Μέρες Σκυλίτση θυμιζει στον Πειραιά ο κάδος "τρενσφόρμερ"

 

Φοίνικας ο σκουπιδοφάγος
 

Ζήλεψε τελικά και η «αράχνη» του Πειραιά την άνετη και χωρίς «άσκοπους» ανταγωνισμούς απευθείας ανάθεση έργων του δημάρχου Κακλαμάνη. Πάνω που οι σύμβουλοι της αντιπολίτευσης στον Δήμο Αθηναίων προσπαθούν να διασώσουν τα προσχήματα και τα οικονομικά ανοίγματα στο ζήτημα διαχείρισης απορριμμάτων, ο δήμαρχος του Πειραιά ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι.

Σε ένα μοναδικό συνδυασμό ρομπότ, φοίνικα και σκουπιδοτενεκέ -με κάμερα στην κορυφή- η πατέντα της εταιρείας του κ. Σούκου που έχει ήδη στηθεί στη Ζέα φιλοδοξεί να λύσει το πρόβλημα των απορριμμάτων σε μεγάλες ελληνικές πόλεις. Με βιαστικές κινήσεις και χωρίς να προηγηθούν μελέτες σκοπιμότητας, χωρίς διαγωνισμό και με απευθείας ανάθεση (που στην πορεία έγινε απευθείας «διαπραγμάτευση»), ο δήμαρχος Πειραιά στις 19.3.2009 πρότεινε για τρίτη φορά στο Δημοτικό Συμβούλιο την προμήθεια άλλων 10 ρομποτικών κάδων διαχείρισης απορριμμάτων με τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης. Στις δύο προηγούμενες αποφάσεις η συγκεκριμένη προμήθεια είχε ονομαστεί πρώτα δωρεά και στη συνέχεια ανοιχτός διαγωνισμός, όπως καταγγέλλει η παράταξη Λιμάνι της Αγωνίας, άποψη που υιοθετεί και όλη η αντιπολίτευση στον δήμο. Η ουσία είναι ότι οι πρώτοι πιλοτικοί ρομποτοφοίνικες είχαν πολύ χαμηλότερη τιμή από τους επόμενους που σχεδιάζει να αγοράσει ο δήμαρχος.

Αρχικά μια «τιμή γνωριμίας», που τώρα όμως θα μετατραπεί σε δαπάνες αρκετών εκατομμυρίων ευρώ για τον δήμο. Η ίδια η εταιρεία παραδέχεται τις διαφορές στην τιμή και ισχυρίζεται ότι «η τιμή πώλησης και εγκατάστασης των εν λόγω ρομποτικών κάδων διαχείρισης απορριμμάτων διαφέρει, όπως είναι φυσικό, ανάλογα με το τι ζητά ο εκάστοτε πελάτης μας δήμος ή ιδιώτης. Περαιτέρω θα πρέπει να σας γνωρίσουμε ότι στα πλαίσια προώθησης του πρωτότυπου και πρωτοπόρου αυτού προϊόντος, η επιχείρηση κατά τη δική της απόλυτη και ανέλεγκτη κρίση, συμφώνησε θεμιτά με ορισμένους δήμους, να εγκαταστήσει ορισμένους ρομποτικούς κάδους με τιμή κάτω και αυτού ακόμη του κόστους κατασκευής τους, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στους πολίτες να κρίνουν την όποια κίνηση της δημοτικής αρχής τους, να εκφράσουν τις απόψεις τους, οι οποίες μέχρι στιγμή είναι άριστες».

Οταν όμως οι τιμές ποικίλλουν μεταξύ 37.000 και 950.000 ευρώ θα πρέπει να δοθούν αναλυτικότερες απαντήσεις, όχι από την εταιρεία αλλά από τον δήμαρχο, όπως επισημαίνει και το σχόλιο του πειραϊκού ιστότοπου portnet.gr: «Η εισήγηση που ήλθε προς το δημοτικό συμβούλιο μιλούσε για αγορά δέκα κάδων συνολικού προϋπολογισμού 950.000 ευρώ. Αν τώρα μετά τις αποκαλύψεις και τον θόρυβο που σηκώθηκε, η δημαρχιακή επιτροπή προχωρήσει σε επαναδιαπραγμάτευση, όπως έχει νομικό δικαίωμα και ηθική υποχρέωση και κάποιοι χάσουν το "διάφορό" τους, μικρό το κακό. Κακό για την τσέπη τους είναι αλήθεια, αλλά τι να κάνουμε; Ας πρόσεχαν».

Οσο για το πόσο ευχαριστημένοι είναι οι κάτοικοι μόνο ένα δημοκρατικό δημοτικό δημοψήφισμα, με όλες τις παραμέτρους γνωστές στους κατοίκους θα έδινε απαντήσεις και όχι η αυθαίρετη άποψη της εταιρείας.

Το μεγάλο κόστος, όμως, είναι το ένα από τα ζητήματα που προκύπτουν στη ρομποτική επιλογή του κ. Φασούλα. Πάντοτε, όταν κάποιος πουλάει «πατέντα» και είναι ο μοναδικός προμηθευτής-κατασκευαστής, είναι βέβαιο ότι θα χρεώνει όσο νομίζει, χωρίς δυνατότητα συγκρίσεων. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι κουτόφραγκοι της Ε.Ε., αλλά και η ελληνική νομοθεσία ζητάει μελέτες σκοπιμότητας και διαγωνισμούς έγκυρους που να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον.

Το δεύτερο θέμα με το ρομποτοφοίνικα αφορά την περιβαλλοντική πολιτική και την αισθητική της πόλης. Η ίδια η -εκ Λαρίσης καταγόμενη- εταιρεία δηλώνει ότι «για τη λειτουργία του συστήματος αυτού έχει ήδη υποβληθεί στο ΥΠΕΧΩΔΕ σχετική πολυσέλιδη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, από όπου λήφθηκε η απάντηση ότι δεν απαιτείται περιβαλλοντική άδεια για την εγκατάσταση και λειτουργία του ρομπότ-φοίνικα». Η εταιρεία υποστηρίζει επίσης ότι υπάρχουν οικολογικά οφέλη, διότι τα σκουπίδια μένουν για λίγο συμπιεσμένα μέσα στον κάδο (2-7 μέρες), δεν μυρίζουν λόγω «βιοαποδόμησης», τα όποια υγρά πέφτουν κατευθείαν στο δίκτυο αποχέτευσης και τέλος μειώνεται και η συχνότητα που περνούν τα απορριμματοφόρα, με συνέπεια εξοικονόμηση ενέργειας και μείωση της ρύπανσης. Ομως και οι πλαστικοί ή οι μεταλλικοί κάδοι των λίγων ευρώ και όχι των πολλών χιλιάδων κάθε 2 μέρες αδειάζουν και χωρίς βιοαποδόμηση, είναι η αλήθεια, τα σκουπίδια πηγαίνουν στη χωματερή.

Πέρα όμως από τα αστεία, η μέθοδος του κ. Σούκου, της συμπίεσης δηλαδή των σκουπιδιών, οδηγεί σε βλαβερές λύσεις, όπως η καύση, ενώ μοιραία απομακρύνεται από την οικολογική λύση της ανακύκλωσης, όπως επισημαίνει και η ανακοίνωση του Λιμανιού της Αγωνίας, που σημειώνει: «Δεν έχουμε τίποτα εναντίον της εταιρείας. Ενδεχομένως μάλιστα, ο κύριος μέτοχός της και εφευρέτης κ. Σούκος να είναι, όντως, ένας ευφυής επιστήμονας και οι πατέντες του να ανοίγουν δρόμους τεχνολογικών εφαρμογών. Πρέπει, όμως, πριν απ' όλα να πούμε ότι μέχρι στιγμής ελάχιστα ή καθόλου δεν έχει ασχοληθεί με το περιβάλλον και την προστασία του. Οποιοσδήποτε μη ειδικός αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι δυνατόν να απαιτείται η εκπαίδευση ενός πληθυσμού χιλιάδων ανθρώπων, στην κατανόηση και τον χειρισμό περίπλοκων υδραυλικών και ηλεκτρονικών ρομποτικών συστημάτων προκειμένου να ξεφορτωθούν τη σακούλα σκουπιδιών τους. Καθώς στον πληθυσμό αυτό περιλαμβάνονται παιδιά, αναλφάβητοι, ηλικιωμένοι, ανάπηροι, άτομα μειωμένης κινητικότητας και ξένοι που αγνοούν την ελληνική γλώσσα».

«Ο επιχειρηματίας και η εταιρεία του», συνεχίζει η ανακοίνωση του Λιμανιού της Αγωνίας, «είναι εξειδικευμένοι σε παραγωγή ρομπότ τα οποία χειρίζονται στελέχη ειδικών δεξιοτήτων. Διότι παράγει πολεμικούς εξοπλισμούς. Αμυντικούς μεν, αλλά πολεμικούς εξοπλισμούς. Δηλαδή βάσεις οπλικών συστημάτων, συσκευές συμβατικού και βιολογικού πολέμου, ρομπότ μαχών και αντιτρομοκρατίας. Γι' αυτό και η κύρια επιχειρηματική του δραστηριότητα (Soukos Robots S.Α.) σήμερα αναφέρεται σε συνεργασία με το αμερικανικό Πεντάγωνο και στην προμήθεια για τον αμερικανικό στρατό σειράς πολεμικών αμυντικών συστημάτων».

Σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρει το «Βήμα» σε μια παρουσίαση του επιχειρηματία στις 27/4/2009, ο κ. Σούκος αποδέχεται τον χαρακτηρισμό εφευρέτης και δηλώνει ότι από εδώ και πέρα η Soukos Robots εισέρχεται σε μια άλλη εποχή δίνοντας έμφαση στον αμυντικό εξοπλισμό. Η εταιρεία του έχει στενή συνεργασία με το Ελληνικό Δημόσιο και ειδικότερα το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, το Πολεμικό Ναυτικό, την Πολεμική Αεροπορία αλλά και Ειδικές Δυνάμεις της χώρας μας. Στην αρχή επρόκειτο για μια εταιρεία με 7 εκατ. ευρώ τζίρο στο 9ο χλμ. Λάρισας - Θεσσαλονίκης, ώσπου έκανε την εμφάνισή του ο κ. Θ. Λιακουνάκος της Axon Holdings, ο οποίος επείσθη για τις προοπτικές της εταιρείας και, εκμεταλλευόμενος τις σχέσεις του με διεθνείς εταιρείες αμυντικού υλικού, έφερε σε επαφή τη λαρισινή εταιρεία με την ελίτ της πολεμικής βιομηχανίας. Πάντα, σύμφωνα με τις πληροφορίες από το «Βήμα», οι πατέντες του κ. Σούκου δοκιμάστηκαν σκληρά σε πεδία βολής στις ΗΠΑ για να ανακοινωθεί τελικά η παραπάνω συμφωνία.

Η Axon (του κ. Λιακουνάκου) για τη μεσολάβησή της θα λαμβάνει το 15% των εισπράξεων της Soukos από τις πωλήσεις του συστήματος προστασίας, ενώ η λαρισινή εταιρεία θα επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της ώστε να έχει και τη δυνατότητα παραγωγής του προϊόντος. Σύντομα η Soukos θα λανσάρει άλλες δύο ευρεσιτεχνίες σε επικείμενους διαγωνισμούς (;) των υπουργείων Εθνικής Αμυνας και Υγείας.

Οι δύο μεγάλοι δήμοι βάλθηκαν τελικά με υπέρογκα έξοδα να καταφύγουν σε λύσεις που, εκτός των άλλων, θα δυσκολεύουν και τον πολίτη στην καθημερινή του ζωή. Ο κοκκινόμαυρος ακριβός κάδος με τα μικρά καπάκια του Ν. Κακλαμάνη και το "τρανσφόρμερ" του Π. Φασούλα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν απλά αφελείς επιλογές λόγω άγνοιας, αν δεν υπήρχε το γεγονός της προαποφασισμένης συνεργασίας, με συγκεκριμένες εταιρείες και με ορισμένου τύπου διασυνδέσεις που αναλαμβάνουν τα δαπανηρά αυτά έργα.

 

(Ελευθεροτυπία, 2/5/2009)

 

www.iospress.gr