Τα εθνικά κίνητρα της εκμετάλλευσης
 


"Πρώτη ελληνική χαρτοποιία που έλαβε πιστοποιητικό διαφάλισης ποιότητας από τον ΕΛΟΤ, είναι η "Χαρτοποιία Θράκης ΑΕ Diana"
       
(9 Ιουλίου 1995)

Στις 3 του φετινού Γενάρη το έκθετο καζάνι της βιοχηχανίας Diana εκρήγνυται. Το ωστικό κύμα σκοτώνει δύο εργάτες. Τον 28χρονο Στέφανο Δρασκίδη, από τη Μέλισσα, και τον 38χρονο Θεοφάνη Καμίλογλου, από την Ξάνθη. Στις 5 Φεβρουαρίου έρχεται η σειρά του 40χρονου Μιχάλη Κασαπίδη, πατέρα τριών παιδιών, από τη Διομήδεια Ξάνθης. Ο Κασαπίδης δούλευε συνεχώς δωδεκάωρα για να καλύψει την απώλεια των δύο άλλων συναδέλφων του. Η εργατική τάξη πάει στον Παράδεισο. Και τ' αφεντικό τους, παντού.
Ποιός είναι τέλος πάντων αυτός ο δαιμόνιος χαρτοβιομήχανος, που έχει μετατρέψει την αυτοκρατορία του σε άβατο για τις υπηρεσίες ελέγχου και το συνδικαλισμό; Είναι δυνατόν μια από τις πιο δυναμικές ελληνικές επιχειρήσεις να παραβιάζει συστηματικά ολόκληρη τη νομοθεσία για την Υγιεινή και Ασφάλεια, να απαγορεύει την είσοδο στους χώρους παραγωγής, όχι μόνο στους συνδικαλιστές, αλλά και στην Επιθεώρηση Εργασίας; Με τί τρόπους, τέλος πάντων, έχει εξασφαλίσει αυτή την ασυλία, ο κ. Ζερίτης;
Τα ρεπορτάζ μετά το χαμό των τριών εργατών δεν έδωσαν και τόσο πειστικές απαντήσεις. Και όμως το φαινόμενο Ζερίτης δεν έχει πέσει από τον ουρανό. Ο επιχειρηματίας που σήμερα ελέγχει, πέρα από το "καμάρι" της Ξάνθης, δύο χαρτοποιίες στην Ουγγαρία, μία στην Αίγυπτο και, από τον περασμένο Νοέμβριο, την μεγαλύτερη χαρτοβιομηχανία της Βουλγαρίας, ενώ συζητεί και για την δημιουργία κοινοπραξίας στη Σμύρνη, έχει προ πολλού "εξασφαλίσει τις επενδύσεις του". Βουτώντας στα ευρωπαϊκά πακέτα και παλεύοντας -εν ονόματι των "εθνικών κινδύνων"- για όλο και περισσότερες επιδοτήσεις, κατάφερε πολύ γρήγορα να ενταχθεί στο ηγετικό (ελληνοχριστιανικό) λόμπι της Θράκης.

"Εθνικός κίνδυνος"

"Η περιοχή μας ήταν μια περιοχή εγκαταλειμμένη από το κράτος", μας λέει ο Σωτήρης Στολίδης, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου της Ξάνθης. "Από τη δεκαετία του '70 με τις κυβερνήσεις Καραμανλή, άρχισαν οι αναπτυξιακοί νόμοι. Μ' αυτούς τους νόμους επιχειρήθηκε η ανάπτυξη του δευτερογενούς τομέα στην περιοχή μας. Εχουμε, βέβαια, πάνω από σαράντα βιομηχανίες κλειστές στο νομό Ξάνθης, ενώ πάνω από 15 επιχειρήσεις ετοίμου ενδύματος έχουν φύγει στη Βουλγαρία. Ανδρώθηκαν εδώ μέσω των επιδοτήσεων και μόλις δέσανε και πιάσαν κάποια χρήματα, σηκωθήκανε και φύγανε εκεί που βρήκαν ακόμα πιο χαμηλό κόστος εργασίας. Λειτούργησαν με μια νοοτροπία επιδοτήσεων. Αρκετοί βιομήχανοι έχουν σπεκουλάρει στο ζήτημα του 'εθνικού κινδύνου' ή της 'εθνικής ιδιαιτερότητας'. Εχω μιλήσει και παλιότερα για την εκμετάλλευση τόσο της μειονότητας όσο και γενικότερα του εργατικού δυναμικού της περιοχής, κάτω από εθνικιστικές κορόνες και λάβαρα. Και ο Ζερίτης έχει σπεκουλάρει στη λογική του 'εθνικού κινδύνου'".
Στις αρχές τις δεκαετίας που φεύγει, ο Πάνος Ζερίτης πολιτευόταν στη Θράκη με το "κόμμα Δαμασκηνού". Τώρα εμφανίζεται ως "εκσυγχρονιστής" μαζί με τους οπαδούς του διαλόγου (και των τζόιν βέντσουρς) με τους γύρω "εχθρούς". Στο πλευρό, όμως, του μητροπολίτη Κομοτηνής, του τουρκοφάγου, έδωσε τις "σκληρές μάχες" για να μας πείσει -κι αυτός- ότι η μειονότητα αποτελεί έτσι κι αλλιώς "πέμπτη φάλαγγα" στα σπλάχνα του ελληνισμού! "Το πρόβλημα, επείγον, εντοπίζεται στο αναπάντητο ερώτημα: Τι πρέπει να γίνει για την αύξηση του ελληνοχριστιανικού πληθυσμού και τη μείωση του τουρκομουσουλμανικού", έγραφε στον Δαμασκηνό, στις 9.3.1993, ο κ. Ζερίτης. Και συνέχιζε, ως συνεπής οπαδός της εθνοκάθαρσης, της βαλκανικής μόδας της εποχής: "Αν σκεφτείτε ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά στη χώρα μας αυτή τη στιγμή ξεπερνούν τους 23.000, αντιλαμβάνεσθε ότι ακόμη και ο προσηλυτισμός με σύγχρονες μεθόδους αποδίδει και ο ελληνοχριστιανισμός πρέπει να τον αντιμετωπίσει στη Θράκη".
Στην ίδια επιστολή ο κ. Ζερίτης, υποδεικνύει και ορισμένες πολιτικοοργανωτικές αλλαγές, μέσω των οποίων μπορούν να να ευοδωθούν οι επιχειρηματικές του προτάσεις: "Το έργο πρέπει να το πάρουν στα χέρια τους με τη βοήθεια της εκάστοτε Κυβερνήσεως και των οργάνων της, πολιτικών και στρατιωτικών, η τοπική Εκκλησία, οι τοπικές επιχειρήσεις και η αυτοδιοίκηση. Μόνο αυτοί που ζουν καθημερινά το πρόβλημα μπορούν να πάρουν την ευθύνη και αποτελεσματικά να ενεργήσουν για την βελτίωση του ελληνοχριστιανισμού της Ξάνθης και της Ροδόπης". Ηταν η περίοδος που ο χαρτοβιομήχανος έδινε κοινές διαλέξεις με τοπικούς μητροπολίτες και εθνικιστές πολιτικούς (Τσουδερού, Παπαθεμελή κ.λπ) με περιεχόμενο, π.χ, "Μετά την Κύπρο και τη Βοσνία, η θράκη;". Αν, δηλαδή, η Θράκη είναι περίπου εμπόλεμη ζώνη, μπορείτε να καταλάβετε πόσο "ήρωας" φαίνεται ένας "εθνικά σκεπτόμενος χαρτοβιομήχανος".

Ο νέος νόμος

Από το 1972 μέχρι το 1994 η Θράκη έχει "ενισχυθεί" με επτά "αναπτυξιακούς νόμους", δηλαδή με ειδικά προνόμια για τους επιχειρηματίες και λοιπούς τοπικούς παράγοντες (1312/72, 331/74, 289/76, 849/78, 1262/82, 1892/90 και 2234/94). Οπου να 'ναι, ετοιμάζεται ο νεότερος ειδικός νόμος. Ας δούμε τι ζητά η Επιτροπή για τη Διατήρηση Ελκυστικού Επενδυτικού Περιβάλλοντος στη Θράκη, όπως παρουσιάστηκε στον θρακιώτικο Τύπο στα μέσα του Ιανουαρίου. Για την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων, την καθήλωση των ημερομισθίων και την υψηλή ανεργία δεν υπάρχει κουβέντα. "Η σημερινή αναπτυξιακή προσπάθεια θα πρέπει να συνεχισθεί ώστε να μη διαταραχθεί το θετικό επενδυτικό κλίμα για ένα σημαντικό διάστημα ακόμη. Για να συμβεί όμως αυτό πρέπει τα κίνητρα να παραμείνουν", ξεκαθαρίζει από την αρχή το λόμπι. Ακολουθεί η γνωστή επιχειρηματολογία περί "ιδιαιτεροτήτων της Θράκης", για να αντιληφθούμε καλύτερα το "δίκαιο αίτημα" τους: "Ο νέος αναπτυξιακός νόμος πρέπει να προβλέπει μερικά ελάχιστα κίνητρα των οποίων η ποσοτική διάσταση προσεγγίζεται ως κατωτέρω". Και ιδού ορισμένα από τα "ελάχιστα κίνητρα":
1. Δωρεάν επιχορήγηση επενδύσεων κατά 45%
2. Σε περίπτωση μη χρήσης τραπεζικού (επιδοτούμενου) δανείου, η δωρεάν επιχορήγηση να φτάνει στο 57% της όλης επένδυσης!
3. Να επιδοτούνται τα επιτόκια με 50% για τα δάνεια διάρκειας 10 ετών.
4. Να μην υπάρχει ανώτατο όριο επιχορήγησης ανά θέση εργασίας. Δηλαδή να μπορούν να πληρώνουν ορισμένους εργαζόμενους, αποκλειστικά με τα λεφτά του δημοσίου.
5. Η δωρεάν επιχορήγηση να αφορά όχι μόνο τις νέες επιχειρήσεις, αλλά και τα σχέδια επέκτασης των ήδη υφισταμένων.
6. Οι επενδυτές που αξιοποιούν τις νέες βαλκανικές και παρευξείνιες αγορές να επιχορηγούνται με άλλο ένα 8%.
7. Το ύψος της πίστωσης που διαθέτει η Περιφέρεια Μακεδονίας Θράκης για δωρεάν επιχορηγήσεις να παραμείνει στα 50 δισεκατομμύρια το χρόνο.
8. Να εξακολουθήσει για άλλη μια πενταετία η επιχορήγηση του κόστους απασχόλησης.
9. Να προβλεφθεί ένα ποσό (προφανώς δωρεάν κι αυτό) για ενέργειες που βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Δεν είναι όμως, όπως γράψαμε και πιο πάνω, μόνο η σκανδαλώδης οικονομική εύνοια την οποία απολαμβάνουν οι "ακρίτες κεφαλαιούχοι, χωρίς κεφάλαιο". "Το πρόβλημα με τους ανατυξιακούς νόμους", εξηγεί ο κ. Στολίδης, "είναι ότι εφαρμόζεται χωρίς κανένα κοινωνικό έλεγχο. Η δική μου άποψη είναι ότι το σημαντικότερο κίνητρο για μας, είναι η επιδότηση της εργασίας. Παρά να δίνουν στους βιομήχανους εκατομμύρια και με τις υπερτιμολογήσεις να φτιάχνουν επεκτάσεις και στο τέλος να εγκαταλείπουν τα εργοστάσια, είναι καλύτερο να επιδοτούν την εργασία. Με την επιδότηση της εργασίας θα γνωρίζουμε που πάνε τα λεφτά. Δεν θα μπορεί να γίνεται μπαμπεσιά και να τα τρώνε. Είναι προτιμότερο να επιδοτείται η εργασία, παρά να γράφονται όλοι στους καταλόγους του ΟΑΕΔ".

 

 

ΕΡΓΑΤΟΥΠΑΛΛΗΛΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΞΑΝΘΗΣ

Ανακοίνωση-Καταγγελία

Για άλλη μια φορά η τοπική κοινωνία γίνεται μάρτυρας της εγκληματικής αμέλειας ασυνείδητων εργοδοτών που παίζουν κορώνα γράμματα τη ζωή των εργαζομένων, στοχεύοντας μόνο στη μεγιστοποίηση του κέρδους τους. Πριν ακόμη κλείσουν οι πληγές από τη απώλεια των δύο συναδέλφων μας, ένα τραγικό περιστατικό και πάλι στην Χαρτοποιία DIANA, μας κάνει και πάλι να θρηνούμε έναν πατέρα που άφησε πίσω του τρία μικρά παιδιά να ψάχνουν για πάντα το γιατί.
Ο πρόεδρος του Ε.Κ. Ξάνθης εμποδίστηκε για άλλη μια φορά να εισέλθει στο χώρο του ατυχήματος προφανώς από το φόβο των εκεί κρατούντων, οι οποίοι φαίνεται ότι ακόμη δεν συνειδητοποίησαν τις ολέθριες συνέπειες από την αδιαφορία τους. Αδιαφορία που πληρώνεται με τη ζωή των συναδέλφων.
Δυστυχώς, για άλλη μια φορά και υπό το συγκινησιακό βάρος του χαμού του εργαζομένου, καταγγέλλουμε την εργοδοσία της Χαρτοποιίας DIANA η οποία δεν διδάχθηκε από τα λάθη της, με αποτέλεσμα να επαναληφθεί το ίδιο μοιραίο σκηνικό σε βάρος, αυτή τη φορά, του Μιχάλη Κασαπίδη. Γι αυτό καλούμε την εισαγγελία Ξάνθης να κινήσει διαδικασία αυτόφωρου εναντίον της Χαρτοποιίας DIANA για εγκληματική αμέλεια σε ότι αφορά την τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας στο χώρο εργασίας, που οδήγησε σε κατ' εξακολούθησιν θανάτους. Ακόμα, καλούμε τους εργαζόμενους σε σύσκεψη στο Ε.Κ. για την ίδρυση Σωματείου ώστε να πάψουν να ενδίδουν σε κάθε είδους εκβιασμούς και να προστατέψουν οι ίδιοι τη ζωή τους, απαιτώντας να εφαρμοστεί ο Νόμος.
Ο Μιχάλης Κασαπίδης ας είναι ο τελευταίος συνάδελφος που μας αποχαιρετά με τέτοιο τραγικό τρόπο.

Ξάνθη, 5 Φεβρουαρίου 1988

 

 

(Ελευθεροτυπία, 14/2/1998)

 

www.iospress.gr