Αντίδοτο στη «γρίπη» των πολιτευτών

"Ο ιός της σκανδαλολογίας πλήττει και πάλι τη χώρα μας"
       
(Γιάννης Λοβέρδος, «Το Παρόν»,23/10/05)

Λες και κάποιος άγνωστος νέος ιός χτύπησε το πολιτικό σύστημα. Ο ένας μετά τον άλλο, βουλευτές, κυβερνητικά στελέχη και πολιτευτές πέφτουν θύμα αυτής της θανατηφόρας γρίπης που άλλοι την ονομάζουν διαφθορά, άλλοι διαπλοκή, άλλοι παρακμή του συστήματος. Κι όμως υπάρχει ένα πολύ απλό αντίδοτο που είναι ικανό να αντιστρέψει το νοσηρό αυτό πολιτικό κλίμα. Πρόκειται για μια θεσμική μεταρρύθμιση εντελώς ανέξοδη: μιλάμε για την εφαρμογή στις βουλευτικές εκλογές του τρόπου εκλογής των ευρωβουλευτών, την καθιέρωση δηλαδή της κομματικής λίστας και την κατάργηση του σταυρού προτίμησης. Οι άμεσες συνέπειες αυτού του μέτρου είναι προφανείς:

1. Οι πελατειακές σχέσεις του βουλευτή με την εκλογική του βάση δεν θα έχουν κανένα νόημα. Ολες αυτές οι συζητήσεις για τα γαλάζια και τα πράσινα παιδιά θα εξαφανιστούν.

2. Τα δυσθεώρητα έξοδα εκλογής των βουλευτών καταργούνται. Επομένως, και η ανάγκη τους να διαθέτουν χρηματοδότες από τους οικονομικά ισχυρούς και να εξαρτώνται απ' αυτούς.

3. Η περιβόητη «διαπλοκή», την οποία υποτίθεται ότι όλοι πολεμούν, θα χάσει ένα βασικό της πυλώνα, δηλαδή τη δυνατότητα να εκλέγει τους δικούς της ανθρώπους. Θα σταματήσει το γνωστό φαινόμενο να διαχωρίζεται οριζοντίως η Βουλή σε άτυπες (αλλά πασίγνωστες) κοινοβουλευτικές ομάδες γνωστών μεγαλοεπιχειρηματιών.

4. Η ανάγκη προβολής των πολιτικών από τα μέσα ενημέρωσης δεν θα είναι τόσο επιτακτική όσο σήμερα. Δεν θα έχει ανάγκη ο υφυπουργός Οικονομικών να ενισχύει τα τσοντοκάναλα απατεώνων για να κερδίσει λίγα λεπτά παρουσίας στη μικρή οθόνη.

5. Οι συγκρούσεις μεταξύ βουλευτών του ίδιου κόμματος που εκλέγονται στην ίδια περιφέρεια, δεν θα έχει τόση σημασία όση σήμερα, που φτάνουν να καρφώνουν ο ένας τον άλλο για συναλλαγές, παρανομίες, σεξουαλικές παρενοχλήσεις, έως και απόπειρες δολοφονίας, με διαιτητές τους ατσαλάκωτους αστέρες της τηλε-ηθικής.

6. Θα αποκτήσει επιτέλους κάποια σημασία η διατύπωση των εκλογικών προγραμμάτων των κομμάτων, εφόσον αυτά θα κληθούν να εφαρμόσουν προκαθορισμένα πολιτικά στελέχη.

7. Θα πάψει η πολιτική διαμάχη να μοιάζει τόσο πολύ με καβγάδες έξω από νυχτερινό κέντρο σαν κι αυτούς που θαυμάζουμε τις τελευταίες μέρες στην αναπαλαιωμένη πειραιώτικη Τρούμπα.

8. Αλλά και ο πολίτης θα γνωρίζει όταν ψηφίζει ποιος θα εκλεγεί. Εχει σημασία να ξέρει κανείς αν ψηφίζει τη Νέα Δημοκρατία του Ψωμιάδη ή της Ντόρας, το ΠΑΣΟΚ του Πάγκαλου ή της Γκερέκου, τον Συνασπισμό του Τσίπρα ή του Παπαγιαννάκη, το ΚΚΕ της Κανέλλη ή του Κολοζώφ. Υπάρχει βέβαια και μια σοβαρή αντίρρηση. Με τη λίστα -λένε οι υποστηρικτές του σταυρού προτίμησης- ενισχύεται ακόμα περισσότερο ο ήδη πανίσχυρος αρχηγός του κάθε κόμματος, εφόσον απ' αυτόν θα εξαρτάται τελικά η τοποθέτηση κάθε στελέχους σε εκλόγιμη θέση.

Αλλά θα συμβεί το αντίθετο. Η θεσμοθέτηση της λίστας θα υποχρεώσει τα κόμματα να αναδιοργανωθούν, να αποτελέσουν και πάλι (όπως συνέβαινε τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης) πραγματικούς πολιτικούς οργανισμούς και όχι σχήματα περιβάλλοντος ενός προσώπου. Τα ίδια τα στελέχη των κομμάτων θα διεκδικήσουν θέση στον (κομματικό) ήλιο και θα αμφισβητήσουν τη μονοκρατορία του αρχηγού. Αλλωστε, και τώρα που υποτίθεται ότι τους βουλευτές κρίνει ο πολίτης με την ψήφο του, και πάλι ο αρχηγός είναι εκείνος που μπορεί να καρατομεί οποιονδήποτε και μάλιστα για ψύλλου πήδημα (βλ. περίπτωση Πολύζου).

Με την εφαρμογή της λίστας θα παίρνει την ευθύνη ο αρχηγός του κόμματος για τις επιλογές του και δεν θα έχει το άλλοθι της εσφαλμένης λαϊκής επιλογής για όποιον συνεργάτη του κόμματός του παρουσιάσει κάποτε τη «γρίπη των πολιτευτών». Ποιος (από τους αρχηγούς) θα το τολμήσει;

 

(Ελευθεροτυπία, 5/11/2005)

 

www.iospress.gr