Η επικαιρότητα της αποποινικοποίησης


"Σας βλάπτει η συνήθειά μου;"
                (από e-mail αναγνώστη μας, 2/3/2002) 


ΣΤΟ ΠΟΛΥΣΥΖΗΤΗΜΕΝΟ -αλλά ακόμη άλυτο- πρόβλημα της αποποινικοποίησης της καλλιέργειας και κατοχής ινδικής κάνναβης για προσωπική χρήση αναφερθήκαμε το περασμένο Σάββατο, με αφορμή επιστολή αναγνώστριας, στην οποία υπογραμμίζονταν δύο από τις επιπτώσεις της σύλληψης του άνδρα της και της ίδιας για καλλιέργεια μερικών φυτών σε γλάστρες: το σοκ που υπέστησαν τα παιδιά τους και ο κοινωνικός στιγματισμός, που είναι το απαραίτητο επακόλουθο κάθε παρόμοιας ιστορίας στις ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες της ελληνικής επαρχίας.

ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ, μια ανατριχιαστική ιστορία που υπέπεσε στην αντίληψή μας έρχεται για ακόμη μία φορά να υπενθυμίσει πόσο επείγουσα είναι μια διαφορετική δικαστική -αλλά και αστυνομική- προσέγγιση του ζητήματος. Δεν πρόκειται, απλώς, για την επιλεκτική ενεργοποίηση των σχετικών διατάξεων του νόμου. Πρόκειται, κυρίως, για τη συχνά σκανδαλώδη συμπεριφορά των αρμόδιων αρχών, οι οποίες δεν διστάζουν να εξαντλήσουν τη σκληρότητά τους σε απλούς πολίτες που, -σιγά τα ωά,- βρέθηκαν με ένα τσιγαριλίκι στην τσέπη. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ διαδραματίστηκε στο τέλος της περασμένης εβδομάδας σε ένα μακρινό ορεινό χωριό. Ηταν ένα ήσυχο απομεσήμερο και σ' ένα απόμερο σπίτι δύο φιλικές οικογένειες είχαν πια ολοκληρώσει το γεύμα τους και βρίσκονταν στον καφέ. Τα τρία από τα τέσσερα παιδιά των δύο ζευγαριών είχαν πάει σε μια παιδική γιορτή, το τέταρτο ήταν μαζί τους. Ξαφνικά, στο σπίτι μπούκαραν πέντε αστυνομικοί (με πολιτικά, αλλά με τα πιστόλια σε κοινή θέα) και μία ειρηνοδίκης. Οι σκηνές που ακολούθησαν υπήρξαν βίαιες και αυστηρώς ακατάλληλες για το αγοράκι που είχε την ατυχία να μείνει με τους γονείς του: Οι "ένοχοι" οδηγήθηκαν με σπρωξιές έξω απότο σπίτι όπου υπέστησαν εξονυχιστικό έλεγχο. Τους πίεσαν να καρφώσουν άλλους, τους πήραν τα κινητά τηλέφωνα και τους απαγόρευσαν να μιλάνε ή να καπνίσουν. Με τα χίλια ζόρια τους επιτράπηκε να ειδοποιήσουν κάποιον να φροντίσει τα παιδιά τους. 

ΜΕ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ άκουσαν οι εισβολείς τους δύο από τους "ενόχους" να δηλώνουν ευκαιριακοί χρήστες χασίς και να τους υποδεικνύουν σε ποιο ακριβώς σημείο του σπιτιού τους βρίσκονται οι μικροποσότητες που διαθέτουν. Εκαναν το σπίτι φύλλο και φτερό χωρίς να ανακαλύψουν τίποτε περισσότερο και ύστερα έτρεξαν στο σπίτι του δεύτερου ζευγαριού για τα περαιτέρω. Η καταγγελία, ωστόσο, αφορούσε και ένα τρίτο πρόσωπο, μια νεαρή μητέρα που εκείνη τη στιγμή ετοίμαζε το πάρτι για τη γιορτή της κόρης της. Εκεί κατευθύνθηκαν στη συνέχεια τα λαγωνικά για να εντοπίσουν, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους, μια γελοία ποσότητα κάνναβης.

ΟΤΑΝ ΟΙ "ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ" οδηγήθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα του χωριού, είχε γίνει πια σαφές στα τσακάλια του νόμου ότι, δυστυχώς γι' αυτούς, δεν είχαν εξαρθρώσει ένα δίκτυο επικίνδυνων εμπόρων, όπως ίσως τους είχε παραμυθιάσει ο καταδότης τους. Κι όμως, η συμπεριφορά τους δεν άλλαξε στο παραμικρό: κράτησαν όλο το βράδυ στο τμήμα τους συλληφθέντες και τους οικείους τους, χωρίς να τους αφήσουν να μιλούν μεταξύ τους και απαγορεύοντάς τους να ζητήσουν τη βοήθεια δικηγόρου. Την επομένη τους φόρεσαν χειροπέδες και τους πέρασαν από τους κεντρικούς δρόμους και την πλατεία, μην πάει και κανένας από τους χωριανούς χάσει το μοναδικό θέαμα. 

ΤΟΥΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΕΤΣΙ σε μια γειτονική κωμόπολη για να τους υποβάλουν στη διαδικασία του αυτόφωρου. Τώρα, οι "εγκληματίες" κλείστηκαν σε ένα σιχαμερό κελί, όπου οι δικοί τους δεν είχαν τη δυνατότητα να τους επισκεφθούν ή να τους πάνε φαγητό. Με δικηγόρο μπόρεσαν να επικοινωνήσουν την τρίτη ημέρα μετά τη σύλληψή τους. Τελικά, ο ένας καταδικάστηκε σε είκοσι μήνες με αναστολή, ο δεύτερος σε έξι μήνες και η τρίτη σε ένα μήνα. 

ΕΠΙΜΥΘΙΟ; Οι αρχές που έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να διαπομπεύσουν πολίτες, που αποδεδειγμένα δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το να καπνίζουν ευκαιριακά ένα τσιγάρο χασίς, έχουν τη δυνατότητα να κρατούν καλά φυλαγμένο το μυστικό του ρουφιάνου που βρίσκεται πίσω από την όλη υπόθεση. Αλλο θέμα αν κανείς στο χωριό δεν αμφιβάλλει για την ταυτότητά του.

(Ελευθεροτυπία, 9/3/2002)

 

www.iospress.gr