Υπάρχει κοινωνική αριστερά στην εποχή της ύφεσης;

 

Η Αριστερά του συγκεκριμένου


Η συντριβή της κυβέρνησης Καραμανλή και η μικρή ενίσχυση του ακροδεξιού συνιδιοκτήτη της "γαλάζιας πολυκατοικίας" έδωσε καθαρή νίκη στο ΠΑΣΟΚ και τη δυνατότητα εφαρμογής του (έστω και νεφελώδους) προγράμματός του για την ανασυγκρότηση της υπό πτώχευση χώρας μας, δημιουργώντας παράλληλα μεγάλες προσδοκίες για μια δικαιότερη κοινωνία. Η παρουσία των αριστερών σχηματισμών (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ), παρά τις μικρές τους απώλειες, καθώς και η καθιέρωση των Οικολόγων ως διακριτού πόλου στην πολιτική σκηνή είναι -κατά τη γνώμη μας- ένα ακόμα θετικό στοιχείο.

Αν η πιο πάνω συνοπτική αποτίμηση των εκλογών αναλογεί στα πράγματα, τότε οι πρώτες αντιδράσεις της δεξιάς και της αριστερής αντιπολίτευσης μπορούν να προδιαγράψουν τις εξελίξεις στο επόμενο -ασφαλώς εξαιρετικά δύσκολο- διάστημα: η μεν Ν.Δ. περιμένει την επέλαση των "αμερικανοκίνητων" πρασινοφρουρών που θα τα "κάνουν μαντάρα", αφού δεν μπορούν να βρουν πόρους για τις πολιτικές που υπόσχονται, ο δε Καρατζαφέρης υπόσχεται να χύσει το γνήσιο ελληνικό αίμα του για να σώσει τα "γαλάζια παιδιά" από τους "διωγμούς" που θα υποστούν, και τη χώρα από τους "ενδοτικούς" στα "εθνικά θέματα", την (υποκινούμενη από ...σκοτεινά κέντρα) "εισβολή" των "λαθρομεταναστών" και εν γένει από κάθε εχθρό που θα επινοεί κατά καιρούς για να φοβίζει και να εγκλωβίζει το ποίμνιόν του.

Τι γίνεται όμως με τις αριστερές δυνάμεις; Εδώ βλέπουμε ουσιαστικά δυο σχολές πολιτικής σκέψης και πράξης: Από τη μια το ΚΚΕ, που έχει ήδη καταγγείλει την πολιτική του ΠΑΣΟΚ πριν καν εκδηλωθεί - γιατί "δεν μπορεί να είναι τυχαίο που τηλεφώνησε ο Ομπάμα στον Παπανδρέου" και διότι είναι δεδομένο ότι το ΠΑΣΟΚ στηρίχτηκε από την πλουτοκρατία και θα εφαρμόσει χειρότερες αντιλαϊκές πολιτικές. Συνεπώς τι ζητά το ΚΚΕ από τον εκβιασμένο και παραπλανημένο λαό; Μα τι άλλο από το να "αποσύρουν την ψήφο τους, να ακυρώσουν τις συνέπειες της ψήφου προς το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ.". Ο γιαλός είναι στραβός, δηλαδή. Εστω. Αλλά, παρόλα αυτά, πώς θα αντεπιτεθεί ο λαός; Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κ. Παπαρήγα. Ηδη από το βράδυ της Κυριακής, η Γ.Γ. του ΚΚΕ ζήτησε ενωτικούς αγώνες και ενιαίο μέτωπο εργατών, αγροτών κ.λπ. Ενώ ο βουλευτής Θ. Παφίλης μας εξήγησε ότι, με μόλις το 10% των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα εγγεγραμμένο στα συνδικάτα, με ευθύνη της εργοδοτικής - κυβερνητικής ηγεσίας τους, δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα για να αντιμετωπιστεί η λαίλαπα. Λογικά, θα περιμέναμε το ΚΚΕ να εγκαταλείψει τη χωριστική τακτική και να έρθει πιο κοντά, σε κοινή δράση, με την άλλη Αριστερά για να αναζωογονηθούν τα συνδικάτα, να ισχυροποιηθούν οι κοινωνικές οργανώσεις, τα κινήματα πολιτών κ.ο.κ. Αμ δε. Πώς μπορεί να συνομιλήσει με τα ύποπτα "οπορτουνιστικά μορφώματα" που παραπλανούν το λαό;

Και τι μένει; Ο ΣΥΡΙΖΑ που ήδη με ένα τηλεφώνημα του Αλ. Τσίπρα στον Γ. Παπανδρέου, έδωσε το στίγμα μιας αριστεράς χωρίς συμπλέγματα που μπορεί να σκέπτεται, να απλώνεται στην κοινωνία και να μάχεται για αριστερές λύσεις στα συγκεκριμένα προβλήματα, δίχως να αυτοαποκλείεται ...ως τη Δευτέρα Παρουσία.

 

(Ελευθεροτυπία, 10/10/2009)

 

 

www.iospress.gr