www.iospress.gr

 

 

IOSPRESS

 

 

28/02/09

 

  Μια εξαιρετικά τεκμηριωμένη καταγγελία πολιτών που απευθύνεται στους υπουργούς Αιγαίου, ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού αποκαλύπτει τη νέα φάμπρικα που στήνεται για την παράκαμψη της πολεοδομικής νομοθεσίας: «H φαινομενικά αθώα απόφαση του Νομάρχη Κυκλάδων (1853/Φ.Ε.Κ.178/20-5-2008) με την οποία χαρακτηρίζεται ως ‘Μοναδικός Δημοτικός’ ο δρόμος που ενώνει το χωριό Ακρωτήρι με το Φάρο, στη γνωστή σε όλους περιοχή Ακρωτήρι στη Σαντορίνη ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για έμμεσους χαρακτηρισμούς εκτός σχεδίου περιοχών σε οικισμούς. Θέλουμε να πιστεύομε ότι ο Νομάρχης πήρε την Απόφαση αυτή, που αντιβαίνει την νομοθεσία και το Π.Δ. 24-4-85/ΦΕΚ181Δ/85, άρθρο 4, χωρίς να έχει ιδία αντίληψη της περιοχής και έκανε αποδεκτές εισηγήσεις που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα».


  Οπως επισημαίνουν οι καταγγέλλοντες, «είναι γνωστό ότι σύμφωνα με την πολεοδομική νομοθεσία ο χαρακτηρισμός ενός δρόμου σαν κύριου και μοναδικού επιτρέπει παρεκκλίσεις ως προς την αρτιότητα και τη δόμηση αγροτεμάχιων και έτσι ανεβάζει στα ύψη τις αξίες γης των παράπλευρων στο δρόμο αγροτεμάχιων. Νομοθετική προϋπόθεση όμως για μία τέτοια ρύθμιση είναι, σύμφωνα με το Π.Δ. 25-5-85/ΦΕΚ270Δ/85 και την ερμηνευτική εγκύκλιο 104/86, ο υπό χαρακτηρισμό δρόμος να συνδέει δύο υπάρχοντες οικισμούς. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία είναι εκ του πονηρού. Όπως προκύπτει από αεροφωτογραφίες της περιοχής του Φάρου στο Ακρωτήρι, δεν υπήρχε ποτέ οικισμός στην περιοχή αυτή και για τον λόγο αυτόν δεν αναφέρεται και σε καμία απογραφή. Ένα ιδιωτικό εκκλησάκι, μία αγροικία-ταβέρνα που υπήρχαν εκεί δεν στοιχειοθετούν, ακόμα και με κοινή λογική, από πολεοδομική άποψη οικισμό σε μία περιοχή όπου όλες οι οικοδομικές άδειες εκδίδονται σύμφωνα με τις διατάξεις της εκτός σχεδίου δόμησης. Επιπροσθέτως η περιοχή του ‘οικιστικού θύλακα’ του Ακρωτηρίου έχει χαρτογραφηθεί και προταθεί στο Χωροταξικό της Σαντορίνης σαν ζώνη Απόλυτης Προστασίας, ακριβώς επειδή ήταν αδόμητη και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους».

  «Με λίγα λόγια, πέραν του πραγματικού παραδοσιακού οικισμού του Ακρωτηρίου που οριοθετήθηκε από το 1986, επινοήθηκε το 2008 στην περιοχή του Φάρου Σαντορίνης ένας ανύπαρκτος οικισμός – ‘οικιστικός θύλακας’ κατά παράβαση του άρθρου 19, παρ. 1 του Ν. 2508/97/ΦΕΚ 124 Α/97. Ολα αυτά έγιναν παρά τις αρνητικές εισηγήσεις του Π.Γ. Θήρας σε μία περιοχή που είναι χαρακτηρισμένη σαν ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και που υποτίθεται ότι προστατεύεται με Αποφάσεις του Υπουργού Πολιτισμού (23732/Φ.Ε.Κ. 820/72) και Ειδικά Διατάγματα (Ζ.Ο.Ε. ΘΗΡΑΣ Φ.Ε.Κ.139Δ΄/90)».

  «Το τοπικό αυτό θέμα παρόλο που χρήζει νομικής και δικαστικής διερεύνησης για τυχόν ψευδείς βεβαιώσεις Δημάρχων και άλλων παραγόντων και καταχρηστική χρήση της γνωμοδότησης 105/1990 - εγκύκλιος 13/1990, αποκτά τεράστιες διαστάσεις, γιατί σκιαγραφεί τις νέες μεθόδους και μεθοδεύσεις κερδοσκόπων και των συνεργατών τους στη δημόσια διοίκηση για καταστρατήγηση της υπάρχουσας νομοθεσίας, επειδή σε όλα τα τουριστικά και μη νησιά οι εκτός σχεδίου περιοχές έχουν ίδια μορφή με του επινοημένου ‘οικιστικού θύλακα’».

 

 


«Κύριε Αραβαντινέ, εσείς είσαστε το κράτος».

Γιάννης Πρετεντέρης
(Προς τον γνωστό αρχιφύλακα, Mega, 24/2/09)

 

 

21/02/09

 

  Το πολύπαθο Νέο Μουσείο Ακρόπολης (βλ. σχετ. δημοσιεύματα του «Ιού» στις 10/3/02, 7/4/02 και 20/7/02) εξακολουθεί να μας ξαφνιάζει δυσάρεστα. Μετά τη δημόσια ομολογία του νέου υπουργού Πολιτισμού ότι τα 6 εκατ. ευρώ για τα εγκαίνια που είχε προϋπολογίσει ο κ. Λιάπης ήταν μια αχρείαστη σπατάλη, ήρθε την περασμένη Δευτέρα η αναφορά οκτώ αρχιτεκτόνων (Ερρικα Βασιλά, Ουρανία Γαζέπη, Μιχάλης Γρηγορίου, Αντώνης Μαούνης, Μυρτώ Μυριαλή, Μαρία Παπασυμεών, Χρυσούλα Σαχανά και Αναστάσιος Σουγιούλ) στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών, με την οποία αποδεικνύεται ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός».


  Στην αναφορά επισημαίνεται ότι δεν υπήρχε μουσειακή μελέτη και τα εκθέματα στήθηκαν χωρίς μελέτη στις αίθουσες του μουσείου. Καταγράφονται ακόμα και κατασκευαστικές αστοχίες που πρέπει να επιδιορθωθούν, ενώ η λύση των γυάλινων δαπέδων χαρακτηρίζεται εξεζητημένη. Οπως χαρακτηριστικά επισημαίνει η αναφορά: «η επίσκεψη σε ένα τόσο σημαντικό Μουσείο δεν μπορεί να είναι ασκήσεις σε extreme sport».

  «Ο επισκέπτης του ΝΜΑ διαπιστώνει ότι το κατασκευασμένο, ως επί το πλείστον με υαλοπίνακες, δάπεδο του προθαλάμου της αίθουσας του Παρθενώνα στο τρίτο και τελευταίο καθ' ύψος επίπεδο, παρουσιάζει ταλάντωση αρκετά έντονη, ως αποτέλεσμα του συντονισμού των βημάτων των επισκεπτών που διασχίζουν το χώρο. Η ταλάντωση αυτή, όταν βηματίζουν πολλά άτομα, είναι τόσο έντονη, ώστε σε συνδυασμό με το μεγάλο βάθος που είναι ορατό κάτω από τα πόδια των επισκεπτών μπορεί να δημιουργεί από απλό αίσθημα ανασφάλειας και ιλίγγους σε άτομα με σχετικά προβλήματα μέχρι και αίσθημα πανικού, με αναπόφευκτες συνέπειες, για ένα τόσο πολυσύχναστο χώρο προσπέλασης και μάλιστα σε όροφο».

  Οι αρχιτέκτονες ζητούν να διαταχθεί η ανάταξη του «γυάλινου» δαπέδου του προθαλάμου της αίθουσας του Παρθενώνα χάριν της ασφάλειας των επισκεπτών του, να διορθωθούν όλες οι κατασκευαστικές αστοχίες καθώς και να καταλογιστούν ευθύνες στους εμπλεκόμενους φορείς (Οργανισμός ΝΜΑ και υπουργείο Πολιτισμού), νομικά και φυσικά πρόσωπα και εν γένει κατά παντός υπευθύνου που δεν προέβλεψαν την εξασφάλιση από κάθε κίνδυνο τόσο των επισκεπτών όσο και των πολύτιμων εκθεμάτων και παραδίδουν ένα τόσο σημαντικό κτίριο με τόσες κατασκευαστικές αστοχίες και σοβαρά προβλήματα.

 

  1,6 δισ. ευρώ θα πάρει ο «ανάδοχος» του κ. Σουφλιά για να ζώσει την Αθήνα με δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και σταθμούς ακριβών διοδίων. Αραγε πόσο λιγότερο θα στοίχιζε μια μελέτη για τον περιορισμό της κίνησης των Ι.Χ., ειδικά τώρα που με την οικονομική κρίση θα γινόταν αυτό πολύ ευκολότερα; Τα 62 χλμ. του ΥΠΕΧΩΔΕ που θα φορτώσουν το λεκανοπέδιο και τα βουνά του με ακόμα περισσότερα γρήγορα Ι.Χ. είναι μια υψηλή φιλοδοξία στα ίδια χνάρια με την παλιά «αντιπαροχή» του εθνάρχη. Η Ελλάδα δυστυχώς έχει την ατυχία να διαθέτει πολλά βουνά και ενώ τα ενοχλητικά δέντρα εύκολα εκλείπουν, θα έρθει η στιγμή που οι χωμάτινοι καραφλοί όγκοι θα πέσουν να μας πλακώσουν κι εμάς και τα Καγιέν μας.

 

 


«Πρέπει να ομολογήσω ότι δύο πράγματα μου είναι πολύ δύσκολο να εγκαταλείψω στη ζωή μου: τον Σαμαρά και τον Ολυμπιακό».

Νικήτας Κακλαμάνης
(«Απογευματινή», 18/4/95)

 

 

 

14/02/09

 

  Από τη (συνήθως καλά πληροφορημένη εκ των ένδον) στήλη «Υπουργείο Εξωφρενικών» της ναυαρχίδας του «πατριωτικού χώρου»: «Αληθεύει ότι το ποσό των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ έχει αυξηθεί την τελευταία διετία; Και καθώς μεγάλο μέρος των "ανελαστικών" δαπανών που καλύπτονταν από τα μυστικά κονδύλια έχει πλέον εξαλειφθεί, το ερώτημα είναι πού πάνε τα πέντε-έξι δισεκατομμύρια (παλιές δραχμούλες);» («Το Παρόν», 8.2.09). Εμείς απλώς θυμίζουμε ότι, ακριβώς την τελευταία διετία, βρικολάκιασε ξανά το αυξημένο ενδιαφέρον ΜΜΕ και λοιπών διαμορφωτών της κοινής γνώμης για τα λεγόμενα «εθνικά μας θέματα».


  «Πάντως, εμείς το καθήκον μας το κάναμε», σημειώνει λακωνικά ο Κώστας Καραΐσκος στη στήλη του στο τελευταίο «Αρδην» (τχ. 73, σ.7). «Καταθέσαμε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα για το ρόλο των καναλιών στα δεκεμβριανά - κι ό,τι βγει».

  Οσοι έχουν απορίες γι' αυτή τη νέα (ή μήπως όχι και τόσο;) εκδοχή «πατριωτικού καθήκοντος», περισσότερες πληροφορίες μπορούν να αντλήσουν από τον ομόφρονα «Αντιφωνητή» που ο κ. Καραΐσκος εκδίδει στην Κομοτηνή (φ.263, 16.1.09, σ.6). Το σχετικό άρθρο τιτλοφορείται «Για τη (χαμένη) τιμή της πατρίδας μας» και μας ενημερώνει πως η μήνυση στρέφεται εναντίον των «ηθικών αυτουργών της πολυήμερης οχλαγωγίας και της διάλυσης των πάντων στη χώρα μας» κατά «τα δεκεμβριανά έκτροπα». ΜΜΕ, δημοσιογράφοι και λοιποί «γνωμηγέτες», διαβάζουμε, «έριχναν λάδι στη φωτιά των επεισοδίων ως ηθικοί αυτουργοί, άλλοτε επιδοκιμάζοντας παράνομες πράξεις (καταστροφές, καταλήψεις...) κι άλλοτε συκοφαντώντας την Αστυνομία και παροτρύνοντας τον κόσμο σε οχλαγωγική στάση, σε διέγερση και σε πρόκληση κακουργημάτων και πλημμελημάτων, ενώ από την άλλη εγκωμίαζαν δημόσια όσους εξέθεταν σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη, δικαιολογώντας κάθε παράνομη πράξη που στρεφόταν κατά ιδιωτών, κατά δημόσιας περιουσίας, κατά αστυνομικών, κατά του κράτους με την ευρεία έννοια». Και για να μη μείνετε με την απορία: οι μηνυθέντες από τον συνεργάτη του «Αρδην» σαν «ηθικοί αυτουργοί» της νεανικής «οχλαγωγίας» περιλαμβάνουν από τον Λάκη Λαζόπουλο, τον Γιώργο Οικονομέα και την Ολγα Τρέμη μέχρι ... «Το Βήμα»!

  Φαντάροι του Ναυπλίου μάς ενημερώνουν: «Στο Κέντρο Μηχανικού του Ναυπλίου η διοίκηση του στρατοπέδου έχει προβεί σε μια σειρά από παράλογες και ανεύθυνες ενέργειες που στρέφονται ενάντια στους φαντάρους. Οι συνθήκες υγιεινής είναι πολύ άσχημες, ιδιαίτερα στις τουαλέτες, η κατάσταση είναι στην κυριολεξία άθλια (χαλασμένες τουαλέτες, δάπεδα με κλίσεις και τρύπες που μαζεύουν βρομόνερα κ.τ.λ.). Οι χώροι υγιεινής όχι μόνο δεν ανακαινίζονται, αλλά η διοίκηση κάνει οικονομία και στα απορρυπαντικά. Οι φαντάροι έρχονται πολλές φορές αντιμέτωποι με παράλογες ποινές που υποβαθμίζουν την προσωπικότητά τους και στερούν την ελευθερία τους, καθώς και με την άνιση και άδικη κατανομή υπηρεσιών. Υπάρχουν φαντάροι με διπλάσιες υπηρεσίες από άλλους "ευνοούμενους". Μέσα σε όλα αυτά δεν λείπουν και τα εθνικιστικά εμβατήρια που διατάζονται οι φαντάροι να τραγουδούν, εμβατήρια που καλλιεργούν φιλοπόλεμα και μισητά αισθήματα για γειτονικούς λαούς. Ο αγώνας ενάντια σε τέτοια φαινόμενα πρέπει να γίνει υπόθεση κάθε φαντάρου και πολίτη».

 


 


«Βεβαίως αισθάνομαι (πολιτικά) συγγενής με τον Νικήτα Κακλαμάνη».

Γιώργος Καρατζαφέρης
(Telecity, εκπομπή Νέα Ελπίδα, 28/11/97)

 

 

 

07/02/09

 

  Τρεις τραυματίες -δύο διαδηλωτές κι ένας δημοσιογράφος- ήταν ο απολογισμός της βάρβαρης επίθεσης των ΜΑΤ στον κόσμο που διαμαρτυρόταν έξω από το Δημαρχείο της Αθήνας για την καταστροφή του πάρκου της οδού Κύπρου στα Πατήσια (2.2.09). Και οι τρεις στάλθηκαν στο νοσοκομείο όχι από αστυνομικά ρόπαλα αλλά από τις χειροβομβίδες «κρότου-λάμψης» που τα ΜΑΤ έριχναν ανεξέλεγκτα πάνω στο συγκεντρωμένο πλήθος. Η φωτογραφία, τραβηγμένη από εμάς στο χώρο της διαδήλωσης, αποτυπώνει τη ζημιά που το εν λόγω «αβλαβές» όπλο της ΕΛΑΣ έκανε στο πόδι ενός από τους τραυματίες.


  Με επιστολή του, ο Στέλιος Παπαθεμελής απαντά στο σχόλιό μας («Ε», 24.1) για το ρόλο του στη δρομολόγηση της συνεργασίας των μυστικών υπηρεσιών Ελλάδας - Ισραήλ. «Ο συντάκτης της στήλης IOSPRESS», υποστηρίζει, «συγχέει λάχανα με πορτοκάλια, αναφερόμενος στις θέσεις της Δημοκρατικής Αναγέννησης και του Προέδρου της. Ως υπουργός Δημόσιας Τάξης το 1994, ψάχνοντας urbi et orbi κάποια χαραμάδα φωτός για την ελληνική τρομοκρατία σε ώρες που ήμασταν στο απόλυτο σκοτάδι, συμφωνήσαμε στη νομική συνεργασία με πολλές χώρες, όπως Ρωσία, ΗΠΑ, Κίνα, Ιράν, Συρία, Ισραήλ κ.λπ. Τέλος, δεν ήταν δυνατόν να υπογράψω οποιαδήποτε συνεργασία ΕΥΠ-Μοσάντ, αφού η ΕΥΠ εκείνη την περίοδο υπάγονταν στο Υπουργείο Προεδρίας και όχι στο Δημοσίας Τάξεως. Ψάξτε λοιπόν αλλού για σενάρια συνωμοσίας». Το υπόλοιπο της επιστολής αφορά τις γνωστές (κι άσχετες με το δημοσίευμά μας) θέσεις του κ. Παπαθεμελή για τη δέουσα πολιτική απέναντι στην... Τουρκία. 

  Λυπούμαστε πολύ που στενοχωρήσαμε τον «αντισιωνιστή» πολιτικό, αλλά τα γεγονότα είναι πεισματάρικα. Ως υπουργός Δημόσιας Τάξης της τελευταίας κυβέρνησης Παπανδρέου (1993-95), ο κ. Παπαθεμελής επισκέφθηκε τον Ιούνιο του 1994 το Ισραήλ, προετοιμάζοντας την υπογραφή εκτεταμένης συνεργασίας των ελληνικών υπηρεσιών ασφαλείας με τις ομόλογές τους ισραηλινές σε ζητήματα (και) τρομοκρατίας. Σύμφωνα με τον Τύπο των ημερών, δήλωσε μάλιστα δημόσια ενθουσιασμένος όχι μόνο από την «αξιοποίηση» της ισραηλινής τεχνολογίας («τέτοια μέσα δεν είδα ούτε στις ΗΠΑ, κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου») αλλά και από την προοπτική της «ανταλλαγής πληροφοριών» με τις ισραηλινές υπηρεσίες, οι οποίες -κατά τις τότε εκτιμήσεις του- «έχουν τη δυνατότητα να έχουν πληροφορίες για την ελληνική τρομοκρατία από πηγές στις οποίες εμείς δεν έχουμε πρόσβαση» («Ε», 18.6.1994).

  Οι συμφωνίες που κατέστρωσε ο κ. Παπαθεμελής υπογράφτηκαν στις 5.4.1995, κατά την επίσημη επίσκεψη του Ισραηλινού ομολόγου του Μοσέ Σαχάλ στην Αθήνα. Ο ίδιος είχε βέβαια παραιτηθεί την προηγούμενη μέρα, για παντελώς άσχετους λόγους, όλοι όμως αναγνώρισαν ότι οι συμφωνίες βασίστηκαν στη δική του προεργασία. Μιλώντας στους δημοσιογράφους, ο Ισραηλινός συνάδελφός του «δήλωσε αισιόδοξος για ό,τι μπορεί να προκύψει από την επισημοποιημένη σύμπραξη Ελλάδας-Ισραήλ και σε επίπεδο ΕΥΠ και Μοσάντ» («Ε», 6.4.05). Φυσικά, οι Ισραηλινοί δεν θα δούλευαν τζάμπα. Κάτι θα τους «δίναμε» κι εμείς. Ετσι δεν είναι, κ. Παπαθεμελή;

 


 


«Οικονομική κρίση είναι ένα μεγάλο παλούκι που έχουν οι καπνέμποροι στον κώλο τους, και θέλουν να το βγάλουν από τον δικό τους κώλο και να το βάλουν στον δικό μας».

Μαστρο-Νίκος
κομμουνιστής καπνεργάτης, σε απεργιακή συνέλευση γύρω στο 1930
(Χρόνης Μίσιος, «…καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς», Αθήνα 1985, σ.24-5)

 

 

 

 

 

 

www.iospress.gr