Κάτω τα "Νταχάου" της Αυστραλίας. Ζήτω τα ...δικά μας.


"Με ραμμένα τα χείλη τους οι πρόσφυγες στην Αυστραλία"
                ("Χώρα", 24/1/2002) 


ΒΡΑΒΕΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ θα έπρεπε να δοθούν αυτόν τον καιρό στο σύνολο των δημοσιογράφων και των διευθυντών τους για τον τρόπο που καλύπτουν τις εξεγέρσεις και τις απεργίες πείνας των κρατουμένων προσφύγων στην Αυστραλία. Ακόμα και ο συντηρητικός Τύπος έχει στρατευτεί στην υπόθεση: Για την κακομεταχείρισή τους γράφει ο "Αδ. Τύπος" και η "Βραδυνή", ολόκληρη σχεδόν την σκληρή αντικυβερνητική καταγγελία του παραιτηθέντος προέδρου του αυστραλιανού Πολυπολιτισμικού Συμβουλίου Neville Roach υιοθετεί ως και η "Χώρα" του Γ. Τράγκα. 

ΤΟ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ του επίσημου Αθηναϊκού Πρακτορείου, στο οποίο αποκαλύπτεται το απάνθρωπο πρόσωπο της αντιπροσφυγικής πολιτικής της Αυστραλίας, δημοσιεύεται και ακούγεται αυτούσιο απ' όλα τα ελληνικά Μέσα. Ο βίαιος διωγμός των σκαφών στα οποία επιβαίνουν οι απελπισμένοι άνθρωποι, η άρνηση παροχής ασύλου και ο μακρόχρονος εγκλεισμός σε άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης όσων καταφέρουν να πατήσουν το πόδι τους στη στεριά, είναι αναμφίβολα απαράδεκτα γεγονότα. Ακριβώς γι' αυτό, άλλωστε, σημειώνονται σοβαροί κραδασμοί στο αυστραλιανό πολιτικό σύστημα.

ΑΝ ΟΜΩΣ ΦΥΓΟΥΜΕ από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην αυστραλιανή έρημο και έρθουμε στη συμπεριφορά των ίδιων ΜΜΕ απέναντι σε ανάλογες βαρβαρότητες κατά των προσφύγων στη χώρα μας, θα απογοητευτούμε. Οχι βέβαια γιατί κακήν κακώς θα μας πάρουν πίσω τα βραβεία ευαισθησίας. Κρατικός μηχανισμός, πολιτικοί παράγοντες και τα περισσότερα Μέσα κακομεταχειρίζονται συστηματικά (ο καθένας από το πόστο του) τους δικούς μας πρόσφυγες. 

ΣΤΗ ΡΑΦΗΝΑ, στις 8/1, κλήθηκαν τα ΜΑΤ για να δείρουν τους κρατούμενους "λαθρομετανάστες" που "στασίασαν αναίτια". Τέσσερις πήγαν στο νοσοκομείο. Η είδηση μεταδόθηκε όπως ακριβώς υπαγορεύθηκε από τις αρχές. Η "προσπάθεια αναχαίτισής τους" από τις δυνάμεις καταστολής χαιρετίστηκε περίπου ως νίκη των εθνικών μας χρωμάτων. Δεν σχολιάστηκε η ανατριχιαστική δήλωση μιας αρμόδιας κυρίας στις κάμερες ότι όλα ξεκίνησαν όταν κάποιος δεν έδωσε το παρών κι εκείνη (πολύ φυσικά) ανακοίνωσε στους υπόλοιπους 290 πως "αν δεν εμφανιστεί δεν θα φάει κανείς".

ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ 245 πρόσφυγες "φιλοξενούνται φρουρούμενοι" -σύμφωνα με την εκκεντρική διατύπωση της "Βραδυνής"- ενώ 25 απ' αυτούς έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας για να χορηγηθεί άμεσα άσυλο, ιδίως σε δύο πολιτικά διωκόμενους στην Τουρκία. (Υπήρξαν απεργοί πείνας επί 150 μέρες στα "λευκά κελιά", έφτασαν στα πρόθυρα του θανάτου και αποφυλακίστηκαν προσωρινά λόγω "ανηκέστου βλάβης").

ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ το περασμένο Σάββατο 130 πρόσφυγες κρατούνται σε περιφραγμένο χώρο του λιμανιού με εντολή του εισαγγελέα ώστε να θεωρείται νομικά ότι δεν έχουν πατήσει ελληνικό έδαφος και συνεπώς να μην έχουν καν το τυπικό δικαίωμα υποβολής αίτησης παροχής ασύλου. Οι αρχές δεν επέτρεψαν σε κανένα, ούτε και στους δημοσιογράφους να προσεγγίσουν τους κρατούμενους πρόσφυγες. Η επαφή μαζί τους αλλά και η μετάδοση της εικόνας τους, που προκαλεί τη συμπάθεια, απαγορεύεται.

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ, επίσης, τι θα απογίνει και με τους πρόσφυγες στα Χανιά. Ο ανταποκριτής της "Ε" Γιάννης Λυβιάκης μας πληροφορεί: "Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές συνεχίζουν την απεργία πείνας οι 105 πρόσφυγες που κρατούνται σε ένα καγκελόφρακτο χώρο στον παλιό αεροσταθμό Χανίων. Ζητούν το αυτονόητο: Αδεια παραμονής στη χώρα μας, καθώς αν απελαθούν θα αντιμετωπίσουν σοβαρότατα προβλήματα. Οι 105 πρόσφυγες από το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και τη Σιέρα Λεόνε, κρατούνται στο... κλουβί εδώ και ενάμιση μήνα. Η υπομονή τους έχει εξαντληθεί. Ηρθαν πριν από ενάμιση μήνα και από τότε περιμένουν την πολυπόθητη ροζ κάρτα. Κάποιοι έχουν κλείσει τα στόματά τους με γάζες. Και ελπίζουν ότι αυτή τη φορά οι αρμόδιοι θα ευαισθητοποιηθούν. Το ίδιο ελπίζουν οι φορείς και οι πολίτες που συνεχώς βρίσκονται στο πλευρό τους και στηρίζουν το αίτημά τους. Μεταξύ αυτών, απλοί κάτοικοι των Χανίων, φοιτητές και γιατροί. Υπενθυμίζεται ότι οι 105 πρόσφυγες είχαν έρθει στα Χανιά μαζί με άλλους 99 από το Αφγανιστάν και το Ιράκ με τους οποίους ήταν μαζί στον ίδιο χώρο, όταν το σκάφος στο οποίο επέβαιναν τους αποβίβασε στα νότια παράλια του νομού. Οι 99 πήραν ροζ κάρτα και μεταφέρθηκαν στην Αθήνα."

(Ελευθεροτυπία, 26/1/2002)

 

www.iospress.gr