ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΥΣΤΡΙΑ

1.   2.   3.

 


ΣΤΟ ΟΡΙΟ


Οι προσπάθειες για την ανασυγκρότηση του εθνικοσοσιαλισμού ξεκίνησαν στην Αυστρία αμέσως μετά το τέλος πολέμου. Στον "αγώνα" στρατεύτηκαν εξαρχής όλα τα απομεινάρια του Τρίτου Ράιχ - από στρατιώτες της Βέρμαχτ έως αξιωματικούς των Βάφεν Ες-Ες και ανώτατα στελέχη της ναζιστικής αντικατασκοπίας. Σύντομα αποκαταστάθηκαν και οι διεθνείς επαφές των νοσταλγών του εθνικοσοσιαλισμού και δημιουργήθηκε η φασιστική Διεθνής, στην οποία οι Αυστριακοί ναζιστές έπαιξαν εξαρχής σημαντικό ρόλο. Ανάμεσά τους και οι Τέοντορ Σούτσεκ και Αλφρεντ Μπορτ, δύο ναζιστές με διαπιστωμένες στενές διασυνδέσεις με τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες.

"ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΣΟΥΤΣΕΚ-ΡΕΣΝΕΡ". Στα τέλη του 1947, η αυστριακή αστυνομία αποκάλυψε μια ναζιστική κίνηση που έγινε στη συνέχεια γνωστή ως "Συνωμοσία Σούτσεκ-Ρέσνερ". Σύμφωνα με εκθέσεις της εποχής, η πρώτη συνάντηση της ομάδας πραγματοποιήθηκε σε μια ορεινή καλύβα, η δεύτερη στην αμερικανική ζώνη στο Ζάλτσμπουργκ. Το πρόγραμμα της οργάνωσης συνέταξε ο τέως ταξίαρχος των Ες-Ες Βάλτερ Ραφελσμπέργκερ, ο οποίος ανέπτυξε τη θεωρία ότι οι αυστριακοί εθνικοσοσιαλιστές δεν μάχονταν πλέον για την κατάληψη της εξουσίας, αλλά για τη "διατήρηση της ουσίας του λαού μας". Η ομάδα φρόντιζε να εξασφαλίζει πλαστές ταυτότητες για τους καταζητούμενους ναζί και κατάρτιζε καταλόγους με ονόματα αντιφασιστών. Μετά τις αποκαλύψεις συνελήφθησαν εκατό "συνωμότες", τρεις από τους οποίους (Σούτσεκ, Χούγκο Ρέσνερ και Αμον Γκετ) καταδικάστηκαν σε θάνατο για να αμνηστευτούν λίγο αργότερα από τον Πρόεδρο Κέρνερ. Ο Σούτσεκ αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από τρία χρόνια για να συνεχίσει απερίσπαστος τη δράση του. 

"ΕΝΩΣΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ" (BHJ). Η BHJ ιδρύθηκε το 1951 ως η πρώτη καθαρά ναζιστική οργάνωση μετά το 1945. Στο πέρασμα του χρόνου εμφανίστηκε και με διαφορετικά ονόματα, κυρίως ύστερα από κάποια πρόσκαιρη απαγόρευσή της. Στην BHJ συσπειρώθηκαν πολλά μεταπολεμικά στελέχη της ναζιστικής ακροδεξιάς, μεταξύ των οποίων οι Α. Μπορτ και Κόνραντ Βίντις. Εντατικές υπήρξαν οι επαφές της οργάνωσης με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές κινήσεις. Στα 1956 όλες οι ακροδεξιές νεολαίες της Αυστρίας συγκρότησαν την "Κοινότητητα Εθνικών Ενώσεων Νεολαίας" με επικεφαλής τον Βίντις. Μία από τις οργανώσεις που διαδέχθηκαν την BHJ είναι η "Κοινότητα για μια Δημοκρατική Πολιτική" (AFP) που ιδρύθηκε το 1963 από τον Βίντις. H AFP παραμένει ακόμη μία από τις πιο δραστήριες οργανώσεις του χώρου. 

"ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ" (ESB). Πρόκειται για την πρώτη φασιστική Διεθνή. Στα 1950, κατά την ίδρυσή της, πρωτοστάτησαν οι ιταλοί νεοφασίστες και την επόμενη χρονιά, στο "Ευρωπαϊκό Συνέδριο" στο Μάλμε, στην ηγεσία της αναδείχθηκαν ο σουηδός φασίστας Περ Ενγκνταλ και ο συνεργάτης του καθεστώτος του Βισί Μορίς Μπαρντές. Η ESB είναι η πρώτη οργάνωση που συσπείρωσε παλαιό- και νεοναζιστές από ολόκληρη την Ευρώπη. Πολλά από τα στελέχη της ήταν ηγέτες του ναζισμού και του φασισμού που βρίσκονταν τώρα στην Αργεντινή. Από την πλευρά των αυστριακών νεοναζιστών, στη Μαύρη Διεθνή συμμετείχαν η "Αυστριακή Κοινωνική Κίνηση" (OSB) και η "Αυστριακή Κίνηση Ευρωπαϊκής Τάξεως" (SORBE).

"ΛΕΓΕΩΝ ΕΥΡΩΠΗ". Η οργάνωση ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1959. Για ένα σύντομο διάστημα απαγορεύτηκε λόγω γραφειοκρατικού κωλύματος. Ως μέλος ενός άλλου πανευρωπαϊκού ακροδεξιού δικτύου, η Λεγεώνα ενώθηκε στα 1962 με τη "Νέα Ευρώπη" και απέκτησε στενές επαφές με ομοϊδεάτες της στη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ισπανία κ.ο.κ. Οπως προκύπτει από τις σχέσεις της με τη βελγική "Νέα Ευρώπη" και, κυρίως, με την ιταλική "Νέα Τάξη", η αυστριακή οργάνωση υπήρξε και αυτή συνδεδεμένη με την "Γκλάντιο". 


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Thomas Bernhard "Αυτοβιογραφία" (μετάφραση Βασίλης Τομανάς, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1995). Πέντε βιβλία, συγκεντρωμένα σε έναν τόμο, που περιλαμβάνουν μνήμες και εικόνες από τη στιγμή της γέννησης του συγγραφέα μέχρι τη στιγμή που βγήκε από το σανατόριο (1931-1950). Σημαντικές παρατηρήσεις και σκέψεις για την εμπέδωση του ναζισμού και την ανάπηρη αποναζιστικοποίηση στην Αυστρία.

Thomas Bernhard "Παλιοί Δάσκαλοι" (μετάφραση Βασίλης Τομανάς, εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1994). Μυθιστορηματική κωμωδία για τα ιερά τέρατα της αυστριακής τέχνης και διανόησης. Εξαιρετική κριτική του "πνεύματος" της μεταναζιστικής εποχής.

Jens Mecklenburg (επιμ.) "Gladio, Die geheime Terrororganisation der NATO" (Elefanten Press, Βερολίνο 1997). Συλλογικό έργο για τη μυστική νατοϊκή οργάνωση που έγινε γνωστή ως Gladio. Το άρθρο του Klaus Zellhofer για την Αυστρία περιέχει σημαντικές πληροφορίες για τη δράση επιφανών ναζί στην Αυστρία μέχρι σήμερα.

Markus Kemmerling "Explosive Erdlocher" (περιοδικό Zoom, 4-5, 1996). Ρεπορτάζ και ερμηνεία των αποκαλύψεων για την αυστριακή Gladio.

Oliver Rathkolb "Covert Operations" (περιοδικό Zoom, 4-5, 1996). Συνέντευξη ενός Βιεννέζου ιστορικού, μέλους της ειδικής επιτροπής που συγκροτήθηκε για να εξετάσει τις αποκαλύψεις για την αυστριακή Gladio. Περιλαμβάνονται λεπτομέρειες για τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν οι Αμερικανοί μετά τον πόλεμο για τον επανεξοπλισμό της Αυστρίας και την "αξιοποίηση" στελεχών του Τρίτου Ράιχ.



ΔΕΙΤΕ

Πριν την Αποχώρηση (Μια κωμωδία της γερμανικής ψυχής) του Τόμας Μπέρνχαρντ (1979). Θεατρικό έργο που αυτή την εποχή παίζεται στην Αθήνα (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας), πρώτη φορά στην Ελλάδα, από τη θεατρική εταιρία Πράξη, σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθηνού και μετάφραση Βασ. Πουλαντζά. Η ήσυχη ζωή και οι καλοκάγαθοι άνθρωποι σε κοινωνίες σαν την αυστριακή κρύβουν μέσα τους τέρατα. Ένας ανώτερος δικαστικός δεν παραλείπει να γιορτάζει (κρυφά βεβαίως) τα γενέθλια του ινδάλματός του Χίμλερ, φορώντας τη ναζιστική στολή του, πίνοντας το καλό κρασί που έπινε και ως διοικητής στρατοπέδου συγκέντρωσης. Βασανίζει τις αδελφές του, σιχαίνεται τους Εβραίους και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.

Europa του Λαρς φον Τρίερ (1991). Ένα πολύπλευρο σχόλιο της μεταπολεμικής γερμανικής διαδρομής με αναφορές και στο σημερινό αντιφατικό ευρωπαϊκό πείραμα. 

(Ελευθεροτυπία, 27/2/2000)

 

www.iospress.gr                                  ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ