Τον συμψηφισμό του αίματος επιχειρεί η κυβέρνηση

 

Μια αποτυχημένη προβοκάτσια


Δεν είχαν περάσει ούτε λίγες ώρες από τη βραδινή δολοφονική απόπειρα κατά των τριών αστυνομικών στα Εξάρχεια και όλος ο κρατικός μηχανισμός φάνηκε να δουλεύει στην εντέλεια. Οι αρμόδιοι υπουργοί κινητοποίησαν τις υπηρεσίες τους, ενώ και οι ίδιοι ήταν έτοιμοι χαράματα για δηλώσεις. Ο πρωθυπουργός απηύθυνε διάγγελμα από το νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί ο αστυνομικός. Και τα εγκληματολογικά εργαστήρια έκαναν τις ταυτίσεις των όπλων σε χρόνο -ρεκόρ.

Λες και ένα αόρατο χέρι μετέβαλε την άβουλη κι ανίκανη εκτελεστική εξουσία του Δεκέμβρη σε υπεύθυνη και αποτελεσματική τον Γενάρη. Εμφανίστηκαν σε απόλυτη ετοιμότητα οι υπουργοί που όταν δολοφονήθηκε ο 15χρονος στα Εξάρχεια βρίσκονταν χαμένοι κάπου στα μπουζούκια, ενώ η Ασφάλεια (η ίδια που τον Δεκέμβρη χρειαζόταν ώρες για να διαπιστώσει ότι ο πυροβολισμός κατά μαθητή στο Περιστέρι προερχόταν από πυροβόλο και όχι αεροβόλο) είναι πανέτοιμη να συγκρίνει Καλάσνικοφ και υποπολυβόλα για να δώσει ταυτότητα στους άγνωστους δράστες.

Οποιοι κι αν είναι αυτοί οι δράστες, προσέφεραν στην κυβέρνηση μια ανέλπιστη ευκαιρία να επανακάμψει στο αγαπημένο της παιχνίδι των εντυπώσεων. Η κυβερνητική προπαγάνδα έσπευσε να τοποθετήσει τον «Διαμαντή» δίπλα στον «Αλέξη», έναν νεαρό αστυνομικό δίπλα στο σύμβολο της χειμωνιάτικης νεολαιίστικης έκρηξης. Η απόπειρα αυτή συμψηφισμού είναι βέβαια εντελώς άστοχη. Γιατί δεν είναι δυνατόν να συγκρίνεται η εν ψυχρώ δολοφονία ενός παιδιού από εντεταλμένο κρατικό όργανο, με την επίθεση αγνώστων κατά αστυνομικών. Το ένα είναι κρούσμα ακραίας κρατικής βίας, το άλλο αφορά τη δράση μιας ομάδας που δρα στο σκοτάδι, όπως και αν την ονομάσει κανείς. 

Βέβαια αυτή η απόπειρα συμψηφισμού που επιχείρησε η κυβερνητική προπαγάνδα έδειξε πόσο υποκριτική ήταν η στάση πολιτικών κομμάτων και μέσων ενημέρωσης, που μέχρι την περασμένη βδομάδα συνέπασχαν δήθεν με τη λαϊκή οργή για τη δολοφονία του Αλέξη και τώρα έδραξαν την ευκαιρία να μας πουν όσα δεν τολμούσαν να ξεστομίσουν μέχρι σήμερα: ότι δεν έγινε δα και τίποτα με την «άστοχη ενέργεια» του αστυνομικού, ότι οι μαθητές σ' όλη την Ελλάδα το παράκαναν, ότι καλό είναι, τέλος πάντων, να τελειώνουμε με τις διαδηλώσεις αφού «είδαμε πού καταλήγουν» και εντέλει ας ικανοποιηθούμε όλοι με το ισόπαλο αποτέλεσμα σ' αυτόν τον αγώνα του αίματος.

Το αποτέλεσμα ήταν να εξαπολυθεί ένα πραγματικό πογκρόμ ερευνών και συλλήψεων στον σωρό από την Αθήνα μέχρι την Πτολεμαΐδα, με στόχο όσους πολίτες βρίσκονταν στους νέους φακέλους της Ασφάλειας, ενώ ανασύρθηκαν και όλα τα κατασκευασμένα σενάρια της περιόδου του «Αντιτρομοκρατικού Αγώνα». 

Αλλά έτσι κατέρρευσαν όλοι οι μύθοι περί «αμυνόμενης» ΕΛ.ΑΣ. και «μεμονωμένου περιστατικού» αστυνομικής βίας. Και είδαμε σκηνές πραγματικού παρακράτους, με συγκεντρωμένους αστυνομικούς να γιουχάρουν τον Αρχιεπίσκοπο και συνδικαλιστές της ΕΛ.ΑΣ. να εμφανίζονται ως οργισμένοι εκφραστές του κόμματος της τάξης και της ασφάλειας. Στην προσπάθειά της να εκμεταλλευτεί πολιτικά την προβοκατόρικη αυτή ενέργεια, η κυβέρνηση άνοιξε για μια ακόμα φορά τον ασκό του Αιόλου.
 

(Ελευθεροτυπία, 10/1/2009)

 

 

www.iospress.gr