Στις Βρυξέλλες οι ηθικοί αυτουργοί του σκανδάλου

 

Πανευρωπαϊκή συγκάλυψη για το ηλιέλαιο


Πριν από μια βδομάδα, οι δύο κομματικές εφημερίδες της Αριστεράς αποκάλυψαν με πρωτοσέλιδα ρεπορτάζ (το Σάββατο ο «Ριζοσπάστης» και την Κυριακή η «Αυγή») τη μεγάλη είδηση: η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει νομιμοποιήσει από το 2004 τη μεταφορά με τα ίδια δεξαμενόπλοια ηλιέλαιου και ορυκτέλαιου. Ενώ η αρχική ευρωπαϊκή οδηγία (93/43) επέβαλε να μεταφέρονται τα χύδην τρόφιμα σε βυτία ή δεξαμενές που χρησιμοποιούνται μόνο για τρόφιμα, η τροποποίηση του 2004 επέτρεψε τη μεταφορά τροφίμων και σε δεξαμενές που είχαν αποθηκευθεί και άλλου είδους φορτία. Ανάμεσα σ' αυτά τα αποδεκτά φορτία βρίσκεται και το ορυκτέλαιο!

Περιττό να πούμε ότι πίσω απ' αυτή την τροποποίηση βρίσκεται κυρίως το εφοπλιστικό κεφάλαιο, που επιδιώκει να αξιοποιεί τα ίδια δεξαμενόπλοια για διαφορετικές χρήσεις και να μεγιστοποιεί το κέρδος του. Η ελληνική πλευρά δεν διατύπωσε καμιά αντίρρηση κατά τη σύνταξη της νέας οδηγίας, εφόσον πάντα υποστηρίζει τους πλοιοκτήτες, ακόμα και σε βάρος του περιβάλλοντος ή της ασφάλειας, όπως συνέβη με τη γνωστή περίπτωση των μονοπύθμενων τάνκερ.

Η ευρωπαϊκή αυτή οδηγία ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο με ασυνήθιστη ταχύτητα, στις 31/8/04, τροποποιώντας το σχετικό άρθρο του Κώδικα Τροφίμων περί «θαλάσσιας μεταφοράς χύδην ελαίων και λιπών». Την απόφαση υπογράφουν οι (τότε) συναρμόδιοι υπουργοί Οικονομίας (Γ. Αλογοσκούφης), Υγείας (Ν. Κακλαμάνης) και Εμπορικής Ναυτιλίας (Μ. Κεφαλογιάννης).

Αν, λοιπόν, ήθελε πραγματικά να ερευνήσει την υπόθεση η ελληνική κυβέρνηση, δεν θα της αρκούσε να ξεμπροστιάζει τον ανήμπορο ΕΦΕΤ ή να ψάχνει ντενεκέδες ηλιέλαιο ανά την επικράτεια. Θα μπορούσε να συντάξει τον κατάλογο των πλοίων που μετέφεραν το ουκρανικό ηλιέλαιο στη χώρα μας και να ερευνήσει το ιστορικό των πρόσφατων φορτίων αυτών των πλοίων. Η διαδικασία είναι απλή και ίσως το αποτέλεσμα να ήταν διαφωτιστικό. Αλλωστε ήδη η Γεωργία Λινάρδου έχει αποκαλύψει στην «Κ.Ε.» τις διαδρομές των τριών επίμαχων τάνκερ από την Ουκρανία στην Ελλάδα.

Αλλά, δυστυχώς, το πρόβλημα είναι πανευρωπαϊκό. Οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έσπευσαν να μιλήσουν για «σκόπιμη ενέργεια των Ουκρανών» και για «απάτη», αφήνοντας ομιχλώδη υπονοούμενα για τον δήθεν μυστηριώδη τρόπο που «το ορυκτέλαιο βρήκε παράνομη δίοδο προς το ηλιέλαιο».

Θυμίζουμε ότι οι πρώτοι που ανακάλυψαν την υπόθεση ήταν οι Ισπανοί, πολύ πριν ξυπνήσει η ελληνική κυβέρνηση. Ηδη στις 25 Απριλίου ο εκπρόσωπος της ισπανικής κυβέρνησης είχε παραδεχτεί στο «Ασοσιέιτεντ» ότι «κατά πάσα πιθανότητα η επιμόλυνση είχε συμβεί τυχαία και ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το ηλιέλαιο αποθηκεύτηκε σε δεξαμενές όπου είχε προηγουμένως αποθηκευτεί ορυκτέλαιο».

Αυτή την απλή εξήγηση εξακολουθεί να συσκοτίζει σήμερα η Ε.Ε. -από κοντά και η ελληνική κυβέρνηση. Η Κομισιόν εξαγγέλλει πιθανή αναθεώρηση του τρόπου ελέγχου τροφίμων ύστερα από έναν χρόνο, αλλά κανείς δεν διανοείται να επανεξετάσει την εγκληματική τροπολογία του 2004.

 

(Ελευθεροτυπία, 31/5/2008)

 

 

www.iospress.gr