Διαπλοκή με αστυνομικά όργανα αποκαλύπτεται στη δίκη για σωματεμπορία
 

Προστάτες ενός μεγάλου αφεντικού

Με την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων σε βαριές ποινές έληξε χθες μετά από πολυήμερη διαδικασία, που ξεκίνησε στις 3 Μαρτίου, η δίκη για το κύκλωμα σωματεμπορίας με θύματα ανήλικες κοπέλες, που είχε αποκαλυφθεί πριν από οκτώ ολόκληρα χρόνια.

Σύμφωνα με την εισαγγελέα κυρία Τσατάνη, «από τη διαδικασία προέκυψε ότι ο Σωτήρης Μάνης ήταν ο εγκέφαλος, ο προϊστάμενος, το μεγάλο αφεντικό στην αλυσίδα των ξένων και Ελλήνων συνεργατών. Ηταν ο κορμός της εκμετάλλευσης και σωματεμπορίας με σειρά οίκων ανοχής. Ειδικότερα για τις δύο ανήλικες που έφεραν από τη Ρουμανία δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Ο Μάνης έχει τη σχέση του εμπόρου με το "εμπόρευμά" του. Εκείνος το είχε "παραγγείλει", έκανε την "εισαγωγή", γνώριζε την ανηλικότητα, και με τις "κατάλληλες" ενέργειες των αλλοδαπών συνεργατών του τα ανήλικα διατέθηκαν στους πελάτες-παιδεραστές, με την κάλυψη της συγκεκριμένης διωκτικής αρχής (τμήμα αλλοδαπών Γλυφάδας)».

Με την υπόθεση των δυο ανήλικων κοριτσιών από τη Ρουμανία, της Τζίνας και της Καμέλιας, που κατόρθωσαν να ξεφύγουν από τους εκμεταλλευτές τους και να καταγγείλουν το κύκλωμα της σωματεμπορίας, έχουμε ασχοληθεί με αναλυτικά ρεπορτάζ (19/7/03 και 12/12/04). Πέντε εισαγγελείς άλλαξαν μέχρι να εκδοθεί το βούλευμα από τον Αρειο Πάγο. Οκτώ ολόκληρα χρόνια πέρασαν με καθυστερήσεις, αποφυλακίσεις, παραγραφές αδικημάτων, αδικαιολόγητες απουσίες, έως ότου δικαστεί ο βασικός κατηγορούμενος. Μάρτυρες αστυνομικοί με απόλυτη αμνησία, μάρτυρες πολίτες φοβισμένοι, αλλά και συνεργοί παρέλασαν στους ανακριτές. Και μόνες οι δύο κοπέλες υποχρεώνονται να καταθέτουν ξανά και ξανά τις τραυματικές εμπειρίες τους. Το άντεξαν. Ισως γιατί τα είχαν δει όλα στα δεκαπέντε τους και δεν έχει απομείνει απόθεμα φόβου μέσα τους.

Ο Σ.Μ. και ο Ρουμάνος συνεργάτης του Φλωρεντίν αντιμετώπισαν τις κακουργηματικές κατηγορίες της ηθικής και φυσικής αυτουργίας αντίστοιχα σε διακεκριμένη περίπτωση αρπαγής ανηλίκων κατά συρροή και κερδοσκοπία σε βάρος τους με τον εξαναγκασμό τους σε ανήθικες πράξεις. Η πολύχρονη διαδικασία οδήγησε στην παραγραφή των άλλων κατηγοριών και μέχρι τώρα πολυετή κάθειρξη εκτίει μόνο ο Αλβανός συνεργάτης του Σ.Μ. και προσωπικός βιαστής των κοριτσιών, ενώ όσοι από τους άλλους κατηγορούμενους αστυνομικούς και πολίτες καταδικάστηκαν έχουν αφεθεί ελεύθεροι.

Η δικαστική Οδύσσεια

Το κύκλωμα άρχισε να αποκαλύπτεται από τις πρώτες καταθέσεις της ανήλικης Τζίνας, που με κίνδυνο της ζωής της ξέφυγε από τα χέρια των εκμεταλλευτών της το 1998. Τον Φεβρουάριο του 1999 η αστυνομία ανακάλυψε σε άλλο κολαστήριο τη δεύτερη ανήλικη, την Καμέλια. Η Βερόνικα, η τρίτη κοπέλα που ήταν μαζί, ακόμα δεν έχει εντοπιστεί πουθενά και κανείς δεν ξέρει τι απέγινε.

Η πρώτη κατάθεση της Τζίνας στον κ. Α. Κράνη δόθηκε στις 14/10/98. Η Καμέλια έδωσε την πρώτη της κατάθεση στις 15/2/99. Ο Σ.Μ. προφυλακίζεται στις 19/10/98 ενώ το πρωτοπαλίκαρό του, ο Πολωνός Τέρκι ή Μπουγκάρεβιτς ή Αλεξ στις 21/7/99. Αργότερα αναγνωρίστηκε ο Σ.Μ. σαν το μεγάλο αφεντικό του παράνομου οίκου-κολαστήριο. Παράλληλα, ο ανακριτής καλούσε μάρτυρες που προέκυπταν από το ξετύλιγμα του κουβαριού. Τους πρώτους μήνες της ανάκρισης οι ρυθμοί αποκαλύψεων και καταθέσεων ήταν καταιγιστικοί, με αστυνομικούς και πολίτες, μάρτυρες ή υπόπτους, να πηγαινοέρχονται στα ανακριτικά γραφεία.

Ο χρόνος όμως ξαφνικά πάγωσε και μαζί και οι ρυθμοί των ανακρίσεων. Τα αδικήματα κινδύνευαν με παραγραφή και γι' αυτό το συμβούλιο με απόφασή του παρέτεινε τα όρια προφυλάκισης. Παρ' όλα αυτά ο Μάνης αποφυλακίζεται στις 15/10/99 και ο Τέρκι στις 21/7/00 με διάταξη του ανακριτή Κράνη. Με διάφορες συμπληρωματικές κατηγορίες και εν μέσω παραγραφών η βασική υπόθεση άρχισε να διασπάται. Ο Σ.Μ. απολογείται μετά την αποφυλάκισή του τουλάχιστον πέντε φορές για τα ίδια και για άλλα αδικήματα. Την τελευταία δε φορά, που η κατηγορία ήταν ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, ζήτησε και πήρε από τον νέο ανακριτή της υπόθεσης κ. Ν. Μήλιο 4 μήνες προθεσμία. Κι αυτό για ένα απολογητικό υπόμνημα 2 σελίδων. Η αλλοδαπή σύζυγός του ενώ έδωσε τρεις μαρτυρικές καταθέσεις δεν κλήθηκε ποτέ σε απολογία. Ο Τέρκι εξαφανίζεται.

Οπως προέκυψε, οι σχέσεις του με το Τμήμα Αλλοδαπών ήταν πάντοτε εξαιρετικές. Οι άδειες παραμονής των συνεργατών του έβγαιναν με ευκολία, ενώ οι κοπέλες-θύματα παρέμεναν στα κρατητήρια. Το άλλο πρωτοπαλίκαρο, ο Αλβανός Ηλίας Τόσκα, συνελήφθη το 2003 με κατηγορίες μεταξύ άλλων και βιασμού. Το βούλευμα της υπόθεσης εκδόθηκε μόλις στις 16/7/03 και χρειάστηκε η παρέμβαση του τότε υπουργού κ. Πετσάλνικου ένα μήνα πριν από την οριστική παραγραφή και ενώ η εισαγγελέας Ε. Τζίβα έκανε την πρότασή της στις 24/4/03. Ο Σ.Μ. στα όρια της προθεσμίας κάνει έφεση (10/9/03) κατά του βουλεύματος και ο εισαγγελέας Ανδρειωτέλης αμέσως μετά (17/9/03) προτείνει να παραπεμφθούν οι κατηγορούμενοι για όλα όσα δεν έχουν παραγραφεί. Το βούλευμα αυτή τη φορά βγαίνει αμέσως (9/10/03). Γίνεται αναίρεση (20/10/03) και στις 12/12/03 ο εισαγγελέας Σανιδάς προτείνει και πάλι παραπομπή. Ο Αρειος Πάγος την 1/4/04 εκδίδει το τελικό βούλευμα και παραγράφει όλα τα πλημμελήματα (και το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος). Η πρώτη δικάσιμος ορίζεται μόλις στις 17/5/04 (6 χρόνια μετά, δηλαδή) και ζητείται αναβολή. Δεύτερη δικάσιμος ορίζεται στις 20/9/04, και πάλι αναβάλλεται για λόγους υγείας του Σ.Μ. Η τρίτη δικάσιμος ορίζεται στις 8/11/04 και γίνεται η δίκη των υπολοίπων με απόντα τον Σ.Μ. Εκδίδεται ένταλμα και συλλαμβάνεται, αλλά αμέσως σχεδόν αποφυλακίζεται, για να εμφανιστεί για πρώτη φορά στο ακροατήριο.

Ενστολη ομερτά

Πέντε λοιπόν ανακριτές χρειάστηκαν για να φτάσει ο κατηγορούμενος ως επικεφαλής του κυκλώματος στο εδώλιο. Ολόκληρα αστυνομικά τμήματα παρέλασαν στις δύο δίκες για να ανακαλέσουν τις αρχικές καταθέσεις τους. «Τον κύριο Μάνη δεν τον ξέραμε», είπαν. Δεν γνώριζαν παρά μόνο τις διευθύνσεις των οίκων ανοχής και τις κοπέλες που τραβολογούσαν λόγω έλλειψης αδειών παραμονής. Είδαμε μάρτυρες αστυνομικούς να μην τολμούν να αναφέρουν τίποτα όχι μόνο κατά του Σ.Μ. αλλά και κατά των αλλοδαπών συνεργών του. Είδαμε μάρτυρες πολίτες που ενώ είχαν καταγγείλει κλοπές στα κοσμηματοπωλεία τους και ενώ τα κλοπιμαία βρέθηκαν στην κατοχή του Σ.Μ. να λένε εκ των υστέρων ότι του τα είχαν πουλήσει. Μάρτυρες βασικοί δεν παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο. Φόβος μπροστά στο αφεντικό και τους μπράβους. Βέβαια, όταν περνούν οκτώ χρόνια για να έρθει στο δικαστήριο μια καραμπινάτη υπόθεση μαστροπείας και η δικογραφία αλλάζει χέρια σαν καυτή πατάτα, τι να κάνουν και οι μάρτυρες;

Το δικαστήριο (πρόεδρος Παρασκευά, μέλη Μποτζαλή και Χριστόπουλος) από την αρχή της εξέτασης των μαρτύρων αστυνομικών εξέφρασε την έκπληξή του με την αδιαφορία που επιδείκνυαν τα αρμόδια όργανα για τα κακουργήματα που διαπράττονταν μπροστά στα μάτια τους (δίπλα στο Αλλοδαπών Γλυφάδας). Ολοι οι αστυνομικοί κατέθεσαν ως δικαιολογία την έλλειψη εντολής από τον τότε διοικητή τους για περαιτέρω έρευνα. Και ενώ όποια πέτρα κι αν σήκωναν σε παράνομους οίκους από κάτω φιγουράριζε το όνομα Σ.Μ., εντούτοις μόνον ένας αστυνομικός από το τμήμα Ανηλίκων το παραδέχτηκε: «Το θεωρούσαμε βέβαιο, κυρία πρόεδρε, ότι ο κ. Μάνης είχε ενεργό συμμετοχή σε αυτό το κύκλωμα». Είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος της προέδρου με έναν από τους αστυνομικούς. Ο αστυνομικός περιγράφει ότι το μόνο που είχαν κάνει στον παράνομο οίκο ανοχής ήταν να συλλάβουν 4 αλλοδαπές και να τις οδηγήσουν στο τμήμα. Στη διάρκεια της μεταφοράς, η μία δραπέτευσε και έκτοτε το πήρε προσωπικά ο αστυνομικός και την έψαχνε παντού σε διάφορα "σπίτια" μαζί με τον συνεργάτη του:

Αστ.: Εχω να καταγγείλω εδώ κυρία πρόεδρε ότι ποτέ δεν έγινε ΕΔΕ για το πώς σε εκείνη τη μεταφορά μόνο τρεις αστυνομικοί μεταφέραμε τις 4 κοπέλες διατρέχοντας κίνδυνο για τη σωματική μας ακεραιότητα (sic!). Οταν έφυγε η Πολωνέζα το πήραμε πατριωτικά και την αναζητούσαμε παντού.

Πρόεδρος: Ο συγκεκριμένος οίκος ανοχής δίπλα στο αστυνομικό τμήμα, έκλεισε τότε ή συνέχισε να δουλεύει;

Αστ.: Δεν ξέρω, κυρία πρόεδρε.

Πρόεδρος: Δεν το κλείσατε αφού ήταν παράνομο;

Αστ.: Δεν ξέρω, εμείς εκτελούσαμε τις εντολές του διοικητή μας.

Πρόεδρος: Πώς είναι δυνατόν να θεωρούσατε θέμα τιμής να βρείτε μια κοπέλα χωρίς χαρτιά αλλά δεν ήταν θέμα τιμής να βρείτε τον ιδιοκτήτη τόσων παράνομων οίκων;

Και η εισαγγελέας της έδρας : «Την έρευνα την κάνατε μόνο για να πιάσετε 4 γυναίκες και τον οίκο ανοχής τον αφήσατε να αλωνίζει;»

Με τη συγκλονιστική της κατάθεση η Τζίνα έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: «Τότε έπαιρναν από κάθε πελάτη που μας ανάγκαζαν να πηγαίνουμε 10.000 δρχ. Από αυτά 6.000 χιλιάδες έπαιρνε το αφεντικό Σωτήρης (Μάνης) και 4.000 οι Φλωρεντίν και Τόσκα. Κάθε πέντε πελάτες έπαιρνε και 7.000 δρχ. η αστυνομία (Αλλοδαπών Γλυφάδας)».

Σε όλη τη διάρκεια της πολυήμερης δίκης ήταν αποτυπωμένη η αποστροφή για τη φριχτή υπόθεση στα πρόσωπα των δικαστών αλλά και ο σεβασμός στα θύματα. Ο σεβασμός που οκτώ χρόνια τώρα η πολιτεία τους τον αρνήθηκε, με τις καθυστερήσεις και τις αναβολές, αλλά κυρίως με την παντελή έλλειψη στοιχειώδους πρόνοιας για τις κοπέλες αυτές που κακοποιήθηκαν βάναυσα και εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται. Γιατί, όπως είπε η εισαγγελέας, «στο πρόσωπο των κοριτσιών αυτών εκφράζονται όλες εκείνες οι κοπέλες που δεν έφτασαν στη δικαιοσύνη και που συνεχίζουν να είναι τα θύματα αδίστακτων εκμεταλλευτών». Για να συμπληρώσει η πρόεδρος: «Φταίνε όμως και οι πελάτες που πηγαίνουν εκεί».

 

(Ελευθεροτυπία, 1/4/2006)

 

www.iospress.gr