Η πραγματική καταστολή μιας φανταστικής απειλής

 

Η νύχτα των τηλεοπτικών κρυστάλλων


Αν πιστέψουμε τα κανάλια και τις «σοβαρές» εφημερίδες, οι εκδηλώσεις για την πρώτη επέτειο από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έληξαν με συντριπτική νίκη του υπουργού «Προστασίας του Πολίτη» απέναντι στις σκοτεινές δυνάμεις της «ανομίας». Ούτε η επαγγελθείσα συντέλεια του κόσμου έλαβε χώρα, ούτε οι διεθνείς ταξιαρχίες του αναρχισμού επέλασαν σαν άλλος Ιμπραήμ στο Κλεινόν Άστυ, ούτε τα κατειλημμένα ΑΕΙ ισοπεδώθηκαν από βανδάλους. Έμεινε έτσι μόνο ο Άδωνις Γεωργιάδης, να κλαψουρίζει στην εκπομπή του Χατζηνικολάου (7.12) ότι το μαγαζί του «δεν έκανε σεφτέ» μέσα στο κρίσιμο Σαββατοκυριακοδεύτερο – όπως ακριβώς, υποθέτουμε, «δεν κάνει σεφτέ» και στις αργίες των εθνικών επετείων ή παρελάσεων.

Μπροστά σε μια τέτοια επιτυχία, διακήρυξαν σε όλους τους τόνους οι έντυποι κι ηλεκτρονικοί συμπραίτορες του κ. Χρυσοχοΐδη, χαράμι οι όποιες «παράπλευρες απώλειες» των ημερών: Οι 800 νέοι που σύρθηκαν «προληπτικά» επί ώρες στις κλούβες και τα αστυνομικά τμήματα, ενίοτε ξυλοκοπούμενοι, απλώς και μόνο επειδή η φάτσα τους δεν άρεσε στον επικεφαλής κάποιας διμοιρίας. Η συνδικαλίστρια Αγγελική Κουτσουμπού που τραυματίστηκε βαριά από τους εποχούμενους ράμπο της «Ομάδας Δέλτα». Οι σύντροφοί της που παραπέμφθηκαν με κακουργήματα για να μπαλωθεί όπως-όπως το «ατύχημα» της εξοστρακισθείσας μοτοσικλέτας. Οι θαμώνες του στεκιού στο Κερατσίνι, που η προπαγάνδα του Υπουργείου μετέτρεψε σε «τρομοκράτες» (και το στέκι τους σε «γιάφκα»), με μοναδικό «πειστήριο» κάποια άδεια μπυρομπούκαλα, εργαλεία που υπάρχουν σε κάθε σπίτι και μάσκες για τα ασφυξιογόνα –από αυτές που κατά εκατοντάδες φορούσαν οι ειρηνικοί διαδηλωτές των επόμενων ημερών. Οι σύντροφοί τους που συνελήφθησαν στο Δημαρχείο στη διάρκεια μιας ειρηνικής εκδήλωσης διαμαρτυρίας, με τη ΓΑΔΑ να διακινεί ηλεκτρονικά σαν «αποδεικτικά στοιχεία» της βιαιότητάς τους μια πεσμένη ντουλάπα, κάποιες σωριασμένες καρέκλες, ακόμη και ...φουσκωμένους σοβάδες! Οι πανεπιστημιακοί που ξυλοκοπήθηκαν εν ψυχρώ και ψεκάστηκαν με «φυσούνες» στο πεζοδρόμιο της Σταδίου, όταν προσπάθησαν να αποτρέψουν (με τα σώματά τους) την ασφυκτική περικύκλωση των φοιτητών τους από τα ΜΑΤ. Οι συλληφθέντες, τέλος, «κουκουλοφόροι» που κακοποιήθηκαν άγρια μπροστά στις κάμερες, χωρίς αυτό να θεωρηθεί άξιο αναμετάδοσης από τα αντικειμενικά μας κανάλια.

Αν το καλοσκεφτεί κανείς, ωστόσο, η «νίκη» του κ. Χρυσοχοΐδη δεν είναι τέτοια παρά μόνο σε σχέση με το εικονικό φάντασμα της «πρόκλησης» που ο ίδιος και τα παπαγαλάκια του κατασκεύασαν, αντιγράφοντας το «προληπτικό» επικοινωνιακό μπαράζ των «αντιτρομοκρατικών» ημερών του 2002-2003. Στην πραγματικότητα, όλοι ήξεραν από μέρες πως δεν υπήρχε καμιά οργανωμένη πρόθεση «επανάληψης» της περσινής εξέγερσης, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και στην πράξη: σε σύνολο 20-25.000 διαδηλωτών, οι μόνοι που επιχείρησαν αυθόρμητα να συγκρουστούν με τα ΜΑΤ ήταν δυο-τρεις εκατοντάδες πιτσιρικάδες. Με την επερχόμενη κοινωνική έκρηξη επί θύραις (και παρόλους τους τρομοκρατικούς κλοιούς της ΕΛ.ΑΣ.), κάθε ριζοσπαστική συλλογικότητα που σέβεται τον εαυτό της ξέρει άλλωστε πως έχει μπροστά της πολύ περισσότερα καθήκοντα από τη θεαματική υπόμνηση μιας -έστω και σημαδιακής- επετείου.

 

(Ελευθεροτυπία, 12/12/2009)

 

 

www.iospress.gr