηματική οξυδέρκεια αλλά στη φθηνή εργασία των μηχανικών και των άλλων εργαζομένων.

Σήμερα η πλειονότητα των νεότερων μηχανικών εντάσσεται σε θέσεις που καθορίζονται από σχέσεις οικονομικής εκμετάλλευσης και θέσεις εκτελεστικών καθηκόντων. Χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση της μισθωτής σχέσης εργασίας, την αυστηρότερη εργασιακή ιεραρχία, χαμηλότερες αμοιβές-δυσμενέστερες εργασιακές σχέσεις, ανελαστική ένταξη των μικρών ελεύθερων επαγγελματιών στην οικονομική διαδικασία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο χώρος των μισθωτών μηχανικών "πρωτοπορεί" στην υιοθέτηση ελαστικών εργασιακών σχέσεων, που επικυρώθηκαν με το ν.2639/98 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ:

* Με τη μερική απασχόληση.

* Με την ελαστική οργάνωση του χρόνου εργασίας.

* Με τα τοπικά σύμφωνα απασχόλησης αντί των ΣΣΕ.

* Με τα ιδιωτικά γραφεία απασχόλησης, το σύγχρονο, θεσμικά κατοχυρωμένο σκλαβοπάζαρο.

Στο Δημόσιο έχει ήδη επιβληθεί ο διαχωρισμός σε μηχανικούς πολλών ταχυτήτων: στους απλούς διεκπεραιωτές των ευρύτερων διαδικασιών ιδιωτικοποίησης και στις μερίδες εκείνες που αξιοποιούν πολιτικούς συμβιβασμούς και κομματικές ισορροπίες αποκομίζοντας οικονομικά και
κοινωνικά οφέλη».

 

 

18/11/06

 

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ την επέτειο της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου (9 Νοεμβρίου), 22 διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις υπενθυμίζουν τη συνεχιζόμενη ανέγερση του ισραηλινού Τείχους, μήκους 703 χιλιομέτρων, με το οποίο αποκλείονται από τον έξω κόσμο τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη της Δυτ. Οχθης του Ιορδάνη: "Καλούμε τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να καταστήσουν ενεργό τη συμβουλευτική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου (9.7.2004), η οποία καλεί το Ισραήλ να σταματήσει την κατασκευή και να γκρεμίσει εκείνα τα τμήματα του Τείχους που βρίσκονται στη Δυτ. Οχθη". Το κείμενο υπογράφουν, μεταξύ άλλων, το διεθνές δίκτυο των "Γιατρών του Κόσμου", η Oxfam International, η βρετανική και η σουηδική Save the Children, η Christian Aid κ.ο.κ.

"ΩΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ οργανισμοί βοήθειας που εργαζόμαστε καθημερινά με παλαιστινιακές κοινότητες, έχουμε παρακολουθήσει από πρώτο χέρι πώς το Τείχος προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στην οικονομία και το επίπεδο ζωής των Παλαιστινίων της Δυτ. Οχθης, δρομολογώντας αμετάκλητες -φοβούμαστε- τάσεις στο εσωτερικό του παλαιστινιακού κοινωνικού ιστού. Πάνω από 200.000 Παλαιστίνιοι, το 20% του πληθυσμού της Δυτ. Οχθης, ζουν μέσα σε μια λωρίδα που απέχει ώς ένα χιλιόμετρο από το Τείχος. Απ' αυτούς, 60.500 Παλαιστίνιοι -συμπεριλαμβανόμενων 34.000 παιδιών- θα παραμείνουν ανάμεσα στο Τείχος και τα διεθνώς αναγνωρισμένα σύνορα του 1967 μεταξύ Δυτ. Οχθης και Ισραήλ, σε μια περιοχή που σήμερα αποκαλείται "Ζώνη Διαχωρισμού" και είναι ολοκληρωτικά αποκομμένη από την υπόλοιπη Δυτ. Οχθη.

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ στα κράτη μέλη του ΟΗΕ ότι σύμφωνα με τη συμβουλευτική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου, 'όλα τα κράτη είναι υποχρεωμένα να μην αναγνωρίσουν την παράνομη κατάσταση που προκύπτει από την κατασκευή του Τείχους στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, συμπεριλαμβανομένης της Ιερουσαλήμ και των περιχώρων της... να μην παρέχουν βοήθεια ή υποστήριξη στη διατήρηση της κατάστασης που δημιουργείται από αυτή την κατασκευή' και 'να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση του Ισραήλ με το διεθνές δίκαιο, όπως αυτό ενσωματώνεται στην τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης'".

 

 

11/11/06

 

ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ του 2ου Πανελλήνιου Συνεδρίου για τη Διοίκηση, τα Οικονομικά και τις Πολιτικές Υγείας, που διοργανώνει ο Τομέας Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (www.healthcongress.gr) η International Association of Health Policy Europe (ΙΑΗΡΕ) συνδιοργανώνει στρογγυλή τράπεζα με θέμα: «Συνεργασία Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα». ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ της στρογγυλής τράπεζας ο Αλέξης Μπένος, αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής ΑΠΘ και πρόεδρος της ΙΑΗΡΕ (βλ. Ιός, 17/2/02, 14/10/00).

Συμμετέχοντες ομιλητές. Ο David U. Himmelstein, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Harvard, ιατρός Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο νοσοκομείο Cambridge και ιδρυτικό μέλος των Ιατρών για ένα Εθνικό Πρόγραμμα Υγείας στις ΗΠΑ (Physicians for a National Health Program www.pnhp.org). Ο Colin Leys, ομότιμος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Queens του Καναδά, επίτιμος καθηγητής στο Centre of International Public Health Policy του Πανεπιστημίου του Edinburgh, και συν-εκδότης του «Social Register 2006».

Ο Γιάννης Στουρνάρας, καθηγητής Οικονομικών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και σύμβουλος της ΚΑΠΠΑ Χρηματιστηριακής. Ο Λυκούργος Λιαρόπουλος, καθηγητής Οικονομικών της Υγείας, στη Νοσηλευτική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ θα εκτεθούν απόψεις για τα όρια συνύπαρξης και συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού (κερδοσκοπικού και μη) τομέα στο χώρο της υγείας και για τους ρόλους, συμπληρωματικούς ή ανταγωνιστικούς, που καλούνται να αναλάβουν στην προσφορά και χρηματοδότηση των υπηρεσιών υγείας. Με αφορμή την υιοθέτηση των Συμπράξεων Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα - ΣΔΙΤ στο νοσοκομειακό κλάδο και της χώρα μας, ιδιαίτερη συζήτηση θα γίνει για τα πλεονεκτήματα και τους κινδύνους των ΣΔΙΤ έναντι των συμβατικών προγραμμάτων δημοσίων επενδύσεων, με ιδιαίτερα αναφορά στη δεκαετή και πλέον εφαρμογή
τους στην Εθνική Υπηρεσία Υγείας της Μ. Βρετανίας.

Η στρογγυλή τράπεζα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 13 Νοεμβρίου 2006, ώρα 14:00-16:00, στην αίθουσα Terpsihore Α του ξενοδοχείου Hilton στην Αθήνα.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΧΕΙ φυσικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και μάλιστα λίγες μέρες μετά το αναπάντεχο δημοσίευμα των «New York Times», στο οποίο καταγράφεται σύγκριση μεταξύ των συστημάτων υγείας των ΗΠΑ και της Ελλάδας και γίνεται υπόδειξη στην αμερικανική κοινωνία να πάρει μαθήματα από την Ευρώπη (και ειδικά την Ελλάδα!) στον τομέα της υγείας, μετά τη διαπίστωση ότι οι Αμερικανοί πολίτες πληρώνουν πολύ περισσότερο από τους Ευρωπαίους για την παροχή χειρότερων υπηρεσιών υγείας.

Ενας πραγματικός κόλαφος για τους θαυμαστές -και αντιγραφείς- του αμερικανικού μοντέλου.

 

 

04/11/06

 

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΔΗΣ (1939-2004) διάλεξε στη ζωή του τους χαμηλούς τόνους. Και προτίμησε να προφυλάξει τη ζωγραφική του από τις τελετουργίες -και τις δουλείες- που από άλλους ομότεχνούς του έχουν αναγορευτεί σε όρο απαραίτητο για την καλλιτεχνική τους επιβίωση. Μοναχικός και επίμονος στη διατύπωση μιας εικαστικής γλώσσας που θα εξέφραζε όσο τον δυνατόν πιο καίρια τις εσωτερικές του αναζητήσεις, υπηρέτησε ως το τέλος τις εμμονές του, μη διστάζοντας ωστόσο να πειραματιστεί με νέα κάθε φορά υλικά.

ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ της δουλειάς του Γιάννη Παρασκευάδη έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθήσουμε στην αναδρομική έκθεση του ζωγράφου με τίτλο «Θάλασσα Μυστική» και επιμέλεια του Μάνου Στεφανίδη που εγκαινιάστηκε την Τετάρτη και θα διαρκέσει ώς τις 12 Νοεμβρίου (Τεχνόπολις, Πειραιώς 100, αίθουσα «Κωστής Παλαμάς»). Χαρακτηριστικά έργα που καλύπτουν όλη τη διαδρομή του αποτελούν και τον βασικό κορμό του σχετικού καταλόγου που κυκλοφορεί με την ευκαιρία της έκθεσης. Από τα περιεχόμενα του καταλόγου αυτού ξεχωρίζουμε τις σημειώσεις του ίδιου του ζωγράφου για τη δουλειά του που μας δίνουν βασικά κλειδιά για να προσεγγίσουμε το έργο του.

«ΣΕ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ», αφιέρωνε πριν από χρόνια μια έκθεσή του ο Γιάννης Παρασκευάδης, εξηγώντας το ρόλο που έπαιξε στη δουλειά του το «παιχνίδι με το καθρεφτάκι»: μνήμη παιδική που ανασύρθηκε όταν, περνώντας με το πλοίο από την Ικαρία, είδε τα φωτεινά σινιάλα αποχαιρετισμού που στέλνουν μ' ένα καθρεφτάκι εκείνοι που μένουν σ' εκείνους που φεύγουν. Είδαμε πολλές φορές μαζί με τον Γιάννη Παρασκευάδη τα σινιάλα αυτά, κάθε που αποχαιρετούσαμε τη Φολέγανδρο και το πλοίο περνούσε μπροστά από την Πάνω Μεριά. Τώρα πια, όταν τα καθρεφτάκια μάς ξεπροβοδίζουν απ' το νησί, ο νους μας πάει στον δικό μας φίλο που λείπει. Μηνύματα αποχωρισμού, αλλά και υπόσχεση μνήμης.


 

 

 

 


(Στη φωτογρ., εξώφυλλο του Γιάννη Παρασκευάδη για την «Επιθεώρηση Τέχνης», Ιανουάριος 1964, της οποίας ανέλαβε την καλλιτεχνική επιμέλεια σε ηλικία 23 ετών).
 

 

 

 

 

 

www.iospress.gr