Τα ζωντανά πειστήρια του εγκλήματος    

"Μιλάμε για προστασία κυκλωμάτων πορνείας με Ρωσίδες, Βουλγάρες, Ρουμάνες κ. ά. εισαγόμενες"
        (Δημήτρης Ρίζος, 30/6/98)

Το για τι ακριβώς μιλάμε (μιλάνε) αυτές τις ημέρες δεν μας είναι απολύτως σαφές. Εκείνο που αντιλαμβανόμαστε είναι ότι βγήκαν τα μεγάλα μαχαίρια και το παιχνίδι χόντρυνε, θυμίζοντας γενικευμένο ξεκαθάρισμα λογαριασμών με κάμποσους πομπούς και ακόμη περισσότερους αποδέκτες. Οι μορφές που πήρε εξαρχής η κόντρα, καθώς και ορισμένοι από τους βασικούς υποκινητές της, δημιουργούν ούτως ή άλλως εύλογες αμφιβολίες για την ειλικρίνεια των προθέσεων εκείνων που αίφνης ανακάλυψαν την ύπαρξη κυκλωμάτων διαφθοράς στις υπηρεσίες του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Στο κλίμα αυτό, δεν είμαστε σε θέση να προβλέψουμε την εξέλιξη της υπόθεσης. Γνωρίζουμε, ωστόσο, πως οι πρόσφατες "καυτές" αποκαλύψεις έχουν ήδη τα πρώτα τους θύματα, γεγονός που -απ' ότι φαίνεται- αφήνει αδιάφορες όλες τις ενεχόμενες πλευρές. Αν ξεφυλλίσουμε τα δημοσιεύματα των ημερών θα εντοπίσουμε πολύ εύκολα τα σίγουρα αυτά θύματα του πολύκροτου σκανδάλου: "Υπάρχουν τα ονόματα από Ρωσίδες, Βούλγαρους και άλλους αλλοδαπούς και δίπλα η λέξη 'παράνομος'", δήλωνε στη "Βραδυνή" ο εκ των πρωταγωνιστών της υπόθεσης Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, αναφερόμενος σε έγγραφα με αποδέκτη το γραφείο του υπουργού Δημόσιας Τάξης. "Με τον τρόπο αυτό, έχουν έρθει στην Ελλάδα περισσότεροι από 200.000 παράνομοι αλλοδαποί" (30/6). "Ο κ. Σουλτάτος κατέθετε μέχρι αργά χθες στον αρμόδιο εισαγγελέα κ. Γεράκη και ορθά κοφτά αναφέρει ότι έχει πλήρεις αποδείξεις για παρανομίες στη χορήγηση αδειών, ακόμα και σε γυναίκες για 'στριπτιζάδικα' και 'μπαρ' με υπογραφή του κ. Ρωμαίου", σημείωνε και ο Γ. Ντάσκας του "Αδέσμευτου" (1/7). Οι άδειες δίνονταν σε "γυναίκες από τις Δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης για να μπορούν να εργάζονται 'ελεύθερα' σε μπαρ, 'στριπτιζάδικα' και 'μασαζίδικα'", συμπλήρωνε από την πλευρά της η "Αυριανή" (1/7). Οσο για την "Εξουσία", η δική της αποκλειστικότητα αφορούσε την ανοχή στελεχών του υπουργείου σε "κακόφημα κέντρα, το καλλιτεχνικό πρόγραμμα των οποίων εκτελούσαν καλλίγραμμες αλλοδαπές χωρίς άδεια παραμονής" (29/6). "Υπάρχουν άδειες για χορεύτριες;" τραβούσε κατά τη "Βραδυνή" τα μαλλιά του κάποιος του "στενού επιτελείου του πρωθυπουργού" (29/6), ενώ την επομένη η εφημερίδα απέδιδε σε στελέχη της ΕΛ.ΑΣ την πληροφορία ότι επί Παπαθεμελή οι άδειες δίνονταν "αποκλειστικά σε φτωχούς βιοπαλαιστές (Βορειοηπειρώτες) και δεν είχαν καμία σχέση με χορεύτριες και ιερόδουλες, πόσο μάλλον σε μαφιόζους". "Σα δεν ντρέπεστε, παντρεμένοι άνθρωποι", εξερράγη κατόπιν όλων αυτών και ο Νίκος Κακαουνάκης ("Φλας" 2/7).
Τι προκύπτει άραγε από τα ελάχιστα αυτά παραθέματα που θα μπορούσαν πολύ εύκολα να πολλαπλασιαστούν; Είναι τόσο γνωστή η ασυλία που χαίρουν οι μηχανισμοί "προστασίας" των νυχτερινών κέντρων, ώστε για να υπάρξει "είδηση" το ενδιαφέρον πρέπει να μετατοπιστεί στις ταλαίπωρες εκείνες γυναίκες που έρχονται παράνομα στην Ελλάδα γυρεύοντας ένα κομμάτι ψωμί. Αλλά στην Ελλάδα, όπως όλοι ξέρουμε, η ζήτηση είναι πολύ συγκεκριμένη για τις ξένες γυναίκες: τζάμπα χέρια για τις δουλειές του σπιτιού, πάμφτηνο κρέας για τις εγχώριες ανδρικές ανάγκες. Δεν είναι όμως μόνο ηδονοβλεπτική η έμφαση στις "καλλίγραμμες" πλην παράνομες καλλονές. Συρρικνώνοντας τη μετανάστευση σε μία και μόνη εκδοχή της, την πορνεία, η πρόσφατη συζήτηση ξεπερνά εύκολα το ανθρώπινο δράμα που συνήθως κρύβεται πίσω από κάθε παράνομη είσοδο στη χώρα. Στους διαξιφισμούς που παρακολουθούμε αυτές τις ημέρες, το κοινωνικό πρόβλημα αγνοείται ούτως ή άλλως συστηματικά. Οι μετανάστες χρησιμοποιούνται απλώς ως επιχείρημα: από τη μία πλευρά για την καταγγελία της, από την άλλη για την άμυνά της.
Ας μη μας διαφύγει, όμως, ότι η όλη υπόθεση έχει ήδη ένα απτό αποτέλεσμα: "Ολες οι διαδικασίες για την έκδοση αδειών παραμονής έχουν παγώσει", έγραφε προ ημερών η καλά ενημερωμένη για τις εξελίξεις "Βραδυνή" (30/6).
 

(Ελευθεροτυπία, 4/7/1998)

 

www.iospress.gr