Τηλε-εκτελεστές


"Σε «άλλο κόσμο» πατέρας και γιος"
   
(«Alpha», ειδήσεις, 5/12/06)

Η άγρια δολοφονία των πέντε κυνηγών του Αγρινίου μονοπώλησε το ενδιαφέρον των καναλιών επί μέρες. Με την υπόθεση δεν ασχολήθηκαν μόνο τα δημοφιλή βραδινά δελτία ειδήσεων, αλλά και τα πρωινάδικα και τα μεσημεριανά προγράμματα, όπως φυσικά και οι «αποκαλυπτικές» μεταμεσονύχτιες εκπομπές. Φρόντισαν μάλιστα όλοι οι παραγωγοί αυτών των προγραμμάτων να τηρήσουν κάποιες αρχές δεοντολογίας -όπως αυτοί τις εννοούν- σκεπάζοντας το πρόσωπο των φερομένων ως δραστών και αποφεύγοντας να επαναλάβουν τις συνεντεύξεις που τους είχαν πάρει πριν από την ομολογία τους.

Φυσικά επρόκειτο για φύλλο συκής, εφόσον δίπλα σ' αυτές τις επιδείξεις «δεοντολογίας» περίσσεψαν, για μια ακόμα φορά οι υπερβολές, η επανάληψη σκληρών σκηνών, η δημόσια έκθεση των θυμάτων και των συγγενών τους, η τελετουργική αναπαραγωγή των προσωπικών στιγμών τους, η φρικαλέα (και απολύτως αυθαίρετη) αναπαράσταση του φονικού.

Αλλά όλα αυτά δεν θα άξιζε κανείς να τα αναφέρει καν, εφόσον ήταν αναμενόμενα από τους συγκεκριμένους παραγωγούς τηλεοπτικού θεάματος. Αλλωστε, κι ορισμένες εφημερίδες δεν πήγαν πίσω. «Κρεμάστε τον!» ήταν ο τίτλος της εβδομαδιαίας «Press Time» το περασμένο Σάββατο. Εκείνο που ξεχώρισε αυτή τη φορά είναι η ανοιχτή προπαγάνδα υπέρ της επαναφοράς της θανατικής ποινής για ειδεχθή εγκλήματα όπως αυτό του Αγρινίου. Η προπαγάνδα αυτή οργανώθηκε από όλα σχεδόν τα κανάλια και πήρε τρεις μορφές:

- Η πρώτη μορφή είναι η ανοιχτή διατύπωση του αιτήματος να επανέλθει η θανατική ποινή, που ως γνωστόν έχει καταργηθεί όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε πάμπολλες άλλες χώρες και, προφανώς, στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η παραμονή της θανατικής ποινής σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ αποτελεί για τη Διεθνή Αμνηστία ένα από τα σκάνδαλα της εποχής μας και ένα από τα σοβαρότερα ελλείμματα στον τομέα υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σ' όλο τον κόσμο. «Ζητούν την επιστροφή της θανατικής ποινής», επιγράφει το Extra 3 το σχετικό ρεπορτάζ τού «Αποκαλυπτικού δελτίου» του στις 28/11, αποδίδοντας σε κάποιους άλλους την πρόθεση αυτή. Φιλοξενώντας όμως στην ίδια εκπομπή τον εκπρόσωπο του μοναδικού ελληνικού κόμματος που έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ των εκτελέσεων (δηλαδή τού ΛΑΟΣ) το κανάλι έκανε σαφή την ευμενή του στάση απέναντι σ' αυτό το ενδεχόμενο. Αλλωστε και οι τίτλοι που συνόδευαν τη συζήτηση δεν άφηναν καμιά αμφιβολία: «Σε 25 χρόνια ανάμεσά μας ο δράστης του Αγρινίου» τρομοκρατούσε τους τηλεθεατές του το κανάλι, βάλλοντας έτσι κατά του τρόπου που εκτίονται τα ισόβια στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

- Λιγότερο ευθεία είναι η έμμεση υιοθέτηση της θανατικής ποινής ως αυτοδικίας. Τις πρώτες μέρες τα κανάλια βούιζαν από «πληροφορίες» κάθε είδους ότι επίκειται αντεκδίκηση από μέρους της οικογένειας των θυμάτων. Και όσο (ευτυχώς) διαψεύδονταν αυτές οι «πληροφορίες», τόσο επέμεναν οι ρεπόρτερ να υποδαυλίζουν το μίσος. Ακόμα και η συνήθως συγκρατημένη παρουσιάστρια του Mega επέμενε να ρωτά φορτικά τον πατέρα του θύματος τι θα έκανε αν είχε μπροστά του τον δράστη. Επιστρατεύοντας τα τελευταία απομεινάρια αυτοσυγκράτησης και πικρής ειρωνείας, εκείνος απάντησε ότι θα τον κερνούσε καφέ...

Ζούμε δηλαδή σήμερα την τηλεοπτική μετάλλαξη της παραδοσιακής βεντέτας, όπου το ρόλο της πίεσης προς τους συγγενείς των θυμάτων να αυτοδικήσουν τον αναλαμβάνουν τα κανάλια. Η τοπική κοινωνία, άβουλη, ακολουθεί.

- Η πιο πρόσφατη παραλλαγή της ίδιας προπαγάνδας των καναλιών εκδηλώθηκε την περασμένη Τρίτη με πανομοιότυπα ρεπορτάζ για τους κινδύνους που επιφυλάσσει η φυλακή για τη ζωή των κατηγορουμένων. Εδώ ο αποδέκτης της προπαγάνδας είναι διπλός: από τη μια μεριά επισημαίνονται περιπτώσεις κρατουμένων που έσπασαν στο κελί τους και έδωσαν μόνοι τους τέλος στη ζωή τους, αυτοκτονώντας κάτω από το βάρος των τύψεών τους ή τρελαμένοι από την αφόρητη δημοσιότητα του πραγματικού ή μη εγκλήματός τους. Από την άλλη, μας θυμίζουν διάφορες περιπτώσεις λιντσαρίσματος «ανεπιθύμητων εγκληματιών» μέσα στις φυλακές, στέλνοντας σαφές μήνυμα στους συγκρατούμενους των δύο προφυλακισμένων κτηνοτρόφων.

Θανατική ποινή, λοιπόν, δεν υπάρχει πλέον στην Ελλάδα. Από υποψήφιους δήμιους, όμως, έχουν γεμίσει οι τηλεοπτικές συχνότητες.

 

(Ελευθεροτυπία, 9/12/2006)

 

 

www.iospress.gr