Η "σκούπα" των Χριστουγέννων     

"Επιχείρηση σωτηρίας για τα παιδιά των φαναριών"
        ("Καθημερινή" 25/11/98)

Η είδηση έγινε δεκτή με ανακούφιση από ευρύ φάσμα του τύπου: εντός των ερχόμενων ημερών, θα οργανωθεί από την αστυνομία τεράστια επιχείρηση-σκούπα με στόχο τα παιδάκια που μάθαμε να αποκαλούμε παιδιά των φαναριών. Τα δημοσιεύματα δεν αφήνουν περιθώριο παρερμηνείας. Ολοι θεωρούν ότι η συντονισμένη δράση που εξήγγειλαν οι υπουργοί Δημόσιας Τάξης και Υγείας και Πρόνοιας βρίσκεται στο σωστό δρόμο, προσφέροντας την καλύτερη δυνατή λύση στο σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Σε μια πρώτη φάση τα παιδιά θα "συγκεντρωθούν" από την αστυνομία και θα μεταφερθούν σε Κέντρα Παιδικής Μέριμνας. Σε ένα δεύτερο στάδιο του προγράμματος, οι υπηρεσίες πρόνοιας θα επιχειρήσουν να εντοπίσουν τις οικογένειές τους και, σε περίπτωση που οι γονείς δεν βρεθούν ή κριθούν ακατάλληλοι, τα παιδιά θα δίνονται σε ανάδοχες οικογένειες ή θα φιλοξενούνται σε ειδικά ιδρύματα-παιδουπόλεις. Ταυτόχρονα, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης θα εισηγηθεί αυστηρότερες ποινές για τους εκμεταλλευτές των παιδιών που θα φτάνουν στην αφαίρεση της άδειας παραμονής τους στη χώρα.
Να μας επιτραπεί να μη συμμετάσχουμε στην πάνδημη ευφορία. Παραμονές Χριστουγέννων, η πόλη του κυρίου Αβραμόπουλου ντύνεται τις ψεύτικες γιρλάντες της, και τα παιδιά των φαναριών καταστρέφουν τον εορταστικό διάκοσμο. Είναι ενδεχομένως άδικο να ερμηνεύσουμε την πρωτοβουλία των αρμοδίων με μοναδικό κλειδί το χρόνο της εξαγγελίας της. Αλλά δύσκολα μπορούμε να πειστούμε από τους μετρημένους τόνους των υπουργών και τις φιλάνθρωπες κορόνες των δημοσιευμάτων. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τα παιδιά των φαναριών υπερβαίνουν τις 3.000, από τα οποία το 78% προέρχεται από την Αλβανία, 12% από τις άλλες βαλκανικές χώρες και 10% είναι Τσιγγανόπουλα. Οποιες επομένως και να είναι οι κυβερνητικές προθέσεις, το αποτέλεσμα θα είναι μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, τα χαρακτηριστικά της οποίας γνωρίζουμε πολύ καλά από το παρελθόν. Η επιχειρηματολογία περιττεύει: προνοιακή μέριμνα που ξεκινά με "σκούπες" σε βάρος ανηλίκων είναι προφανώς αδιανόητη. Η βία -και θα απαιτηθεί κάμποση- ακυρώνει αυτομάτως την ομαλή διεξαγωγή του προγράμματος. Ας μην προχωρήσουμε: μετά τη "συγκέντρωση" των παιδιών, η εξατομικευμένη εξέταση κάθε περίπτωσης είναι απλώς αδύνατη. Εκτός αυτού, ογδόντα το πολύ παιδιά μπορούν να δεχθούν τα συγκεκριμένα ιδρύματα που κατονομάστηκαν. Τις μαζικές συλλήψεις - νομίζουμε ότι αυτή είναι η πρέπουσα ορολογία- θα ακολουθήσουν υποχρεωτικά οι μαζικές "λύσεις", δηλαδή οι μαζικές "επαναπροωθήσεις" των παιδιών και των δικών τους.
Δεν είναι, πάντως, ανεξήγητη η αδιαφορία για τις εξελίξεις αυτές. Εδώ και καιρό καλλιεργείται η -καθησυχαστική- μυθολογία ότι πίσω από κάθε παιδί κρύβεται η πολυπλόκαμη αλβανική (τι άλλο;) μαφία και ότι αυτή θα εξαρθρωθεί αν απαγορευτεί η παιδική επαιτεία. "Σκούπα" ζητούσε ο Δημήτρης Ρίζος (11/11/98), για το χρέος της πολιτείας να εκδιώξει τους "'υπαλλήλους' ξένων μαφιόζων" είχε μιλήσει ο Σταύρος Ψυχάρης (2/8/98). Δεν έλειψαν και οι προτροπές να μη βοηθούν οι Αθηναίοι τα παιδιά, καθώς έτσι γίνονται "συνεργοί σε εγκληματική δραστηριότητα" (καθ. Θ. Λιανός στο "Βήμα", 16/8/98).
Κάθε γενίκευση είναι προφανώς απατηλή. Διαθέτουμε, όμως, πια πολλές μαρτυρίες ότι μεγάλη μερίδα των παιδιών -δεν αναφερόμαστε στα ανάπηρα που γίνονται συχνά λεία κυκλωμάτων- δεν επαιτούν: συμπληρώνουν το οικογενειακό μεροκάματο πουλώντας μαντίλια. Ασφαλώς και πρόκειται για εκμετάλλευση ανηλίκων. Αλλά σε πολλές περιπτώσεις η εκμετάλλευση αυτή βιώνεται ως παιδική εργασία, μια συνθήκη κοινή και για χιλιάδες Ελληνόπουλα. Ολα αυτά σηκώνουν βεβαίως πολλή συζήτηση. Εκείνο που δεν σηκώνει κουβέντα είναι τα μονόστηλα που άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους στις εφημερίδες: 12χρονος Αλβανός χτυπά το κεφάλι του στο πεζοδρόμιο για να μη συλληφθεί (26/11). Αναζητείται ίδρυμα για 12χρονο Ιρακινό, αφού ο πατέρας του που τον έβαζε να πουλά χαρτομάντιλα οδηγήθηκε στη φυλακή (3/21). Και έπεται η συνέχεια.
 

(Ελευθεροτυπία, 5/12/1998)

 

www.iospress.gr