Προβατόσχημες λυκοφιλίες

"Προσοχή, γιατί μέσα στο μαντρί υπάρχουν προβατόσχημοι λύκοι."
           
(Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, 15/9)

Μετά την ανάρρησή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, έγιναν γνωστές από τις δικές μας στήλες, αλλά και από άλλες εφημερίδες, οι ειδικές σχέσεις που αναπτύσσει ο κ. Χριστόδουλος με στελέχη του ακροδεξιού χώρου, και ιδιαίτερα με τον εκδότη του ναζιστικού και φιλοχουντικού "Στόχου" Γεώργιο Καψάλη. Από τον περασμένο Μάιο δημοσιεύθηκαν στο "Εψιλον" τα θερμά συγχαρητήρια που είχε απευθύνει ο τότε Μητροπολίτης Δημητριάδος στον Καψάλη, με χαρακτηρισμούς και ευχές που πρόδιδαν στενή φιλία και συναγωνιστική συγγένεια: "Θέλω να συγχαρώ για άλλη μια φορά τον κ. Καψάλη, εκδότη και διευθυντή της γνωστής εφημερίδας "Στόχος" των Αθηνών, που είναι γνωστός Ελληνοκεντρικός και Ελληνόψυχος και, ταυτόχρονα Χριστιανοκεντρικός και Ορθόδοξος. Επιτέλους, έχουμε ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους, από ανθρώπους που θα βάλουν σε ίδια μοίρα τα θρησκευτικά μας και τα εθνικά μας ιδεώδη."
Μετά την εκλογή του κ. Χριστόδουλου, ο Καψάλης έσπευσε, όπως ήταν αναμενόμενο, να οικειοποιηθεί την ανάδειξη του φίλου του σε νέο ποιμενάρχη και ξεκίνησε μια καμπάνια -που κρατά ακόμα- για την προβολή των "ελληνοχριστιανικών" αρετών του νέου αρχιεπισκόπου, του "Αρχιεπισκόπου-Κεραυνού". Και πλάι στη γνωστή ύλη της εφημερίδας που νοσταλγεί τη χούντα, ζητάει την εκτέλεση των πολιτικών και καλλιεργεί το εθνικιστικό και το φυλετικό μίσος, προβάλλονται ως μοναδική διέξοδος οι αρετές του νέου Αρχιεπισκόπου. Ο Καψάλης και ο Χριστόδουλος αποδίδουν ο ένας στον άλλο την ίδια ιδιότητα, του "Ελληνόψυχου". Στο γλωσσικό ιδίωμα της σύγχρονης ακροδεξιάς πρόκειται για τη μετάλλαξη του εμφυλιοπολεμικού και χουντικού όρου "Εθνικόφρων".
Ο κ. Χριστόδουλος, ο οποίος δεν αφήνει ούτε καρφίτσα να πέσει κάτω, δεν θεώρησε σκόπιμο σε κάποια από τις δεκάδες (ή μήπως εκατοντάδες;) πολιτικές ομιλίες του, να δώσει κάποιες εξηγήσεις γι' αυτή τη στενή του σχέση με τον "Στόχο". Δεν τον αδικούμε, λοιπόν, αν θεωρήσουμε ότι γι' αυτόν δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Ο "Απατεώνας" που έγινε "Κεραυνός"

Φαντασθείτε λοιπόν την έκπληξή μας, όταν διαπιστώσαμε ότι ο κ. Καψάλης δεν συγκαταλέγεται καθόλου στους παλιούς υποστηρικτές του κ. Χριστόδουλου. Το αντίθετο μάλιστα. Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ο "Στόχος" είχε βαλθεί να πείσει το κοινό του ότι ο Μητροπολίτης Δημητριάδος είναι "ψεύτης", "αριβίστας", "μπλεγμένος σε σκάνδαλα", κλπ.
Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα της 27ης Σεπτεμβρίου 1990. Στην πρώτη σελίδα της φασιστικής φυλλάδας, ο τίτλος είναι εύγλωττος: "Σκάνδαλο: Η 'Λίλιαν' τρώει τον Χριστόδουλο. Με ψευτιές προσπαθεί να καλύψει το μεγάλο σκάνδαλο ο Δημητριάδος. Ποιοι κινούν τα νήματα στον 'Δούρειο Ιππο' του Εθνους". Το μεγάλο ρεπορτάζ της τελευταίας σελίδας τιτλοφορείται "Η 'Λίλιαν' τρώει τον Χριστόδουλο που μπλέχτηκε σε μέγα βρωμερό σκάνδαλο" και έχει υπέρτιτλο "Με χίλια δυο ψέματα ο Μητροπολίτης προσπαθεί να καλύψει το αίσχος". Το κείμενο είναι ανυπόγραφο, όπως όλα τα κείμενα της χουντικής εφημερίδας και είναι γραμμένο στο γνωστό επιθετικό ύφος: "Σε φοβερό σκάνδαλο -του οποίου κανένας δεν ξέρει ακόμα τις διαστάσεις- είναι μπλεγμένος ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Χριστόδουλος, ο φιλόδοξος εκείνος Αρχιερέας ο οποίος κάνει τα πάντα για να βρίσκεται πάντα στο προσκήνιο και ν' ακούγεται το όνομά του!"
Στη συνέχεια ο "Στόχος" καταγγέλλει τον κ. Χριστόδουλο επειδή "για να φανεί 'ηγέτης' της Εκκλησίας (μια και όνειρό του είναι η Αρχιεπισκοπή) πρωτοστάτησε στο να κατεβούν -για το θέμα της Εκκλησιαστικής περιουσίας- στους δρόμους οι Πιστοί, τους οποίους μετά (όταν αυτός συμβιβάστηκε) αποκαλούσε αλήτες, επειδή εξακολουθούσαν να φωνάζουν γι' αυτά που τους έβαλε εκείνος να λένε!"
Το υβρεολόγιο συνεχίζεται: "Από καιρό, λοιπόν, ο αριβίστας αυτός Ιεράρχης δημοσιογραφεί στον "Δούρειο Ιππο" του Εθνους (την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος") "συμπτωματικά", δε, η σελίδα που γράφεται το "κομμάτι" του βρίσκεται ΜΕΣΑ στις σελίδες που ο "Δούρειος Ιππος" βάζει γυμνές φωτογραφίες που συνοδεύονται από απαράδεκτα κείμενα." Στη συνέχεια ο "Στόχος" παραθέτει κάποιο κείμενο της "Ελευθεροτυπίας" με ερωτήματα προς το Ιδρυμα "Λίλιαν Βουδούρη" και καταλήγει: "Με χοντροκομμένες ψευτιές και με έντεχνες αποκαλύψεις, λοιπόν, ο εκδότης του "Δούρειου Ιππου" του Εθνους, Μητροπολίτης (!) Χριστόδουλος, προσπάθησε να εξαπατήσει την κοινή γνώμη, για να αποφευχθεί η επέμβαση στην πορνοεφημερίδα που -μόνη απ' όλο τον Τύπο- εξαπέλυσε χυδαία επίθεση κατά της αποφάσεως να γίνεται έπαρση σημαίας και προσευχή στα Σχολεία! Η "Λίλιαν" αποτελειώνει -τώρα που είναι νεκρή- τον Χριστόδουλο, που άρχισε να τον τρώει όταν ήταν ζωντανή. Το "στρίμωγμα" είναι μεγάλο και δεν μπορεί να ξεφύγει ο φιλόδοξος."
Ανάλογα υβριστικά δημοσιεύματα για τον Χριστόδουλο βρίθουν στον "Στόχο" εκείνης της περιόδου. Αρκούμαστε στην αναφορά ενός ακόμα σχετικού πρωτοσέλιδου άρθρου, με τίτλο "Υπουργοί και δεσποτάδες κουκουλώνουν κλεφταράδες": "Στη ρεμούλα που γίνεται στο "Ιδρυμα Βουδούρη" είναι συνυπεύθυνοι ο υπουργός Προεδρίας Εβερτ, ο υπουργός Οικονομικών Παλαιοκρασάς, ο υπουργός Εθνικής Αμύνης Βαρβιτσιώτης, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Χριστόδουλος. Οι τέσσερεις αυτοί -μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος- είναι "συνυπεύθυνοι" στις απάτες. Και όταν ένας είναι "συνυπεύθυνος" σε κάποια απάτη, είναι, φυσικά, απατεώνας! Απατεώνες, λοιπόν, οι τρεις υπουργοί και ο Μητροπολίτης!"
Στη συνέχεια εγκαλείται ο κ. Χριστόδουλος που δεν έχει μιλήσει για την υπόθεση: "Οι άλλοι ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ του Διοικητικού Συμβουλίου του "Ιδρύματος" γιατί δεν μίλησαν; Γιατί δεν μίλησες Μητροπολίτη Δημητριάδος Χριστόδουλε, που θες να γίνεις και Αρχιεπίσκοπος και κλείνεις τα μάτια μπροστά σε τέτοια λεηλασία που σημειώνεται και, μάλιστα, σε φιλανθρωπικά ιδρύματα; (...) Ντροπή! Και σε σας υπουργοί, και σε σένα Μητροπολίτη και σε σένα Εισαγγελέα. Τα ξευτελίσατε όλα και τα ρημάξατε."

Το ΜΑΒΗ μας φέρνει πιο κοντά

Πώς είναι λοιπόν δυνατόν αυτός ο οχετός της λάσπης να μεταμορφώνεται μέσα σε λίγα χρόνια σε ύμνους προς τον προκαθήμενο της Εκκλησίας; Πώς είναι δυνατόν ο "απατεώνας" να μεταμορφώνεται σε "Αρχιεπίσκοπο Κεραυνό"; Και πώς είναι δυνατόν το ίδιο το θύμα αυτής της επίθεσης, να έχει μόνο καλά λόγια να πει για τον υβριστή του;
Η μεταστροφή του "Στόχου" δεν μας πολυαπασχολεί. Τα έντυπα αυτού του είδους και τα άτομα που τρέφουν παρόμοιες ιδέες δεν φημίζονται για την εμμονή σε αρχές και απόψεις. Αν κρίνουν ότι κάπου αλλού φυσάει ο άνεμος, προσαρμόζονται αμέσως, με την ίδια ευκολία που το φαιό χρώμα προσαρμόζεται στο εξωτερικό περιβάλλον. Και είναι πράγματι χαμένος χρόνος να αναζητά κανείς τα κίνητρα που οδηγούν αυτά τα άτομα να χτυπούν τη μία ή την άλλη προσωπικότητα του δημόσιου βίου.
Εκείνο που είναι ανεξήγητο είναι η μεγαθυμία του κ. Χριστόδουλου. Απ' όσο γνωρίζουμε δεν υπάρχει κανένας χριστιανικός κανόνας που σε υποχρεώνει να εξυμνείς όποιον σε αποκαλεί "απατεώνα, κλέφτη, ψεύτη". Το πολύ πολύ να τον συγχωρήσεις και να ζητήσεις και από το Θεό να τον συγχωρήσει. Ομως εδώ συνέβη μια πραγματική "υπέρβαση". Ο τότε Μητροπολίτης, λίγα χρόνια αργότερα, συστρατεύεται με τον υβριστή του και τον επαινεί δημοσίως.
Τη λύση στο γρίφο την ανακαλύπτουμε και πάλι στον "Στόχο". Είναι γνωστή η σκοτεινή υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης στο αλβανικό φυλάκιο της Επισκοπής, τον Απρίλιο του 1994, που οδήγησε τη χώρα μας στα πρόθυρα πολεμικής σύρραξης με την Αλβανία και μας εξέθεσε διεθνώς. Η δικαστική διερεύνηση δεν τελεσφόρησε. Οι συλληφθέντες ως μέλη του προβοκατόρικου ΜΑΒΗ τελικώς έπεσαν στα μαλακά και καταδικάστηκαν απλώς ως λαθρέμποροι όπλων. Την ενέργεια του τρομοκρατικού κομάντο είχε καταδικάσει τότε σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και ο Τύπος. Μοναδική εξαίρεση -ποιος άλλος;- ο "Στόχος", αλλά από κοντά και ο Μητροπολίτης Δημητριάδος. Ο μεν Καψάλης πρόβαλε από την εφημερίδα του ως "εθνικό έργο" τη δράση του ΜΑΒΗ, και ο Χριστόδουλος ανέλαβε από τη δική του -το δελτίο της Μητρόπολής του- την υπεράσπιση των συλληφθέντων "λαθρεμπόρων":
"Εξ όσων γράφονται στον Τύπο φαίνεται πως οι συλληφθέντες μέλη της οργάνωσης ΜΑΒΗ, που δρα με στόχο την απελευθέρωση της Β. Ηπείρου, προσφέρονται ως εξιλαστήρια θύματα στο βωμό της βελτίωσης των ελληνοαλβανικών σχέσεων, προφανώς ύστερα από σχετική αξίωση του καθεστώτος Μπερίσα. Και βέβαια δεν εφθάσαμε στο σημείο να παραδώσουμε στα χέρια των Αλβανών τους Ελληνόψυχους (σ.σ.: άντε πάλι η "στοχική" ορολογία) εκείνους που κατηγορούνται για το σαμποτάζ της Επισκοπής, όμως οι συνθήκες σύλληψης, φυλάκισης και διαπόμπευσής τους, δείχνουν μια έσχατη υποτέλεια απέναντι στους Αλβανούς." (τεύχος Ιουλίου-Αυγούστου 1995). Παρακάτω ο κ. Χριστόδουλος είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικός: "Στο κάτω-κάτω της γραφής και ένοχοι αν είναι οι συλληφθέντες, θα έπρεπε να συγκαλυφθούν."
Ιδού, λοιπόν, που ο Ιεράρχης, όχι μόνο υιοθετεί το έγκλημα, αλλά αξιώνει και τη συγκάλυψή του. Μιλάμε για την εν ψυχρώ δολοφονία ανύποπτων και άοπλων στρατιωτών μιας ξένης χώρας σε ξένο έδαφος και σε καιρό ειρήνης. Αυτή η απόλυτη σύμπλευση Καψάλη-Χριστόδουλου στο ζήτημα του ΜΑΒΗ οδήγησε τους δύο άνδρες στην κατοπινή στενή συνεργασία. Ο "Στόχος" ξεκίνησε καμπάνια τον Μάρτιο του 1996, προκαλώντας όλους τους Μητροπολίτες να τοποθετηθούν πάνω στο κείμενο του Χριστόδουλου. Οσοι τόλμησαν να αρνηθούν, δέχθηκαν τον "συνήθη" οχετό λάσπης. Κάποιοι προτίμησαν την υπεκφυγή. Οι υπόλοιποι "συμμορφώθηκαν".
Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο "Στόχος" άρχισε να προβάλλει την υποψηφιότητα Χριστόδουλου, και ο Μητροπολίτης Δημητριάδος άρχισε τις φιλοφρονήσεις προς τον Καψάλη και την εφημερίδα του. Τα "σκάνδαλα" και οι ύβρεις λησμονήθηκαν. Μεταξύ "Ελληνοψύχων"...
 

(Ελευθεροτυπία, 19/9/1998)

www.iospress.gr