www.iospress.gr

 

 

IOSPRESS

 

 

28/06/08

 

  Την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά οι αρχές εκτόπιζαν όσους ντόπιους κατοίκους της Μακεδονίας τολμούσαν να μιλούν στη γλώσσα τους. Στη σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα τέτοια πράγματα δεν γίνονται. Οι ντόπιοι Μακεδόνες δεν εκτοπίζονται πια. Εκτοπίζονται όμως οι εκδηλώσεις τους! Ενα από τα πιο πετυχημένα ιστορικά πανηγύρια που διοργανώνονται το καλοκαίρι στη Μακεδονία κινδυνεύει από τη στενομυαλιά τοπικών παραγόντων που δεν έχουν ακόμα χωνέψει ότι ο εμφύλιος πόλεμος έχει λήξει εδώ και εξήντα χρόνια.


  Πρόκειται για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει αρχές Ιουλίου στο χωριό Εμπόριο του Νομού Κοζάνης ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος. Επίδικο ζήτημα δεν είναι βέβαια τίποτα άλλο από το περιεχόμενο των τραγουδιών και των χορών της περιοχής, τα οποία για ορισμένους υπερεθνικόφρονες θεωρούνται ακόμα και σήμερα «ύποπτα». Αλλά κανείς δεν έχει το θάρρος να πει τα πράγματα με τ' όνομά τους. Το δημοτικό συμβούλιο Μουρικίου (όπου ανήκει το Εμπόριο) δεν απαγόρευσε ευθέως τις εκδηλώσεις (όπως έκαναν πριν από δεκαπέντε χρόνια άλλες τοπικές αρχές σε άλλα σημεία της Μακεδονίας), αλλά αποφάσισε απλά να τις εκτοπίσει από την κεντρική πλατεία του χωριού σε ένα γήπεδο, έξω απ' το χωριό, ελπίζοντας έτσι να τις περιθωριοποιήσει. Η επίσημη δικαιολογία είναι ότι οι εκδηλώσεις προκαλούν «προβλήματα, τόσο με την κυκλοφορία των οχημάτων, με το κλείσιμο του κεντρικού δρόμου και της πλατείας, όσο και από τις έντονες διαμαρτυρίες κατοίκων με προβλήματα υγείας που διαμένουν στον χώρο γύρω από την πλατεία».

  Η ανακοίνωση του δήμου αναφέρεται αορίστως σε «διάφορους συλλόγους», ενώ βέβαια στόχος της είναι ο Πολιτιστικός Σύλλογος που διοργανώνει σ' αυτό τον χώρο το «Λαογραφικό Φεστιβάλ Παραδοσιακής Μουσικής και Χορού» από το 1978 με τη συμμετοχή παραδοσιακών συγκροτημάτων από όλο τον ελλαδικό χώρο, όπως μας πληροφορεί και η επίσημη ιστοσελίδα της Νομαρχίας.

  Σε απάντησή του ο σύλλογος διαμαρτύρεται έντονα για την έμμεση απαγόρευση, τονίζοντας ότι «στο χωριό Εμπόριο, και συγκεκριμένα στην πλατεία του χωριού αυτού, από αμνημονεύτων χρόνων και επί Τουρκοκρατίας, γίνονταν οι γάμοι και τα πανηγύρια. Εδώ, διοργανώναμε, επί πολλά χρόνια, τον γνωστό σ' όλη την περιοχή "Χορό των κερασιών", την Πρωτοχρονιά επί δυο μέρες διοργανώνουμε κάθε χρόνο το καρναβάλι με τους "Γκέγκηδες" και τα άρματα. Ολες δε οι εκδηλώσεις του Συλλόγου μας, από το 1978 και μέχρι σήμερα, πραγματοποιούνται στον χώρο αυτό, χωρίς ενόχληση με τη συμμετοχή όλων των κατοίκων».

 

  «Τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Εμπορίου, όπως και όλοι οι Εμποριώτες, εκφράζουν την αντίθεσή τους και την αγανάκτησή τους, απέναντι σ' αυτήν την αηδιαστική και κατάπτυστη απόφαση. [...] Κάτι συμβαίνει στους ανεγκέφαλους αυτούς που από ιδιοτέλεια, προσωπική ή κομματική, εκφράζονται νοσταλγικά για τα χρόνια της εμφυλιοπολεμικής περιόδου, αναξέουν επουλωμένες πληγές και διχάζουν τον λαό μας, τώρα ακριβώς που χρειάζεται εθνική ομοψυχία και λαϊκή ενότητα».

 


«Είχα βρει τη λύση να ξεχύνω όλη την ανταρσία της ψυχής μου
στο γράψιμο - λύση φυγής από τη δειλία και τις αποτυχίες μου,
που δεν την έχω ακόμα εγκαταλείψει».


Χρήστος Γιανναράς

(«Καταφύγιο Ιδεών», Δόμος, 1987)

 

 

21/06/08

 

  Αντιγράφουμε από τον Αγγελιοφόρο της Θεσσαλονίκης την είδηση που φέρει τίτλο "Τιμούν το δήμαρχο" χωρίς δικό μας σχόλιο: "Μουσική εκδήλωση, κατά τη διάρκεια της οποίας θα τιμηθεί με ειδικό βραβείο ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, για τις υπηρεσίες του προς τους Θεσσαλονικείς διοργανώνουν την Τετάρτη 11 Ιουνίου στις 8 το βράδυ στο Θέατρο Κήπου, ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Β. Γάκης, ο πρόεδρος του Α' Δημοτικού Διαμερίσματος, Απ. Βεϊζαβές και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης 'Η Θεσσαλονίκη'. Θα τραγουδήσουν οι χορωδίες Θεσσαλονίκη και του 8ου ΚΑΠΗ, ενώ χορούς θα παρουσιάσει το καλλιτεχνικό εργαστήρι Αγ. Θεράποντος".


  Η υπόθεση της γιγάντωσης και εδαφικής επέκτασης στο διυλιστήριο των ΕΛΠΕ στην Ελευσίνα (βλ. Ιός 8/6/08) παίρνει μεγάλες διαστάσεις μετά την έκδοση της πρώτης άδειας από τους συναρμόδιους υπουργούς (Σουφλιά, Φώλια, Βουλγαράκη). Ο Δήμος Ελευσίνας σε συνεργασία με την Επιτροπή Αγώνα διοργανώνουν ολονύχτια πολιτιστική διαμαρτυρία έξω από το Διυλιστήριο για το επόμενο Σάββατο 28 Ιουνίου.

  Την περασμένη Τρίτη το Δημοτικό Συμβούλιο Ελευσίνας, μετά από σχετική εισήγηση του Δημάρχου Γ. Αμπατζόγλου αποφάσισε ομόφωνα την άσκηση αιτήσεων ακυρώσεως και αναστολής ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά της Κοινής Υπουργικής Απόφασης των τριών υπουργών που εγκρίνουν τους περιβαλλοντικούς όρους για το νέο σχέδιο επέκτασης.

  Η Επιτροπή Αγώνα κατά των επεκτάσεων των ΕΛΠΕ αποκάλυψε την Τετάρτη έγγραφο του γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης Κ. Μουσουρούλη προς το υπουργείο Ανάπτυξης, σύμφωνα με το οποίο το Στρατόπεδο Ξηρογιάννη στον Ασπρόπυργο εξετάζεται ως χώρος υποδοχής για τη μετεγκατάσταση των δεξαμενών του Περάματος.

 

  Τον περασμένο Μάρτιο, η ηγεσία της ΕΛΑΣ διαβεβαίωνε κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε καμμιά περίπτωση τα "σπογγώδη σφαιρίδια", οι "τάπες" κλπ εκδοχές πλαστικών σφαιρών που διαθέτει. Τα υλικά αυτά, δήλωνε ο αρχηγός Βασ. Τσιατούρας, «δεν πρέπει να φέρονται και να χρησιμοποιούνται. Αν διαπιστωθεί το αντίθετο, οι υπεύθυνοι θα τιμωρηθούν αυστηρά» ("Ε" 21.3.08). Εξήγγειλε μάλιστα ολόκληρη ΕΔΕ για το πώς βρέθηκαν τέτοια (χρησιμοποιημένα) βλήματα στα χέρια διαδηλωτών του πανεργατικού συλλαλητηρίου. Την περασμένη Δευτέρα, τα ΜΑΤ δεν είχαν ωστόσο κανένα πρόβλημα να εκτοξεύσουν μαζικά τέτοια βλήματα εναντίον των ξεσηκωμένων κατοίκων της Λευκίμμης.

  Τα τηλεοπτικά πλάνα από τις ίδιες συγκρούσεις επιβεβαίωσαν ξανά ότι τα δακρυγόνα βλήματα (που η ΕΛ.ΑΣ. εκτοξεύει αφειδώς σε κάθε ευκαιρία) προκαλούν φωτιές όταν πέσουν σε ξερόχορτα, χαρτιά ή άλλα εύφλεκτα υλικά. Θυμίζουμε εδώ ότι από δακρυγόνο πυρπολήθηκε στις 10.1.1991 το πολυκατάστημα "Κάπα Μαρούσης" στο κέντρο της Αθήνας, με αποτέλεσμα 4 νεκρούς (και, μια ώρα αργότερα, παραλίγο να πυρποληθεί μπροστά στα μάτια μας το κεντρικό κτίριο του Πολυτεχνείου). Συζητήσιμη παραμένει, τέλος, η συμβολή αυτού του είδους των βλημάτων στον περιβόητο εμπρησμό της Πρυτανείας του ΕΜΠ, τον Οκτώβριο του 1991.
 


 


«Σε μια πολιτεία που θέλει να λέγεται δημοκρατική και ευρωπαϊκή τα δημοψηφίσματα για μείζονος σημασία θέματα πρέπει ν’ αποτελούν βασικό στοιχείο λειτουργίας του πολιτεύματος και της δημοκρατικής τάξης».

Σωτήρης Χατζηγάκης

(«Η ελληνική ταυτότητα στη Νέα Τάξη», εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2002, σ.265)

 

 

 

14/06/08

 

  Μετά τη Λυρική Σκηνή, το παγοδρόμιο και διάφορα μουσεία, ήρθε για τους μικρούς μαθητές και μαθήτριες του 2ου Νηπιαγωγείου Βριλησσίων η σειρά να γνωρίσουν εξ απαλών ονύχων τη δημοσιογραφία και τις εφημερίδες. Οδηγός τους σ' αυτή την περιδιάβαση, ύστερα από πρόσκληση του σχολείου, ήταν ο συντάκτης του «Ιού» Τάσος Κωστόπουλος. Το «μάθημα» έγινε σε αίθουσα του γειτονικού 2ου Δημοτικού, με συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών της εκεί πρώτης τάξης, στο πλαίσιο μιας προσπάθειας εξοικείωσης των νηπίων με το μελλοντικό τους σχολείο.


  Για την καλύτερη κατανόηση από τα παιδιά της δημοσιογραφικής πολυφωνίας και των αντιπαραθέσεων που αυτή εμπεριέχει και συνεπάγεται, ως παραδείγματα επιστρατεύθηκαν η χρήση αναβολικών από τους αθλητές και η κατασκευή γηπέδων γκολφ. Η συζήτηση αποκάλυψε την αυξημένη ευαισθησία των μικρών για το περιβάλλον - αποτέλεσμα, σε μεγάλο βαθμό, της εξαιρετικής δουλειάς που έχουν κάνει προς αυτή την κατεύθυνση οι νηπιαγωγοί τους (Αθανασία Πλέτσα, Πάτυ Παπαγεωργίου, Κατερίνα Μπουράκου). Οσο για τις απαντήσεις τους στο δίλημμα «νερό ή γήπεδα γκολφ», ο συσχετισμός ήταν -φυσικά- καταλυτικός υπέρ του πρώτου...

  Σπάγαμε το κεφάλι μας να εξηγήσουμε την παρουσία του εκδότη του περιοδικού «Δαυλός» κ. Δημητρίου Λάμπρου μεταξύ των τριών πολιτών που κατέφυγαν στα δικαστήρια με αγωγή κατά του σωματείου Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (ΟΛΚΕ), ζητώντας να απαγορευτεί η χρήση του όρου «λεσβιακός» και «λεσβία», ο οποίος κατά τη γνώμη τους πρέπει να διατηρηθεί μόνο για τον προσδιορισμό όσων κατάγονται από τη Λέσβο (όπως οι τρεις ενάγοντες). Η έκπληξή μας οφείλεται στο γεγονός ότι ο «Δαυλός» παρουσιάζεται ως φανατικός υπέρμαχος της αδιάλειπτης συνέχειας του ελληνισμού και φυσικά της ελληνικής γλώσσας, ενώ έχει κηρύξει και τον πόλεμο στη «χριστιανική ηθική». Θα περίμενε λοιπόν κανείς να σέβεται την αρχαία ελληνική γλώσσα που διατηρεί τους όρους λεσβία, λεσβιάζω και να μην υποκύπτει σε καλογερίστικους πουριτανισμούς.

  Ολα τα σοβαρά λεξικά περιλαμβάνουν τον όρο με την έννοια που έχει στην ονομασία της ΟΛΚΕ, παράλληλα με τη γεωγραφική του σημασία. Ο Δημητράκος ερμηνεύει το «λεσβιάζω» ως «πράττω ομοίως προς τας Λεσβίας γυναίκας, αισχροποιώ διά του στόματος, γλωττοδετώ, κάνω μινέτα». Οι Liddell-Scott αναφέρουν «do like the Lesbian woman», ενώ το μεσαιωνικό λεξικό του Σουίδα ερμηνεύει τη λέξη «λεσβίσαι» ως «μολύναι το στόμα» και εξηγεί «Λέσβιοι γαρ διεβάλλοντο επί αισχρότητι».

 

  Αλλά και αν δεν του κάνουν τα λεξικά του κ. Λάμπρου, ασφαλώς δεν είναι απ' αυτούς που θα επιθυμούσε να «διορθώσει» μέσω της δικαστικής απόφασης και τους αρχαίους συγγραφείς. Γιατί ο όρος απαντάται σε πολλά αρχαία κείμενα. Κι ανάμεσά τους στους Βατράχους (1308), τις Εκκλησιάζουσες (920) και τους Σφήκες (1346) του Αριστοφάνη. Για περισσότερα παραπέμπουμε στα απολαυστικά αλλά δυστυχώς δυσεύρετα «Απόρρητα» του Εύιου Ληναίου (Χαρίτωνα Χαριτωνίδη).
 


 


«Κόπιασε, Μούσα του Ευριπίδη.
Τέτοια τραγούδια, τέτοια θέλουν συνοδία.
Η Μούσα τούτη δε λεσβίαζε, όχι».


Αριστοφάνη "Οι Βάτραχοι"

(μετάφραση Θρ. Σταύρου)

 

 

 

07/06/08

 

  «ΛΑΟΦΙΛΙΑ» έχει ονομάσει ο κ. Καρατζαφέρης τον «τεχνοχώρο» του κόμματός του. Ο όρος «λαοφιλία» είναι βέβαια αδόκιμος και προφανώς κατασκευάστηκε από τον εφευρετικό και γλωσσοπλάστη αρχηγό του ΛΑΟΣ για να «ταιριάζει» με το όνομα του κόμματος. Οι ελάχιστοι που τον χρησιμοποιούν τον ταυτίζουν με τον επίσης αδόκιμο όρο «δημοφιλία» που έχει κατοχυρωθεί με τις δημοσκοπήσεις και εκφράζει την (μετρήσιμη) ιδιότητα του δημοφιλούς (λαοφιλούς). Αλλά, βέβαια, αυτή η ερμηνεία δεν ταιριάζει στον ταπεινό Λαάρχη. Αποκλείεται ο κ. Καρατζαφέρης να τιμάει με το όνομα μιας αίθουσας τη δική του δημοτικότητα.


  Υπάρχει μια δεύτερη ερμηνεία, η δημιουργία, δηλαδή, του όρου αυτού σε αναλογία με το γνωστό σύνθετο «ζωοφιλία» που μάλλον όμως αδικεί το πρόγραμμα του ΛΑΟΣ, που ασφαλώς δεν θεωρεί ζώα τους Ελληνες πολίτες. Το μόνο που απομένει είναι η αναλογία με τη σειρά των άλλων σύνθετων λέξεων που εκφράζουν την παρεκκλίνουσα «αγάπη» προς τα παιδιά («παιδοφιλία»). Σ' αυτή την τελευταία εκδοχή κλίνουμε, μετά την αντιμετώπιση που είχαμε από τους φρουρούς του κόμματος όταν επιχειρήσαμε να φωτογραφήσουμε την επίμαχη πινακίδα.

  Ενώ ακόμα δεν έχει δημοσιευτεί η απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ για τη νομιμότητα των έργων Κωνσταντακόπουλου στην ΠΟΤΑ Μεσσηνίας και ενώ στην επερώτηση του Π. Κοροβέση η κυβερνητική απάντηση ήταν «ότι θα περιμένουμε την απόφαση του ΣτΕ», γίνονται εγκαίνια των τεράστιων μονάδων με υψηλούς προσκεκλημένους και με ύμνους στην προστασία του περιβάλλοντος από πλευράς των επενδυτών. Μπροστά σε λίγο τζάμπα SPA σε μια κατεστραμμένη από τις μπουλντόζες και τις πυρκαγιές περιοχή, ποιος μπορεί να αντισταθεί;

  Οπως λέει η ΠΟΤΑ διά στόματος Κωσταντακόπουλου υιού: «Σχετικά με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, η Τ.Ε.ΜΕΣ. προχώρησε στην αξιοποίηση ελαχίστου τμήματος της πλεονάζουσας επιφανειακής απορροής των ποταμών Σέλα και Ξεριά κατά τη χειμερινή περίοδο, με την κατασκευή δύο αποθηκευτικών λιμνοδεξαμενών συνολικής χωρητικότητας περίπου 850.000 κυβικών μέτρων. Με το έργο αυτό εξασφαλίζεται η άρδευση των γηπέδων γκολφ χωρίς καμία επιβάρυνση του υδροφόρου ορίζοντα. [...] Τέλος προκειμένου να καλυφθούν και οι μελλοντικές ανάγκες που θα προκύψουν από την τουριστική ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή Νότιας και Δυτικής Μεσσηνίας, εκπονούνται μελέτες αποκλειστικά χρηματοδοτούμενες από την Τ.Ε.ΜΕΣ. σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εξειδικευμένους ερευνητές». 850.000 κυβικά μέτρα νερού και με τη βούλα του ΑΠΘ!

 

  Οι επιδόσεις των υπουργών στο γκολφ και κυρίως στα γήπεδά του συνεχίζονται. Ενώ όμως ο (και) πρόεδρος της ομοσπονδίας κ. Πέτρος Δούκας είναι φειδωλός στις δημόσιες δηλώσεις για το πόσο «φιλικό» στο περιβάλλον είναι το γκολφ, ο όψιμα μυημένος υπουργός Τουρισμού, πέρα από τις όποιες επιδόσεις του στο άθλημα, αν κρίνουμε από τις δηλώσεις του για το περιβαλλοντικό γκαζόν, εμφανίζεται να αγνοεί εντελώς τις επιπτώσεις των γηπέδων και των εγκαταστάσεων !
 


 


«Μόλο που μπορεί να σταθεί κανείς ερευνητικά και κριτικά απέναντι στο ιστορικό γίγνεσθαι, απέναντι σε ιδεολογίες και σε συμβάντα, η άποψή του θα είναι, τελικά, πολιτική».

Αγγελος Ελεφάντης

(Η επαγγελία της αδύνατης επανάστασης, «Ολκός» 1976)

 

 

 

 

www.iospress.gr