Ο διαχωρισμός και ο "εκσυγχρονισμός"    

"Σχίσμα έγινε η ρήξη Πολιτείας-Εκκλησίας"
        (ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 6/5/98)

Σε κωμωδία παρεξηγήσεων τείνει να εξελιχθεί η (κλειστή ακόμα) συζήτηση για τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Στο πολύμηνο διάστημα της προετοιμασίας για την αναθεώρηση του Συντάγματος ελάχιστοι ήταν εκείνοι -από τον ιδεολογικό χώρο της συμπολίτευσης- που διανοήθηκαν να θίξουν το θέμα (με σημαντικότερη την παρέμβαση του συνταγματολόγου Γιώργου Σωτηρέλη). Ψιθυριζόταν τότε ότι δεν είναι πρέπον να τεθεί το ζήτημα, ενόψει της αδυναμίας του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ. Και φτάσαμε στο παραπέντε, για να ακούσουμε ότι τώρα πια τίποτα δεν γίνεται, εφόσον οι προθεσμίες τέλειωσαν και ο νέος Αρχιεπίσκοπος είναι πολύ φρέσκος για να αντιμετωπίσει παρόμοια προβλήματα εκ μέρους της Πολιτείας.
Η αξιοπρόσεκτη πρόταση των "53" βουλευτών για την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου και η τεκμηριωμένη έκκληση μερικών δεκάδων πανεπιστημιακών και διανοουμένων, μοιάζουν περισσότερο με κινήσεις για την τιμή των όπλων του εκσυγχρονισμού. Στον αντίποδά της, η διαμαρτυρία βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας που πλειοδοτούν στην κατηχητική λειτουργία της εκκλησίας στο εσωτερικό των σχολείων, ζητώντας περισσότερες ώρες Θρησκευτικών. Εμειναν μόνο τα δύο κόμματα της Αριστεράς να επιμένουν στη θέση αρχής των σύγχρονων δημοκρατιών, ζητώντας την πλήρη αποσύνδεση Εκκλησίας και Πολιτείας.
Και εκεί που η υπόθεση έμοιαζε να παραπέμπεται -για μια ακόμα φορά- στις ελληνικές καλένδες, συνέβη το αναπάντεχο. Οι δηλώσεις και οι κινήσεις του κ. Χριστοδούλου και των συνεργατών του προκάλεσαν έναν ντεφάκτο -έστω και στιγμιαίο- διαχωρισμό. Το μαρτυρούν οι σημαίνουσες απουσίες από τη σημερινή τελετή ενθρόνισης.
Δεν έχει πάντως κανείς το δικαίωμα να ισχυριστεί ότι αιφνιδιάστηκε με την αποκάλυψη του συντηρητικού προσώπου του κ. Χριστοδούλου. Ο ίδιος έχει πλουσιότατο συγγραφικό έργο, στο οποίο μπορεί να καταφύγει όποιος επηρεάστηκε από τις υπερβολικές υμνωδίες που συνόδευσαν την εκλογή του και τις δηλώσεις περί "εκσυγχρονισμού" της εκκλησίας. Πρέπει να αναγνωριστεί στον νέο προκαθήμενο ότι δεν μασάει τα λόγια του. Τα ίδια έλεγε από την εποχή που συγκροτούσε (μαζί με τον Καλλίνικο και τον Αμβρόσιο) την "τρόικα της Χρυσοπηγής", την υπερσυντηρητική πτέρυγα της ιεραρχίας, μέχρι την εποχή που ανέλαβε (μαζί με τους σημερινούς συνυποψηφίους του Ιερώνυμο και Ανθιμο) την καταγγελία του Αντώνη Τρίτση και του ΠΑΣΟΚ, επειδή διανοήθηκε η κυβέρνηση, το 1987, να αξιοποιήσει την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία.
Τα ίδια λέει και σήμερα. Σε πρόσφατο φυλλάδιο που έγραψε ως Μητροπολίτης Δημητριάδος ("Πώς περνούν οι Ελληνες την Κυριακή τους", Βόλος 1996), ο κ. Χριστόδουλος υιοθετεί την άποψη κάποιου Ηγουμένου του Αγίου Ορους, και κάτω από τον εύγλωττο τίτλο "Αντίχριστος η ελληνική Πολιτεία;" παραθέτει τα ακόλουθα διαφωτιστικά: "Η βεβήλωσις της Κυριακής έρχεται να προστεθή σε σειρά αντιχριστιανικών ενεργειών της Ελληνικής Πολιτείας που πλήττουν καίρια την αγία μας ελληνορθόδοξο παράδοση. Είναι οδυνηρό και μόνο να τις αναφέρουμε: Η νομιμοποίησις του φοβερού εγκλήματος της εκτρώσεως, η αποποινικοποίησις της μοιχείας, το αυτόματο διαζύγιο, η εισαγωγή στα σχολεία βιβλίων με αντιεκκλησιαστικό πνεύμα, η κατάργησις της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών, η καθιέρωσις του μονοτονικού συστήματος." Αυτά και άλλα παρόμοια είναι τα "εγκλήματα" της "αντιχρίστου" ελληνικής Πολιτείας. Ολα, δηλαδή, τα μέτρα εκσυγχρονισμού που πήραν οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης
Αν, λοιπόν, μιλά για "εκσυγχρονισμό" της Εκκλησίας ο κ. Χριστόδουλος, ασφαλώς αναφέρεται στην ανανέωση του τεχνικού της εξοπλισμού. Εχει δείξει, άλλωστε, με το δικό του παράδειγμα τι εννοεί: κινητά τηλέφωνα, χρήση υπολογιστών, συχνή χρήση των τηλεοπτικών μέσων με όλους τους κανόνες του σύγχρονου μάρκετινγκ. Με τις απόψεις του, ο νέος Αρχιεπίσκοπος, το έχει κάνει προς όλους σαφές: οποιουδήποτε άλλου είδους εκσυγχρονισμός της ελληνικής κοινωνίας θα βρει αντιμέτωπη την Ιεραρχία. Ας το έχουν υπόψη τους εκείνοι που διστάζουν, για μια ακόμα φορά, να διεκδικήσουν την αυτοτέλεια ενός σύγχρονου (μη θεοκρατικού) ελληνικού κράτους.
 

(Ελευθεροτυπία, 9/5/1998)

 

www.iospress.gr