Η παρουσία των δημοσιογράφων στην ημερίδα της ΕΥΠ

 

Πληροφόρηση «υπό την αιγίδα της ΕΥΠ»


Μια παράξενη ημερίδα διοργανώθηκε στις 11 Ιουνίου σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας. Το θέμα της ήταν, σύμφωνα με τους διοργανωτές, επιστημονικό και έφερε τον τίτλο. «Κράτος-Ασφάλεια και ο ρόλος των Υπηρεσιών Πληροφοριών. Η περίπτωση της Ελλάδος». Την ημερίδα οργάνωσε η ΠΟΣΕΥΠ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων ΕΥΠ) «υπό την αιγίδα της ΕΥΠ και του υπουργείου Εσωτερικών», όπως ανέφερε η σχετική πρόσκληση.

Το παράξενο, αν όχι πρωτοφανές, είναι ότι στην ημερίδα της ΕΥΠ προήδρευσαν δύο... δημοσιογράφοι, ο Νίκος Μελέτης από το «Εθνος» και η Αγγελική Σπανού από τον «Ελεύθερο Τύπο». Στην ημερίδα μετείχαν και άλλοι δημοσιογράφοι με την ιδιότητα του εισηγητή-συνέδρου, όπως ο διευθυντής του «Εθνους» Γιώργος Χαρβαλιάς και ο διευθυντής της «Απογευματινής» Τίτος Αθανασιάδης. Τα ελάχιστα σχετικά δημοσιεύματα αναπαράγονται στον επίσημο ιστότοπο της ΕΥΠ (www.nis.gr) και έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι αποδεικνύουν την αμηχανία των δημοσιογράφων που μετείχαν στην υπόθεση να την περιγράψουν στους αναγνώστες τους. Κάποια δημοσιεύματα εμφανίζουν την ημερίδα ως προσπάθεια εκδημοκρατισμού της υπηρεσίας («Με δημοκρατικό πρόσωπο η ΕΥΠ» είναι ο τίτλος της «Απογευματινής»), ενώ κάποια άλλα επιμένουν ότι η πρόθεση των διοργανωτών ήταν απλά να διεκδικήσουν περισσότερα κονδύλια («Η κατασκοπεία χρειάζεται χρήματα» επιγράφεται το ρεπορτάζ στο «Βήμα»). Και βέβαια τα καλύτερα λόγια είχε η «Espresso»: «Εκείνο που έκανε εντύπωση στους παρευρισκόμενους ήταν οι άκρως εμφανίσιμες "πρακτόρισσες" στην υποδοχή και στο γραφείο δημοσίων σχέσεων. Αιθέριες υπάρξεις που έκαναν αρκετούς να αναρωτηθούν εάν οι... καλλονές ήταν εισαγόμενες».

Ενδεικτικό του είδους των δημοσιευμάτων είναι το γεγονός ότι τα ονόματα των δύο δημοσιογράφων που «προήδρευαν» αναφέρονται μόνο σε μία εφημερίδα και πάντως όχι στα μέσα ενημέρωσης στα οποία εργάζονται. Μια πραγματικά ιδιότυπη αντίληψη «διαφάνειας».

Το ζήτημα θα είχε ίσως μόνο ενδοδημοσιογραφικό ενδιαφέρον αν η ημερίδα αυτή δεν συνέπιπτε με τις πρώτες προσπάθειες εφαρμογής του νέου νόμου (3649/2008), ο οποίος, όπως έχουμε αναλύσει από τις στήλες αυτές (2/2/08), θεσμοθετεί την πρωτοφανή υπαγωγή όλων των δημόσιων υπηρεσιών στις επιταγές της ΕΥΠ, επιβάλλοντας σε κάθε δημόσιο υπάλληλο να μετατρέπεται σε πληροφοριοδότη των πρακτόρων της υπηρεσίας αλλά και απαγορεύοντας σε καθένα που θα «προσεγγιστεί» να αμυνθεί δημοσιοποιώντας το γεγονός. Το επίμαχο άρθρο 6 του νόμου αποτελεί επιστροφή σε συνθήκες παντοδυναμίας της διαβόητης ΚΥΠ και απουσίας κάθε κράτους δικαίου.

Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες είναι πραγματικά αδιανόητος κάθε «δημοκρατικός διάλογος» κεκλεισμένων των θυρών μεταξύ δημοσιογράφων και στελεχών της ΕΥΠ. Η σύγχυση μεταξύ των «πληροφοριών» που συλλέγει ή διακινεί η ΕΥΠ και της ελεύθερης πληροφόρησης, που (θα έπρεπε να) αποτελεί το αποκλειστικό αντικείμενο της δημοσιογραφίας, δεν οδηγεί παρά στη χειραγώγηση της δεύτερης.

 

(Ελευθεροτυπία, 28/6/2008)

 

 

www.iospress.gr