Από τον Οδυσσέα Τσενάι στον Αλεξ Μεσχισβίλι

«Η Βέροια δεν είναι ρατσιστική πόλη»
                 («Καθημερινή», 6/6/06)
 

Φυσικά και δεν είναι. Ούτε η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, ο Τύρναβος, η Ζάκυνθος, το Ρέθυμνο - για να αναφέρουμε λίγες μόνο πόλεις της Ελλάδας στις οποίες διαπράχθηκαν ρατσιστικά εγκλήματα. Καμία πόλη δεν είναι ρατσιστική. Οι αντιλήψεις όμως; Οι συμπεριφορές; Ας μη βιάζονται οι πρόθυμοι αναλυτές των γαλλικών εξεγέρσεων της δεύτερης γενιάς μεταναστών να ησυχάσουν ή ακόμα και να χαρούν που στην περίπτωση του Αλεξ οι φερόμενοι δράστες ανήκουν σε «πολυεθνική» ομάδα. Με ανακούφιση τα ΜΜΕ ξεμπέρδεψαν εύκολα με ό,τι κατά την άποψή τους χαρακτηρίζει το ρατσιστικό έγκλημα. Φταίνε οι σκηνές βίας, τα gameboy και οι διαλυμένες οικογένειες για τις συμμορίες ανηλίκων. Κι όμως αυτουργοί των ρατσιστικών εγκλημάτων είναι οι «παρακατιανοί», οι περιθωριακοί, οι «άλλοι» που αποβλέπουν με τον τρόπο αυτό σε μια έστω και αρνητική αναγνώριση. Δεν έχει σημασία αν είναι Ελληνες ή ξένοι, αλλά σε τι αποβλέπουν και τι εκδικούνται με τον τρόπο αυτό. Πώς αντιδρούν σε ό,τι έχουν εισπράξει μέχρι τη στιγμή του εγκλήματος από τον κοινωνικό τους περίγυρο. Ερχεται η στιγμή που όσοι τους κορόιδευαν και τους θεωρούσαν διαφορετικούς, ξένους κι ανήμπορους θα πάρουν την απάντησή τους! Μέχρι και στο «γυαλί» θα βγούνε!

Ο Αλεξ ήταν στόχος. Ηταν ξένος, αλλά διαφορετικός. Ηταν ξεχωριστός, πετυχημένος και δεν ανήκε -ως όφειλε- στη «δική» τους κοινωνική ομάδα. Ο Αλεξ βίωνε βίαιες συμπεριφορές από όσους βαφτίστηκαν εύκολα συμμορία. Λες και οι παιδικές συμμορίες δεν έχουν εθνικά, φυλετικά, θρησκευτικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά παντού και πάντα. Λες και τα ανήλικα παιδιά έχουν κτηματικές διαφορές ή ερωτικές αντιζηλίες. Λες και ένα ρατσιστικό έγκλημα αφορά μόνο το εκάστοτε θύμα.

Δεν είναι βέβαια οι Βεροιώτες υπεύθυνοι για τη δολοφονία, ούτε ισχύουν τα παραμύθια για τις συνωμοσίες σιωπής. Οσοι φανατίζουν και γεμίζουν με φθόνο και μίσος τα ανήλικα φωνάζουν και φωνάζουν παντού. Είναι εκείνοι που στιγματίζουν το διαφορετικό, που δεν αντέχουν το ξένο. Είναι εκείνοι που προσπάθησαν βίαια να εξελληνίσουν την πρώτη γενιά των μεταναστών. Εκείνοι που με μια χριστιανική βάφτιση έδιναν το κοινωνικό διαβατήριο στους Αλβανούς μετανάστες. Εκείνοι που αλλάζουν τα ονόματα των αλλοδαπών για «ευκολία». Εκείνοι που στερούν την επιβράβευση στα παιδιά μεταναστών. Οι ηθικοί αυτουργοί με τις ρατσιστικές γενικεύσεις είναι ανάμεσά μας και στέρησαν από τον Οδυσσέα τη σημαία μιας παρέλασης, οδήγησαν τους πιτσιρικάδες των γυμναστηρίων να δέρνουν μετανάστες στην Ομόνοια, όπλισαν το χέρι του Καζάκου. Οι ίδιοι που στιγμάτισαν τα σπασμένα ελληνικά της Καρά Χασάν οδήγησαν τους μικρούς μαθητές να κοροϊδεύουν τα ελληνικά του Αλεξ. Οι ίδιοι που με τις πολεμικές εθνικιστικές τους κορόνες και τα ψέματα έκαναν παιδιά δημοτικού σχολείου να ζητωκραυγάζουν για τον πνιγμό των 5 Τούρκων ναυτικών στην Υδρα. Οι ηθικοί αυτουργοί έχουν ονοματεπώνυμο, εξουσία και ποσοστά ακροαματικότητας. Και το μόνο που ζητούν είναι συνεχώς κι άλλη καταστολή, στην ανάγκη και πυροβολισμούς!

Ποιος φταίει για την απαθή στάση του διευθυντή προκειμένου να μη χαλάσει η δημόσια εικόνα του περιζήτητου δημοτικού; Ποιος φταίει που ο δήμαρχος δεν θεώρησε άξιο λόγου το ζήτημα; Ποιος φταίει που οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές ολιγώρησαν στην αναζήτηση του παιδιού; Θα έκαναν άραγε το ίδιο αν το παιδί λεγόταν Κώστας Παπαδόπουλος και ήταν γιος εισαγγελέα; Θα τολμούσαν να παρουσιάσουν ανήλικα παιδιά στην τηλεόραση -παρόντος εκεί του προέδρου της ΕΣΗΕΑ- αν αυτά τα παιδιά ήταν γόνοι ευυπόληπτων Ελλήνων πολιτών;

Πόσες ακόμα δεκάδες θύματα ανεξιχνίαστων ή μη ρατσιστικών εγκλημάτων πρέπει να υπάρξουν στην Ελλάδα για να αποφασίσει η κυρία Γιαννάκου να τιμήσει τη μνήμη τους; Με ένα μάθημα που θα βοηθάει από το δημοτικό τα παιδιά να αποδέχονται το διαφορετικό και το ξένο. Οσο για τη Βέροια, ας κοιταχτεί λίγο στον καθρέφτη, ας σκεφτεί ότι δεν φταίει κανένας Αλβανός, Ρουμάνος ή Ρώσος για την ανεργία, την κοινωνική αναλγησία και το πολύ μεγάλο ποσοστό ακροδεξιών ψηφοφόρων του νομού.   

 

(Ελευθεροτυπία, 10/6/2006)

 

 

www.iospress.gr