ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΜΟΥΛΑΤΣΙΩΤΗ


Μια θαυματουργή Ντίσνεϊλαντ

1.   2.

 

Ολοι τον γνωρίζουν ως "μάνατζερ των παπαροκάδων". Τον αδικούν. Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του Νεκτάριου Μουλατσιώτη δεν σταματούν στη μουσική. Στα δυο μοναστήρια του, στο Τρίκορφο Δωρίδας, γίνονται "πράματα και θάματα". Και το πρώτο θαύμα είναι ότι έχει εγκαθιδρυθεί εκεί ένας επίγειος παράδεισος. Φορολογικός παράδεισος, εννοείται.


Ενα απίθανο βιβλιαράκι μοιράζεται αυτή την εποχή έξω από τις εκκλησίες. Γραμμένο από "7 Ανώνυμους Ορθόδοξους Χριστιανούς" -οι οποίοι, απ' ό,τι φαίνεται, έχουν βγει στο κλαρί- είναι ένα ακόμα δείγμα αντισημιτικής μπουρδολογίας και ανόητων συνωμοτικών θεωριών που υποτίθεται ότι αποκαλύπτει τα σχέδια κατά της Ορθοδοξίας και του Εθνους. Η έμφαση, φυσικά, δίνεται στην καταγγελία της "εβραιόδουλης" κυβέρνησης που καταργεί το θρήσκευμα από τις ταυτότητες, για να ανοίξει ο δρόμος σε χίλια δυο άλλα ανθελληνικά και σατανικά σχέδια. Η πλατφόρμα θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στις ανάλογες νεοναζιστικές που κυκλοφορούν στις γραμμές του χώρου των ευσεβών υπερπατριωτών, αν στις περισσότερες παραπομές της δεν υπήρχε το όνομα ενός δημοφιλούς κληρικού, ο οποίος αυτοχαρακτηρίζεται προοδευτικός. Πηγή πολλών τερατολογιών της καλοτυπωμένης αυτής μπροσούρας εμφανίζεται το έργο του Αρχιμανδρίτη Νεκτάριου Μουλατσιώτη.

Παρακολουθώντας τα ΜΜΕ, νομίζαμε ότι ο κ. Μουλατσιώτης είναι ο μοντέρνος ηγούμενος ενός αντισυμβατικού μοναστηριού που έχει πάρει τη νεολαία με το μέρος του, απομακρύνοντάς την από τα λιβάνια και την οπισθοδρόμηση. Οτι υλοποιεί με μεγάλη επιτυχία την εκσυγχρονιστική στροφή του κ. Χριστόδουλου, όπως την αντιλαμβάνεται η λαϊκή βάση της εκκλησίας, έστω κι αν ορισμένες φορές με τους σουξεδιάρηδες "παπαροκάδες" του, και τα επικίνδυνα σπορ τους, υπερβαίνει τα όρια της επίσημης γραμμής.

Θυμόμασταν ακόμη τον κ. Μουλατσιώτη στο πλάι του Ανδρέα Παπανδρέου και της Δήμητρας Λιάνη. Είναι δυνατόν οι απόψεις του ίδιου κληρικού να εμπλέκονται με τους "7 Ανώνυμους", που θεωρούν ακόμα και τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ "άνθρωπο των Εβραίων", επειδή μιλούσε για το χωρισμό κράτους και εκκλησίας;

Μια Αδελφότητα Ι.Χ.

Σκεφτήκαμε ότι θα άξιζε τον κόπο να μάθουμε περισσότερα για τον επικεφαλής των "παπαροκάδων". Διαβάσαμε τα αγιογραφικά δημοσιεύματα του Τύπου για τις πάσης φύσεως επιδόσεις του. Οδηγηθήκαμε στην Ηλιούπολη, στο πατρικό του σπίτι, ένα φυλασσόμενο με ηλεκτρονικούς συναγερμούς τριώροφο κτίριο, στο ισόγειο του οποίου βρίσκεται και η έδρα της "Ιεραποστολικής Αδελφότητας Ο Αγιος Αυγουστίνος". Ολα τα έντυπα και ψηφιακά μέσα που διακινεί (σε αστρονομικές ποσότητες) εμφανίζουν την ίδια έδρα, το πατρικό του σπίτι. Την ίδια έδρα έχουν και οι δυο Μονές που ίδρυσε στη Φωκίδα - μία ανδρών και μια γυναικών. Μας υποδέχτηκε η μητέρα του. Σε ένα δωμάτιο, κάτι μεταξύ προσκυνηταρίου και αίθουσας συνεδριάσεων σωματείου, προμηθευτήκαμε ορισμένα από τα έντυπά του που έλειπαν από τη συλλογή μας. Η αγοραπωλησία βεβαίως έγινε χωρίς αποδείξεις. Μάθαμε ότι ο π. Νεκτάριος δεν ασχολείται πλέον με το κατηχητικό του έργο στην περιοχή της Ηλιούπολης, αλλά όταν έρχεται στην Αθήνα οπωσδήποτε θα συναντήσει τα "παιδιά", έστω τρώγοντας μια πίτσα μαζί τους. 

Το περασμένο Σάββατο φτάσαμε στη Ναύπακτο, το κοντινότερο αστικό κέντρο προς τις Μονές του π. Νεκτάριου. Οι μισοί απ' όσους συναντήσαμε έσκαγαν στα γέλια με τη Μονή (που δεν είναι και τόσο Μονή) και τους "παπαροκάδες", αλλά οπωσδήποτε εύρισκαν οικονομικά συμφέρον για την περιοχή το φαινόμενο του "μοναστηριακού τουρισμού" που ανέπτυξε ο κ. Μουλατσιώτης. Αφού πέφτει το παραδάκι, έλεγαν, γιατί να το ψάχνουν το θέμα; Πούλμαν γεμάτα με πάσης φύσεως και προέλευσης προσκυνητές καταφθάνουν για να δουν από κοντά το μοναστήρι με το ηλεκτρονικό καμπαναριό, αντίγραφο δήθεν της Αγια-Σοφιάς, να ακούσουν τα πύρινα κηρύγματα του κ. Μουλατσιώτη, να δουν ίσως κάποιο θαύμα να συντελείται δίπλα τους.

Ωστόσο, οι άλλοι μισοί Ναυπακτιώτες προθυμοποιήθηκαν να μας εξηγήσουν τις άλλες πλευρές του φαινομένου Μουλατσιώτη. Βασικό ερώτημα ήταν το γιατί δεν εγκαταστάθηκε σε μια παλιά, εγκαταλειμμένη πια, βυζαντινή Μονή (Βαρνάκοβας), αφού ήθελε να μονάσει, αλλά βάλθηκε να χτίσει εξαρχής ένα δικό του σύστημα "μοντέρνων" Μονών. Καλά τα εμβάσματα, πραγματικός πακτωλός χρημάτων, που έρχονται απ' όλη την Ελλάδα και τους ομογενείς του εξωτερικού προς "αποπεράτωσιν των ιερών έργων", όμως γιατί να επενδύονται σε μια θρησκευτική Ντίσνεϊλαντ; Γιατί να ενισχύεται το συγχυτικό ιδεολογικό και πολιτικό μήνυμα και οι δημόσιες σχέσεις μιας παρέας μοναχών και όχι, π.χ., το συνολικό έργο της αξιοποίησης των αληθινών θρησκευτικών μνημείων; 

Το Τρίκορφο του παγόβουνου

Την Κυριακή ξεκινήσαμε για το Τρίκορφο. Δεν ήταν δύσκολο να βρούμε τα μοναστήρια του κ. Μουλατσιώτη. Αμέτρητες ήταν οι ταμπέλες στο οδικό δίκτυο που προτρέπουν τον επισκέπτη να δει από κοντά πολλές ιερές καμπάνες, σήμαντρα και προσομοίωση κατακόμβης. Πολύ κοντά στο χωριό, σε μια εξαιρετική τοποθεσία, συναντήσαμε το τεράστιο πάρκινγκ της "Μονής των Αγίων Αυγουστίνου Ιππώνος και Σεραφείμ Σαρώφ". Αγιοι εξίσου παράξενοι με το όλο σκηνικό. Ο ένας κυρίως της δυτικής παράδοσης και ο άλλος της ρωσικής ορθοδοξίας. Η έκταση που καλύπτουν οι εγκαταστάσεις της Μονής, των κατασκηνώσεων και των αγροτοκτηνοτροφικών μονάδων, είναι πολύ μεγαλύτερη από τα 11 στρέμματα που αρχικά είχαν παραχωρηθεί στην "Αδελφότητα" του π. Νεκτάριου. Ξεπερνά πλέον τα 70. Το όλο έργο, πολυτελές χωρίς ιδιαίτερες αισθητικές απαιτήσεις, είναι εμφανώς προσανατολισμένο να εξυπηρετεί τουρίστες. 

Ξεχωρίζουν τα κτίρια με τα "κελιά" των μοναχών, όλα με υπέροχη θέα ως τον Κορινθιακό, που θυμίζουν ξενοδοχείο κάμποσων αστέρων. Ενας τσιμεντένιος σταυρός 16 μέτρων, μια οριοθετημένη διαδρομή με εποπτικό υλικό (ζωγραφιές και λεζάντες) για τα θαύματα της ζωής του Σεραφείμ Σαρώφ, ο "Γολγοθάς" με τον Εσταυρωμένο, το ανεκδιήγητο ηλεκτρονικό καμπαναριό στη βάση του οποίου υπάρχει χώρος "κέτερινγκ" και κατάστημα πώλησης προϊόντων (που φέρνει στο νου γκρικαρτάδικο), είναι οι προσπελάσιμες για το κοινό ζώνες. Σε περίοπτη θέση οι δεκάδες πολυτελείς εκδόσεις του κ. Μουλατσιώτη πλάι-πλάι με τη βίβλο του αντισημιτισμού, τα "Πρωτόκολλα των σοφών της Σιών".

Οι επισκέπτες την ώρα της κυριακάτικης λειτουργίας δεν ξεπερνούσαν τους 100. Ολοι με τα Ι.Χ. τους. Λίγο μετά το κήρυγμα του π. Νεκταρίου και ενώ πια ετοιμαζόταν να προσφέρει θαυματουργούς σταυρούς σε δυο ξεχωριστούς καλεσμένους του, κατέφθασαν πέντε πούλμαν με υπαλλήλους της Εθνικής Τράπεζας. Ο χώρος πλημμύρισε ευσεβείς. Κάποιοι αντέγραφαν τις τοιχογραφημένες "ιερές ρήσεις". Ανάμεσα σ' αυτές και τα σχολικά στιχάκια του είδους: "Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις, γιατί πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θάναι", "Να πάρουμε την Πόλη και την Αγιά Σοφιά". Το μαγαζί είχε γεμίσει.

Η αυλή των θαυμάτων

Η οργάνωση ενός παρόμοιου χώρου δεν θα μπορούσε να τραβήξει το ενδιαφέρον των πιστών αν δεν συνοδευόταν από τα απαραίτητα "θαύματα". Εδώ ο π. Νεκτάριος είναι μαέστρος. Ολα γύρω του οφείλονται σε "θαύμα". "Ανοιξαν οι ουρανοί και φωτεινές δέσμες φωτός άρχισαν να περιλούζουν το Σταυρό", το 1993 στο μοναστήρι. Αυτό υποτίθεται ότι ήταν θεϊκό σημάδι. Τον Ιούλιο του 1993 επανελήφθη το "θαύμα". Αυτή τη φορά, μάλιστα, το φωτογράφισαν! Το 1994 η εικόνα του Αγίου Νικολάου "μίλησε" στον π. Νεκτάριο. Ο ίδιος Αγιος εμφανίστηκε και σε έναν άλλο φίλο της μονής και του υπέδειξε πού θα πρέπει να γίνει γεώτρηση. Ο π. Νεκτάριος αναφέρει πολλά περιστατικά ανθρώπων που θεραπεύτηκαν από λευχαιμία, από καρκίνο, από όγκο στον εγκέφαλο κ.ο.κ., χάρη στο αγίασμα ή τους σταυρούς που πουλάει η μονή. Ακόμα και η αεροφωτογράφηση της μονής έγινε δωρεάν χάρη σε "θαύμα". Ενα ελικόπτερο που πήγαινε να φωτογραφήσει γειτονικό ξενοδοχείο ακινητοποιήθηκε πάνω απ' τη μονή και κινδύνεψε να τσακιστεί. Τότε είχε την έμπνευση ο φωτογράφος να απαθανατίσει τη μονή και, ω του θαύματος, αμέσως όλα τα συστήματα του ελικόπτερου λειτούργησαν κανονικά. 

Αλλά και η ζωή του π. Νεκταρίου είναι σημαδεμένη από θαύματα:

1. Η μητέρα του ήθελε να κάνει έκτρωση, αλλά την τελευταία στιγμή μετάνιωσε.

2. Ο ίδιος κινδύνεψε κατά τη γέννησή του αλλά επέζησε.

3. Τριών χρόνων έπεσε από σκάλα και χτύπησε με το κεφάλι, αλλά τίποτα.

4. Στα πέντε του προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα, αλλά θεραπεύτηκε εντελώς.

5. Κατά τη θεμελίωση της μονής το 1991 χτυπήθηκε στο κεφάλι από το σκαπτικό μηχάνημα, αλλά δεν έπαθε τίποτα.

Μήπως είναι υπερβολικά όλα αυτά τα θαύματα; "Οχι", απαντά ο π. Νεκτάριος, "γράφω για 19 θαύματα στο βιβλίο, αλλά δεν είναι τίποτα. Στην Τήνο γίνονται 19 θαύματα την ημέρα. Στον Αγιο Εφραίμ στη Νέα Μάκρη γίνονται 25-30 την ημέρα, έχει τρεις τόμους θαύματα. Ο Αγιος Ραφαήλ στη Μυτιλήνη έχει δέκα τόμους". Του θυμίζουμε ότι στο κήρυγμά του πριν λίγη ώρα κάλεσε τους πιστούς να αγοράσουν τον επίχρυσο ή ολόχρυσο σταυρό του Αγίου Σεραφείμ (αξίας 25.000 και 32.000 δρχ.), με το επιχείρημα ότι, αν και αντίγραφο, είναι "θαυματουργός". Είχε απαριθμήσει διάφορες περιπτώσεις κατοίκων του Τρίκορφου που σώθηκαν από τροχαία, χάρη στο "σταυρό-αντίγραφο". Είχε, μάλιστα, αποφανθεί ότι ο σταυρός αυτός "έχει απoκτήσει την ιδιότητα του Τίμιου Ξύλου"! 

"-Πάρτε κι εσείς μόνος σας αυτόν το σταυρό", μας απαντά. "Θα διαπιστώσετε ότι είναι θαυματουργός. Οταν τον βάλετε εσείς ή η μάνα σας πάνω στα αλεύρι, θα φουσκώσει χωρίς μαγιά. Κι εμείς το κάνουμε. Ετσι ζυμώνουμε. Αυτό αποτελεί θαύμα για την Εκκλησία".

- Αν δεν πιστεύω, δεν θα φουσκώσει δηλαδή; 

"- Δεν το ξέρω. Φαντάζομαι ότι θα φουσκώσει, γιατί είναι η ιδιότητα του σταυρού και όχι η δικιά σου η πίστη. Οπως και ο αγιασμός. Ο αγιασμός είναι νεράκι το οποίο ευλογείς. Ε, λοιπόν, βάλε το νερό μέσα στο ψυγείο και θα δεις ότι κι αν μείνει 20 χρόνια δεν θα μυρίσει, δεν χαλάει δεν σκουληκιάζει. Είναι ένα θαύμα κι αυτό. Κάτι το οποίο ανθρωπίνως δεν εξηγείται".

- Εσείς, όμως, προβλέπετε κιόλας το θαύμα. Λέτε, 'φόρα το σταυρό και το ψωμί θα φουσκώσει'.

" - Οχι δεν είπα αυτό. Είπα ότι το κάνουμε κι εμείς και ότι μας παίρνουνε τηλέφωνο και μας λένε ότι όσοι παίρνουν το σταυρό και τον ακουμπούν δίπλα στο αλεύρι, αυτό φουσκώνει. Δοκιμάστε το".

Το υπέρτατο θαύμα αφορά τη χρηματοδότηση της μονής: "Πολλοί είναι αυτοί που ερωτούν για το πώς βρέθηκαν τόσα χρήματα και μέσα σ' αυτό το μικρό χρονικό διάστημα", γράφει ο Νεκτάριος στο βιβλίο με το ιστορικό της μονής, και δίνει μόνος του την απάντηση: "αυτό αποτελεί όντως ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα των Αγίων". 

Μια αδελφότητα αλλά ποια αδελφότητα

Εκεί που ο π. Νεκτάριος αρχίζει να τα μπερδεύει είναι όταν τον ρωτάμε για το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τα οικονομικά της μονής.

"Τα οικονομικά της μονής δεν τα διαχειριζόμαστε εμείς. Τα διαχειρίζεται η Αδελφότητα. Ολα τα κτίρια, τα πάντα ανήκουν στην Αδελφότητα".

- Η οποία Αδελφότητα εσείς είσθε....

"Οχι δεν είμαστε εμείς η Αδελφότητα. Είναι Διοικητικό Συμβούλιο που δεν απαρτίζεται από μας. Ουδεμία σχέση έχουμε με το Δ.Σ. Και ανά πάσα στιγμή το Δ.Σ. μπορεί να μας απομακρύνει από 'δω."

- Μα η έδρα της αδελφότητας δεν είναι το σπίτι σας το πατρικό;

"Οχι δεν είναι το σπίτι μου ....Ηλιούπολη είναι".

- Ναι, αυτό λέω, στην Αισώπου, το πατρικό σας δεν είναι;

"Ναι, δεν σημαίνει αυτό τίποτα όμως".

Ζητάμε να μιλήσουμε με τα μέλη του ΔΣ, αλλά ο συνομιλητής μας κουμπώνεται: "Δεν νομίζω ότι θα μιλήσουν. Δεν δίνουν ποτέ συνεντεύξεις".

- Εδώ δεν υπάρχει κανένας εκπρόσωπος της Αδελφότητας;

"Οχι, όχι".

- Δηλαδή πώς γίνεται ο έλεγχος απ' αυτούς εδώ;

"Τους παραδίδουμε αυτά τα οποία πρέπει να τους παραδώσουμε, όταν έχουμε κάποια χρήματα".

- Πάντως απόδειξη δεν δίνετε σε όσους αγοράζουν τα αντικείμενα που πουλάτε.

"Οχι, σε κανένα μοναστήρι δεν δίνουν αποδείξεις".

- Ναι, αλλά τα άλλα μοναστήρια υφίστανται κάποιο έλεγχο και δεν έχουν παρόμοιους τζίρους.

"Εμείς δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τα οικονομικά μας διότι δεν είμαστε νομικά καλυμμένοι".

Μ' άλλα λόγια, εμπορικές δοσοληψίες ανυπολόγιστου ύψους παραμένουν στο σκοτάδι. Ενας επίγειος παράδεισος για την παραοικονομία και τη φοροδιαφυγή. Μετά από πολλές ερωτήσεις, ο π. Νεκτάριος αποκαλύπτει ότι έχει δημιουργηθεί και άλλη "μη κερδοσκοπική εταιρεία", με έδρα το Τρίκορφο και μέλη τον ίδιο και τους άλλους μοναχούς. Για τις ακριβείς, όμως, σχέσεις των δύο σωματείων δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικός. 

Εξίσου μπερδεμένα είναι τα πράγματα με την ιερατική ιδιότητα του π. Νεκταρίου και τη νομική υπόσταση της μονής. Ολοι ασχολήθηκαν με το αν είναι ρασοφόρος ο τραγουδιστής του συγκροτήματος μοναχός Παντελεήμων, αλλά και ο ίδιος ο π. Νεκτάριος δεν αναφέρεται εδώ και δεκαπέντε χρόνια στα ετήσια Δίπτυχα (δηλαδή το Who 's Who της Εκκλησίας) με καμιά ιδιότητα. "Δεν είμαι έμμισθος, γι' αυτό δεν με γράφουν", υποστηρίζει ο ίδιος. Η αλήθεια είναι ότι ο μητροπολίτης Πειραιώς Καλλίνικος, ο ίδιος που τον είχε χειροτονήσει, τον κήρυξε έκπτωτο από τη θέση του αρχιμανδρίτη τον Μάιο του 1985 για τα ακόλουθα παραπτώματα:

"Επειδή παρά τας προφορικάς και γραπτάς ημών συστάσεις και εντολάς συνεχίζεις να παρενοχλής ομόρους Ιεράς Μητροπόλεις, διευθύνων σύλλογον εν Ηλιουπόλει Αθηνών, δημιουργούντα συνεχή προβλήματα εις την ενορίαν της Αγίας Μαύρας Ηλιουπόλεως.

Επειδή, ως διεπιστώσαμεν, δεν εμφορείσαι υπό γνησίου Εκκλησιαστικού Πνεύματος, αλλά εργάζεσαι διά την προβολήν του εαυτού σου.

Επειδή, ως κατ' επανάληψιν προφορικώς σου υπέδειξα, προβαίνεις εις δημαγωγικάς ενεργείας και πράξεις και δημιουργείς έργον προσωπικόν και κατ' εξακολούθησιν δεικνύεις ανυπακοήν". 

Ο π. Νεκτάριος έχει έτοιμη την απάντηση: "Μετά τον μητροπολίτη Πειραιώς πήγα στο μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος, όπου αυτομάτως αναγνωρίστηκα ξανά ως Αρχιμανδρίτης. Η αφαίρεση του οφφικίου ήταν άκυρη, επειδή είχε γίνει άνευ Επισκοπικού Δικαστηρίου". Είναι αλήθεια ότι στα χέρια του ο Νεκτάριος έχει πρόσφατο έγγραφο του μητροπολίτη Φωκίδος (6/11/2000), στο οποίο αναφέρεται ως "αρχιμανδρίτης, ηγούμενος της Ιεράς Μονής των Αγίων Αυγουστίνου και Σεραφείμ της καθ' ημάς Ιεράς Μητροπόλεως". Ο Νεκτάριος, όμως, επιθυμεί η μονή του να αναγνωριστεί ως συνοδική. Αν ανήκει διοικητικά στην τοπική μητρόπολη, έχει το δικαίωμα ο εκάστοτε μητροπολίτης να αλλάξει ηγούμενο ή να εκδιώξει μοναχούς. Για το λόγο αυτό, ο Νεκτάριος αναδιπλώνεται και αυτοκαταργείται ως ηγούμενος, υποβιβάζοντας τη μονή και πάλι σε αδελφότητα.

Ολα αυτά είναι κάπως περίεργα, αλλά ο Νεκτάριος επικαλείται ένα ισχυρό επιχείρημα. Αυτή ακριβώς την πορεία ακολούθησε και η αδελφότητα Χρυσοπηγή, του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Κάτι έχει διδαχθεί απ' αυτά ο Νεκτάριος, εφόσον υπήρξε κι ο ίδιος για ένα διάστημα μέλος αυτής της αδελφότητας και τρόφιμος της μονής που διατηρεί η Χρυσοπηγή στο ...Παγκράτι. Αυτή η θητεία του Νεκτάριου δίπλα στο σημερινό Αρχιεπίσκοπο και την τρόικα της "Χρυσοπηγής" εξηγεί και τη διστακτικότητα της Ιεραρχίας απέναντί του: ο π. Νεκτάριος γνωρίζει πολλά, από πρώτο χέρι... 

Τα σχέδια του π. Νεκταρίου δεν σταματούν εδώ. Προγραμματίζει τη δημιουργία ενός κέντρου αποτοξίνωσης για νέους. Ο προϋπολογισμός του έργου θα υπερβαίνει το 1 δις δρχ και θα ανεγερθεί σε περιοχή που ελπίζει ότι θα του παραχωρηθεί από ιδιώτες και δημοτικούς άρχοντες. Μεγαλόπνοο πρόγραμμα, για το οποίο θα ζητηθεί η συνδρομή της -κατά τα άλλα- "εβραιοκρατούμενης" και "αντίχριστης" Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Μια άλλη έμπνευση του πολυπράγμονα ιερωμένου ξένισε όσους τον άκουσαν να την εξαγγέλλει από τηλεοράσεως. Για να πλησιάσουμε, λέει, τους νέους, να ιδρύσουμε και πιτσαρίες της εκκλησίας. Η έκπληξή μας μετριάστηκε όταν διαπιστώσαμε ότι η οικογένεια Μουλατσιώτη είναι ιδιοκτήτρια της αλυσίδας εστιατορίων "Mr Pizza". Στην ομώνυμη ΕΠΕ μετέχει με 380 εταιρικά μερίδια ο κ. Ιωάννης Μουλατσιώτης και με 220 η κυρία Παναγιώτα Μουλατσιώτου. Πρόκειται για τον αδελφό και τη μητέρα του Νεκτάριου -κατά κόσμον Γεωργίου- Μουλατσιώτη. Ο κ. Ιωάννης Μουλατσιώτης συμμετέχει ενεργά στα της μονής. Εμφανίζεται ως ο μοναδικός "Μεγάλος Ευεργέτης και Κτήτωρ" της μονής, επειδή δίνει "έως και σήμερα μεγάλα χρηματικά ποσά για την ανοικοδόμησή της". Η δουλειά με τις πιτσαρίες δεν φαίνεται βέβαια και τόσο αποδοτική. Στον ισολογισμό της 5ης εταιρικής χρήσης που δημοσιεύτηκε το 1998 τα καθαρά κέρδη του Mr Pizza ΕΠΕ μόλις ξεπερνούσαν τα 9.5 εκατ.

Λίγο δύσκολο να καλυφτούν τα έξοδα των εκατοντάδων εκατομμυρίων που δαπανώνται στη μονή. Μπορεί, βέβαια, να έγινε κι εδώ κάποιο θαύμα, λογιστικό αυτή τη φορά.

(Ελευθεροτυπία, 25/2/2001)

 

www.iospress.gr                                   ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ