ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΤΙΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ


Τα μυστικά του αγκυλωτού στρατού 

1.   2.   3. 


Η κλωνοποίηση των "σταγονιδίων" 


Σοκ προκάλεσε στην κοινή γνώμη η αποκάλυψη των "Νέων" (20.11.1997), ότι σπουδαστές της Σχολής Ευελπίδων, οι οποίοι παρακολουθούσαν το κλασικό βίντεο του Πολυτεχνείου σε επίσημη εκδήλωση της σχολής τους, χειροκρότησαν το "ηρωϊκό" τανκ και μάλλον γιουχάισαν τους καταληψίες του 1973. Το ΓΕΣ την επομένη υποχρεώθηκε να διατάξει ΕΔΕ, τα αποτελέσματα της οποίας δεν έγιναν γνωστά. Το γεγονός, έστω και συμβολικά, έθετε πλέον σε νέες βάσεις τη συζήτηση για το αν υπάρχουν ή όχι χουντοφασίστες στο στράτευμα. Η εύπεπτη θεωρία που βολεύει τους περισσότερους, προτείνει το μοντέλο "σταγονίδια". Δηλαδή, αν υπάρχουν ορισμένοι θύλακες "αντιδημοκρατικής εκτροπής" στον ελληνικό στρατό, αυτοί σχετίζονται αποκλειστικά και ευθέως με τους "συμμαθητές" των πραξικοπηματιών ή έστω με όσους γαλουχήθηκαν στις στρατιωτικές σχολές τα χρόνια 1967-74. Στην περίπτωση των νεαρών Ευέλπιδων, αυτή η καθησυχαστική θεωρία καταρρέει. Τον πόλεμο στο "μύθο του Πολυτεχνείου" δεν τον διδάχτηκαν από τον Ντερτιλή, λ.χ, (τον οποίο ίσως αγνοούν), αλλά μάλλον από το Tele City. Ανήμερα της επετείου του Νοέμβρη, στις 17.11.1994, το κανάλι του Γ. Καρατζαφέρη φιλοξενούσε την άποψη ότι "το σκυλολόι των πολιτικάντηδων συνεχίζει να μιλάει για τους δήθεν ήρωες του Πολυτεχνείου". Και αυτά τα έλεγαν δημόσιοι άνδρες που λατρεύουν τον στρατό και αγωνίζονται για τις αποδοχές και τα προνόμια των ανδρών του. Είναι να μην τους πιστεύουν οι Ευέλπιδες;
Πραγματικά, τα όποια σύγχρονα φιλοδικτατορικά φαινόμενα στο στρατό δεν αναπτύσσονται ούτε τροφοδοτούνται από την επιμελή μελέτη του "μεγαλείου" της 21ης Απριλίου. Αντιθέτως, η ασφαλέστερη μέθοδος για να μπολιάσει κάποιος με τα "ιδεώδη" του ελληνικού φασισμού τους αξιωματικούς και τους οπλίτες μας, είναι η διάδοση του εθνικιστικού δηλητηρίου. Και εθνικισμός σημαίνει να ανακαλύπτεις ακόμα και φανταστικές "επιβουλές κατά του έθνους και της πατρίδας", από οπουδήποτε. Να θεωρείς ότι η μόνη λύση είναι οι αδιάκοποι εξοπλισμοί, η σφαγή και η κατάκτηση των εδαφών του αντιπάλου. Τότε μόνο, σύμφωνα με τους νεοφασίστες, θα εξουδετερωθούν αποτελεσματικά οι "εχθροί". Κι αν δεν σ'αφήνουν να κατακτήσεις την Κόκκινη Μηλιά οι "πολιτικάντηδες", οι διεθνιστές, οι "ευρωλιγούρηδες" και οι άλλοι "εκφυλισμένοι", τότε δεν μένει παρά να επιτεθείς εναντίον τους. Να χτυπηθεί η "εκπούστευση του έθνους", που λέει και ο εθνικός μας φιλόλογος.
Η ναζιστική εφημερίδα "Στόχος" επαίρεται ότι διαβάζεται από χιλιάδες αξιωματικούς -και μάλιστα ως έντυπο "εθνικών" και όχι πολιτικών θεμάτων! Η συνταγή της επιτυχίας βασίζεται στο εξής πολύ απλό σχήμα: απόλυτη πίστη και αδιάκοπη υποστήριξη στις ένοπλες δυνάμεις, σκληρή τιμωρία των "προδοτών πράσινο-κόκκινο-μπλέ πολιτικών", "φωτιά και τσεκούρι στους εχθρούς και τους προσκυνημένους". Η διάχυση τέτοιων άρρωστων απόψεων έρχεται να προστεθεί στα ήδη γνωστά μιλιταριστικά και υπερπατριωτικά συμβάντα που ως ένα βαθμό γεννά η ίδια η στρατιωτική μηχανή. Οι νεοναζί και οι σύμμαχοί τους, δεν παύουν να δοξάζουν κάθε αξιωματικό που διατάζει τους φαντάρους να τραγουδούν, π.χ, "μες το τούρκικο χωριό / τις τουρκάλες τις γαμώ / και τους άντρες τους πηδώ /για να λένε στα παιδιά / ότι έχουν Ελληνα μπαμπά". Στην τελευταία επίσημη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, μέσα στην Αλεξανδρούπολη, οι φαντάροι φώναζαν ρυθμικά, κατόπιν διαταγής των ανωτέρων τους, το σύνθημα "1,2,3, θα σπάσουμε τα σύνορα να μπούμε στην Τουρκία" -προς δόξαν, προφανώς, της ελληνικής "αμυντικής" πολιτικής.
Πρόσφατες ιστορίες εκδήλωσης επικίνδυνου υπερπατριωτισμού, όπως η εγκληματική δραστηριότητα της ΜΑΒΗ, ο "ψεκαστής" πιλότος Βρακάς, αλλά και πιο ανώδυνες σαν τις ασχημίες των "Καταδρομέων της Κέρκυρας", ή τις γελοιότητες άλλων "Εφεδροπολεμιστών" (οι οποίοι τις σπονσοραρισμένες κρουαζιέρες τους με φουσκωτά τις σερβίρουν ως "αφύπνιση του έθνους"), ακουμπούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στις επίσημες ένοπλες δυνάμεις. Θυμίζουμε μόνο ότι ο Γ. Αναστασούλης, ο ηγέτης της ομάδας που κατηγορήθηκε για συμμετοχή στην ΜΑΒΗ, ήταν και παραμένει εξαιρετικά δραστήριο μέλος των "εθνικών ενώσεων", όχι μόνο του Βορειοηπειρωτικού κινήματος, αλλά και της ηγεσίας των "Εφεδροκαταδρομέων". Η δε σχέση των πάσης φύσεως "εθνικών σωματείων" με το κράτος και το στρατό, παραμένει αδιευκρίνιστη.



ΟΙ ΜΕΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕ

ΜΑΙΚ ΡΟΥΝΓΚΕΜΠΕΡΓΚ
. Ο μόνιμος υπαξιωματικός του γερμανικού στρατού είχε, προφανώς, το κρυφό μαράζι ότι δεν έγινε σκηνοθέτης. Η ερασιτεχνική του ενασχόληση με το απωθημένο του του χάρισε πέρσι τη δημοσιότητα, όταν έγινε γνωστό ότι ο Ρούγκεμπεργκ υπήρξε ο "υπεύθυνος των γυρισμάτων" που οδήγησαν στην παραγωγή δύο εμετικών βίντεο με πρωταγωνιστές στρατιώτες της 571ης Μονάδας Ορεινών Καταδρομών στο Σνέμπεργκ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Το πρώτο φιλοναζιστικό βίντεο της ομάδας Ρούγκεμπεργκ αποκαλύφθηκε στις αρχές του περασμένου χρόνου και περιείχε ανατριχιαστικές σκηνές εικονικών εκτελέσεων και βιασμών. Λίγους μήνες αργότερα, στρστιώτης που συμμετείχε στο στήσιμο των βίντεο, πούλησε σε ιδιωτικό κανάλι αντίγραφο μιας άλλης ταινίας με φιλοναζιστικές σκνηνές που είχε γυριστεί στην ίδια μονάδα, η οποία, σημειωτέον, είχε συμμετάσχει στην ειρηνευτική δύναμη της Βοσνίας.

ΑΛΕΞΙΠΤΩΤΙΣΤΕΣ. Μια ημέρα σαν τις άλλες στο στρατόπεδο αλεξιπτωτιστών Αλτεσταντ που φέρει το όνομα "Φραντς Γιόζεφ Στράους": Η ευγενική πρόσκληση που απευθύνεται σε επίλεκτους αποδέκτες τούς καλεί να συμμετάσχουν σε μια ζεστή βραδιά στους κοιτώνες των υπαξιωματικών για να γιορτάσουν μαζί. Το βράδυ, μετά την υπηρεσία τους, οι συγκεκριμένοι υπαξιωματικοί ανασύρουν από τα ντουλάπια σημαίες με αγκυλωτούς σταυρούς, φωτογραφίες του Χίτλερ και πολεμικές αφίσες. Οι προσκαλεσμένοι σηκώνουν το χέρι σε χιτλερικό χαιρετισμό και ουρλιάζουν "Χάιλ Χίτλερ". Ακολουθεί η διδακτική προβολή μιας ναζιστικής αντισημιτικής ταινίας.

"Ο ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΣ". Με τον τίτλο αυτό (The Resister) εκδίδεται στο Κάνσας Σίτι και διαδίδεται μέσω του Ιντερνετ το όργανο των "Ειδικών Δυνάεων σε Παρανομία" (Special Forces Underground), οργάνωσης που υποστηρίζει ότι αποτελείται από εν ενεργεία μέλη των Πρασινοσκούφηδων του Φορτ Μπράγκ. Οι απόψεις τους αποτελούν ένα ιδιόρρυθμο κοκτέιλ που μόνο στην ακροδεξιά των ΗΠΑ μπορεί κανείς να συναντήσει: όρκοι πίστης στον οικονομικό φιλελευθερισμό του Ανταμ Σμιθ και του Λούντβιχ Φον Μίζες, δήλωση πίστης στο Σύνταγμα των Πατέρων της Ανεξαρτησίας, φοβία απέναντι στην "παγκόσμια εβραϊκή συνωμοσία", καταγγελία του ΟΗΕ ότι αποτελεί το Δούρειο Ιππο για την καταστροφή του "αυθεντικού αμερικανικού τρόπου ζωής" και κάλεσμα σε αντίσταση κατά των προθέσεων του "ομοσπονδιακού κέντρου" να αφοπλίσει τις "πατριωτικές οργανώσεις". Πιο ανησυχητικοί θεωρήθηκαν οι ισχυρισμοί του περιοδικού ότι μέλη της οργάνωσης, που συμμετείχαν στην αμερικανική επέμβαση στην Αϊτή το 1994, συνεργάστηκαν με το φασιστικό παρακράτος της χούντας που μόλις είχε ανατραπεί, εναντίον της εκλεγμένης ("κομμουνιστικής") κυβέρνησης Αριστίντ. Το Πεντάγωνο θεωρεί την οργάνωση υπαρκτή, αρνείται όμως να την κατατάξει στις "εξτρεμιστικές".

ΚΑΝΑΔΟΙ. Η ύπαρξη φασιστικών θυλάκων μέσα στον καναδικό στρατό έγινε δημόσια γνωστή μετά τις αποκαλύψεις για τους βασανισμούς και τις δολοφονίες αμάχων Σομαλών από μέλη της καναδικής αποστολής στη Σομαλία το 1993. Δράστες των αγριοτήτων ήταν άντρες ενός αερομεταφερόμενου συντάγματος που είχε εκπαιδευθεί προηγουμένως στο Φορτ Μπράγκ των ΗΠΑ. Στη μεταξύ τους διάλεκτο, είχαν μετονομάσει την "Επιχείρηση `Αποκατάσταση της Ελπίδας'" σε "Επιχείρηση `Τσάκισμα των Νέγρων'" -και αυτό ήταν που έκαναν στην πράξη, συνοδευόμενοι από 8 τουλάχιστον μέλη των ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ. Παρόλο που το καναδικό Υπουργείο Αμυνας είχε έγκαιρα ειδοποιηθεί για τη σχέση αρκετών απ' αυτούς με ναζιστικές ομάδες και το προβληματικό ιστορικό ψυχασθένειας ορισμένων, που τους καθιστούσε ακατάλληλους για ειρηνευτική αποστολή στη Μαύρη Ηπειρο, απέφυγε να τους εξαιρέσει για να μη θιγεί η "μαχιμότητα" της μονάδας.

ΑΛΒΑΝΟΙ. Την άποψή του για τους Αλβανούς μετανάστες και πρόσφυγες αναλύει στους στρατευμένους μας το επίσημο περιοδικό του υπουργείου Εθνικής Αμυνας: "Είναι γεγονός ότι η αλβανική διείσδυση στην Ελλάδα, με χιλιάδες λαθρομετανάστες, έχει προκαλέσει αρκετές πληγές στη χώρα, καθώς ο εξαθλιωμένος αυτός κόσμος -κάπου 200 χιλιάδες άτομα- είτε ωθούμενος από την ανάγκη να επιβιώσει, είτε από εγκληματικές καταβολές, ανέβασε κατακόρυφα μέσα σε μια τριετία τους δείκτες εγκλημάτων στην Ελλάδα, στέρησε τη δουλειά από χιλιάδες ελληνικά χέρια, ενίσχυσε το αίσθημα της ανασφάλειας σε μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού με τις πράξεις και τη συμπεριφορά του και συνετέλεσε στην καλλιέργεια απωθητικών αισθημάτων που μερικοί εύκολοι ετικετοκολλητές τα ονόμασαν 'ρατσισμό'" ("Η Θητεία Σήμερα", τχ.19, Ιούλιος 1993). Κατόπιν τούτου, οι αποκαλύψεις της εφημερίδας ΠΡΙΝ για σαδιστική συμπεριφορά στρατιωτικών περιπόλων σε βάρος Αλβανών, στα ελληνοαλβανικά σύνορα, την ίδια περίπου περίοδο, μοιάζει να αφορούν μάλλον πταίσματα.

ΣΤΙΧΟΠΛΟΚΟΙ. Γελοία και χυδαία τα στιχάκια που φωνάζουν φαντάροι σε διάφορες μονάδες της χώρας, αλλά δεν παύουν να είναι υποχρεωτική η εκφώνησή τους. Και μάλιστα με τη μεγαλύτερη δυνατή ένταση: "Με το άρμα μου θα μπω/ μες το τούρκικο χωρίο/ στον ψηλό το μιναρέ/ θα κρεμάσω το μπερέ/ να το βλέπουν οι εχθροί μου/ και να προσκυνούν μαζί μου". 'Η την άλλη εκδοχή: "Στον ψηλό το μιναρέ/ θα κρεμάσω ένα μπερέ/ και μπρος την Αγιά Σοφιά/ μια σημαία Ελληνικιά". Την εποχή της διεκδίκησης των αλβανικών εδαφών, το φρόνημα των στρατιωτών χαλυβδωνόταν με το προκλητικό τραγουδάκι "Θα φύγω μίαν αυγή/ χωρίς διαταγή/ για ν' αγκαλιάσω τη μικρή και δόλια μου αδελφή". Οσο για τους επιφυλακτικούς, τους ειρηνόφιλους και τους λοιπούς μειοδότες, "το τραινάκι ξεκινάει / στην Τουρκία για να πάει / κι όποιος δεν ακολουθάει / μαύρο φίδι θα τον φάει".


ΛΕΠΕΝΙΚΟΙ. Το ποιόν των μελών του ιδιωτικού στρατού του Λεπέν εικονογραφείται στη συνέντευξη ενός στελέχους τους στη γαλλική Liberation: "Είμαστε όλοι παλιοί στρατιωτικοί. Εχουμε πάρει μέρος σε αποστολές στο Τσαντ, στην Κεντρική Αφρική και το Λίβανο. Μας λένε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι 24 ώρες το 24ωρο και ότι πρέπει να είμαστε ικανοί να ανατρέψουμε μια κυβέρνηση σε 48 ώρες."


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

Tod Ensign "The Military-Militia connection" και "Racism in the ranks. A real threat to national security" (περιοδικό Covert Action, τχ.53 & 57, 1995). Εμπεριστατωμένη επισκόπηση της διαπλοκής των ακροδεξιών παραστρατιωτικών και ναζιστικών οργανώσεων των ΗΠΑ με τους επίσημους στρατιωτικούς θεσμούς.

Κώστα Γιαννίκου "Ξανάρχονται! Ο φασισμός και ο ρατσισμός στην ΕΟΚ" (Αθήνα 1992, εκδ. Στάχυ). Καταγραφή της ανάδυσης των φασιστικών κινήσεων στην Ευρώπη, μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του ανατολικού μπλοκ και την επικράτηση των νεοφιλελεύθερων ιδεών.

Παναγιώτη Γιαννόπουλου "Νεοφασισμός, ρατσισμός, εθνικισμός στην Ελλάδα και στην Ευρώπη" (Αθήνα 1996, εκδ. Ξεκίνημα). Το σύγχρονο ακροδεξιό κίνημα στην Ελλάδα και οι σχέσεις του με τον κρατικό μηχανισμό.

Samuel Salzborn "Der halbe Skandal" (περιοδικό Jungle World, τ.51, 17.12. 1997). Κριτική του τρόπου που αντιμετωπίστηκε από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης το σκάνδαλο Ρέντερ, και αποκάλυψη ότι ανάλογες απόψεις με αυτές του διαβόητου νεοναζί κυριαρχούν σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες.

Renaud Dely "C' est une armee parallele" (εφημερίδα Liberation, 13.11.1997). Συνέντευξη ενός μέλους του ιδιωτικού στρατού του Λεπέν. Αποκαλυπτικά στοιχεία για τον τρόπο στρατολόγησης, την οργάνωση, τον εξοπλισμό και τη δράση του DPS. Ομολογείται η σύνδεση με το στρατιωτικό μηχανισμό και η συνεργασία με τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας.



ΔΕΙΤΕ

Διασταυρούμενα πυρά
(Crossfire) του Εντουαρτ Ντμίτρικ (1947). Την επαύριο του πολέμου, ένας εβραίος δολοφονείται χωρίς κανένα λόγο από στρατιώτες που περιμένουν να απολυθούν. Εκπληκτική ταινία γύρω από τα ρατσιστικά στερεότυπα, τη διαπλοκή τους με τον "πατριωτικό" λόγο και τις δυνάμει θανατηφόρες συνέπειές τους. Η αμφισβήτηση του εθνικού αμερικανικού μύθου θα έχει ως αποτέλεσμα τη διώξη των συντελεστών της ταινίας στα χρόνια του μακαρθισμού.

Ο Μισισιπής καίγεται (Mississippi burning) του Αλαν Πάρκερ (1988). Η δολοφονία τριών αγωνιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα στον αμερικανικό νότο του 1964 φέρνει τελικά στο φώς τη διασύνδεση της Κου-Κλουξ-Κλαν με την τοπική αστυνομία.

(Ελευθεροτυπία, 25/1/1998)

 

www.iospress.gr                                   ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  -  ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ