Μεταρρυθμιστικά ατοπήματα     

"Ογδόντα πανεπιστημιακοί υπέρ της μεταρρύθμισης"
        ("Ελευθεροτυπία", 7/12/98)

Η έλλειψη ενημέρωσης και η παραπληροφόρηση είναι οι δύο έννοιες-κλειδιά που χρησιμοποιεί εδώ και καιρό η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για να αντιμετωπίσει το κύμα της αμφισβήτησης που προκάλεσε εξαρχής η περιβόητη μεταρρύθμιση Αρσένη. Να μας επιτραπεί να αντιστρέψουμε το συλλογισμό και να ισχυριστούμε ότι η ελλιπής πληροφόρηση πρέπει να αναζητηθεί αλλού: νιώθοντας ήδη τις αλλαγές στο πετσί τους, μαθητές και εκπαιδευτικοί είναι οι μόνοι που αρχίζουν να αποκτούν εικόνα για τα πραγματικά περιεχόμενα του πολυδιαφημισμένου νόμου. Να βιώνουν, με άλλα λόγια, πτυχές του αμφιλεγόμενου εκπαιδευτικού εκσυγχρονισμού, που θα συνεχίσουν να παραμένουν άγνωστες όσο η "ανταλλαγή απόψεων" περιορίζεται στη συλλογή υπογραφών με στόχο την "κριτική συμμετοχή" πανεπιστημιακών, δημάρχων, καλλιτεχνών και δημοσιογράφων στα τεκταινόμενα.
Δεν γνωρίζουμε αν οι υπέρμαχοι αυτοί της μεταρρύθμισης, κυρίως οι ογδόντα πανεπιστημιακοί που δέχθηκαν να συνυπογράψουν το κείμενο στήριξης των κυρίων Αρσένη και Ανθόπουλου, μπήκαν στον κόπο να φυλλομετρήσουν τα εγχειρίδια που διανέμονται ήδη στους εκπαιδευτικούς προκειμένου να τους καθοδηγήσουν στο διδακτικό τους έργο. Σε ένα από αυτά, και συγκεκριμένα εκείνο με τίτλο "Ενιαίο Λύκειο. Οδηγίες για τον καθηγητή φιλολογικών μαθημάτων", το υπουργείο Παιδείας και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο προτείνουν στους εκπαιδευτικούς να διαβάσουν Κωνσταντίνο Πλεύρη για να βελτιώσουν τις γνώσεις τους στο μάθημα των αρχαίων ελληνικών. Πρόκειται για το πόνημα του Πλεύρη "Ο Σωκράτης μπροστά στον θάνατο!", εκδόσεις "Νέα Θέσις" (1984), το οποίο περιλαμβάνεται στην "Ενδεικτική βιβλιογραφία για τη διδασκαλία του Πλάτωνα" (σ. 45-46 του εν λόγω εγχειριδίου).
Εκσυγχρονισμός με τον "φίρερ" της 4ης Αυγούστου, λοιπόν. Από τις εκατοντάδες φιλολογικές μελέτες που έχουν γραφεί για το θέμα, το ευαίσθητο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο επιλέγει ως συμπληρωματικό ανάγνωσμα των εκπαιδευτικών του λυκείου το έργο ενός ατόμου πασίγνωστου για τις εθνικοσοσιαλιστικές του θέσεις, του κατά φαντασίαν φιλολόγου που περιφέρεται προπαγανδίζοντας μια ανάγνωση του αρχαιοελληνικού πολιτισμού ως πηγής κάθε σύγχρονης μισαλλοδοξίας. Απίστευτο δείγμα φασίζοντος λαϊκισμού, το εισαγωγικό κείμενο του προτεινόμενου από τους μεταρρυθμιστές βιβλίου αποκαλεί "τενεκέδες" το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας και υπόσχεται ότι ο συγγραφέας θα "προχωρήσει και σε πράξεις" προκειμένου να αποδείξει πόσο αγράμματοι είναι συλλήβδην οι Ελληνες πανεπιστημιακοί. Αποδίδει σε "εθνοπροδοσία" και "συνωμοσία σιωπής εις βάρος των Αρχαιοελλήνων επιστημόνων και φιλοσόφων" την άγνοια των σημερινών νέων και πιστεύει ότι πίσω από την πραγματικότητα αυτή κρύβονται συγκεκριμένα πολιτικά συμφέροντα. "Σχετικό με την στάσι των κυρίων καθηγητών έναντι των Αρχαιοελλήνων Επιστημόνων", σημειώνει, "είναι και το γεγονός ότι στον πεζόδρομο του πανεπιστημίου που συνδέει τας οδούς Ακαδημίας και Πανεπιστημίου δεν ετοποθέτησαν την προτομή κανενός Θαλού, Ηρακλείτου, Πυθαγόρου, Ζήνωνος, Ξενοφάνους κ.λπ., αλλά την προτομήν της πόρνης Ασπασίας! Την έβαλαν εκεί δηλαδή γιατί; Για να την έχουν αι φοιτήτριαι για παράδειγμα ή για να καταλαβαίνωμεν τι γίνεται μέσα στο πανεπιστήμιον;"
Δεν τελειώνει, όμως, εδώ το παραλήρημα του μεγαλομανούς αρχαιολάτρη νεοναζιστή. Εχουν να πληροφορηθούν και άλλα όσοι από τους φιλολόγους ακολουθήσουν κατά γράμμα τις προτροπές του υπουργείου τους: "Στα πανεπιστήμια της Ελλάδος προβάλλονται οι διάφοροι χαχόλοι σλαβομπολσεβίκοι και μπορείς να διαβάσης για Μπουχάριν, Πλεχάνωφ, Λούξεμπουργκ, Λένιν, Τρότσκι κ.λπ., αλλά δεν μπορείς να μελετήσης Πρόκλον, Ιάμβλιχον, Πλωτίνον, Φιλόλαον, Ποσειδώνιον, Παναίτιον κ.λπ., διότι αυτούς τους σοφούς τους έχουν παραμερίσει, τους έχουν αποσιωπήσει. Και στην θέσιν αυτών των γιγάντων της παγκοσμίου διανοήσεως έβαλαν τους πιθήκους".
Δεν έχει νόημα να συνεχίσουμε. Αντί να απειλεί τους καθηγητές ως καθοδηγητές των μαθητικών κινητοποιήσεων, καλά θα έκανε ο κύριος Ανθόπουλος να κοιτάξει πώς καθοδηγούνται οι ίδιοι οι καθηγητές από τους δικούς του συμβούλους.
 

(Ελευθεροτυπία, 12/12/1998)

 

www.iospress.gr