Ποιος είπε ότι δεν δουλεύει η ΕΛ.ΑΣ. τις μέρες των γιορτών;
 

Ο «λαθρομετανάστης» της διπλανής πόρτας

Αλλη μια πρωτοχρονιάτικη ιστορία επίδειξης μεγάλου αστυνομικού ζήλου, στο νομό Φλώρινας αυτή τη φορά, ήρθε να διαψεύσει την απόδοση ευθυνών για το μακελειό στα Γιάννενα στο γιορτινό ραχάτι. Η 22χρονη Δήμητρα Γεωργοπούλου, κόρη ομογενούς από την Κορυτσά και σύζυγος νεαρού Ελληνα κατοίκου της Φλώρινας, συνελήφθη στις 30 Δεκεμβρίου, λόγω λήξης της άδειας παραμονής της στην Ελλάδα. Η κοπέλα κρατήθηκε μέχρι και τις 5 Ιανουαρίου στο τμήμα, οπότε συνεδρίασε στην Κοζάνη το Διοικητικό Πρωτοδικείο. Οπως μας πληροφόρησε ο συνήγορός της Μιχάλης Τσότσκος, ο πρόεδρος του πρωτοδικείου, αφού διέταξε να αφεθεί αμέσως ελεύθερη η κρατούμενη, της ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους του ελληνικού κράτους για τη μεταχείριση που της επιφύλαξαν τα όργανά του τις επτά γιορτινές μέρες που παρέμεινε στο κρατητήριο. Οι αστυνομικοί ήθελαν να οδηγηθεί εκ νέου στο αστυνομικό τμήμα για τις διατυπώσεις «ως είθισται» αλλά αυτό το γλίτωσε η Δήμητρα. Τρεις αστυνομικοί (ο αρμόδιος αρχιφύλακας Σ. Στάιος, ο αρχιφύλακας Ι. Αλεξανδρίδης και ο αναπληρωτής διευθυντής Κ. Μανούρης) ασχολήθηκαν με τις διατυπώσεις και έβαλαν τις υπογραφές τους στην απόφαση για τον εγκλεισμό της νεαρής, δύο ασχολήθηκαν με τη σύλληψή της και δύο με τη μεταφορά της στην Κοζάνη. Περίπου διπλάσιοι δηλαδή από όσους πήραν μέρος στη μοιραία μεταγωγή των Ιωαννίνων.

Το τυποποιημένο έντυπο της αστυνομικής διεύθυνσης με το χαρακτηρισμό «Υπόδειγμα Ε» και συμπληρωμένο με τα στοιχεία της κοπέλας μεταξύ άλλων αναφέρει: «Αποφασίζουμε την απέλαση από τη χώρα μας της αλλοδαπής υπηκόου Αλβανίας στερούμενης ταξιδιωτικών εγγράφων, διότι παρέμενε παράνομα στη χώρα μας κατά παράβαση του Ν.2910/2001, όπως αντικαταστάθηκε από τον Ν.3386/2005 (...) Τη συνέχιση της κράτησης της απελαυνομένης μέχρι την εκτέλεση της απέλασής της και για διάστημα όχι μεγαλύτερο των τριών μηνών (...) επειδή εκ των εν γένει περιστάσεων κρίνεται ύποπτη φυγής. Την εγγραφή της απελαυνομένης στον Εθνικό Κατάλογο Ανεπιθύμητων Αλλοδαπών και στο Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν».

Η ιστορία της Δήμητρας

Αυτό που δεν αναφέρει το αστυνομικό έγγραφο, και που αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία τον απαράδεκτο και απάνθρωπο τρόπο που συμπεριφέρθηκαν τα όργανα της ελληνικής πολιτείας σε μια κοπέλα 22 ετών, είναι τα πραγματικά περιστατικά. Πρώτα απ' όλα, το σπίτι της ήταν και είναι λίγα μέτρα μακριά από το αστυνομικό τμήμα, στον συνοικισμό Νεοφωτίστων (η συνοικία των Ρομά της Φλώρινας) από όπου κατάγεται ο σύζυγός της. Σίγουρα τη γνώριζαν οι αστυνομικοί, στο μέτρο που έχουν μια στοιχειώδη παρατηρητικότητα, ιδίως επειδή πρόκειται για μια πολύ όμορφη κοπέλα. Ηταν απολύτως γνωστός ο τόπος κατοικίας της. Από τα έγγραφα προκύπτει ότι ο παππούς της ήταν Ελληνας γεννημένος στις Καρυές Φλώρινας. Ο πατέρας της διαθέτει δελτίο ταυτότητας ομογενούς, που επίσης έχει εκδοθεί από την αστυνομική Διεύθυνση Φλώρινας, ενώ η μητέρα της είναι ελληνικής καταγωγής. Δηλαδή, μια οικογένεια που μόνο για τα πιστοποιητικά της επισκεπτόταν πολύ τακτικά το αστυνομικό τμήμα. Οχι όμως τόσο τακτικά όσο έπρεπε!

Η Δήμητρα ήρθε με τους γονείς της στην Ελλάδα το 1991, σε ηλικία 8 χρόνων. Από τότε είναι μόνιμη κάτοικος Φλώρινας. Πήγε στο ελληνικό σχολείο και συγκεκριμένα στο 2ο Δημοτικό σχολείο της Φλώρινας και στη συνέχεια αποφοίτησε από το Τεχνικό Λύκειο. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2002 έμενε με τους γονείς της και τον αδελφό της στη Φλώρινα στο ίδιο σπίτι. Στο τέλος του 2002 παντρεύτηκε τον Ελληνα υπήκοο Παύλο Δεμίρ στην εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, όπως μας πληροφορεί η ληξιαρχική πράξη γάμου. Ολο το διάστημα που έμενε στη Φλώρινα, αλλά και μέχρι το Μάιο του 2005, επειδή ήταν ανήλικη προστατευόταν από τις διατάξεις του Νόμου και η διαμονή της στην Ελλάδα ήταν συνυφασμένη με όλα τα νομιμοποιητικά έγγραφα παραμονής του πατέρα της. Αυτά όλα τα εξηγεί πολύ αναλυτικά στην προσφυγή που συνέταξε με το συνήγορό της κ. Τσότσκο κατά της απόφασης του διευθυντή της αστυνομικής διεύθυνσης Φλώρινας, με την οποία ζήτησε τη διακοπή της κράτησης. Φυσικά η κράτηση δεν διακόπηκε, αντίθετα μέχρι και τη δίκη στην Κοζάνη παρέμεινε στη φυλακή να γιορτάσει τις άγιες μέρες.

«Μετά το γάμο μου», συνεχίζει στην προσφυγή της, «δεν γνώριζα ότι έπρεπε να ανανεώσω την άδεια παραμονής μια και μέχρι τότε όλα αυτά τα τακτοποιούσε ο πατέρας μου. Στις 30 Δεκεμβρίου αστυνομικοί μου ζήτησαν τα νομιμοποιητικά έγγραφα διαμονής μου και έκπληκτη διαπίστωσα ότι το διαβατήριό μου, το οποίο βρισκόταν στο σπίτι του πατέρα μου, είχε λήξει. Επίσης με την ενηλικίωσή μου από τον Μάιο του 2005 δεν είχαν γίνει οι ενέργειες για την έκδοση ταυτότητας ομογενούς. Αποτέλεσμα των τυπικών αυτών παραλείψεων ήταν να θεωρηθεί ότι παραμένω παράνομα στην Ελλάδα και ως εκ τούτου οδηγήθηκα για κράτηση στο τμήμα».

Αμέσως μετά, στις 2/1/2006, η οικογένειά της διά του συνηγόρου της προσκόμισε όλα τα απαραίτητα έγγραφα που πιστοποιούσαν τους ισχυρισμούς της: α. το δελτίο καταγραφής αλλοδαπού που είχε εκδοθεί στο Αστυνομικό Τμήμα Φλώρινας, β. φωτοτυπία του διαβατηρίου της που είχε λήξει λίγους μήνες πριν, γ. αντίγραφο ληξιαρχικής πράξης γάμου, δ. πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης από το δήμο, δ. φωτοτυπίες των νόμιμων δελτίων ομογενούς τόσο του πατέρα της όσο και της μητέρας της αλλά και το δελτίο αστυνομικής ταυτότητας του Ελληνα παππού της. Μαζί προσκομίστηκαν και όλα τα χαρτιά που αποδείκνυαν τη μόνιμη διεύθυνση και τη

μόνιμη διαμονή της, ζητώντας τη διακοπή της κράτησης και μικρή παράταση της άδειας παραμονής, βάσει του Νόμου, ώστε να τακτοποιήσει τα χαρτιά της μια και ούτε ύποπτη φυγής ήταν αλλά ούτε επικίνδυνη για τη δημόσια τάξη.

Καλλιέργεια ξενοφοβίας

Δυστυχώς, το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν επισκέφτηκε τους «Σκρουτζ» του Αστυνομικού Τμήματος Φλώρινας κι έτσι η κράτηση της κοπέλας συνεχίστηκε μέχρι τις 5 του Γενάρη. Στα 22 χρόνια της και ενώ όλοι γιόρταζαν στα σπίτια τους, παρέμεινε στο κρατητήριο χωρίς καμιά δικαιολογία, μια και τα δικαιολογητικά είχαν προσκομιστεί.

Παράξενη σύμπτωση των ημερών εκείνων είναι ότι μόλις 30 χλμ. πέρα από τα ελληνικά σύνορα, στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Ελληνες τουρίστες που συνελήφθησαν οδηγώντας μεθυσμένοι δεν κρατήθηκαν, αλλά τους ζητήθηκε απλώς να παραδώσουν τα διαβατήριά τους και τις άδειες οδήγησης, αφέθηκαν ελεύθεροι να γιορτάσουν την Πρωτοχρονιά και απλά την πρώτη εργάσιμη πήγαν στην αστυνομία της ΠΓΔΜ, πλήρωσαν το πρόστιμο και πήραν πίσω τα χαρτιά τους. Το ευρωπαϊκό πνεύμα παίζει παράξενα παιχνίδια!

Αυτό όμως είναι το χαριτωμένο. Το επικίνδυνο της ιστορίας αυτής είναι ότι με τέτοιες συμπεριφορές των θεσμικών οργάνων του κράτους, και μάλιστα σε νέα παιδιά, καλλιεργούνται ρατσιστικές προκαταλήψεις και ξενοφοβία. Είναι προφανές ότι στην ευκολία των εντεταλμένων οργάνων να φυλακίσουν την κοπέλα μέτρησε το γεγονός ότι ήρθε από την Αλβανία -έστω κι αν είναι ελληνικής καταγωγής και κατοικεί μόνιμα στην Ελλάδα εδώ και 14 χρόνια- αλλά και το γεγονός ότι ο σύζυγός της είναι Ρομά. Αλλά απ' ό,τι φαίνεται, τούς Ρομά του συνοικισμού των Νεοφωτίστων και τους ομογενείς από την Αλβανία τούς θεωρούν οι αρχές κατάλληλους μόνο για να πιάνουν το σταυρό στον παγωμένο Σακουλέβα τα Θεοφάνια.

Καθόλου να μη μας φαίνεται λοιπόν παράξενο το ότι στις 4/1/2005 δημοσιεύτηκε στη Φλώρινα έρευνα που έγινε σε γονείς και μαθητές του νομού, στην οποία μεταξύ άλλων ερωτήσεων για ζητήματα ασφάλειας οι γονείς ρωτήθηκαν για τη συνύπαρξη των παιδιών τους με τα ξένα στο σχολείο. 60% των γονέων απάντησαν ότι η πολυπολιτισμική συνύπαρξη βοηθάει λίγο ή καθόλου τη διαμόρφωση του χαρακτήρα των παιδιών τους.

Οταν οι επίσημοι μηχανισμοί του κράτους, και μάλιστα σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή στα σύνορα της Ελλάδας, καλλιεργούν την ξενοφοβία και το ρατσισμό εξαντλώντας την αστυνομική αυστηρότητα σε ένα κορίτσι 22 ετών, τι θα γίνει όταν ένας πραγματικά ξένος μετανάστης κάνει μια μικρή παράβαση; Κανείς δεν θέλει να σκεφτεί πού μπορεί να οδηγήσει τέτοιου είδους συμπεριφορά, ειδικά σε ένα νομό που γνώρισε στο πετσί του το διαχωρισμό των πολιτών σε κατηγορίες και που μόνο τα τελευταία χρόνια σιγά σιγά καταφέρνει να ξεφύγει από το ζοφερό αυτό παρελθόν.

Και του χρόνου!
 

 

(Ελευθεροτυπία, 21/1/2006)

 

www.iospress.gr