ΡΟΛΦ ΠΟΛΕ


Ο φάκελός μου στη Στάζι 

1.   2.   3.


ΣΤΟ ΟΡΙΟ


Στοιχεία της δράσης του Ρολφ Πόλε, όπως καταγράφηκαν στο φάκελό του από τους πράκτορες της Στάζι. Ορισμένα στοιχεία είναι καταφανώς λανθασμένα, όπως η συμμετοχή του Πόλε στη RAF, η οποία διαψεύδεται, άλλωστε, από άλλα στοιχεία του ίδιου φακέλου:

1962. Ο Π. ξεκινά νομικές σπουδές στο Μόναχο. Στις πρώτες νομικές του εξετάσεις είχε καλά αποτελέσματα, ενώ στις δεύτερες απέτυχε (σ.σ. Στην πραγματικότητα επρόκειτο για την πρώτη περίπτωση άρνησης άδειας εργασίας για πολιτικούς λόγους, μια πρώτη εφαρμογή του Berufsverbot). Στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου έμεινε έως την άνοιξη του 1971. Ως ασκούμενος δικηγόρος δούλεψε στη νομική υποστήριξη μελών της "Εξωκοινοβουλευτικής Αντιπολίτευσης" (APO).

1967. Ο Π. ήταν πρόεδρος της βαυαρικής φοιτητικής ένωσης και επικεφαλής της Ενωσης Φοιτητών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Συμμετείχε στις διαδηλώσεις του APO και στο κίνημα της πασχαλινής πορείας του 1968.

27.05.1969. Καταδίκη σε 15 μήνες φυλακή εξαιτίας σοβαρής διατάραξης της κοινής ειρήνης κατά την διαδήλωση το Πάσχα του 1968 στο Μόναχο. Ο Π. μετείχε στον αποκλεισμό της διανομής της εφημερίδας "Μπιλντ".

1970-1971. Ο Π. προσχωρεί στην "Φράξια Κόκκινος Στρατός" (RAF) και αναλαμβάνει την προμήθεια όπλων. Από ένα κατάστημα στο Σβάμπινγκ ο Π. νοικιάζει αστυνομικές στολές. Οι στολές θα βρεθούν αργότερα κατά τη σύλληψη μελών της RAF.

17.12.1971. Σύλληψη του Π. στο Ουλμ κατά την απόπειρα αγοράς πυροβόλων όπλων με χρήση πλαστών ονομάτων (Χορστ Σένβαλντ Μαζντάκ, Κρίστιαν Φόιστελ, Μάριο Νάγκελ).

01.03.1974. Μετά από μια επεισοδιακή δίκη που διάρκεσε πέντε μήνες ο Π. καταδικάστηκε σε 6 χρόνια και 5 μήνες για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.

02.03.1975. Απελευθέρωση του Π. σε ανταλλαγή με τον απαχθέντα πρόεδρο των Χριστιανοδημοκρατών στο Βερολίνο Λόρεντς. Αναχωρεί αεροπορικά για την Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης με τους Μπέκερ, Χάισλερ, Κρέχερ-Τίντεμαν και Ζίπμαν.

21.07.1976. Σύλληψη του Π. στην Αθήνα. Διαπιστώνεται από την αστυνομία ότι ο Π. έφτασε στην Κέρκυρα στις 27.05.1976 με το όνομα Ρικάρντο Πέντρο Ρόχας. Μετά από "διακοπές" στη Μύκονο, ο Π. έφτασε στην Αθήνα στις 13.07.1976. Κατά τη σύλληψή του ήταν άοπλος και έφερε περουβιανό διαβατήριο, στο όνομα Αδόλφο Κριστομπάλ Φρέντιε.

22.07.1976. Η κυβέρνηση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας υποβάλλει στην ελληνική κυβέρνηση αίτημα έκδοσης του Π.

Ιούλιος 1976. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του δυτικού Τύπου ο Π. είναι ύποπτος για συμμετοχή στην προετοιμασία της επιχείρησης στο Εντεμπε. Τα δημοσιεύματα δεν επιβεβαιώνονται.

20.08.1976. Το εφετείο της Αθήνας απορρίπτει την έκδοση του Π. στην Ο.Δ.Γερμανίας.

01.10.1976. Μετά από συνεχείς διαπραγματεύσεις και ανταλλαγή διακοινώσεων μεταξύ των κυβερνήσεων της Ο.Δ.Γερμανίας και της Ελλάδας, ο Αρειος Πάγος συναινεί στην έκδοση του Π. Η ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει ότι ο Π. μεταφέρθηκε με ειδική πτήση, λίγο μετά την έκδοση της απόφασης. Ο Π. οδηγήθηκε στις φυλακές του Στράουμπινγκ στο Μόναχο.

Ιούλιος-Αύγουστος 1977. Το δικαστήριο του Μονάχου ορίζει την ποινή του Π. σε έξι χρόνια.

18.10.1976. Νέα δίκη του Π. στο Μόναχο με την κατηγορία της "ληστρικής εκβίασης", μετά την απαγωγή του Λόρεντς.

Μάρτιος 1978. Ο Π. καταδικάζεται από το δικαστήριο του Μονάχου σε 3 χρόνια και τρεις μήνες φυλακή εξαιτίας "ληστρικής εκβίασης".



ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Ρολφ Πόλε "Μια περιπέτεια πριν από 20 χρόνια που τα είχε όλα!"
(εφημερίδα "Το Ποντίκι", 25.7.1996). Εξιστόρηση της σύλληψης του Πόλε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1976 και της διαδικασίας έκδοσης που ακολούθησε. Το πρώτο μέρος των αναμνήσεων του ίδιου του διωκόμενου ως "πιο επικίνδυνου τρομοκράτη". 

Ralf Reinders, Ronalf Fritzsch "Die Bewegung 2. Juni" (εκδόσεις ID, Βερολίνο 1996). Η ίδρυση και η ιστορία της οργάνωσης "Κίνημα 2 Ιούνη" που συνέδεσε το όνομά της με την επιτυχημένη απαγωγή του Λόρεντς και την απελευθέρωση του Πόλε και άλλων πολιτικών κρατουμένων. Οι σχέσεις της με την RAF και άλλες οργανώσεις του κινήματος της Αριστεράς μετά το '68.

Gerhard Wisnewski, Wolfgang Landgraeber, Ekkehard Sieker, "Das RAF- Phantom" (εκδόσεις Knaur, Μόναχο 1992). Ερευνα για την εξέλιξη της ιστορίας της RAF, εστιασμένη στη λεγόμενη "τρίτη γενιά" της ένοπλης οργάνωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρος έχει το κεφάλαιο για τις σχέσεις Stasi-RAF, όπου απομυθοποιείται η κυρίαρχη λογική των μέσων ενημέρωσης. Βάσιμα ερωτηματικά και για τις σχέσεις των δυτικογερμανικών μυστικών υπηρεσιών με κάποιες από τις τελευταίες "τρομοκρατικές" δραστηριότητες.


ΔΕΙΤΕ

Ο άνθρωπος του Βερολίνου
(The man between) του Κάρολ Ριντ (1953). Κλασικό θρίλερ κατασκοπείας, τοποθετημένο στο Βερολίνο των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων. Απαραίτητο για την κατανόηση του ψυχροπολεμικού στερεότυπου σχετικά με την ανατολικογερμανική κατασκοπευτική κοινότητα.

Παράλληλα πάθη (The year of the gun) του Τζον Φρανκεχάιμερ (1991). Η δυτικοευρωπαϊκή "τρομοκρατία" της αριστεράς -και συγκεκριμένα οι ιταλικές Ερυθρές Ταξιαρχίες- σαν όργανο μιας ενιαίας διεθνούς κομμουνιστικής συνομωσίας. Ψυχροπολεμικό φιλμ τελευταίας εσοδείας, από ένα μετρ των ακροτήτων του είδους.

Χωρίς αναισθητικό (Bez znieczulenia) του Αντρέι Βάιντα (1978). Η πραγματική -και κάθε άλλο παρά "υπεράνθρωπη"- όψη των μυστικών αστυνομιών του ανατολικού μπλοκ: ένας άνθρωπος "πέφτει σε δυσμένεια" και οδηγείται στην αυτοκτονία, χωρίς καν να μπορέσει να συνειδητοποιήσει ποιό υπήρξε το "λάθος" του.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ "ΙΟΥ"

"Το όνομά του ήταν άνθρωπος" ("Ελευθεροτυπία", 9/2/04)

(Ελευθεροτυπία, 18/10/1998)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ