Ελληνορθόδοξη Δημοκρατία

«Μια Ματσούκα με ...φερετζέ!»
                 («Πρώτο Θέμα» 7.5.2006)

Τελικά χρειάστηκε η υποψηφιότητα μιας μουσουλμάνας από τη Θράκη για να μετρήσουμε πόσο έχουμε προχωρήσει σαν κοινωνία από την εποχή που κάθε αναφορά σε μειονότητες και μειονοτικά δικαιώματα (εντός των ελληνικών συνόρων) προκαλούσε ομόθυμα ρίγη εθνικόφρονος ανατριχίλας στη συντριπτική πλειονότητα των διαμορφωτών τής κοινής γνώμης. Τούτη τη φορά, πολιτικοί κι απλοί πολίτες δεν φάνηκαν να συμμερίζονται τις κραυγές των κατ' επάγγελμα «ανησυχούντων». Από τον Αλέκο Παπαδόπουλο ώς τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, τα περισσότερα στελέχη του μείζονος «μεσαίου χώρου» θεώρησαν απολύτως φυσιολογικό ένας Ελληνας πολίτης που δεν ανταποκρίνεται στην κυρίαρχη νόρμα του γλωσσοπολιτισμικά και θρησκευτικά «ελληνορθόδοξου» να δικαιούται κι αυτός -όπως όλοι- να θέσει υποψηφιότητα για κάποιο σοβαρό αιρετό αξίωμα. Και το σημαντικότερο: την ίδια άποψη εξέφρασε στις δημοσκοπήσεις ένα 65,8% των ερωτηθέντων.

Υπάρχουν, βέβαια, κάποιες λεπτομέρειες που σχετικοποιούν αυτή την τομή. Εκτός απ' το εξαιρετικά «καθησυχαστικό» προφίλ της ίδιας της υποψήφιας, η επιλογή της υπήρξε καθαρά συμβολική και «εκ του ασφαλούς»: σε μια περιφέρεια που κατά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση (Ιούνιος 2004) η Ν.Δ. προηγούνταν του ΠΑΣΟΚ κατά 12 ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες, και όπου οι μουσουλμάνοι αποτελούν έτσι κι αλλιώς λιγότερο από το 10% του συνολικού πληθυσμού, η πιθανότητα εκλογής της Γιουλμπεγιάζ Καρά Χασάν ως υπερνομάρχη είναι μάλλον απίθανη. Τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν ο Γιώργος Παπανδρέου είχε τολμήσει να κατεβάσει μουσουλμάνο υποψήφιο στη νομαρχία Ροδόπης, όπου η μειονότητα ξεπερνά το 50% των κατοίκων.

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της σχετικής συζήτησης βρίσκεται έτσι σε όσα ακούστηκαν από τη μειοψηφία εκείνη των πολιτικών και την (καθόλου ευκαταφρόνητη) μερίδα των δημοσιογράφων που έσπευσαν να καταθέσουν την αντίθεσή τους προς μια τέτοια εθνική «γαλαντομία». Για ακόμη μια φορά, αποδείχτηκε περίτρανα ότι εκείνοι ακριβώς που σχίζουν τα ιμάτιά τους μόλις κάποιος αναφερθεί στην ύπαρξη εθνικών (ή έστω εθνοτικών) μειονοτήτων στην ελληνική επικράτεια, θεωρούν τους Θρακιώτες μουσουλμάνους λίγο πολύ «ξένο σώμα», το οποίο στην καλύτερη περίπτωση πρέπει να κρατηθεί με κάθε μέσο στο περιθώριο.

Τι κι αν η υποψήφια υπερνομάρχης διακήρυξε σε όλους τους τόνους ότι θεωρεί εαυτήν Ελληνίδα; Ο Νίκος Χατζηνικολάου της ζητά δήλωση όχι μόνο για τα δικά της «εθνικά φρονήματα» αλλά και για εκείνα των συμπολιτών της: «Δεν έχει τοποθετηθεί ακόμη η κυρία Καρά Χασάν και οφείλει σ' αυτό μια απάντηση. Δεν ρωτήθηκε στις συνεντεύξεις που έδωσε αν θεωρεί ότι η μειονότητα είναι θρησκευτική ή εθνική. Πρέπει να δώσει σ' αυτό μια καθαρή απάντηση, νομίζω» (ALPHA 9.5.06). Από κοντά κι ο Στέλιος Παπαθεμελής, που υπενθυμίζει ότι τρεις μουσουλμάνοι βουλευτές (της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ) είχαν το θράσος να μιλήσουν για «τουρκική μειονότητα». Βέβαια, λίγα λεπτά αργότερα, ο ίδιος ο κ. Παπαθεμελής θα σπεύσει (εν τη ρύμη της κινδυνολογίας του) όχι μόνο να παραδεχτεί τον «τουρκικό» χαρακτήρα της μειονότητας, αλλά και να χαρίσει την τελευταία στην Αγκυρα: «Επικαλούμαι τη μόνιμη πολιτική της Τουρκίας, η οποία εφαρμόζεται και στην Ελλάδα, και στη Βουλγαρία και στη Γερμανία, όπου η Τουρκία έχει μία συμπαγή μειονότητα» (ALPHA 6.5.06).

Εξίσου αποκαλυπτικό για τη δημοκρατικότητα των «ανησυχούντων» είναι το ύστατο επιχείρημά τους: με την υποψηφιότητα μιας μουσουλμάνας, λένε, ανατρέπεται έστω και συμβολικά η πολιτική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου όσον αφορά τα «εθνικά» όρια τής αυτοδιοίκησης στη Θράκη. «Οπως γνωρίζουμε όλοι μας», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Στάμος Ζούλας στην «Καθημερινή» (10.5.06), «η θέσπιση των υπερνομαρχιών έγινε το 1994 ακριβώς για να αποτραπεί η ανάδειξη μουσουλμάνων νομαρχών στη Θράκη». Το ίδιο ακριβώς επιχείρημα θα επικαλεστεί στον ALPHA (6.5.06) κι ο πρώην υπουργός Μακεδονίας-Θράκης, για να τον βάλει στη θέση του ο κ. Χατζηνικολάου: «Τώρα δεν ξέρω κ. Παπαθεμελή αν αυτό που λέει με αυτό τον τρόπο δημόσια, πρέπει να λέγεται».

Προφανώς, η εθνικά ορθή ελευθερία της πληροφόρησης έχει κι αυτή τα όριά της...

 

(Ελευθεροτυπία, 13/5/2006)

 

 

www.iospress.gr