ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
 

Οι ακριβές καρέκλες του ΥΠΠΟ

 

Τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν στις αδιαφανείς δαπάνες στο υπουργείο Πολιτισμού. Απ' ό,τι φαίνεται, οι πελατειακές σχέσεις και τα προβλήματα ξεκινούν από τους ίδιους τους φορείς των εργαζομένων.
 

Το εξώφυλλο του τελευταίου τεύχους του περιοδικού «Περίστυλον» ξαφνιάζει με την τολμηρότητά του: Φιλοξενεί το έργο του γνωστού γλύπτη Κυριάκου Ρόκου με τον τίτλο «Δελεαστικό πορτραίτο εξουσίας οποιουδήποτε επιπέδου».

Το περιοδικό «Περίστυλον» είναι έκδοση του Πολιτιστικού Οργανισμού Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού και το συγκεκριμένο τεύχος κυκλοφόρησε τον περασμένο Νοέμβριο, τις μέρες που άρχισε να συζητιέται στους διαδρόμους του υπουργείου η γνωστή υπόθεση που ξεκίνησε ως ένα ροζ κουτσομπολιό και πήρε γρήγορα τις διαστάσεις ενός από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών στη χώρα.

Το ξάφνιασμα δεν περιορίζεται στην τολμηρότητα της εικόνας, κάτι που δεν μας έχουν συνηθίσει οι εκδόσεις συνδικαλιστικών φορέων. Οποιος ανοίξει το περιοδικό και διαβάσει το editorial θα δοκιμάσει ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη. Εξηγώντας την επιλογή τους, οι υπεύθυνοι της έκδοσης δεν μασάνε τα λόγια τους.

Αναφέρονται στο «ζήτημα της εξουσιολαγνείας, αλλά και το διαρκές αίτημα των νεοελλήνων να κατακτήσουν τη σιγουριά της καρέκλας. Μια σιγουριά που μετασχηματίζεται -συνήθως- σε άνδρο απόκρυψης και εξορμήσεων των συμπλεγμάτων και των απωθημένων των καθήμενων με σκοπό την επιβολή και τη συμμόρφωση». Και για όποιον δεν κατάλαβε, ακολουθεί αναλυτική επεξήγηση: «Το θέμα αυτό είναι καθολικό και επίκαιρο. Ταλανίζει τις συλλογικότητες αφού εμπνέει φιλοδοξίες και διεγείρει ματαιοδοξίες. Η εξουσία άλλωστε και οι ερίζοντες διά αυτήν ή οι εραστές της ανέκαθεν λειτούργησε ως μήλον της έριδος. Αν μάλιστα δεν προκύψουν "μυστήριες" μεταλλάξεις στο διηνεκές θα λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Κανείς δεν εξαιρείται αφού σε κάθε πολλαπλότητα -περισσότεροι από δύο- υπεισέρχεται πάντα το ζήτημα της εξουσίας».

Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν το editorial πρέπει να αποδοθεί σε προφητικές ιδιότητες ή ειδική πληροφόρηση. Οπως και να 'ναι, ξαφνιάζει.

Αλλά δεν είναι το μόνο στοιχείο του περιοδικού που εντυπωσιάζει. Εξίσου πρωτοφανής -για έκδοση συνδικαλιστικού φορέα- είναι η πολυτέλεια του τεύχους, η πληθώρα των διαφημίσεων και κυρίως το σαλόνι του, όπου φιλοξενείται μια δισέλιδη καταχώριση (ή άρθρο;) της εταιρείας Ακτωρ, και διαφημίζεται με θερμά λόγια το έργο της μεγάλης αυτής κατασκευαστικής εταιρείας, πιστώνοντας σ' αυτήν αποκλειστικά το έργο του Νέου Μουσείου Ακρόπολης και το έργο μεταφοράς των γλυπτών από το βράχο, με τον εύγλωττο τίτλο «Το θαύμα ξεκίνησε!».

Χρηματοδότηση σωματείων

Το όνομα «Περίστυλον» έγινε ευρύτερα γνωστό πριν από λίγες μέρες, μετά τη δημοσιοποίηση ορισμένων χρηματοδοτήσεων του περιβόητου «Ειδικού Λογαριασμού» με τα έσοδα από τον κρατικό τζόγο. Με τους πίνακες που δημοσιεύουμε στις επόμενες σελίδες αποκαλύπτουμε ορισμένα ποσά με τα οποία χρηματοδοτήθηκαν σωματεία και φορείς των υπαλλήλων στο ΥΠΠΟ την περίοδο 2004-2007.

Εντυπωσιάζουν οι αριθμοί, καθώς και το γεγονός ότι, οι χρηματοδοτήσεις αυτές συνεχώς διευρύνονται. Τα κονδύλια που διαχειρίζονται τα σωματεία και οι φορείς των εργαζομένων ξεπερνούν κατά πολύ τους συνήθεις προϋπολογισμούς των συνδικαλιστικών φορέων.

Οι εκπρόσωποι της ΠΟΣΥΠΠΟ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Υπουργείου Πολιτισμού) εκλήθησαν, πριν από λίγες μέρες, να απαντήσουν πώς βρέθηκε στον κατάλογο των επιχορηγήσεων από τους ειδικούς λογαριασμούς του ΥΠΠΟ ένα πολύ μεγάλο ποσό (7,5 εκατ. ευρώ σε ένα χρόνο) για τη χρηματοδότηση της Ομοσπονδίας τους. Δίπλα στις άλλες αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις εκατοντάδων σοβαρών και λιγότερο σοβαρών σωματείων, που αποφασίζει εδώ και αρκετά χρόνια η εκάστοτε ηγεσία του ΥΠΠΟ, βρέθηκαν δηλαδή απολογούμενοι και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι των εργαζομένων του υπουργείου.

Οι εξηγήσεις που έδωσε ο πρόεδρος της ΠΟΣΥΠΠΟ, Γιάννης Τσακοπιάκος, και τα άλλα μέλη του δ.σ. της Ομοσπονδίας ήταν καταρχήν πειστικές: τα χρήματα αυτά προορίζονται για την πληρωμή του ειδικού πολιτιστικού επιδόματος προς τους εργαζόμενους, και καταβάλλονται μέσω αυτής της οδού, διότι δεν έχει ακόμα καθοριστεί το θεσμικό πλαίσιο που θα επέτρεπε τον ευθύ τρόπο καταβολής και την ενσωμάτωση αυτού του επιδόματος στο μισθό των υπαλλήλων. Τα μεγάλα ποσά που περιλαμβάνονται στους πίνακες χρηματοδότησης της ΠΟΣΥΠΠΟ και εν συνεχεία του Ταμείου Αλληλοβοήθειας αναφέρονται σ' αυτή ακριβώς την έμμεση καταβολή του επιδόματος.

Αλλά δεν παύει να προβληματίζει το γεγονός ότι τα συνδικαλιστικά σωματεία έχουν αναλάβει εργολαβικά μέρος της μισθοδοσίας των εργαζομένων, με αποτέλεσμα να διαχειρίζονται τεράστια οικονομικά κονδύλια χωρίς τις εγγυήσεις που απαιτεί η νομοθεσία από τις συνήθεις μεθόδους μισθοδοσίας από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ομως η υπερβολική χρηματοδότηση των συνδικαλιστικών φορέων δεν περιορίζεται στην ανάθεση καταβολής του επιδόματος. Οπως βλέπετε στους πίνακες, που φέρνουμε στη δημοσιότητα, η χρηματοδότηση αφορά και ποικίλες δραστηριότητες «πολιτιστικού» ή άλλου χαρακτήρα. Μ' αυτό τον τρόπο έχει καταφέρει βαθμιαία η ηγεσία του ΥΠΠΟ να δημιουργήσει πελατειακές σχέσεις με τα σωματεία αυτά και το αποτέλεσμα είναι να παρουσιάζεται μια εικόνα «συνδιαχείρισης» αν όχι και ταύτισης των εργαζομένων με τον εργοδότη τους.

Υπάρχουν, βέβαια, και οι εξαιρέσεις: Το Σωματείο Εκτάκτων, στη γενική συνέλευση του 2003, έπειτα από πρόταση της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης, αποφάσισε να επιστρέψει την κρατική χρηματοδότηση και να μην δεχτεί άλλη παρόμοια χρηματοδότηση. Επίσης ο Ενιαίος Σύνδεσμος Αττικής δεν φαίνεται να χρηματοδοτείται. Αλλά ο κανόνας είναι να αποδέχονται τα σωματεία του ΥΠΠΟ την πλούσια χρηματοδότηση και να προχωρούν μάλιστα σε «κοινές δράσεις» με την εργοδοσία τους.

Πάντως, όσο μεγάλα κι αν είναι τα ποσά που σήμερα διαχειρίζονται οι φορείς αυτοί, δεν συγκρίνονται με τα 50 εκατ. ευρώ που είχαν εξαγγελθεί επισήμως (3/8/05) ότι εξασφάλισε η ΠΟΣΥΠΠΟ για προγράμματα επιμόρφωσης των υπαλλήλων! Το πρόγραμμα εκείνο δεν υλοποιήθηκε, αλλά είναι ενδεικτικό των προθέσεων και των σχεδίων της Ομοσπονδίας.

Τι είναι το «Περίστυλον»;

Η δημιουργία της εταιρείας «Περίστυλον» είναι ο τελευταίος κρίκος σ' αυτή την αλυσίδα. Ιδρύθηκε στις 2/8/05 ως αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με το όνομα «Αναπτυξιακός Πολιτιστικός Οργανισμός Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού». Ιδρυτικά μέλη της εταιρείας είναι τέσσερα: η ΠΟΣΥΠΠΟ και τρία φυσικά πρόσωπα, μόνιμοι υπάλληλοι του υπουργείου Πολιτισμού και συνδικαλιστές: ο Γεώργιος Μπάκος, ο Ευστράτιος Κοκόσης και ο Αντώνιος Καραγιάννης.

Στο καταστατικό της εταιρείας ορίζεται ότι τη θέση του προέδρου του δ.σ. κατέχει ex officio ο εκάστοτε πρόεδρος της ΠΟΣΥΠΠΟ. Κατά συνέπεια πρόεδρος του δ.σ. ανέλαβε ο Γιάννης Τσακοπιάκος, ενώ οι υπόλοιπες θέσεις του δ.σ. κατελήφθησαν από τα προαναφερθέντα τρία ιδρυτικά μέλη και ως πέμπτο μέλος τοποθετήθηκε η αρχαιολόγος Μαρία Κασίμη-Σούτου. Την 1/3/06 πραγματοποιήθηκε τροποποίηση του καταστατικού. Τα μόνα που άλλαξαν είναι ότι προστέθηκε στην επωνυμία ο διακριτικός τίτλος «Περίστυλον» και καταργήθηκε η τοποθέτηση του εκάστοτε προέδρου της ΠΟΣΥΠΠΟ στη θέση του προέδρου του δ.σ. της εταιρείας. Η αλλαγή αυτή πραγματοποιήθηκε έτσι ώστε να παραμείνει στη θέση του ο κ. Τσακοπιάκος, ακόμα και μετά την παραίτησή του από την ομοσπονδία ενόψει του ενδεχόμενου να κατέβει ως υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ. Την τελευταία στιγμή ο γνωστός συνδικαλιστής κόπηκε από τις λίστες, αλλά είχε ήδη προβληθεί η υποψηφιότητά του από τα έντυπα της ΠΟΣΥΠΠΟ.

Είναι αλήθεια ότι η ισχυρή προσωπικότητα του προέδρου της ομοσπονδίας κλέβει την παράσταση στις λιγοστές εκδηλώσεις που πρόλαβε να πραγματοποιήσει η «Περίστυλον». Μάλιστα οι κακές γλώσσες συνδυάζουν την πρόθεση του κ. Τσακοπιάκου να κατέβει ως υποψήφιος βουλευτής στη Β' Πειραιά με το γεγονός ότι μία από τις βασικές δραστηριότητες της εταιρείας ήταν η διοργάνωση συναυλιών, το καλοκαίρι, στους δήμους του Πειραιά.

Το αρχικό κεφάλαιο της εταιρείας ανέρχεται στο ασυνήθιστα μεγάλο ποσό των 600.000 ευρώ, τα οποία εισέφερε το 2006 η ΠΟΣΥΠΠΟ. Σ' αυτά προστέθηκαν άλλες 100.000 το 2007. Πρόκειται, φυσικά, για επιδότηση από τον Ειδικό Λογαριασμό του υπουργείου. Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύεται τόσο γαλαντόμα απέναντι σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες με «πράσινους» προέδρους. Αλλά απ' ό,τι φαίνεται, τα προβλήματα αυτά είναι λυμένα για την «Περίστυλον».

Αλλωστε, οι συνιδρυτές συνδικαλιστές καλύπτουν όλο το πολιτικό φάσμα, εκπροσωπώντας τις μεγαλύτερες συνδικαλιστικές παρατάξεις. Η εκδήλωση στον Ιανό (13/7/06), κατά την οποία παρουσιάστηκε η δημιουργία του αναπτυξιακού οργανισμού, επισφράγισε τον οικουμενικό (ή έστω δικομματικό) χαρακτήρα της πρωτοβουλίας. Παραβρέθηκαν ο τότε υπουργός Πολιτισμού Γιώργος Βουλγαράκης, ο (τότε υποψήφιος) δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης, η υπεύθυνη του πολιτικού συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ για ζητήματα πολιτισμού Μιλένα Αποστολάκη, ο υπεύθυνος συνδικαλιστικού του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, ο (τότε) γεν. γραμματέας Ολυμπιακής Αξιοποίησης Σπύρος Κλαδάς, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπύρος Παπασπύρος, κ.ά.

Ο κ. Βουλγαράκης στο χαιρετισμό του χαρακτήρισε «έκπληξη» την πρωτοβουλία της ΠΟΣΥΠΠΟ να δημιουργήσει την «Περίστυλον»: «Σε μια εποχή που πλήττεται η αξιοπιστία όλων αυτών που ασχολούνται με το δημόσιο βίο, το να αναλαμβάνει κανείς πρωτοβουλίες που ξεπερνούν την πεπατημένη, ουσιαστικά και σημειολογικά, είναι κάτι το εξαιρετικό...». Αλλά και η κυρία Αποστολάκη προεξόφλησε πως «με τη γέννηση του περιοδικού "Περίστυλον", προστίθεται μία ακόμα πρωτοβουλία, η οποία θα παίξει ρόλο στην πολιτιστική μας Ιστορία».

Εξαιρετικά διαφωτιστικός ήταν και ο κ. Τσακοπιάκος: «Σαν Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων του Υπουργείου Πολιτισμού πήραμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε την "Περίστυλον", έναν πολιτιστικό οργανισμό που θα έχει την ευελιξία των δράσεων και θα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, που είναι δύσκολο να λάβει ο κεντρικός συλλογικός φορέας».

Ευελιξία, λοιπόν και «δύσκολες» πρωτοβουλίες. Πρόκειται για την ίδια επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται κατά κόρον από τους κυβερνώντες για να περιγράψουν την ιδιωτικοποίηση του πολιτισμού μέσα από ποικιλώνυμα ΝΠΙΔ, Οργανισμούς, Α.Ε. κ.λπ.

Τα ίδια είχε επικαλεστεί και ο κ. Τατούλης για να δικαιολογήσει την πρόταση αναμόρφωσης του υπουργείου με έναν νέο Οργανισμό, μια επιχείρηση που έληξε άδοξα, συμπαρασύροντας στην ανυποληψία την πολυδιαφημισμένη «επανίδρυση» του κράτους.

Αν, πράγματι, διαβάσει κανείς τους σκοπούς της «Περίστυλον», θα δει ότι πρώτα απ' όλα περιλαμβάνεται «η ανάληψη εξειδικευμένων δράσεων για την προστασία, διάσωση, ανάδειξη και προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς». Αυτή η «προστασία» και «διάσωση» είναι, βέβαια, κατεξοχήν κρατική υποχρέωση που προβλέπεται από το Σύνταγμα και δεν μπορεί να μεταβιβαστεί σε καμιά οργάνωση ιδιωτικού χαρακτήρα».

Ειδικά για την προστασία των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων λειτουργεί η αρχαιολογική υπηρεσία, η οποία έχει μπει από χρόνια στο στόχαστρο των οπαδών της άκριτης ανάπτυξης. Με τον ιδιότυπο αυτό «αναπτυξιακό οργανισμό» πραγματοποιείται η μετατόπιση ευθυνών προστασίας σε έναν ιδιωτικό φορέα. Τουλάχιστον ανοίγεται αυτή η δυνατότητα.

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι η συμπερίληψη στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Περίστυλον» (Ιούνιος 2006) άρθρου του Δημήτρη Αθανασούλη, προέδρου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ), προκάλεσε αντιδράσεις και υποχρέωσε το Σύλλογο να προβεί σε διευκρινιστική «ενημερωτική εγκύκλιο» προς όλους τους αρχαιολόγους (28/7/06). Στην ανακοίνωση, αφού αναφέρεται ότι το άρθρο είχε ζητηθεί σε προγενέστερο χρόνο για να συμπεριληφθεί σε συνδικαλιστικό περιοδικό που θα εξέδιδε η ΠΟΣΥΠΠΟ «ως Ομοσπονδία Εργαζομένων», επισημαίνεται ότι «είναι σαφές ότι το προεδρείο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων και ειδικότερα ο πρόεδρος καμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την εταιρεία Περίστυλον. Αυτό, άλλωστε, ήταν εντελώς προφανές και στην τελευταία απολογιστική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας».

Τώρα πώς συμβιβάζεται το γεγονός ότι ο πρόεδρος και το προεδρείο του Συλλόγου Αρχαιολόγων σπεύδουν να διαχωρίσουν τη θέση τους από την «Περίστυλον», την ίδια ώρα που υπάρχει κοινό μέλος στα δ.σ. των δύο φορέων (η Μαρία Κασίμη-Σούτου), αυτό παραμένει μυστήριο. Μετά, μάλιστα, τις πρόσφατες εκλογές στον ΣΕΑ ανέλαβε τη θέση του ταμία (δηλαδή μέλος του προεδρείου των Αρχαιολόγων) ο Γρηγόρης Βαφειάδης, ειδικός σύμβουλος της «Περίστυλον»!

Γεγονός είναι ότι μαζί με χρήσιμες και αναγκαίες δραστηριότητες των συνδικαλιστικών φορέων των εργαζομένων στο ΥΠΠΟ συνυπάρχει και διευρύνεται σειρά άλλων δραστηριοτήτων αυτών των σωματείων, τις οποίες ενθαρρύνει και επιδοτεί πλουσιοπάροχα η πολιτική ηγεσία. Συνδικαλιστές που μετείχαν στο τελευταίο συνέδριο της ΠΟΣΥΠΠΟ καταγγέλλουν ότι δεν τους δόθηκε αντίγραφο του οικονομικού απολογισμού και έτσι εγκρίθηκε στα γρήγορα η απαλλαγή του δ.σ. της ομοσπονδίας για την τριετία 2004-2007.

Υπάρχει, βέβαια, μια σειρά από σωματεία που η δράση τους εν πολλοίς αλληλοκαλύπτεται. Η «Περίστυλον» ορίζεται από το καταστατικό της ως «Αναπτυξιακός Πολιτιστικός Οργανισμός Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού». Αλλά ήδη από το 1982 υπάρχει και άλλος «Πολιτιστικός Σύλλογος Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού» που φέρει το εξίσου αρχαιοπρεπές όνομα «Γλαυκώπις Αθηνά».

«Γλαυκός» συνδικαλισμός

Η χρηματοδότηση κι αυτού του Συλλόγου δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη, όπως φαίνεται από τον πίνακα που δημοσιεύουμε. Η «Γλαυκώπις Αθηνά» ξεκίνησε τη δράση της από τη χριστουγεννιάτικη γιορτή των υπαλλήλων και ειδικεύεται στις κατασκηνώσεις για τα παιδιά τους. Ομως διαχειρίζεται κι αυτή τεράστια κονδύλια (πάνω από 1 εκατ. ευρώ το χρόνο) και οργανώνει διάφορες εκδηλώσεις.

Μιλώντας για τις χρηματοδοτήσεις διάφορων παράξενων φορέων από το ΥΠΠΟ, επί υπουργίας του σημερινού πρωθυπουργού, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Λιάνης είχε παρατηρήσει στις 5 Δεκεμβρίου 2005: «Με έγγραφο της αναπληρωτού υπουργού Πολιτισμού, στις 16.5.2005 επιχορηγείται με 300.000 ευρώ ο πολιτιστικός σύλλογος των υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού με την επωνυμία "Γλαυκώπις Αθηνά", με την επεξήγηση ότι πρόκειται για το πρόγραμμα "Ανοιχτά Στάδια - Η Γιορτή του Ολυμπισμού συνεχίζεται". Ακούστε, όμως, πού είναι το σκάνδαλο. Δεν είναι σκάνδαλο η συμπαθής και ευειδής κ. Παπαρίζου. Μιλάμε για σκάνδαλο που προκαλεί γλαύκωμα, αφού ο Πρωθυπουργός, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είχε καταγγείλει το 2000 το σύλλογο αυτό ως σκανδαλωδώς επιχορηγηθέντα!»

Υπάρχει, ωστόσο, εξήγηση. Οι συνδικαλιστές που πρωτοστατούν σήμερα στην «Γλαυκώπιδα (δηλαδή γαλανομάτα) Αθηνά» είναι κι αυτοί «γαλάζιοι». Επόμενο είναι να ξεχάσει ο σημερινός πρωθυπουργός όσα έλεγε περί «σκανδάλου» το 2000. Μόνο που ο σύλλογος αυτός βρίσκεται σήμερα και πάλι στο μάτι του κυκλώνα.


 


«Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε»
 

Συναντήσαμε τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων ΥΠΠΟ Γιάννη Τσακοπιάκο τη μέρα που δημοσιεύτηκε το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της Κατερίνας Κατή και του Παναγιώτη Στάθη («Ε», 13/2) για την εισαγγελική έρευνα σε συνδικαλιστές του ΥΠΠΟ που βρέθηκαν να τοποθετούν σε προσωπικούς λογαριασμούς τεράστια ποσά από τη χρηματοδότηση του Ειδικού Λογαριασμού.

Ο κ. Τσακοπιάκος διαχώρισε τη θέση του από κάθε παρόμοια πρακτική και υποστήριξε ότι δεν είναι δυνατόν η Ομοσπονδία να ελέγχει τα σωματεία που τη συναποτελούν. Πηγή του προβλήματος είναι, κατά τη γνώμη του, η ύπαρξη αυτών των ειδικών λογαριασμών:

«Πάγια άποψη δική μας είναι ότι αυτοί οι ειδικοί λογαριασμοί δεν πρέπει να υφίστανται, αλλά και όσο υπάρχουν πρέπει να ελέγχονται από το δημόσιο λογιστικό. Το μεγάλο κομμάτι της χρηματοδότησης για το ειδικό επίδομα των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ ξεκινάει από την υπουργία Βενιζέλου και φτάνει μέχρι σήμερα που υπέγραψε ο σημερινός υπουργός ο κ. Λιάπης. Είναι τα 14 εκατ. ευρώ και αφορά 130 ευρώ το μήνα επί 9.000 υπαλλήλους επί δώδεκα μήνες. Πάντα η άποψή μας ήταν ότι δεν έπρεπε αυτά τα λεφτά να περνάνε μέσω της ομοσπονδίας και των σωματείων. Γι' αυτή μας την άποψη έχουμε προχωρήσει και σε αγωγές κατά του ελληνικού Δημοσίου, ενώ για μια σειρά από τέτοιου είδους ζητήματα έχουμε και συλλογική συμφωνία. Βεβαίως, ως συνδικαλιστικός φορέας προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε όλους τους τρόπους για να είμαστε ασφαλείς στη διαχείρισή τους. Γι' αυτό δημιουργήθηκε το Ταμείο Αλληλοβοηθείας, το οποίο μέσω του συστήματος ΔΙΑΣ και κρατώντας τις νόμιμες υποχρεώσεις, δηλαδή την εφορία και τα χαρτόσημα από τους υπαλλήλους δίνει το επίδομα. Γι' αυτό περάσαμε και τον παιδικό σταθμό -που πρώτα ήταν σε σύλλογο- στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας, ώστε απολύτως να ελέγχεται. Γι' αυτό και μια σειρά άλλες δράσεις εμείς επιδιώκουμε να περνάνε από το Ταμείο Αλληλοβοηθείας, που έτσι κι αλλιώς έχει πιο διαφανή διαδικασία.

»Σε ό,τι αφορά την ομοσπονδία, η διαχείριση του ειδικού λογαριασμού, παρά το γεγονός της μη υποχρέωσης να λειτουργούμε με βάση το δημόσιο λογιστικό, εμείς μ' αυτό τον τρόπο λειτουργήσαμε. Και γι' αυτό έχουμε ειδικό βιβλίο διαχείρισης του Ειδικού Λογαριασμού, που φαίνεται η κάθε χρηματοδότηση, πώς ήρθε, πού πήγε, και πώς τακτοποιήθηκε.

Ετσι, λοιπόν, δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε, για την Ομοσπονδία, το Ταμείο Αλληλοβοηθείας και την Περίστυλον, για οποιονδήποτε διαχειριστικό έλεγχο. Εξάλλου, μόλις άρχισε να "μυρίζει" κάπως, είμαστε εμείς πρώτοι που ζητήσαμε ο έλεγχος να αρχίσει από μας. Καταλαβαίνετε όμως ότι η Ομοσπονδία, που έχει είκοσι σωματεία, δεν είναι ελεγκτικός μηχανισμός των σωματείων, ούτε μπορεί να γνωρίζει ακόμα και τις χρηματοδοτήσεις που έχουν πάρει τα σωματεία, σε ένα σύστημα που είναι μπλοκαρισμένο, που λειτουργεί παραταξιακά και που η ενημέρωση προς εμάς είναι μηδαμινή.

»Οσον αφορά την πολιτιστική δράση, όπως ξέρετε, στο Δημόσιο η καθ' ύλην αρμόδια συνδικαλιστική οργάνωση που είναι η Ομοσπονδία προσπαθεί να έχει μια δράση γύρω από το αντικείμενο της εργασίας της. Εμείς εκ της θέσεώς μας και με τη συμμετοχή δεκάδων συναδέλφων μας προσπαθούμε να κάνουμε πολιτισμό. Εμείς αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε μια έκδοση για να φέρουμε κοντά τα παιδιά των δημοτικών σχολείων στα όργανα της κλασικής μουσικής. Με τους συναδέλφους μας της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης δημιουργήσαμε αυτό το υπέροχο DVD. Προχωρήσαμε στην έκδοση του περιοδικού. Γνωρίζαμε ότι δεν μπορούσαμε μόνοι μας, και προσπαθήσαμε να βρούμε ανθρώπους που γνώριζαν και από πολιτισμό και από περιοδικά. Θέλαμε το περιοδικό να βγει έξω από τις συνδικαλιστικές διαφορές, και να εκφράζει τη μέση αντίληψη για τον πολιτισμό. Επιλέξαμε η Περίστυλον να μην είναι άλλος ένας φορέας όπως οι χιλιάδες άλλοι, οι ευεργετηθέντες ή χρηματοδοτηθέντες. Παρά το γεγονός ότι δεν υποχρεωνόμασταν, επιλέξαμε να έχει βιβλία Γ' Κατηγορίας, για να υπάρχει διαφανής διαχείριση. Ας μας συγκρίνει κανείς με άλλους φορείς του υπουργείου και ας δει τη δράση αυτών των φορέων τα τελευταία δυο τρία χρόνια που λειτουργεί η Περίστυλον».

 

 

ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ
 



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

«Περίστυλον»
(Περιοδική έκδοση του Πολιτιστικού Οργανισμού Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού)
Το περιοδικό του ομώνυμου Πολιτιστικού Οργανισμού εικονογραφεί τις διαθέσεις και το χαρακτήρα της πρωτοβουλίας αυτής στελεχών της Ομοσπονδίας εργαζομένων στο ΥΠΠΟ.

«Νέα της ΠΟΣΥΠΠΟ»
Το δελτίο της Ομοσπονδίας των υπαλλήλων στο ΥΠΠΟ, με πληροφορίες για τη δράση των συνδικαλιστικών φορέων του χώρου.

«Εκτάκτως»
Ενημερωτικό δελτίο της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης του Πανελλήνιου Σωματείου Εκτάκτου Προσωπικού ΥΠΠΟ, με σχόλια και κριτικές τοποθετήσεις για τις κυρίαρχες συνδικαλιστικές πρακτικές στο χώρο. Σχολίασε εξαρχής κριτικά τη δημιουργία της Περίστυλον και του περιοδικού της.

«Ο πολιτισμός και οι προστάτες»
(«Ιός», «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 5/1/08)
Το πολιτικό πλαίσιο της υπόθεσης Ζαχόπουλου και η αμφισβήτηση των κανόνων προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς από τη λογική της ιδιωτικοποίησης και της πάση θυσία ανάπτυξης.



ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

www.peristylon.gr
Ο ιστότοπος της «Περίστυλον», ύστερα από ολιγόμηνη παρουσία, έχει αναστείλει τη λειτουργία του. Ωστόσο έχουν σωθεί αντίγραφα στις μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου.

www.sea.org.gr
Ο ιστότοπος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων περιλαμβάνει την εγκύκλιο του Σωματείου για την Περίστυλον.

www.culture.gr
Ο ιστότοπος του υπουργείου Πολιτισμού.


 

 

Ελευθεροτυπία, 17/2/2008

 

www.iospress.gr