Το σκάνδαλο με τα διαβατήρια
 


 "Ολονυχτία για τα διαβατήρια"
    
(«Καθημερινή», 9/12/2006)

Η υπόθεση των νέων διαβατηρίων δεν θα μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση αν ήταν μόνο η ταλαιπωρία των πολιτών που στήνονται στις ουρές των ειδικών αστυνομικών τμημάτων για να προλάβουν τις γιορτές. Αλλά δυστυχώς, αυτή η υπόθεση κρύβει μια πολιτική εξαπάτηση που ξεπερνά τα όρια της συνηθισμένης περιφρόνησης του πολίτη από την κρατική γραφειοκρατία.

Εξηγούμαστε:

1 Σε καμιά άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης (των 15) δεν έχει τεθεί όριο ακύρωσης των παλιών διαβατηρίων η 31η Δεκεμβρίου 2006, όπως συμβαίνει στη χώρα μας. Σε όλες τις χώρες αντικαθίστανται τα παλιά διαβατήρια με τα νέα (που περιέχουν τα βιομετρικά στοιχεία σε ηλεκτρονική μορφή), αλλά πουθενά δεν καταργούνται τα παλιά όσο ισχύουν. Ετσι γίνεται η αντικατάσταση βαθμιαία και αποφεύγεται ο συνωστισμός.

2 Η έμπνευση για την ελληνική αυτή πρωτοτυπία προέρχεται από τον παλιό καημό των ελληνικών κυβερνήσεων να πετύχουν για τους κατόχους διαβατηρίων της Ελληνικής Δημοκρατίας άδειας εισόδου χωρίς βίζα στις ΗΠΑ.

3 Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα από τις 15 της Ε.Ε. (πριν από τη διεύρυνση) για την οποία οι ΗΠΑ επέμεναν (και επιμένουν) ότι δεν μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα «εισόδου χωρίς βίζα» (visa waver), όπως οι άλλες ευρωπαϊκές. Εξηγώντας την απόρριψη αυτή στις αρχές του 2004, ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Τόμας Μίλερ υποστήριζε σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Κράμα» (τ. 11) ότι η ευθύνη ανήκε στην Ελλάδα, διότι αφενός μεν δεν είχε μια κεντρική αρχή έκδοσης διαβατηρίων, αφετέρου το ποσοστό απόρριψης ελληνικών αιτήσεων για παροχή βίζας ήταν μεγαλύτερο από το 3%, που πρόβλεπε ο νόμος.

4 Υπακούοντας σ' αυτές τις προδιαγραφές, η χώρα μας ανέθεσε στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης την έκδοση διαβατηρίων (αντί για τις νομαρχίες). Ταυτόχρονα φαίνεται ότι η επίδειξη καλής συμπεριφοράς απέναντι στις ΗΠΑ οδήγησε και σε πτώση του ποσοστού των απορρίψεων κάτω από το όριο του 3%. Σε επίδειξη, μάλιστα, ακραίας φιλικής (για να μην πούμε άλλη λέξη) συμπεριφοράς, προέβη στην πρωτοφανή πράξη να ανακοινώσει τη μονομερή ακύρωση των παλιών διαβατηρίων που ίσχυαν μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2006.

5 Το κωμικοτραγικό στην υπόθεση είναι ότι οι ΗΠΑ εξακολουθούν να εξαιρούν την Ελλάδα από το πρόγραμμα εισόδου χωρίς βίζα, παρά το γεγονός ότι τα νέα διαβατήρια φέρουν στην ουσία τη δική τους σφραγίδα (δηλαδή τις δικές τους προδιαγραφές ασφαλείας). Και είναι υποχρεωμένη η κυρία Μπακογιάννη να εκλιπαρεί τους Αμερικανούς ομολόγους της να συμπεριλάβουν την Ελλάδα στο πρόγραμμα εξαίρεσης από τη βίζα που αφορά 27 χώρες. Η υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας παρακάλεσε στις 26 Σεπτεμβρίου στο Καπιτώλιο την Επιτροπή Διεθνών Σχέσεων του Κογκρέσου, λέγοντας ότι «είμαστε ενωμένοι στον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία» και σημειώνοντας ότι «η συμμετοχή τής Ελλάδας στο πρόγραμμα αυτό είναι κεφαλαιώδους σημασίας». Το επανέλαβε και σε εκδήλωση της ομογένειας στην Αστόρια (28/9). Ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου κ. Κουμουτσάκος, λίγες μέρες αργότερα (6/10), εμφάνισε την υπόθεση ως «εξαιρετικά περίπλοκο διοικητικό θέμα» και οχυρώθηκε πίσω από το γεγονός ότι με την υπόθεση ασχολούνται άλλες υπηρεσίες των ΗΠΑ και όχι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Εννοούσε φυσικά την Επιτροπή Εσωτερικής Ασφάλειας της γνωστής μας κυρίας Τάουνσεντ.

6 Παρά την αποτυχία αυτή, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει στην ακύρωση των παλιών διαβατηρίων στο τέλος του χρόνου. Ομως αυτό δεν είναι μόνο ατελέσφορο, όπως αποδείχθηκε. Είναι και εκτός ευρωπαϊκής νομιμότητας! Ο Κανονισμός 2252 της 13/12/2004 του Συμβουλίου της Ε.Ε., ο οποίος ρυθμίζει τα των νέων διαβατηρίων και ο οποίος έχει υποχρεωτική ισχύ για όλα τα κράτη μέλη, αναφέρει ρητά ότι «εντούτοις δεν θίγεται η ισχύς των ήδη εκδοθέντων διαβατηρίων και ταξιδιωτικών εγγράφων».

Πρόκειται για πραγματικό τραγέλαφο. Ελπίζουμε να έχει κάποια εξήγηση ο αρμόδιος υπουργός Δημόσιας Τάξης, όταν βέβαια τελειώσει το κυνήγι των γνωστών αγνώστων στο Κοινοβούλιο.

 

(Ελευθεροτυπία, 23/12/2006)

 

 

www.iospress.gr