Το ΚΚΕ καταψηφίζει μαζί με την Ευρωδεξιά την έκθεση υπέρ των μεταναστών στο Ευρωκοινοβούλιο
 

Η χαμένη ευρωπαϊκή πατρίδα
 


"Ευρωσυνταγματικά τεχνάσματα"
  
(«Ριζοσπάστης», 19/1/2006)

Στις 17 Ιανουαρίου απορρίφθηκε από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η Εκθεση του Ιταλού Ευρωβουλευτή Τζούστο Κατάνια για την ιθαγένεια της Ενωσης. Υπέρ της έκθεσης ψήφισαν 276 ευρωβουλευτές, κατά 347, και 22 απείχαν. Η Εκθεση αυτή είχε εγκριθεί από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και περιλάμβανε σημαντικές θεσμικές προτάσεις για την ενίσχυση της θέσης των πολιτών της Ε.Ε. και ιδιαίτερα των μεταναστών που όχι μόνο δεν αναγνωρίζονται ως ισότιμοι πολίτες αλλά ζουν υπό τη διαρκή απειλή των μετακινήσεων, των απελάσεων και της άνισης μεταχείρισης.

Η άρνηση του ΚΚΕ

Η καταψήφιση της Εκθεσης δεν αποτέλεσε έκπληξη, διότι περιλαμβάνει πραγματικά ριζοσπαστικές θεσμικές προτάσεις που βρήκαν ισχυρές αντιδράσεις στις συντηρητικές και ξενοφοβικές δυνάμεις της ευρωπαϊκής Δεξιάς που συνασπισμένες πλειοψηφούν στο Ευρωκοινοβούλιο. Η Εκθεση υποστηρίχτηκε από την Αριστερά, τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους. Οι Ελληνες ευρωβουλευτές ακολούθησαν την πολιτική των ομάδων τους. Η Ν.Δ. την καταψήφισε, ενώ το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ την υπερψήφισαν. Η οδυνηρή έκπληξη της ψηφοφορίας προήλθε από το ΚΚΕ, το οποίο ήταν το μόνο κόμμα της ευρωπαϊκής Αριστεράς που καταψήφισε την Εκθεση. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο κ. Κατάνια που συνέταξε την Εκθεση είναι και ο ίδιος κομμουνιστής, εκπρόσωπος της ιταλικής Κομμουνιστικής Επανίδρυσης και μέλος της ομάδας GUE στο Ευρωκοινοβούλιο, δηλαδή της ίδιας ομάδας όπου ανήκει και το ΚΚΕ.

Αιτιολογώντας την αρνητική ψήφο του ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Τούσσας υποστήριξε ότι «η λεγόμενη Ευρωπαϊκή ιθαγένεια είναι ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα» και ότι «δημιουργεί την ψευδαίσθηση ενός ανύπαρκτου Ευρωπαίου πολίτη». Κατά τον κ. Τούσσα «στην ουσία η έκθεση επιχειρεί να εισαγάγει από την πίσω πόρτα πλευρές του αντιδραστικού Ευρωσυντάγματος που απέρριψαν οι λαοί της ΕΕ. Είναι τόση η ευρωλαγνεία που διακατέχει την έκθεση ώστε φτάνει στο σημείο, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, να θεμελιώσει δικαίωμα κτήσης μιας ανυπόστατης "ευρωπαϊκής" ιθαγένειας στους "επί μακρόν διαμένοντες", οι οποίοι όμως θα στερούνται ιθαγένειας και δικαιωμάτων στα κράτη που διαμένουν». Οσο για τα δικαιώματα των μεταναστών, αυτά κατά τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ «δεν έχουν καμιά σχέση με το παραπλανητικό ιδεολόγημα της δήθεν ευρωπαϊκής ιθαγένειας, αλλά αποτελούν πεδίο πάλης του μαζικού λαϊκού κινήματος σε κάθε κράτος μέλος και σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

Το περιεχόμενο

Αυτό που θα μπορούσε να παρατηρήσει κανείς είναι ότι όλες οι εκθέσεις στο Ευρωκοινοβούλιο είναι «ιδεολογικά κατασκευάσματα». Οσο δεν έχει πλήρως αποφασιστικές αρμοδιότητες αυτό το όργανο (κάτι που το ΚΚΕ βέβαια το απορρίπτει, εφόσον έχει σχέση με την πολιτική ενοποίηση της Ε.Ε.), οι εκθέσεις, οι συζητήσεις και οι ψηφοφορίες του θα παραμένουν στο πολιτικό περιθώριο. Η σημασία της έκθεσης αυτής (όπως και κάθε άλλης) είναι ότι θέτει τα προβλήματα και υποδεικνύει έναν «ευρωπαϊκό» τρόπο αντιμετώπισής τους. Δεν εισηγείται βέβαια «εν κενώ» τη δημιουργία μιας «ευρωπαϊκής ιθαγένειας» αλλά διαπιστώνει τα προβλήματα και εισηγείται λύσεις προς τα όργανα της Ε.Ε. που αποφασίζουν.

Τι είναι αυτό άραγε που καταψήφισε το ΚΚΕ; Αντιγράφουμε ορισμένες χαρακτηριστικές προτάσεις της Εκθεσης:

«Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

- Καλεί τα κράτη μέλη, όπου κρίνεται αναγκαίο, να προβληματισθούν όσον αφορά τη δυνατότητα στενότερης σύνδεσης της μόνιμης νόμιμης παραμονής επί εύλογο χρονικό διάστηκα με την απόκτηση της εθνικής ιθαγένειας και, επομένως, της ιθαγένειας της Ενωσης.

- Υπογραμμίζει την ανάγκη και τη σημασία της επιβεβαίωσης των δικαιωμάτων των πολιτών της Ενωσης καθιστώντας νομικά δεσμευτικό το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

- Καλεί τα κράτη μέλη που δεν το έχουν ακόμη πράξει να κυρώσουν τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τη συμμετοχή των αλλοδαπών στον δημόσιο βίο σε τοπικό επίπεδο, και όσα την έχουν ήδη κυρώσει να εφαρμόσουν το άρθρο 6 της Σύμβασης που προβλέπει τη χορήγηση του δικαιώματος εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις τοπικές εκλογές, σε όλους τους πολίτες τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως και σταθερά στο κράτος υποδοχής κατά τη διάρκεια της πενταετίας που προηγείται των εκλογών.

- Καλεί τα κράτη μέλη να επεκτείνουν το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές και ευρωπαϊκές εκλογές στους υπηκόους τρίτων χωρών και στους απάτριδες που διαμένουν μονίμως στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης επί μία τουλάχιστον πενταετία, καθώς και το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας και το δικαίωμα απόκτησης άδειας παραμονής σε οιοδήποτε κράτος μέλος της Ενωσης.

- Ζητεί από τα κράτη μέλη να θέσουν το συντομότερο δυνατόν επί τάπητος το ζήτημα της χορήγησης στους πολίτες της Ενωσης της δυνατότητας να επιλέγουν, με μη σωρευτικό τρόπο, να ψηφίζουν και να θέτουν υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές, είτε στη χώρα διαμονής τους είτε στη χώρα καταγωγής τους, χωρίς διάκριση με βάση την ιθαγένεια.

- Φρονεί ότι είναι ευκταίο να επεκταθούν στους πολίτες τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν τουλάχιστον πέντε έτη εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης τα δικαιώματα των πολιτών της Ενωσης και των μελών των οικογενειών τους που προβλέπονται από την οδηγία 2004/38/ΕΚ, που θα τεθεί σε ισχύ από 30ής Απριλίου 2006, δηλαδή το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στην επικράτεια των κρατών μελών και το δικαίωμα απόκτησης δικαιώματος μονίμου διαμονής ύστερα από πέντε χρόνια κατοικίας στη χώρα υποδοχής».

Με την παράθεση των 6 αυτών παραγράφων (από τις 40 συνολικά που περιλαμβάνει η έκθεση) καθίσταται σαφής ο χαρακτήρας και το πνεύμα της. Αλλά και αν αμφιβάλλει κανείς μπορεί να διαβάσει τους λόγους που επικαλούνται οι εκπρόσωποι της ευρωπαϊκής Δεξιάς (και άκρας Δεξιάς) που την καταψήφισαν.

Αρκούμαστε να παραθέσουμε τα επιχειρήματα δύο Γάλλων Ευρωβουλευτών που καταψήφισαν την έκθεση Κατάνια. Ο Μπρινό Γκολνίς σημειώνει: «Τίποτα από την έκθεση του κ. Κατάνια δεν αξίζει να υποστηριχτεί. Μέχρι πού θα φτάσει αυτό το παραλήρημα; Ο μόνος τρόπος να γίνει κανείς πολίτης ενός κράτους είναι να έχει την εθνικότητα αυτού του κράτους. Αν δώσουμε το δικαίωμα ψήφου στους αλλοδαπούς, αυτό σημαίνει ότι τους παρέχουμε ένα διπλό δικαίωμα, εφόσον μπορούν να το ασκούν και στις χώρες καταγωγής τους». Παρόμοια είναι η θέση και του Καρλ Λανγκ: «Η Εκθεση φτάνει στο σημείο να επεκτείνει το δικαίωμα ψήφου και εκλογής στους μετανάστες που προέρχονται από χώρες εκτός Ευρώπης. Οι ευρωπαϊκοί λαοί απειλούνται από την πλημμυρίδα ενός πλανητικού μεταναστευτικού κύματος και δεν έχουν ανάγκη την ευρωπαϊκή ιθαγένεια αλλά την επιβεβαίωση των εθνικών τους δικαιωμάτων».

Για την ιστορία, σημειώνουμε ότι οι δύο αυτοί Γάλλοι ευρωβουλευτές είναι ανώτερα στελέχη του Εθνικού Μετώπου (εθνικός εκπρόσωπος ο πρώτος και γενικός γραμματέας ο δεύτερος) και στενοί συνεργάτες του Λεπέν. Μια Γαλλίδα συνάδελφός τους θα μιλήσει για το «χάπι της ευρωπαϊκής ιθαγένειας που επιχειρούν να μας βάλουν να το καταπιούμε με το ζόρι» σε αντίθεση με την «αντίδραση που εκδηλώθηκε κατά την απόρριψη του Ευρωσυντάγματος» και μιλά κι αυτή για την «πλημμυρίδα της μετανάστευσης-εισβολής που επιθυμεί η Κομισιόν». Πρόκειται για τη Μαρίν Λεπέν, άξια κόρη του πατέρα της και αντιπρόεδρο του κόμματός του.

Εκφράζοντας την απογοήτευσή του αμέσως μετά την καταψήφιση της Εκθεσής του ο κ. Κατάνια δήλωσε: «Η απόρριψη της Εκθεσης σημαίνει ότι κάναμε ένα βήμα πίσω σε σχέση με τις προσπάθειές μας για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Είδαμε την έκρηξη του ευρωσκεπτικισμού να συνοδεύεται από τις πιο οπισθοδρομικές τάσεις για να αντιτεθούν στη διεύρυνση των δικαιωμάτων των μεταναστών. Τα τελευταία χρόνια οι κοινωνικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις κατέκτησαν μια συναίνεση στην έννοια του πολίτη που θα στηρίζεται στον τόπο παραμονής. Το γεγονός ότι το Ευρωκοινοβούλιο απέρριψε τη δυνατότητα να αναγνωρίζεται η ιθαγένεια σε πολίτες που ζουν στο έδαφος της Ε.Ε. για 5 τουλάχιστον χρόνια είναι ένα πολύ κακό σημάδι το οποίο διευρύνει το χάσμα μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών και των πολιτικών και κοινωνικών αιτημάτων σε επίπεδο βάσης. Το Στρασβούργο σήμερα στέλνει ένα τρομακτικό μήνυμα: αν η Ευρώπη δεν επενδύσει στη διαπολιτισμική ολοκλήρωση και τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, είναι καταδικασμένη να αποτύχει».

 

 

«Εξόφθαλμη αντίφαση»

Το κεντρικό αίτημα της Εκθεσης Κατάνια (αριστερός Ιταλός ευρωβουλευτής) ήταν η ενίσχυση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων όσων εξωκοινοτικών πολιτών διαμένουν νόμιμα και για ένα εύλογο χρονικό διάστημα σε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Η Εκθεση πρότεινε επίσης να καταστεί νομικά δεσμευτικός ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Η Εκθεση Κατάνια, που είχε υιοθετηθεί κατά πλειοψηφία από την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου, απορρίφθηκε στην Ολομέλεια, μετά από έντονη πολιτική αντιπαράθεση, από την ευρύτερη Ευρωδεξιά, ως ιδιαίτερα «προωθημένη», και «προοδευτική».
Στην Ιταλία ο Μπερλουσκόνι, με ένα κρεσέντο κινδυνολογικής ξενοφοβίας, την είχε μετατρέψει για μέρες σε βασική σημαία του εναντίον της ευρύτερης, υπό τον Πρόντι, προοδευτικής εκλογικής συνεργασίας.
Οι Ελληνες ευρωβουλευτές ψήφισαν σύμφωνα με την πολιτική των πολιτικών τους ομάδων. Υπέρ ο ΣΥΝ και το ΠΑΣΟΚ. Κατά η Ν.Δ. και ο ΛΑΟΣ.
Αντίθετα, οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, μόνοι από το σύνολο των 41 ευρωβουλευτών της ευρωαριστερής ομάδας στην οποία ανήκουν, την καταψήφισαν, συμπράττοντας με την ευρύτερη Ευρωδεξιά.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ηγεσία του ΚΚΕ ταυτίζεται με συντηρητικές επιλογές στο όνομα του αντιευρωπαϊσμού της. Αυτή τη φορά ωστόσο υπάρχει μια κραυγαλέα αντίθεση με όσα διεκδικεί στο εσωτερικό της χώρας, ιδιαίτερα όταν απευθύνεται σε μετανάστες. Περιμένουμε με ενδιαφέρον την ερμηνεία της ηγεσίας του ΚΚΕ για αυτή την εξόφθαλμη αντίφαση και διγλωσσία.

Δημήτρης Παπαδημούλης
(ευρωβουλευτής ΣΥΝ)

 

 

 

(Ελευθεροτυπία, 28/1/2006)

 

www.iospress.gr