ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ

1.    2.    3.

 

 

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΣΤΙΣ ΗΠΑ



1924. Ιδρύεται στο Σικάγο η Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η πρώτη οργανωμένη κίνηση ομοφυλοφίλων στις ΗΠΑ.

1947. Εκδίδεται στο Λος Άντζελες το Vice-Versa, το πρώτο περιοδικό για λεσβίες.

1948. Δημοσιεύονται τα συμπεράσματα της Έκθεσης Κίνσεϊ για τη σεξουαλική συμπεριφορά των Αμερικάνων, με εντυπωσιακά στοιχεία για τον αριθμό των ομοφυλοφίλων ανδρών στις ΗΠΑ.

1950. Εποχή Μακαρθισμού. Ξεσπάει το κυνήγι των μαγισσών εναντίον των κόκκινων (κομμουνιστών) αλλά και των ροζ (ομοφυλοφίλων). Οι ομοφυλόφιλοι εκδιώκονται από το δημόσιο. Χιλιάδες χάνουν τη θέση τους.

1953. Εκδίδεται από την κοινότητα των ομοφυλοφίλων στο Λος Αντζελες το περιοδικό One.

1958. Η πρώτη μεγάλη δικαστική επιτυχία του κινήματος των ομοφυλοφίλων. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αποφαίνεται ότι το περιοδικό One μπορεί να διακινείται ταχυδρομικά. 

1960. Το σχέδιο του νέου ποινικού κώδικα προβλέπει την αποποινικοποίηση της σεξουαλικής σχέσης μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.

1962. Το Ιλινόι είναι η πρώτη πολιτεία που αποποινικοποιεί την ομοφυλοφιλία μεταξύ συναινούντων ενηλίκων και σε ιδιωτικό χώρο.

1965. Διαδήλωση ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών στην Ουάσιγκτον, διαμαρτυρόμενων για τη μεταχείριση των ομοφυλοφίλων από την κυβέρνηση στο στρατό και το δημόσιο.

1967. Εκατοντάδες ομοφυλόφιλοι διαδηλώνουν στο Λος Άντζελες, διαμαρτυρόμενοι για τις βίαιες "επιχειρήσεις αρετής" εις βάρος τους από την αστυνομία την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

1966-1968. Εμφάνιση πολιτικών ομάδων ομοφυλόφιλων φοιτητών σε πανεπιστήμια όπως το Κολούμπια και της Νέας Υόρκης.

1969. Τριήμερες ταραχές στη Νέα Υόρκη, ως απάντηση για τις συνεχείς παρενοχλήσεις της αστυνομίας. Το κίνημα ριζοσπαστικοποιείται και πληθαίνουν οι ακτιβιστές του.

1971. Οι πολιτείες του Κονέκτικατ, του Κολοράντο και του Ορεγκον καταργούν το νόμο περί σοδομισμού, ο οποίος ποινικοποιούσε το πρωκτικό και το στοματικό σεξ μεταξύ ατόμων του ίδιου ή του αντίθετου φύλου. Η Εθνική Οργάνωση Γυναικών (NOW) αναγνωρίζει "την καταπίεση των λεσβιών ως υπόθεση του φεμινισμού".

1973. Η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση αποσύρει την ομοφυλοφιλία από τον κατάλογο των ψυχικών διαταραχών.

1978. Οι ψηφοφόροι της Καλιφόρνια καταψηφίζουν (58% έναντι 42%) την πρόταση να διωχθούν από το σχολικό σύστημα όσοι ζητούν ίσα δικαιώματα για τους ομοφυλόφιλους.

1979. Στην πορεία της 1ης Μαρτίου για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων στην Ουάσιγκτον παίρνουν μέρος 200.000 άτομα.

1982. Διεξάγονται οι πρώτοι αγώνες Gay Games στο Σαν Φρανσίσκο. Η Ολυμπιακή Επιτροπή των ΗΠΑ απαγόρευσε την ονομασία Gay Olympics. Το Ουισκόνσιν είναι η πρώτη πολιτεία που υιοθετεί νομοθεσία κατά των διακρίσεων εις βάρος ομοφυλοφίλων.

1986. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνει το δικαίωμα των πολιτειών να ποινικοποιούν τις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ συναινούντων ενηλίκων του ιδίου φύλου.

1987. Ιδρύεται η ACT UP στη Νέα Υόρκη.

1990. Το Κογκρέσο ψηφίζει το νόμο Hate Crimes Statistics Act, όπου αναφέρεται για πρώτη φορά ο όρος "σεξουαλικός προσανατολισμός".

1992. Ο Μπιλ Κλίντον εκλέγεται με σημαντική υποστήριξη από οργανωμένες ομάδες ομοφυλοφίλων. Το Κολοράντο ψηφίζει νόμο που απαγορεύει την υποστήριξη των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακυρώνει το νόμο.

1993. Ο πρόεδρος Κλίντον υπόσχεται να άρει την εξαίρεση των ομοφυλόφιλων ανδρών και γυναικών από τη στρατιωτική θητεία. Ένα εκατομμύριο διαδηλωτές στην πορεία του Μαρτίου στην Ουάσιγκτον. Ακραίες δεξιές και θρησκευτικές ομάδες επιβάλλουν μέτρα κατά των ομοφυλοφίλων στο Οχάιο, το Μέιν και το Νιου Χαμσάιρ.

1996. Η Γερουσία απορρίπτει με ψήφους 50 έναντι 49 το νομοσχέδιο για την Εξάλειψη των Διακρίσεων στην Απασχόληση, το οποίο πρόβλεπε την προστασία του σεξουαλικού προσανατολισμού των εργαζομένων. Κατόπιν τούτου, σε 41 πολιτείες είναι νόμιμη η απόλυση εργαζομένων με μοναδική αιτιολογία ότι είναι ομοφυλόφιλοι.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ

"Homosexuals in government" (Congressional Record, volume 96, part 4, 81st Congress 2nd Session). Απόσπασμα από τα πρακτικά του αμερικανικού Κογκρέσου (Μάρτιος-Απρίλιος 1950), το οποίο αναφέρεται στις προτάσεις νόμου για τη δίωξη των ομοφυλοφίλων και τη σχετική συζήτηση.

"Chronology of the lesbian and gay movement in the U.S." (http://www.glaad.org/glaad/history-month/primer/chronology.html). Χρονολόγιο του κινημάτων των ομοφυλοφίλων ανδρών και γυναικών στις ΗΠΑ.

Christofer Anders "Lesbian and Gays Rights during President Clinton's Second Team" (έκδοση της Citizens Commission on Civil Rights, Ιανουάριος 1999). Έκθεση για τη σημερινή νομική θέση των ομοφυλοφίλων στις ΗΠΑ και την πολιτική του Κλίντον κατά τη δεύτερη θητεία του. Το συμπέρασμα είναι ότι αυτή την περίοδο υπήρξε ενίσχυση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, αλλά και υποχώρηση στην αντιμετώπισή τους από το στρατό.

Richard G. Powers "Secrecy and Power: The life of J. Edgar Hoover" (Free Press, 1987). Η πιο τεκμηριωμένη βιογραφία του αφεντικού του FBI από το 1924 έως το 1972. Καταρρίπτεται ο μύθος του άτεγκτου κυνηγού του εγκλήματος και εμφανίζεται ο Χούβερ ως ένας φοβιτσιάρης συκοφάντης, ο οποίος κρυβόταν πίσω από την υπεράσπιση των "παραδοσιακών αξιών" για να επιβιώσει ο ίδιος και να διατηρήσει την εξουσία του.

Anthony Summers "Official and confidential: The secret Life of J. Edgar Hoover" (1993). Η πρώτη ολοκληρωμένη παρουσίαση της προσωπικότητας του Χούβερ, με στοιχεία για την ιδιωτική του ζωή ως ομοφυλόφιλου και τραβεστί. Αποκαλύπτεται ότι η Μαφία διέθετε σχετικά στοιχεία και τον εκβίαζε, κάτι ανάλογο δηλαδή μ' αυτό που έκανε ο ίδιος ο Χούβερ εις βάρος ομοφυλόφιλων κρατικών υπαλλήλων την περίοδο του Μακαρθισμού. 

Athan Theoharis "J. Edgar Hoover, Sex and Crime" (Ivan R. Dee, Σικάγο 1995). Ανασκευή της προηγούμενης μελέτης και αποκατάσταση της "σεξουαλικής ορθότητας" του Χούβερ και του τρωθέντος "ανδρισμού" του FBI. 


ΔΕΙΤΕ

"Point of Order"
του Ντάνιελ Τάλμποτ (1999). Ντοκιμαντέρ από τις ακροάσεις της περιβόητης Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών της περιόδου του Μακαρθισμού. Πρόκειται για επιλογή αποσπασμάτων από την επίσημη κινηματογράφηση των ακροάσεων. 

Νίξον
(Nixon) του Ολιβερ Στόουν (1995). Στη γνωστή υπερπαραγωγή υποδηλώνεται εμμέσως πλην σαφώς η ομοφυλοφιλία του Εντγκαρ Χούβερ (τον υποδύεται ο Μπομπ Χόσκινς). 

Ένοχος χωρίς Αποδείξεις (Guilt By Suspicion) του Ιργουιν Γουίνγκλερ (1991). Το κυνήγι, οι φοβίες, τα καρφώματα και η εξόντωση των "αντιαμερικανών" του Χόλιγουντ. Αξιοσημείωτη η παρουσία του Σαμ Γουαναμέικερ, ενός από τους διωχθέντες την εποχή Μακάρθι, καλλιτέχνες.

(Ελευθεροτυπία, 23/4/2000)

 

www.iospress.gr                                  ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ