Δημοσιογραφία "Ως Εδώ"



"Φοβούνται χτύπημα απάντηση από τη 17Ν"
                («ΕΘΝΟΣ», 3/7/2002) 


ΤΕΛΙΚΑ φαίνεται πως δεν ήταν καθόλου τυχαίο που οι αρμόδιοι περίμεναν πρώτα να τελειώσει και το Big Brother, πριν βάλουν μπροστά το τρέχον σίριαλ "αποκαλύψεις για τη 17Ν". Στο κάτω κάτω της γραφής, τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο στηρίζουν την -έστω και εφήμερη- επιτυχία τους στην επιστράτευση των τελευταίων πορισμάτων της ψυχολογίας και την πρόθυμη συστράτευση των ΜΜΕ.

ΕΞΗΓΟΥΜΑΣΤΕ, για να μην παρεξηγηθούμε: παρά τον ακατάσχετο ορυμαγδό "πληροφοριών" που κατακλύζει την τελευταία βδομάδα τις οθόνες μας (κι ορισμένα τουλάχιστον έντυπα μέσα), καλό θα ήταν να διατηρήσουμε προς το παρόν τις επιφυλάξεις μας για το τελικό αποτέλεσμα. Στο κάτω κάτω της γραφής, έχουμε πικρή πείρα από τις γιάφκες που αποκαλύφθηκαν στο παρελθόν (με πρώτη αυτή της οδού Καλαμά), έτσι ώστε μια τέτοια στάση να είναι απόλυτα δικαιολογημένη. Αλλά μήπως αυτό δεν μας συνιστούν και τα ίδια τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη; Και δεν είναι δικαιολογία ότι τα ίδια αυτά κυβερνητικά στελέχη είναι οι "πηγές" των διαρροών. Σ' αυτές τις περιπτώσεις εκείνο που μετράει είναι το ποιος είναι ο τελικός "μεταδότης".

ΑΞΙΖΕΙ, πάντως, να σταθούμε λίγο στη μεθόδευση των σχετικών "διαρροών" προς τα ΜΜΕ. Το φαινόμενο είναι καινοφανές και σαφώς διαφορετικό ποιοτικά απ' ό,τι ανάλογες πρακτικές στο παρελθόν. Τότε είχαμε να κάνουμε με απλές παρενέργειες της συνηθισμένης διαπλοκής ανάμεσα στην (λίγο πολύ αμήχανη) υπηρεσιακή και πολιτική ηγεσία της αστυνομίας, από τη μια, και κάποιους δημοσιογράφους διψασμένους γι' "αποκλειστικότητες", από την άλλη. Σήμερα, αντίθετα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια κεντρικά ενορχηστρωμένη εκστρατεία διασποράς ειδήσεων, που σκοπό έχουν να προκαλέσουν την πραγματική 17Ν -ώστε αυτή είτε να μπει σε "διάλογο" με τις αρχές, είτε να διαπράξει το μοιραίο γι' αυτήν τεχνικό λάθος. Δεν είναι άλλωστε καθόλου συμπτωματικό που σ' αυτή την καμπάνια πρωταγωνιστούν όχι οι γνωστοί ευφάνταστοι αστέρες του αστυνομικού ρεπορτάζ, αλλά καταξιωμένοι πρωτοκλασάτοι δημοσιογράφοι, με διαφορετική ειδίκευση και -το κυριότερο- καλές σχέσεις με τον ξένο παράγοντα, που καθοδηγεί την όλη διαδικασία. 

ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να υπενθυμίσουμε εδώ ότι η κλασική μεθοδολογία του FBI, αποτυπωμένη στο σχέδιο COINTELPRO για την εξάρθρωση "ανατρεπτικών" οργανώσεων προβλέπει τη στενή επιχειρησιακή "συνεργασία με υφιστάμενες επαφές στα ΜΜΕ", ακόμη και στο επίπεδο της σκηνοθεσίας κάποιων τηλεοπτικών εκπομπών. Ούτε ν' ασχοληθούμε με κάποιες λεπτομέρειες των σεναρίων που δημοσιεύθηκαν την Κυριακή στο "Βήμα" και το "Καρφί", για να "επιβεβαιωθούν" μόλις τις επόμενες ώρες από τις εξελίξεις: πώς είναι λ.χ δυνατόν, ένας δημοσιογράφος με τις ικανότητες και την πείρα του Αλέξη Παπαχελά να γράφει ότι η 17Ν ως το 1983 ήταν "μια οργάνωση 3-4 ατόμων" και, ταυτόχρονα, αποτελούνταν από διάφορους απομονωμένους "πυρήνες". Διάσπαση του ατόμου; 

ΔΙΚΑΙΩΜΑ, φυσικά, των διωκτικών αρχών να κάνουν ό,τι περνά απ' το χέρι τους (εντός των ορίων της νομιμότητας) προκειμένου να πιάσουν την οργάνωση-φάντασμα. Εστω κι αν η 17Ν έχει ουσιαστικά παροπλιστεί: μόνο 2 δολοφονίες (απ' τις 23 που έχει διαπράξει συνολικά) έχουν γίνει κατά την τελευταία οκταετία -και καμιά απολύτως απ' αυτές την τελευταία διετία. "Λεπτομέρεια" που αφενός μεν αμφισβητεί ευθέως τον τωρινό ισχυρισμό για στρατολόγηση νέων (επιθετικότερων κι "ανεξέλεγκτων") μελών, αφετέρου αφήνει ανοικτά ερωτηματικά σχετικά με τη σκοπιμότητα της όλης πρόκλησης για επαναδραστηριοποίησή της. Στο κάτω κάτω της γραφής, αν η 17Ν πέσει στην παγίδα κι εξουδετερωθεί, τότε η όποια παραπληροφόρηση θα έχει δικαιολογηθεί στα μάτια μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης. Αυτό που θα έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα, ωστόσο, θα είναι το κύρος των ΜΜΕ που δέχτηκαν να συμπράξουν σε μια τέτοια εκστρατεία, παραπληροφορώντας το κοινό τους. Είναι χαρακτηριστικό ίσως ότι, παρά το πασιφανές ενδιαφέρον τους για το αντικείμενο, τα σοβαρά αμερικανικά ΜΜΕ είχαν κρατήσει μέχρι χθες μια εξαιρετικά διακριτική στάση...

 

(Ελευθεροτυπία, 6/7/2002)

 

www.iospress.gr