Λευκές μπλούζες και πηλήκια    

"Δεν δεχτήκαμε από κανέναν πίεση για τη μεταφορά του Ματέι στον Κορυδαλλό"
        (Κώστας Αλεξίου, Δ/ντης Χειρουργικής "Κρατικού Νικαίας", 28/9/98)

Αν οι γιατροί -όπως διατείνονται- έκαναν άψογα και ευσυνείδητα τη δουλειά τους, τότε ο θάνατος του Ματέι επήλθε από δόλο ή αμέλεια των υπολοίπων κλάδων που τον "περιποιήθηκαν" (παρότι το κράτος δεν αυτοδικεί, όπως μας είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης), μετά την απομάκρυνσή του από το θάλαμο κρατουμένων του νοσοκομείου της Νίκαιας. Μια σύγκριση των ιατροδικαστικών ευρημάτων με τις αξονικές τομογραφίες -ως προς τη σοβαρότητα των κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων- θα δείξει με σαφήνεια τους υπεύθυνους και από 'κει μπορεί κανείς να αποκαλύψει και τους φυσικούς αυτουργούς.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, το τελικό συμπέρασμα στη δικαιοσύνη, η οποία ήδη ερευνά προς όλες τις κατευθύνσεις, όπως λέει, και που δεν θα παραλείψει, φυσικά, να εντοπίσει κι αυτούς που βιάστηκαν να μεταφέρουν τον κρατούμενο στις φυλακές. Ως τότε, όμως, έχει νόημα να ξαναδούμε την "ιατρική" διαδρομή του Ματέι, από το μακελειό της οδού Νιόβης μέχρι το τέλος του. Ενα τέλος που, σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, οφείλεται σε "πνιγμονή από εισρόφηση αναχθέντος γαστρικού περιεχομένου επί εδάφους κακώσεων κεφαλής και λαιμού -δια θλώντος οργάνου προκληθέντων- και ιατρογενούς καταστολής".
Οι υπεύθυνοι γιατροί του "Ερυθρού Σταυρού" παρέλαβαν με καθυστέρηση τον εμφανώς χτυπημένο στο κεφάλι και λιντσαρισμένο αγρίως Ματέι, τον έραψαν στα εξωτερικά ιατρεία, τον κατέστειλαν (για να μην αποδράσει;) και τον ξαπέστειλαν στη Νίκαια, για τις περαιτέρω εξετάσεις. Από την "Απογευματινή" μαθαίνουμε ότι "όπως είπε ο αντιπρόεδρος του Ερυθρού, κ. Αρτινόπουλος, ο ίδιος μαζί με άλλους αστυνομικούς (sic) είχαν κάνει κλοιό όσο ήταν στα εξωτερικά ιατρεία". Αν ανησυχούσαν για την τύχη του, θα τον μετέφεραν το ταχύτερο (διασωληνωμένο, ώστε να μην πεθάνει από πνιγμονή) κι όχι το άλλο πρωί. Αλλά, όπως δήλωσε ο διευθυντής της Εντατικής του "Ερυθρού" Παν. Μπεχράκης, "η μεταφορά του Σορίν ήταν αναγκαία και για ηθικούς λόγους, καθώς δεν είναι δυνατόν να νοσηλεύονται στο ίδιο νοσοκομείο θύμα και δράστης"!
Την επομένη, στο Γενικό Νικαίας, ο Ματέι παρέμεινε σε καταστολή (κατάσταση τεχνητού κώματος), πάλι γιατί ήταν "διεγερτικός". Δεμένος στον ειδικό θάλαμο-κελί, άλλοτε με χειροπέδες και άλλοτε με ιμάντες, ο Ματέι εξετάστηκε και παρότι έπασχε και από ηπατίτιδα-C (σοβαρό λοιμώδες νόσημα), κρίθηκε απ' τους υπεύθυνους ότι είναι μια χαρά. "Είμαστε σίγουροι ότι ο Ματέι δεν είχε τίποτα. Δεν δεχτήκαμε καμιά πίεση από κανέναν", δήλωνε οργισμένος ο υποδιευθυντής του νοσοκομείου Νικαίας Μιχάλης Γεωργάς.
Ετσι, το απόγευμα της Παρασκευής, πάντοτε σε καταστολή, ο Ματέι φεύγει για το δικό του γουικ-εντ στο υποτυπώδες θεραπευτήριο των φυλακών. "Ο γιατρός Μωράκης, που ήταν υπηρεσία, παρέλαβε αναγκαστικά τον Ματέι, αλλά είπε ότι ο ασθενής βρισκόταν σε βαθιά καταστολή και έπρεπε να παραμείνει στη Νίκαια", κατήγγειλε στο "Εθνος", ο γνωστός πρόεδρος των Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Αντ. Αραβαντινός. Ευθυνοφοβία υπό το κράτος εσωτερικών και εξωτερικών πιέσεων ή ενσυνείδητη αμέλεια;
"Ενας ασθενής σε βαθιά καταστολή πρέπει να είναι τριπλά διασωληνωμένος και να επιβλέπεται διαρκώς από ειδικούς", μας λέει ο Νίκος Μανιός, τέως πρόεδρος της ΕΙNΑΠ, ο οποίος γνωρίζει άριστα τις συνθήκες δήθεν νοσηλείας των κρατουμένων. "Οφειλαν όλοι οι γιατροί", δηλώνει κατηγορηματικά, "να έχουν στο μυαλό τους ότι είναι μια ειδική περίπτωση, μέσα σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα, και ότι θα μπορούσε να συμβεί οτιδήποτε και κατά τη μεταφορά του και πολύ περισσότερο στον Κορυδαλλό. Επομένως, δεν υπήρχε λόγος να βιαστούν να μεταφερθεί και μάλιστα σε κατάσταση καταστολής, διότι είναι δεδομένο ότι το νοσοκομείο της φυλακής δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοια περιστατικά".


 

(Ελευθεροτυπία, 3/10/1998)

 

www.iospress.gr