Ντοκουμέντο

Επιστολή κρατουμένων

(αναφέρεται στο κείμενο του Ιού "Το εξπρές του εικοσιτετραώρου", Ελευθεροτυπία, 6/5/2006)

«Συγκρατούμενοι, στο κείμενο που θα διαβάσετε γίνεται μια προσπάθεια για να αφυπνίσουμε όσο μπορούμε τις συνειδήσεις ορισμένων υπευθύνων τονίζοντας τους μερικά από τα προβλήματά μας. Είναι μια προσπάθεια στην οποία αξίζει να γίνετε υποστηρικτές της. Σίγουρα σε μερικές κόλλες χαρτί δεν αποτυπώνονται όλα ούτε και το μέγεθος της αδικίας που υφίστανται πάρα πολλοί από μας Έλληνες ή αλλοδαποί. Το παρόν υπόμνημα υπογράφτηκε σχεδόν από μόλους τους κρατούμενους της δικαστικής φυλακής Ιωαννίνων και πρωτοκολλήθηκε σήμερα στις 17/10/2005. Αν θέλετε μπορείτε να το στείλετε και σείς με τις δικές σας υπογραφές απευθείας στον Υπουργό δικαιοσύνης, μέσω της νόμιμης οδού (γραμματεία – πρωτόκολλο). Εμείς το κείμενο αυτό θα το δημοσιοποιήσουμε σε πολλούς ακόμη αρμόδιους μέχρι και στις πρεσβείες όλων των χωρών της ΕΟΚ, κρατών μη μελών της ΕΟΚ, Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Χάγη κι όταν έρθει ο καιρός στα ΜΜΕ.
Όπως θα καταλάβετε από το κείμενο δεν υπάρχουν προσωπικά κριτήρια παρά γίνεται μία συνολική προσπάθεια δείχνοντας από πού ξεκινάει η ρίζα του κακού. Θεωρούμε ότι είναι υποχρέωση όλων μας να γνωστοποιήσουμε επίσημα όσα είναι ήδη γνωστά σε πολλούς, χωρίς όμως να παίρνει κανείς μια πρωτοβουλία. Μια μικρή προσφορά δική μας απέναντι σε κάποιους άλλους, δυστυχώς, συνανθρώπους μας οι οποίοι αποτελούν και διοικούν το σύστημα και οι οποίοι την ανθρώπινη ζωή τη θεωρούν ένα ΤΙΠΟΤΑ! Δεν αποποιούμαστε τις ευθύνες μας ζητάμε όμως νόμιμη και δίκαιη μεταχείριση.
Με το παρόν υπόμνημα θα θέλαμε να σας επισημάνουμε ορισμένα σημεία, τα οποία σας ζητούμε να επεξεργαστείτε όχι μόνο ως πηγή πληροφόρησης αλλά ως μια αφορμή – ξεκίνημα για να ακούσετε και την άλλη πλευρά, αυτή των ανθρώπων που έχουν βρεθεί στη θέση των κρατουμένων.
Το να απονέμεις δικαιοσύνη δυστυχώς για τη χώρα μας αλλά και για την κοινωνία μας για ορισμένους ανθρώπους δεν είναι πλέον λειτούργημα αλλά ένα ακόμα επάγγελμα όπως όλα τα άλλα. Τα λάθη όμως που γίνονται στο συγκεκριμένο επάγγελμα έχουν άμεσα και καταστροφικά αποτελέσματα σε ανθρώπινες υπάρξεις κι όχι ασήμαντα, όπου μια απλή συγνώμη μπορεί να ‘μπαλώσει’ το λάθος. Τα λάθη κάποιων (δυστυχώς όχι λίγων) δικαστικών λειτουργών αλλά και άλλων που συμβάλλουν στην απονομή της δικαιοσύνης δεν τα πληρώνουν οι ίδιοι αλλά πολλοί απλοί πολίτες και κατ’ επέκταση όλος ο κοινωνικός και οικογενειακός τους περίγυρος. Ενδεικτικά σας αναφέρουμε τα εξής:
1. Στην Ευρωπαϊκή Ελλάδα του 2006 κάποιος πολίτης προφυλακίζεται …βάσει αποχρώσεων ενδείξεων, που κάθε ανακριτής (με πολύ χαμηλή εμπειρία) μπορεί να κατασκευάσει στο μυαλό του με τη βοήθεια της αστυνομίας. Αποτέλεσμα αυτού είναι πάρα πολύς κόσμος να ταλαιπωρείται μέχρι να φτάσει στο δικαστήριο. Εκεί πάρα πολλές φορές η εξιλέωση αυτής της ταλαιπωρίας ενός ατόμου ορίζεται ως «αθώος λόγω αμφιβολιών» για να μην φανούν και οι δυσλειτουργίες των προηγουμένων δικαστικών λειτουργών. Ο νόμος ορίζει ότι είσαι αθώος μέχρι της αποδείξεως του αντιθέτου. Δυστυχώς στην Ελλάδα αν κατηγορηθείς για κάτι είσαι ένοχος μέχρι που να αποδείξεις εσύ ο ίδιος ότι δεν είσαι. Αυτό είναι με απλά λόγια ΤΡΑΓΙΚΟ. Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις καταδίκης μόνο με αποχρώσες ενδείξεις. Σύνηθες φαινόμενο και ιδιαίτερα λυπηρό είναι το ότι κάνοντας (ή και όχι) κάποιος ένα παράπτωμα κάποιοι δυστυχώς Ελληνες αστυνομικοί του ‘φορτώνουν’ και άλλα παραπτώματα (φακέλους με ανεξιχνίαστες υποθέσεις) για να κλείσουν τις υποθέσεις! Το αποτέλεσμα είναι ακόμα πιο τραγικό, γιατί οι άνθρωποι που βαρύνονται με αυτές τις κατηγορίες (τις περισσότερες φορές βάσει ανωνύμων πληροφοριών η υποτιθέμενων ενδείξεων), δικάζονται και καταδικάζονται με απίστευτη αυστηρότητα. Συνήθως σε αυτή την κατηγορία εντάσσονται οι αλλοδαποί (λόγω της μη γνώσης της ελληνικής γλώσσας και υπογράφοντας χαρτιά χωρίς να γνωρίζουν τι είναι αυτό που υπογράφουν), τοξικομανείς ( άνθρωποι με σοβαρά ψυχικά και όχι μόνο προβλήματα) η ακόμα χειρότερα εντελώς αθώοι που βρέθηκαν σε λάθος τόπο τη λάθος στιγμή. Κοινό επίσης μυστικό είναι οι βίαιες ανακρίσεις με σωματική βία. Κλασική εικόνα κακοποιημένων ανθρώπων που έρχονται την πρώτη μέρα στη φυλακή και τους βλέπουν όλοι οι υπόλοιποι κρατούμενοι, γνωρίζοντας τι έχει συμβεί, φοβούμενοι όμως να μιλήσουν. Χιλιάδες κάμερες έχουν στηθεί στην Ελλάδα προς αποφυγήν αξιόποινων πράξεων. Αν τοποθετηθούν κάμερες και σε πολλά κρατητήρια θα βλέπατε απίστευτες εικόνες από ορισμένους ορκισμένους…φύλακες της δημοκρατίας. Αυτό επαναλαμβάνουμε δεν ισχύει για όλους δυστυχώς όμως για πολλούς που χαλάνε τη σωστή εικόνα της δημοκρατίας μας. Είναι όμως καιρός για την Ελληνική δικαιοσύνη και τη νομοθεσία που γράφτηκε και ορίστηκε για να προστατεύσει τους πολίτες να κάνει την υπέρβαση της εποχής που ζούμε και να μη παραμένει ρατσιστική.
2. Από τη νομοθεσία υπάρχει η δυνατότητα χρήσης του όρου της εγγύησης έως το δικαστήριο, που δίνει την ευκαιρία στον κατηγορούμενο εάν είναι αθώος να διατηρήσει τη ζωή του κοινωνικά, οικογενειακά αλλά και οικονομικά. Αυτός ο θεσμός δυστυχώς τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει καταργηθεί με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούνται και οι κατηγορούμενοι αλλά και οι οικογένειές τους ανεπανόρθωτα. Το φόβο των δικαστών μετά τις δημοσιεύσεις για παραδικαστικά κυκλώματα τον πληρώνουν πάρα πολλοί κρατούμενοι μέσω της αυστηρότητας. Με λίγα λόγια λάθη κάποιων λίγων δικαστικών επίορκων, τα πληρώνουν πολίτες. Εδώ όμως κάποιος μπορεί να διερωτηθεί: Οι δικαστές οι οποίοι γίνονται υπερβολικά αυστηροί είτε δίκαια είτε ΑΔΙΚΑ, γιατί δεν φέρουν ευθύνη; Δικαστές οι οποίοι δεν ψάχνουν την αλήθεια γιατί δεν φέρουν ευθύνη;
3. Στην Ελλάδα οι ποινές είναι πολύ βαριές και σκληρές σε σχέση με όλη την Ευρώπη και όχι μόνο. Κάποιος δεν πρέπει να ασχοληθεί με τους πολλούς παμπάλαιους νόμους μας; Επίσης ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ότι οι ποινές διαφέρουν σε κάθε περιοχή της Ελλάδας! Με το ίδιο κατηγορητήριο υπάρχουν διαφορετικές ποινές με μεγάλες αποκλίσεις. Άτομα τα οποία υπέπεσαν για πρώτη φορά στη ζωή τους σε κάποιο παράπτωμα σε βαθμό κακουργήματος, δικάζονται με τρομερά μεγάλη αυστηρότητα (πολλά χρόνια κάθειρξης) με αποτέλεσμα αντί να σωφρονιστούν και να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία, τις περισσότερες φορές να μην μπορούν να ξαναενταχθούν στην κοινωνία ενεργά και εποικοδομητικά. Τα δικαστήρια επίσης αργούν πάρα πολύ να προσδιοριστούν. Ειδικά για τους ανθρώπους που έχουν προφυλακιστεί καλό θα ήταν να ορίζεται δικάσιμος το αργότερο μέσα σε 5-6 μήνες και όχι να περιμένουν μέχρι και 18 μήνες όπως ισχύει μέχρι σήμερα. Σαν ελάχιστα παραδείγματα αυστηρότητας αναφέρουμε: Για κατοχή 10 γρ. ηρωίνης κάθειρξη 12 ετών (πρώτο παράπτωμα ζωής), για κατοχή 150 γρ. χασίς 15 χρόνια (πρώτο παράπτωμα), τοξικομανής για ληστεία σε περίπτερο με πολύ ελαφριές σωματικές βλάβες και 30 ευρώ λάφυρα, κάθειρξη 12 ετών (υπό την επήρεια ναρκωτικών). Παραδείγματα υπάρχουν χιλιάδες. Με αυτό δεν θέλουμε να δικαιολογήσουμε τις πράξεις, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι ποινές πρέπει να είναι ανεξέλεγκτες. Άνθρωπος για κλοπή ενός κιλού ψαριών από ιχθυοτροφείο δικάστηκε σε 4 χρόνια φυλάκιση!
4. Στο συμβούλιο του εξαμήνου (για την παράταση η όχι της προσωρινής κράτησης) πολλοί δικαστές δυστυχώς δεν ασχολούνται πραγματικά και ουσιαστικά με τις υποθέσεις. Δυστυχώς ενώ είναι ένα πολύ ουσιαστικό και σημαντικό βοήθημα για τη δικαιοσύνη μας, ο τρόπος που χρησιμοποιείται είναι εικονικός και καθόλου ουσιαστικός, πόσο μάλλον δίκαιος. Απλά υπάρχει για τα ‘μάτια του κόσμου’. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τις δηλώσεις του προέδρου του Αρείου Πάγου και από τα στατιστικά στοιχεία που σίγουρα γνωρίζετε. Σα θεσμός είναι πολύ καλός (όπως οι αιτήσεις αποφυλάκισης ανά δύο μήνες με περιοριστικούς όρους), αρκεί επιτέλους να γίνει αληθινός και να μην επιφέρει όπως σήμερα μόνο ταλαιπωρία, έξοδα αλλά και ψεύτικη ελπίδα. Το αν βέβαια αυτό οφείλεται στο φόρτο εργασίας των δικαστικών, είναι κάτι που πρέπει να απασχολήσει τους υπεύθυνους κι όχι τους κατηγορούμενους οι οποίοι όμως πληρώνουν το τίμημα ανήμποροι να αντιδράσουν.
5. Από την αρχή της προφυλάκισης έως και τελεσίδικα απαιτείται ένα τεράστιο χρηματικό ποσό για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας. Τις περισσότερες φορές είναι άλλη μια καταστροφή για τον κατηγορούμενο γιατί αν μεν δύναται να πληρώσει θα ‘ξεζουμηθεί’ στην κυριολεξία από τους δικηγόρους (άλλο ένα τεράστιο κεφάλαιο με πολλούς επιτήδειους οι οποίοι εκμεταλλεύονται τους κατηγορούμενους) και τα τρέχοντα έξοδα. Σε άλλη περίπτωση δεν μπορεί να πάει με το κανάλι του συστήματος οπότε και δεν μπορεί να υπερασπιστεί σωστά τον εαυτό του. Το σύστημα να ορίζεται δικηγόρος (σε όσους δεν έχουν) από το δημόσιο την ώρα της δίκης, είναι τουλάχιστον ΑΣΤΕΙΟ τη στιγμή που αυτό γίνεται χωρίς ο δικηγόρος να γνωρίζει τίποτα γι αυτόν που θα υπερασπιστεί. Εκτός αυτού το υπάρχον σύστημα υποθάλπει ένα τεράστιο είδος παραοικονομίας σε βάρος ακόμα και του δημοσίου.
6. Τα 4/5 που δίνονται για τα ναρκωτικά είναι σε όλες τις περιπτώσεις υπερβολικό. Σας επισημαίνουμε την αντίληψή μας πως η νομοθεσία μας πρέπει να εκσυγχρονιστεί, να γίνει πιο ανθρώπινη, δίνοντας ευκαιρίες στους παραβάτες να σωφρονιστούν και όχι να καταστραφούν μέσω μιας μεγάλης ποινής. Το να αναφερθούμε πάλι σε παραδείγματα είναι κάτι που θα γεμίσει εκατοντάδες κόλλες χαρτί και γι αυτό δεν το κάνουμε. Μπορούμε όμως όποτε εσείς δείξετε το ενδιαφέρον να το συζητήσουμε με αποδείξεις. Η ποινή των 4/5 είναι ακριβώς το διπλάσιο των 3/5 που εκτίει ένας δολοφόνος-βιαστής για παράδειγμα. Δεν νομίζεται ότι έτσι γίνεται ένας διαχωρισμός μιας ορισμένης μερίδας ανθρώπων; Το ίδιο αφορά και τις άδειες των τοξικομανών. Δίνονται στα 2/5 αντί στο 1/5 που δίνονται στους άλλους κρατούμενους.
7. Όσον αφορά το περιβόητο άρθρο 24 !!! Γίνονται απίστευτα παιχνίδια για την ενεργητικότητα της μίας πλευρά εις βάρος μίας άλλης που σε πάρα πολλές περιπτώσεις …δεν γνωρίζει τίποτα. Γενικότερα το άρθρο αυτό (με τη χρήση που γίνεται ιδιαίτερα από μερίδα αστυνομικών για την κατασκευή κατηγοριών) είναι ένα σαράκι που τρώει σιγά σιγά την κοινωνία μας γυρνώντας μας σε άλλες ανεπιθύμητες εποχές. Διαίρει και βασίλευε!
8. Το ζήτημα φυλάκισης ατόμων τρίτης ηλικίας αλλά και βαριά αρρώστων. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων 80 ετών που φυλακίστηκαν και πέθαναν στη φυλακή εν έτη 2006 π.χ. για πλαστογραφία!
9. Τεράστιο κεφάλαιο επίσης είναι η αντιμετώπιση των τοξικομανών από την Ελληνική Δικαιοσύνη. Ένας τοξικομανής δυστυχώς βρίσκεται διαρκώς σε ένα φαύλο κύκλο, χωρίς ουσιαστικές ευκαιρίες και προοπτικές μετά την αποφυλάκισή του. Ακόμα και μέσα στη φυλακή η μεταχείριση-αντιμετώπισή του είναι άνιση . (Δικαίωμα για αγροτικές φυλακές- 4/5 -υποτροπή (άρθρο 8) στην τοξικομανία. Εντέλει στην κοινωνία μας και στο δικαστικό μας σύστημα, ο τοξικομανής υπολογίζεται ως ασθενής και άνθρωπος που χρειάζεται ειδική μεταχείριση ή ως ένας στυγνός εγκληματίας;
10. Εκσυγχρονισμός στον τρόπο διαβίωσης μέσα στις φυλακές που σε πολλές από αυτές οι συνθήκες είναι τριτοκοσμικές χωρίς να αρμόζουν σε μια Ευρωπαϊκή χώρα. Γιατί γεμίζετε τις φυλακές σε σημείο τόσο επικίνδυνο; Από τα 6 τ.μ. που δικαιούται ένας κρατούμενος την σήμερον ημέρα δεν του αναλογεί πάνω από 1 τ.μ. Φυλακές που έχουν κατασκευαστεί με υποδομή να δέχονται 80-90 άτομα φτάνουν τους 300! Γνωρίζουμε ότι η Ε.Ε. διαθέτει κονδύλια και για το σωφρονιστικό σύστημα αλλά και για τους κρατούμενους. Μέχρι σήμερα απ’ ότι φαίνεται παίζονται κάποια παιχνίδια εις βάρος της διαβίωσης των κρατουμένων. Ελπίζουμε ότι το κατά κεφαλή εισόδημα – επίδομα που λαμβάνει η εκάστοτε κυβέρνηση για τους κρατούμενους δεν είναι ένας από τους λόγους της υπερπληθώρας των φυλακών.
11. Προγράμματα μέσα στη φυλακή εξειδίκευσης και επαγγελματικής κατάρτισης με προοπτική την εργασία μετά την αποφυλάκιση. Περισσότερα είδη απασχόλησης των κρατουμένων για την πιο γρήγορη αποφυλάκισή τους, μέσα από την εργασία. Μαθήματα από κοινωνιολόγους ώστε ο σωφρονισμός σαν θεσμός να αποκτήσει πραγματικό αλλά και ουσιαστικό νόημα. Αξιολόγηση της προσωπικότητας-συμπεριφοράς των κρατουμένων από εξειδικευμένο προσωπικό, όπου τα στοιχεία αυτά να λαμβάνονται υπόψη και να αξιολογούνται στο δικαστήριο. Μαθήματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας για αλλοδαπούς αλλά και αναλφάβητους, μαθήματα ξένων γλωσσών, δυνατότητα παρακολούθησης διαφόρων σπουδών. Ισως όλα αυτά να σας ακούγονται πρωτοποριακά και απόμακρα, να είστε όμως σίγουροι ότι αποτελούν εργαλεία που θα βοηθήσουν στον πραγματικό σωφρονισμό και όχι μόνο. Το ίδιο μπορεί να επιτευχθεί με την κοινωφελή εργασία, αν μη τι άλλο για ελαφριά παραπτώματα. Με το υπάρχον σύστημα, οι κρατούμενοι όχι μόνο χάνουν το χρόνο τους αλλά και με αυτά που μαθαίνουν μέσα στη φυλακή δεν γίνονται εποικοδομητικοί για το μέλλον και την επανένταξή τους στην κοινωνία.
12. Μια επίσης πολύ σημαντική επισήμανση είναι το ιδιαίτερο επισκεπτήριο που μπορούν να έχουν οι κατηγορούμενοι με το αντίθετο φύλο. Κάτι το οποίο σίγουρα γνωρίζετε ότι υφίσταται όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στη γειτονική μας Αλβανία! Γνωρίζετε ότι η μη θέσπιση αυτής της δυνατότητας έχει επιφέρει χωρισμούς σε οικογένειες, με καταστροφικές συνέπειες σε έγγαμους και μη.
13. Κρατούμενοι, όπως γνωρίζετε, υπάρχουν Έλληνες και αλλοδαποί. Σίγουρα επίσης γνωρίζετε πόσα προβλήματα έχει δημιουργήσει αυτή η συνύπαρξη. Πολύ πρόσφατο παράδειγμα (ανακοινώθηκε στο δελτίο της ΝΕΤ) όπου Έλληνες και Αλβανοί μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο (15 άτομα) μετά από φασαρία…για τη σειρά στο τηλέφωνο. Επ’ ευκαιρίας δεν μας είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί υπάρχουν τόσο λίγα τηλέφωνα σε κάθε φυλακή. Πρέπει να επισημάνουμε για μια ακόμα φορά το πώς πολλοί αθώοι άνθρωποι (αλλοδαποί) βρίσκονται στη φυλακή μη γνωρίζοντας το λόγο για τον οποίο κλείστηκαν στη φυλακή. Το ότι δεν γνωρίζουν την ελληνική γλώσσα τους έχει καταστήσει θύματα κάποιων ‘παιχνιδιών’, όπου τους φορτώνονται διάφορα εγκλήματα που δεν έχουν κάνει αλλά και που δεν μπορούν να το αποδείξουν γιατί πολύ απλά δεν γνωρίζουν ελληνικά. Πάρα πολλές υποθέσεις ‘κλείνονται’ με το γνωστό τρόπο του να φορτώνονται σε κάποιους αλλοδαπούς συνήθως και μη, είτε χαμηλής-ανύπαρκτης εκπαίδευσης-μόρφωσης είτε χαμηλής νοημοσύνης!
14. Μια απλή παρακολούθηση καθημερινών δικαστηρίων θα κάνει ακόμα και τον πιο δύσπιστο να καταλάβει ότι κάποιοι δικαστές (εις βάρος άλλων εντίμων αλλά κυρίως εις βάρος των κατηγορουμένων) δεν δίνουν την πρέπουσα σημασία-προσοχή στις υποθέσεις που δικάζουν. Σύνηθες φαινόμενο δικαστικών λειτουργών να έχουν βλέμμα απλανές κατά τη διάρκεια των δικών, χωρίς να σκεφτούμε και κάποιους που σχεδόν κοιμούνται τη στιγμή που κρίνουν τη ζωή κάποιου ανθρώπου! Δυστυχώς αρκετές φορές έχουν εμφανιστεί διάφοροι, οι οποίοι υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται για την καλύτερη και πιο σωστή απονομή της δικαιοσύνης αλλά και την καλυτέρευση του σωφρονιστικού μας συστήματος! Δυστυχώς όμως απλά έρχονται στις φυλακές μόνο για να πουν…ότι έκαναν τη δουλειά τους. Λόγια -λόγια -λόγια…Ίσως αν ζητούσατε πληροφορίες αλλά και διάφορες γνώμες- υποδείξεις από τους ίδιους τους κρατούμενους να συνέβαλε πολύ περισσότερο στην καλυτέρευση και του τρόπου διαβίωσης αλλά και γενικότερα στην απονομή της δικαιοσύνης. Η πραγματικότητα και καθημερινή ζωή στο πραγματικό πεζοδρόμιο της ζωής γνωρίζετε ότι είναι πολύ σκληρή. Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι επιφορτισμένοι με το λειτούργημα της απονομής δικαιοσύνης οι οποίοι δεν έχουν την πραγματική εικόνα των προβλημάτων της καθημερινότητας. Μπορείτε σίγουρα νε ‘εκμεταλλευτείτε’ την πείρα και τις ιδέες από πολλούς κρατούμενους, χωρίς όμως αυτοί να φοβούνται τις διάφορες επιπτώσεις και προβλήματα που μπορούν να δημιουργήσουν διάφοροι.
Διερωτώμενος όμως κάποιος που δεν γνωρίζει η δεν θέλει να γνωρίζει: Μα γιατί δεν μιλάνε; Γιατί δεν καταγγέλλουν; Εκεί ακριβώς όλοι σας οφείλετε να καταλάβετε ότι ο κρατούμενος καταρχήν ΦΟΒΑΤΑΙ! Μπαίνει σε ένα σύστημα που γνωρίζει ότι κάποιοι άλλοι ορίζουν τη ζωή του, την ελευθερία του και μπορούν να τον τυλίξουν μέσα σε μια κόλλα χαρτί (κατασκευασμένα στοιχεία) που δυστυχώς δεν είναι καθόλου εύκολο να ξεμπερδέψει. Αισθάνεται μόνος του απέναντι σε ένα ολόκληρο σύστημα, το οποίο αποτελείται δυστυχώς από ανθρώπους κάποιοι εκ των οποίων τον θεωρούν ένα τίποτα, μια απλή κόλλα χαρτί για να μην πούμε σκουπίδι!
Αξιότιμοι κύριοι, σίγουρα σε 5 η 10 κόλλες χαρτί δεν μπορούν να αποτυπωθούν τα προβλήματα αλλά και οι τεράστιες ‘τρύπες’ του δικαστικού- σωφρονιστικού και αστυνομικού μας συστήματος.
Κάνουμε μια απλή προσπάθεια να σας επισημάνουμε ελάχιστα από αυτά που ζουν και αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι. Κάτι που εσείς δεν έχετε τη δυνατότητα να δείτε, πόσο μάλλον να ζήσετε, με το άσχημο όμως αποτέλεσμα του να μην έχετε μια πλήρη εικόνα της κατάστασης. Κανείς δεν πρέπει να αποποιείται τις ευθύνες του και πρώτοι απ’ όλους εμείς οι ίδιοι οι κρατούμενοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να πληρώνουμε και τα λάθη άλλων ανθρώπων (άθελα ή ηθελημένα) οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με το λειτούργημα της σωστής απονομής της δικαιοσύνης, δεχόμενοι τη μη σωστή και δίκαιη απονομή της και τη μη τήρηση των νόμων. Αντί δηλαδή να σωφρονιζόμαστε (εάν έχουμε διαπράξει κάποιο παράπτωμα) να καταστρεφόμαστε εμείς και οι οικογένειές μας. Επιτέλους κάποια στιγμή πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι μπροστά τους έχουν ανθρώπους κι όχι κόλλες με χαρτιά και άψυχα αντικείμενα.
Άραγε οι άνθρωποι αυτοί ενώ βάζουν εμάς να ορκιστούμε ενώπιον του Θεού για την αλήθεια, γιατί δεν ψάχνουν οι ίδιοι αυτή την αλήθεια; Γνωρίζουν της σημασία της φράσης του Ιησού: ‘Ο αναμάρτητος πρώτος τη λίθο βαλέτω’;
Αυτές όλες οι παρατηρήσεις είναι και προέρχονται από τις λάθος ενέργειες κάποιων, δυστυχώς, συνανθρώπων μας που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας, γενέτειρα της Δημοκρατίας και του Πολιτισμού!
Μακάρι αυτό το υπόμνημα να αφυπνίσει τις συνειδήσεις των αρμοδίων για να ξεκινήσει ένας σωστός και ειλικρινής διάλογος με σωστά και δίκαια αποτελέσματα για την καλύτερη και πραγματικά δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. Ελπίζουμε και θέλουμε να πιστεύουμε ότι η κυβέρνηση θα δείξει το κατάλληλο ενδιαφέρον στα προβλήματα που έχουν δημιουργήσει άλλοι υπεύθυνοι του παρελθόντος αφήνοντας την ελληνική δικαιοσύνη και αστυνομία σε μεσαιωνική – δικτατορική κατάσταση. Οι σωστοί δικαστικοί και αστυνομικοί λειτουργοί πρέπει να βοηθήσουν και αυτοί στην αποκατάσταση του κύρους των λειτουργημάτων τους.
Θα ήμασταν ιδιαίτερα ευχαριστημένοι αλλά και υποχρεωμένοι αν μετά την ανάγνωση του κειμένου αυτού διαβάζαμε τις δικές σας σκέψεις-ενέργειες επί της ουσίας.
Ευχαριστούμε εκ των προτέρων
(το παρόν υπόμνημα συντάχθηκε και υπογράφεται στις επόμενες σελίδες από τους κάτωθι υπογεγραμμένους:….)