Προσβολή της νομιμότητας από το "κόμμα της τάξης"

 

Νόμος είναι το δίκιο του εμπόρου;


Ο τηλεοπτικός πόλεμος για την αργία της Κυριακής τελείωσε με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Το πραξικόπημα σε βάρος των εργαζομένων που επιχειρήθηκε στο όνομα των ζημιών στα μαγαζιά του κέντρου της Αθήνας δεν γενικεύτηκε σε όλη την Ελλάδα. Ομως η διαδικασία που ακολουθήθηκε επί μία βδομάδα πείθει και τον πιο ανυποψίαστο ότι το ίδιο αίτημα θα επανέλθει μόλις βρεθεί νέα κατάλληλη αφορμή. Αλλωστε το επιχείρησε ήδη τη Δευτέρα ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, με την ιδιότητα του μεγαλεμπόρου αυτή τη φορά.

Η κυβέρνηση, όπως συνηθίζει, έμεινε στη σκιά των γεγονότων και ανέθεσε στην ΠΑΣΟΚική πλειοψηφία της Νομαρχίας Αθήνας και τους τηλεοπτικούς σταθμούς να βγάλουν το φίδι απ' την τρύπα. Και μόλις τα πράγματα φάνηκαν να δυσκολεύουν, αφού με την πλευρά των εργαζομένων συντάχθηκε και η πλειονότητα των εμπορικών συλλόγων, επιστρατεύτηκε ο αρμόδιος εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποίος δεν δίστασε να ζητήσει «να λειτουργήσει η αγορά» όχι μόνο στο κέντρο αλλά σ' όλη την πρωτεύουσα και στις άλλες πόλεις. Στη δήλωσή του επικαλέστηκε τις «οικονομικές συνθήκες, τους εμπόρους, τους καταναλωτές και την ίδια την κοινή λογική». Ο μόνος που έλειπε ήταν οι εργαζόμενοι.

Από τα κανάλια που ανέλαβαν το ρόλο του άτυπου εκπροσώπου των υπερκαταστημάτων οι εκπρόσωποι των εργαζομένων αντιμετωπίστηκαν ως «συνδικαλιστικές μειοψηφίες», η ΓΣΕΕ, το ΕΚΑ και οι σύλλογοι των εργατοϋπαλλήλων δυσφημίστηκαν ως «υποκινούμενοι», ενώ όσοι -λίγοι- συνδικαλιστές κατόρθωσαν να πιάσουν τηλεστασίδι, απέναντι σε πολλαπλάσιους αγανακτισμένους εμπόρους, αντιμετώπιζαν το χλευαστικό ερώτημα «πού δουλεύεις εσύ;», για να αντιληφθεί ο τηλεθεατής ότι έχει να κάνει με «επαγγελματίες συνδικαλιστές», λες και όλοι οι άλλοι που υποστήριζαν την κατάργηση της αργίας ήταν απλοί «ιδεολόγοι» και «ερασιτέχνες». Επικράτησε το δόγμα του κ. Μίχαλου, ο οποίος ως γνωστόν σε συνεργασία με στελέχη του ΛΑΟΣ έχει από καιρό ζητήσει την αποβολή των διαδηλωτών από την Αθήνα.
Ομως οι πρώτοι που έχουν θιγεί από την κρίση δεν είναι οι επαγγελματίες του εμπορίου, αλλά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι οι οποίοι δεν φαίνεται να περιλαμβάνονται στα μέτρα ανακούφισης που εξήγγειλε η κυβέρνηση, ενώ η εξασφάλιση της εργασίας τους δεν έχει τεθεί ως όρος για τους εργοδότες που θα κάνουν χρήση των μέτρων αυτών.

Υπήρχε, πάντως, και ένα ενδιαφέρον συμπέρασμα από τη «μάχη της Κυριακής». Οι ίδιοι, περίπου, άνθρωποι που έσκιζαν τις προάλλες τα ιμάτιά τους για τη διασάλευση της τάξης στο κέντρο της Αθήνας είναι τώρα έτοιμοι να κηρύξουν την επανάσταση προκειμένου να εξασφαλίσουν άλλη μια κυριακάτικη μπάζα στα μαγαζιά τους. Αξιοπρεπείς κατά τα άλλα εκπρόσωποι εμπορικών συλλόγων και δημοτικοί άρχοντες χωρίς κουκούλες, δήλωναν έτοιμοι να παρανομήσουν «για το καλό μας». Μπορεί να μην τόλμησαν να υλοποιήσουν την απειλή τους, αλλά έδωσαν ένα δείγμα γραφής για το πώς αντιλαμβάνονται τη νομιμότητα οι ασκεπείς «νοικοκυραίοι».
 

(Ελευθεροτυπία, 3/1/2009)

 

 

www.iospress.gr