Η εξέγερση των παρκομέτρων   

"Δεν θέλει τα παρκόμετρα το 54%"
        (ΤΑ ΝΕΑ, 5/3/1998)

Αν το ήξερε ο καημένος ο κ. Αβραμόπουλος ότι θα την πάθει από τα παρκόμετρα, δεν θα τολμούσε να συνάψει αυτή τη ρημάδα τη σύμβαση με τον κ. Κοκκινάκη. Ομως τι φταίει ο κ. Αβραμόπουλος; Ο,τι και να 'κάνε τόσο καιρό, κανένας δεν τολμούσε να πεί ότι ο βασιλιάς (του Δήμου) είναι γυμνός. Αν προχώρησε, λοιπόν, χωρίς αυτά τα απαιτούμενα 2/3 του δημοτικού συμβουλίου, το έκανε σίγουρος ότι κανείς δεν θα αντιδράσει, όπως δεν αντέδρασε κανείς για όσα εμπνεύστηκε και εκτέλεσε ο δημοτικός άρχων σ' ολόκληρη τη θητεία του.
Εντυπωσιασμένοι όλοι οι δημότες από το γλυκομίλητο τόνο, αιφνιδιασμένοι από έναν πολιτικό λόγο επίπεδο, χωρίς τις συνηθισμένες εξάρσεις, εξουδετερωμένοι από ένα μηχανισμό δημοσίων σχέσεων που λειτουργεί σαν ρολόι (παρκομέτρου), ανέβαζαν από μήνα σε μήνα τη δημοτικότητα του κ. Αβραμόπουλου στα ύψη. Ακόμα και οι πολιτικοί του αντίπαλοι έσπευσαν να τον προσεταιριστούν, ή μάλλον να κερδίσουν λίγη από τη λάμψη του. Βαρεθήκαμε να τον βλέπουμε δίπλα στον κ. Λαλιώτη να εγκαινιάζουν το εμπορικό τρίγωνο, να εγκαινιάζουν την πεζοδρόμηση του εμπορικού τριγώνου, να εγκαινιάζουν τις μπάρες του εμπορικού τριγώνου.
Πού οι παλιές εποχές, όταν ήταν δήμαρχος ο κ. Εβερτ και συναντούσε (ή προκαλούσε) συνεχώς τρικλοποδιές από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ο σημερινός δήμαρχος θεωρείται "εθνικό κεφάλαιο". Στη Νέα Δημοκρατία θεωρείται αδιαφιλονίκητος μελλοντικός ηγέτης, αν παραστραβώσει η ηγεσία Καραμανλή. Στο ΠΑΣΟΚ θλίβονται που δεν είναι δικός τους και αφήνουν να εννοηθεί ότι κάποιας μορφής συνεργασία μαζί του μπορεί να βρεθεί. Μέχρι και ο ασυμμάζευτος κ. Πάγκαλος κατάπιε τη γλώσσα του και προσέφερε γην και ύδωρ στον Σούπερμαν της οδού Λιοσίων. Από "κύριος Τίποτα", ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αναδείχθηκε σε "ικανό μάνατζερ", "σοβαρό πολιτικό".
Είναι πραγματικά πρωτοφανής αυτή η ομόθυμη -μέχρι την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας- υποστήριξη του Δημάρχου Αθηναίων. Κανείς δεν φαίνεται να συγκινείται:
- Από την υπερχρέωση του Δήμου με μεγάλα δάνεια.
- Από την αποκλειστική ενασχόληση των υπηρεσιών του Δήμου με έργα - κυριολεκτικά- βιτρίνας, τα οποία δεν βελτιώνουν καν την αισθητική όψη της πόλης (νέα σημαία-έμβλημα της πόλης και ατυχής υιοθέτηση του κέλτικου σταυρού των ναζιστών, καγκελόφραχτα πεζοδρόμια, μαρμάρινες "Πύλες" της Αθήνας, συντριβάνια στο σωρό, το υψηλότερο χριστουγεννιάτικο "δέντρο" στην Ευρώπη, κλπ).
- Από την άοκνη προσπάθεια του ίδιου του Δημάρχου να μην αφήσει χωρίς μετάλλιο ούτε ένα δημότη, ούτε έναν ξένο που μας επισκέπτεται.
- Από την άκριτη ανάδειξη σε στελέχη-συνεργάτες ανθρώπων, συμβόλων άλλων εποχών για την Αθήνα και τη δημοκρατία, από τον Μαστοράκη μέχρι τον Πλεύρη.
Η εξήγηση που δίνουμε εμείς είναι ότι οι κάτοικοι της Αθήνας έχουν πάψει από καιρό να ελπίζουν ότι μπορεί να δοθεί κάποια πραγματική λύση στα προβλήματα της πόλης. Η υποστήριξή τους προς τον κ. Αβραμόπουλο δεν οφείλεται στην αναγνώριση του (αόρατου άλλωστε) έργου του για τη βελτίωση της ζωής στην πρωτεύουσα. Η συντριπτική επιβολή του σημερινού Δημάρχου είναι ακριβώς σημάδι της μαζικής απογοήτευσης των δημοτών του.
Οσο γι' αυτούς που πανηγυρίζουν σήμερα για το φιάσκο με τα παρκόμετρα, καθόλου δεν έχουν κι αυτοί στο μυαλό τους μια λύση για το πρόβλημα της στάθμευσης στην Αθήνα. Ο ενθουσιασμός τους πηγάζει από την "ελευθερία" που νομίζουν ότι κέρδισαν, μέσω Συμβουλίου της Επικρατείας, να μεταχειρίζονται την πόλη σαν δικό τους αποκλειστικό γκαράζ. Λίγο τους νοιάζει αν η απόφαση ήταν παράνομη και αν όλες οι δραστηριότητες του Δήμου εκχωρούνται σε κερδοσκόπους ιδιώτες. Και, βέβαια, είναι έτοιμοι να χειροκροτήσουν και πάλι τη νέα φιέστα που θα εμπνευστεί ο δημοφιλής πρώτος πολίτης.

(Ελευθεροτυπία, 7/3/1998)

 

www.iospress.gr