ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΟΥ ΙΟΥ
 

Τα νταμάρια της οργής

 

Ο πρόεδρος της βραβευμένης «Φινομπετόν» ισχυρίζεται ότι μας παρέσυραν οι «ομάδες κρούσης» σκοτεινών Ταλιμπάν της οικολογίας. Τον προδίδουν, όμως, ακόμη κι οι γνωμοδοτήσεις που ο ίδιος επικαλείται.
 

Στις 12 Οκτωβρίου η στήλη είχε ασχοληθεί με τα πεπραγμένα της χανιώτικης εταιρείας «Φινομπετόν Α.Ε.», με αφορμή την πρόσφατη (2.6.08) βράβευσή της από το υπουργείο Ανάπτυξης με την «εθνική αναγνώριση επιχειρηματικής αρίστευσης». Αντικείμενο του ρεπορτάζ, που στηρίχτηκε σε επιτόπια έρευνα κι επίσημα έγγραφα, ήταν οι καταγγελίες της τοπικής κοινωνίας και του Δήμου Ακρωτηρίου για εκτεταμένες παραβιάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας από τη βραβευμένη αυτή επιχείρηση.


Συγκεκριμένα, αναφερθήκαμε:

*Στα βαριά πρόστιμα (320.000 ευρώ) που επέβαλε στις 20.12.2007 το Κλιμάκιο Ελέγχου Ποιότητας Περιβάλλοντος της Νομαρχίας Χανίων για υπέρβαση των ορίων της λατομικής περιοχής κατά 86 στρέμματα, υπέρβαση της επιφάνειας επέμβασης κατά 2,5 στρέμματα, απουσία οριοθέτησης και περίφραξης, παράλειψη των προβλεπόμενων έργων αποκατάστασης και άλλες παραβάσεις.

*Στις διαμαρτυρίες των κατοίκων του χωριού Χορδάκι για την ατμοσφαιρική μόλυνση από το εργοστάσιο «ασφαλτομίγματος» της «Φινομπετόν» και τα φορτηγά των λατομείων της.

*Στον έλεγχο που πραγματοποίησε η Υπηρεσία Βιομηχανίας της Νομαρχίας και τη διαπίστωση νυχτερινής λειτουργίας μηχανικού κόσκινου σε υπαίθριο χώρο, χωρίς παράλληλη λειτουργία του συστήματος καταστολής της σκόνης.

*Στην προσφυγή του δήμου στο ΣτΕ για ακύρωση της άδειας λειτουργίας της «μονάδας παραγωγής προϊόντων μαρμάρου και ετοίμων δομικών ξηρών κονιαμάτων» της εταιρείας. Σύμφωνα με το δήμο, η μονάδα «δεν πληροί την προϋπόθεση των αποστάσεων ασφαλείας» (απέχει λιγότερο από 500 μέτρα απ' το χωριό) και «τύποις» μόνο είναι βιομηχανική, ενώ «στην πραγματικότητα πρόκειται περί νέου λατομείου» εκτός λατομικής ζώνης. Η υπόθεση πρόκειται να εκδικαστεί στις 19 Ιανουαρίου.

*Στο αμφισβητούμενο «λατομείο μαρμάρου» (34 στρέμματα), η πιστοποίηση του ΙΓΜΕ για το οποίο εκδόθηκε με βάση όχι επιτόπια έρευνα αλλά ένα κομμάτι μάρμαρο που προσκόμισε η ενδιαφερόμενη εταιρεία. Η ιδιότητα του «λατομείου μαρμάρου» (κι όχι αδρανών υλικών) είναι ζωτικός όρος για την αδειοδότησή του: στην πρώτη περίπτωση απαιτείται η ύπαρξη λατομικής ζώνης κι απόσταση 1.000 τουλάχιστον μέτρων από κατοικημένη περιοχή, ενώ στη δεύτερη δεν χρειάζεται λατομική ζώνη κι η απόσταση μειώνεται στα 500 μέτρα. Το κοντινότερο χωριό, το Χορδάκι, απέχει κάπου 700 μέτρα.

*Στον τραυματισμό του τοπικού συμβούλου Δημήτρη Τσουχλαράκη όταν επιχείρησε, υλοποιώντας απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, να απομακρύνει ταμπέλα της «Φινομπετόν» από την είσοδο του χωριού και τη συνακόλουθη διατεταγμένη συλλογή υπογραφών των εργαζομένων της εταιρείας εναντίον του.

Σημειώναμε, τέλος, ότι επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της «Φινομπετόν Α.Ε.», Παύλο Χανιωτάκη, για να πληροφορηθούμε την άποψη της εταιρείας, αλλά αυτός αρνήθηκε να μας μιλήσει όταν πληροφορήθηκε πως η συνομιλία μας θα καταγραφεί.

Ο κ. Χανιωτάκης απάντησε στο δημοσίευμά μας με το εξώδικο που ακολουθεί. Εχει συνταχθεί πέντε μέρες μετά την έκδοση εγγράφου της Διεύθυνσης Πολιτικής Ποιότητας του υπουργείου Βιομηχανίας (Αθήνα 20.10.2008, αρ. πρωτ. 23141/950) προς το Δήμο Ακρωτηρίου και άλλους αποδέκτες, που καλούνται να ενημερώσουν το υπουργείο «για τις απόψεις τους επί των αναφερομένων» στο δημοσίευμά μας, «με παροχή σχετικών στοιχείων».

Το μοναδικό νέο στοιχείο που προκύπτει -έμμεσα- από το εξώδικο είναι η πρόσφατη γνωμοδότηση του ΙΓΜΕ, με την οποία επαναχαρακτηρίζεται «υπό όρους» το νταμάρι των 34 στρεμμάτων σαν «λατομείο μαρμάρου». Οπως επισημαίνουμε παραδίπλα, αυτή η γνωμοδότηση επί της ουσίας επιβεβαιώνει πλήρως τη διαπίστωση ότι ο χώρος δεν είναι εκμεταλλεύσιμος παρά μόνο (και) ως νταμάρι παραγωγής αδρανών υλικών. Κατά τα άλλα, ο κ. Χανιωτάκης δεν αναιρεί το παραμικρό από τα γραφόμενά μας.

*Προσπαθεί κατ' αρχάς να δικαιολογήσει την άρνησή του να μας μιλήσει με το επιχείρημα ότι «δεν του γνωστοποιήσαμε εκ των προτέρων» την καταγραφή της συνομιλίας μας (§1). Ομως αυτή η συνομιλία δεν κράτησε ούτε ένα λεπτό. Ευθύς εξαρχής του ξεκαθαρίσαμε ότι τηλεφωνούμε για να μάθουμε την άποψη της εταιρείας για τις καταγγελίες που έχουμε δεχτεί. Δεν επρόκειτο δηλαδή για εμπιστευτική συζήτηση, που θα μπορούσε να παγιδευτεί, αλλά για τηλεφωνική συνέντευξη της οποίας η καταγραφή είναι εξ ορισμού δεδομένη. Δικαίωμα, φυσικά, του κ. Χανιωτάκη να μη θέλει να μιλήσει στο τηλέφωνο. Θα μπορούσε όμως να ζητήσει να του στείλουμε τις ερωτήσεις μας, για να απαντήσει γραπτά. Δεν το έκανε.

*Το μεγαλύτερο μέρος της επιστολής του κ. Χανιωτάκη προσπαθεί να κατασκευάσει την εικόνα μιας «συνωμοσίας» εναντίον του, εκ μέρους μιας «ομάδας κρούσης» (!) στην οποία φέρονται να συμμετέχουν ο τοπικός σύμβουλος Δημήτρης Τσουχλαράκης, ο δήμαρχος Ακρωτηρίου Μιχάλης Κυνηγός, οι υπηρεσίες του δήμου, η Τουριστική Αστυνομία Χανίων, το Κλιμάκιο Ελέγχου Ποιότητας Περιβάλλοντος της Νομαρχίας, μη κατονομαζόμενοι κάτοικοι του Χορδακιού και άλλοι. Αυτό που δεν μας εξηγεί ο κ. Χανιωτάκης, είναι οι λόγοι αυτής της συνωμοσίας. Το μόνο απτό «επιχείρημά» του αφορά το κόψιμο της θέας από μια πινακίδα σ' ένα «μελλοντικό» σπίτι!

*Φανερή είναι, αντίθετα, η δυσφορία του επιστολογράφου ακόμη και για κάθε έλεγχο της λατομικής και βιομηχανικής δραστηριότητάς του. Το διαπιστώνουμε από το ότι θεωρεί «ετσιθελισμό» της διοίκησης την υποχρέωσή του ν' ανανεώσει την άδεια περιβαλλοντικών όρων ή να εφοδιαστεί με άδεια λειτουργίας «σπαστηροτριβείου» (§10), από τη δυσφορία του για τις αντιδράσεις των περιοίκων για τη ρυπογόνα λειτουργία του εργοστασίου του (§13), κυρίως όμως από τη σχεδόν μυθιστορηματική περιγραφή του ελέγχου της εταιρείας του από τον (εκλεγμένο και καθ' ύλην αρμόδιο) τοπικό σύμβουλο (§18). Προφανώς, αυτός ο τελευταίος θα έκανε καλά ν' ασχολείται μόνο με τα χωράφια του κι όχι με τα κοινά!

*Ο κ. Χανιωτάκης ισχυρίζεται (§10) ότι «στο λατομείο Μαρμάρου δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ εκρηκτικά». Στην πρόσφατη όμως γνωμοδότηση του ΙΓΜΕ (16.4.08) που μας κοινοποίησε διαβάζουμε ότι, σύμφωνα με δική του δήλωση προς τους ελεγκτές, «η χρήση εκρηκτικών υλών στο παρελθόν ήταν περιορισμένη» (σ. 6). Αναφορά στη χρήση «ζελατινοδυναμίτιδας-αμμωνίτη-ANFO-πυρίτιδας με 15 κιλά χρησιμοποιούμενης εκρηκτικής ύλης ανά χρόνο ανατίναξης» συναντάμε και στο φάκελο ανανέωσης της άδειας που υπέβαλε η εταιρεία. Υπενθυμίζουμε ότι οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου (15.7.2002) ξεκαθαρίζουν ρητά ότι «σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατή η χρήση εκρηκτικών υλών, αφού η απόσταση από το δρόμο είναι μικρότερη των 300 μ.».

*Ο κ. Παύλος Χανιωτάκης ισχυρίζεται ότι έφαγε πρόστιμο για υπέρβαση «μόνο» 400 m2. Το ίδιο το πρακτικό του ΚΕΠΠΕ αναφέρει ωστόσο 2.687,5 m2 (σ. 10).

*Σχετικά με τα περί «χαρίσματος» των 34 στρεμμάτων στο Δημόσιο (§7), υπενθυμίζουμε απλά ότι η κυριότητα του χώρου αμφισβητείται από το Δήμο, που επικαλείται σχετικά δημόσια και ιδιωτικά έγγραφα της δεκαετίας του '80 για τον κοινοτικό (κι όχι ιδιωτικό) χαρακτήρα της επίμαχης έκτασης. Γι' αυτού του είδους τις ιδιωτικές διαφορές αρμόδια είναι όμως τα πολιτικά δικαστήρια κι όχι τα ΜΜΕ.

*Εντυπωσιακός είναι, τέλος, ο ισχυρισμός (§18) ότι το διατεταγμένο ή μη της υπογραφής των εργαζομένων μπορούμε να το διαπιστώσουμε «από τη διοίκηση της εταιρείας και μόνο»! Υπενθυμίζουμε ότι στο κείμενο οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν «μια μικρή ομάδα ανθρώπων του Χορδακίου με αρχηγό τον Δημήτριο Τσουχλαράκη» που «παρακολουθεί καθημερινά με κιάλια τις δραστηριότητες της εταιρίας και καταγγέλλει τους πάντες και τα πάντα», καλείται δε ο δήμος «να προστατεύσει την εταιρία και κατά προέκταση εμάς» απ' αυτό το δημόσιο έλεγχο.

Οι υπογραφές μπήκαν σε έγγραφο της εταιρείας όπου έχουν εκ των προτέρων τεθεί κατ' αλφαβητική σειρά τα ονόματα όλων των εργαζομένων - ακόμη και των δύο που σημειώνονται (από ποιον;) στη θέση της υπογραφής ως «απόντες» ή εκείνων των τριών (σε σύνολο 118) που είχαν το κουράγιο ν' αρνηθούν να υπογράψουν (και το ίδιο πρόσωπο σημείωσε «όχι» στη θέση της υπογραφής τους). Οσο για το συντάκτη του κειμένου «των εργαζομένων», η σύγκρισή του με την επιστολή του κ. Χανιωτάκη είναι νομίζουμε κάτι παραπάνω από αποκαλυπτική.

 

 

Το εξώδικο της «Φινομπετόν»

«Στο φύλλο της 12ης Οκτωβρίου της έγκριτης εφημερίδας σας δημοσιεύθηκε μακροσκελές άρθρο σας με τίτλο "Η κάπνα των εθνικών αριστείων" που αφορούσε τη δραστηριότητα της εταιρείας μας, και το οποίο βρίθει ανακριβειών και αναληθειών που δεν θίγουν μόνο την εταιρεία μας, αλλά και την αλήθεια, προς αποκατάσταση της οποίας και προς άρση της παραπληροφόρησης σας γνωστοποιούμε τα κάτωθι:

1 Στο τέλος του κειμένου σας αναφερόμενοι στον υπογράφοντα την παρούσα γράφετε "ότι δεν θέλησα να σας μιλήσω όταν μου είπατε ότι η συνομιλία μας θα καταγραφεί". Δεν είναι ακριβώς έτσι. Εγώ σας ρώτησα αν η συνομιλία μας καταγράφεται, δεν μου το είπατε εσείς, όπως δεοντολογικά είχατε υποχρέωση να μου γνωστοποιήσετε εκ των προτέρων.

2 Πριν σας απαντήσω μία προς μία τις κατηγορίες-καταγγελίες θα ήθελα να σας γνωρίσω με πολύ λίγα λόγια πως ένας επιχειρηματίας μετά από (35) χρόνια δράσης αναγκάζεται να ζητήσει προστασία από την αστυνομία και από τον εισαγγελέα από μία οργανωμένη ομάδα ανθρώπων, η οποία χρησιμοποιώντας την εξουσία σε όλες της τις μορφές, έχει επιτεθεί σε έναν επιχειρηματία και κατά προέκταση στην επιχείρησή του με τελικό στόχο, όπως διαλαλούν δημόσια, το "τέλειωμά του".

3 Αν γνωρίζατε από κοντά την εν λόγω "ομάδα κρούσης" είμαι βέβαιος ότι η έρευνά σας δεν θα περιοριζόταν σε ένα απλό τηλέφωνο προς εμένα. Θα ρωτούσατε μερικούς από τους 170 περίπου εργαζομένους (160 περίπου Ελληνες και 10 αλλοδαπούς) σε 4 εταιρείες (καταστάσεις προσωπικού). Θα σας κινούσε το ενδιαφέρον - απορία, να γνωρίζατε από κοντά τις εγκαταστάσεις μας και θα διαπιστώνατε αυτό που ο Δήμαρχος Ακρωτηρίου κ. Μιχάλης Κυνηγός δεν θέλει να διαπιστώσει, παρ' όλες τις προσκλήσεις μας για επί τόπου έρευνα - ενημέρωση στις εγκαταστάσεις μας.

4 Αναγκάστηκα να ζητήσω προστασία μετά από δημοσιεύσεις στον τοπικό Τύπο, μετά από ρεπορτάζ σε δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση, μετά από καταγγελίες εργαζομένων προς εμένα για απειλές και εξυβρίσεις, μετά από στημένες καταγγελίες προς την αστυνομία, μετά τη χρησιμοποίηση της «τουριστικής αστυνομίας» εναντίον μου, και δεκάδες άλλα μετά που αναγκαστικά θα κριθούν σε δικαστικές αίθουσες.

5 Θα ξεκινήσω από τα πρόστιμα που αναφέρετε στο δημοσίευμά σας:

α. Για την ΦΙΝΟΜΠΕΤΟΝ Α.Ε. και τις νέες δραστηριότητές της έχει επιβληθεί πρόστιμο 10.000 ευρώ για το Λατομείο Μαρμάρου για υπέρβαση 400 m2 και όχι 2.600 m2.

β. Επίσης για τα 2 εγκαταλειμμένα λατομεία, το 1998 το ένα και το 1999 το άλλο, από 45.000 ευρώ ήτοι σύνολο 100.000 ευρώ. Τα πρόστιμα αυτά έχουν επιβληθεί από το ΚΕΠΠΕ και δεν είναι τελεσίδικα.

6 Για την αποκατάσταση των 2 λατομείων θα ήθελα να σας γνωρίσω τα παρακάτω:

α. Για το Λατομείο στη θέση Καλόρουμα του Δήμου Ακρωτηρίου, που είναι συνένωση 2 λατομείων (ΑΝΔΡΕΑΔΑΚΗ και ΡΟΒΛΙΑ), αγοράστηκαν από τη ΦΙΝΟΜΠΕΤΟΝ το 1985 το ένα και το 1988 το άλλο. Η λειτουργία τους άρχισε το 1967-68 και διακόπηκε το 1998 μη μπορώντας να αδειοδοτηθούν.

β. Για την αποκατάστασή του έγινε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν. Αγοράσθηκαν 10 στρέμματα όμορης γης και έγινε φύτευση 1.200 δένδρων σε κάθε ελεύθερο σημείο που υπήρχε προς διάθεση. Τα δένδρα αυτά φυτεμένα εδώ και 9 χρόνια περίπου συντηρούνται μέχρι και σήμερα από την εταιρεία. (Σας στέλνω σχετική φωτογραφία).

γ. Θα ήθελα να σας επισημάνω ότι τα Λατομεία που είχαν ξεκινήσει προ 30-40 ετών εκτός λατομικών περιοχών βρέθηκαν οι επιχειρήσεις χωρίς μισθωτικά δικαιώματα και ήταν πολύ δύσκολο έως αδύνατο πολλές φορές ο ιδιοκτήτης να δεχθεί φύτευση σε ένα χώρο που δεν του έδινε εισόδημα, ή γενικότερα δεν υπήρχαν τρόποι να πιεστεί για να αποδεχθεί τη φύτευση.

δ. Για το Λατομείο στη θέση ΡΟΥΜΑ ενώ έχουν γίνει βαθμίδες σε όλο το μήκος της εκμετάλλευσης και έχει τοποθετηθεί χώμα για φύτευση, ο ιδιοκτήτης του χώρου όμως αρνείται πεισματικά τη φύτευση. Ο Δήμαρχος Ακρωτηρίου σε επιτόπια μετάβαση στο λατομείο ενημερώθηκε για το καθεστώς που υπάρχει. Του ζήτησα να οργανώσω αποκατάσταση της πλατείας με έξοδά μου, αν μου δώσει την άδεια, αλλά μάλλον απ' ό,τι φαίνεται τον ήθελε για άλλο σκοπό.

7 Για το Λατομείο Μαρμάρου έχουν γραφτεί πάρα πολλά, παρά το γεγονός ότι σε δημόσια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου εξήγησα με σαφήνεια και καθαρότητα τα πάντα. Η πραγματικότητα είναι: Το Λατομείο Μαρμάρου εκτάσεως 34 περίπου στρεμμάτων το αγόρασε η εταιρεία μας από ιδιώτη το έτος 2002 για να το χρησιμοποιήσει ως λατομείο Μαρμάρου και μόνο για την υλοποίηση ενός επενδυτικού οράματος που τώρα βρίσκεται στο τέλος του.

Μετά την αγορά και ξεκινώντας τη διαδικασία αδειοδότησης, προσέκρουσα στον χαρακτηρισμό "Δασικό" από το Δασαρχείο, γνωρίζοντας ότι η διαδικασία αποχαρακτηρισμού απαιτεί από μερικούς μήνες έως μερικά χρόνια και με άγνωστα αποτελέσματα. Η περιοχή είναι βέβαια "Δασική" χωρίς κανένα δέντρο. Αποποιήθηκα του ιδιοκτησιακού και μίσθωσα ακριβώς την ίδια έκταση που είχα αγοράσει από την Περιφέρεια Κρήτης προσφέροντας πάγιο και αναλογικό μίσθωμα, όπως προβλέπει ο νόμος.

Συνεπώς όχι μόνο εκχωρήθηκε γη από την Πολιτεία, αλλά έμμεσα δωρίσαμε γη στην Πολιτεία.

8 Για την απόσταση ότι είναι μικρότερη των 500 m από όριο οικισμού, η γνωστή ομάδα κατηγόρων μου διέρρευσε στον Τύπο ότι στα υποβληθέντα σχέδια έχω κάνει μετακίνηση ορίων οικισμού δηλαδή πλαστογραφία!!! Η σωστή απόσταση είναι 567 m.

9 Για το αν το Λατομείο είναι μαρμαροφόρο ή όχι και αν το κομμάτι μαρμάρου που προσκομίσαμε στο ΙΓΜΕ είναι από μαρμαράδικο, σας γνωρίζουμε ότι:

α) Το ΙΓΜΕ τμήμα μαρμάρων και διακοσμητικών λίθων (διά του υπ' αριθμ. πρωτ. 5754/26-01-2001), β) το Πολυτεχνείο Κρήτης με ημερομηνία 15-05-2007 έγγραφο, γ) τριμελής επιτροπή από το υπουργείο Ανάπτυξης (διά του υπ' αριθμ. πρωτ. Δ10/ΑΦ1545/15066/2720/08-08-2008 έγγραφο) διαπιστώνουν χωρίς αποκλίσεις ότι το Λατομείο είναι Λατομείο Μαρμάρου.

10 Αλλά στο Λατομείο μαρμάρου συνέβησαν και άλλα πολλά, όπως αν απαιτείται άδεια για τη λειτουργεία σπαστηροτριβείου, λήξης άδειας περιβαλλοντικών όρων κ.ά. γενικότερα μία προσπάθεια επιβολής με το έτσι θέλω των δικών τους νόμων και κανονισμών, όπως αυτοί τους αντιλαμβάνονται χρησιμοποιώντας την εξουσία που διαθέτουν (Στο λατομείο Μαρμάρου δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ εκρηκτικά).

11 Για το εργοστάσιο παραγωγής ασφαλτομιγμάτων, τα περί σκόνης και κάπνας, θα πρέπει να ελέγξετε αν υπάρχουν γύρω από το εργοστάσιο, αν δεν υπάρχουν εκεί πώς μεταφέρονται μακρύτερα;

12 Αλλά αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία για εμάς είναι η καθημερινή προσπάθεια που καταβάλλεται από όλους μας στην εταιρεία για καλυτέρευση των δομών μας και των εγκαταστάσεών μας, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος. Μόνο για τα ασφαλτικά τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχουμε αλλάξει φίλτρο και καυστήρα, με νέας τεχνολογίας μηχανήματα, έχουμε ασφαλτοστρώσει χώρους γύρω από το εργοστάσιο, έχουμε εκμισθώσει παρακείμενο Λατομείο για εναπόθεση αποβλήτων κ.ά., που θα σας κούραζα αν τα ανέφερα όλα.

13 Το εργοστάσιο παραγωγής κονιαμάτων, ένα από τα πιο σύγχρονα στην Ευρώπη που προς το παρόν έχει δημιουργήσει 19 θέσεις εργασίας, τοποθετήσαμε πρόσκαιρα ένα κινητό ερπυστριοφόρο κόσκινο λαμβάνοντας όλα τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης. Το κόσκινο αυτό για ένα χρόνο από την εγκατάστασή του δεν χρειάζεται άδεια λειτουργίας. Το κόσκινο αυτό λειτουργεί μαζί με το εργοστάσιο επεξεργασίας πρώτων υλών για τα κονιάματα, πάντα ημέρα, χρειάστηκε όμως λόγω φόρτου να δουλέψει 2 βράδια μέχρι τις 23:00, τότε είδαν τις "σκόνες" και άρχισαν τις φωνές. Απορία: την ημέρα δεν σκονίζει;

Και τέλος, η διαβροχή που αναφέρει το Τμήμα Βιομηχανίας ότι δεν λειτουργούσε έξω από το εργοστάσιο, αναφέρουμε στο Τμήμα Βιομηχανίας με έγγραφό μας ότι δεν υπάρχει άμμος έξω από το εργοστάσιο, αλλά μόνο σκύρα που δεν απαιτείται διαβροχή.

14 Για την αυθαίρετη "διαφημιστική" πινακίδα που αναφέρετε στο δημοσίευμά σας, σας γνωρίζω ότι δεν είναι διαφημιστική, αλλά ενδεικτική μια και είναι τοποθετημένη στον δρόμο εισόδου προς τις εγκαταστάσεις της εταιρείας αλλά και σε ιδιόκτητο χώρο. Η πινακίδα αυτή εμποδίζει την θέα στον κ. Τσουχλαράκη, εκ των υποκινητών της ομάδας που προανέφερα, όταν θα χτίσει το σπίτι του σε οικόπεδο που έχει 70-80 m. μακριά από την πινακίδα (!!!) και, απαντώντας η εταιρεία με νομικό έγγραφο προς τον Δήμο για τα δικαιώματά της και την υποχρέωση του Δήμου να μας καλέσει πριν από το ξήλωμα της πινακίδας που μας απείλησε με έγγραφό του. Το επόμενο βράδυ οι γνωστοί-άγνωστοι κατέστρεψαν την πινακίδα!!.

15 Οσο για το νοσοκομείο όπου κατέληξε ο κ. Τσουχλαράκης, ο γιατρός αναφέρει "αναφερομένη παράσυρση" για τα υπόλοιπα, όπως και για πολλά άλλα, ασχολείται η Δικαιοσύνη, και επομένως δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα όσα σχετικά υπαινίσσεστε στο δημοσίευμά σας.

16 Νερό ζητήσαμε με αίτησή μας για ανάγκες πυρόσβεσης (απαίτηση Τμήματος Βιομηχανίας) παρ' όλο που η εταιρεία είναι αυτάρκης και στο πόσιμο, αλλά και στο νερό για βιομηχανική χρήση και έγιναν σκηνές απείρου κάλλους κατά την προσπάθεια σύνδεσης του δικτύου από τον κ. Τσουχλαράκη (εκδίωξη συνεργείων, επίθεση κατά προσωπικού) και ματαίωση τελικά της σύνδεσης.

17 Σε αίτησή μας προ μερικών μηνών, αμέσως μετά το επεισόδιο για κόψιμο - τομή ρέματος προς το Δήμο και πέρασμα σωλήνα 2'' η αίτηση "χάθηκε" και υποβάλαμε νέα. Την ίδια περίοδο δίδεται η άδεια σε άλλη βιομηχανία που καταναλώνει 40 m3 την ημέρα νερό!!! Είναι δυνατόν ο παραπάνω αναφερόμενος με αυτά και άλλα πολλά - πάρα πολλά να δρα μόνος του;

18 Η υπογραφή κειμένου 118 ατόμων εργαζομένων στην εταιρεία προς τον Δήμαρχο Ακρωτηρίου για όλα αυτά που συμβαίνουν εις βάρος της εταιρείας και κατά προέκταση σε αυτούς τους ίδιους, αν είναι καθοδηγούμενα ή όχι μπορείτε να το διαπιστώσετε από την διοίκηση της εταιρείας και μόνο. Το δε μάζεμα 98 υπογραφών από κατοίκους της περιοχής με πρωτοβουλία του κ. Τσουχλαράκη, ο οποίος μη εργαζόμενος ασχολείται νυχθημερόν με αυτά που συμβαίνουν στην εταιρεία παρακολουθώντας ακόμη και με κιάλια τις δραστηριότητές της (περίπτωση Τοπογράφου -ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ στις 11-02-2008) έγιναν σε αντιπερισπασμό των 118 υπογραφών.

19 Τέλος, τα περί αποστάσεων από όρια οικισμού των εγκαταστάσεων, τα περί δασικών εκτάσεων και δασών, Λατομικών ζωνών κ.ά. πολλά που θα βρείτε στο έγγραφο της τουριστικής αστυνομίας μόνο σοβαρά δεν είναι και είναι αδύνατον να σχολιαστούν και μόνο ένας ανόητος επιχειρηματίας θα επένδυε 12.000.000 ευρώ όπως πράξαμε εμείς, παραβλέποντας νόμους, αλλά πιο πολύ την καθημερινή του σχέση και επαφή με τους γείτονές του.

20 Για το λατομείο της ΛΑ.ΧΟΡ. ΑΕ η ΦΙΝΟΜΠΕΤΟΝ ΑΕ συμμετέχει με 40%, η εταιρεία ΤΟΜΕΣ με 40% και ο Δήμος Ακρωτηρίου με 20%. Στο ΔΣ της εταιρείας συμμετέχει και ο Δήμος Ακρωτηρίου καθώς επίσης ο Δήμαρχος ήταν μέλος του Κλιμακίου Περιβάλλοντος ΚΕΠΠΕ... που επέβαλε τα πρόστιμα και θα έπρεπε να σας είχε ενημερώσει για την νομική και επιχειρηματική διαφορά των 2 εταιρειών στην επιβολή προστίμων.

Χανιά 25 Οκτωβρίου 2008

Για την εταιρεία ΦΙΝΟΜΠΕΤΟΝ ΑΕ

Παύλος Χανιωτάκης

Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος»




Το ασύμφορο μάρμαρο

Το σοβαρότερο από τα επιχειρήματα του επιστολογράφου μας είναι ο ισχυρισμός του ότι «τριμελής επιτροπή» και το υπουργείο Ανάπτυξης με έγγραφό του τον περασμένο Αύγουστο «διαπιστώνουν χωρίς αποκλίσεις» ότι το λατομείο των 34 στρεμμάτων στο Χορδάκι «είναι λατομείο μαρμάρου» κι όχι στην πραγματικότητα αδρανών υλικών, όπως υποστηρίζει ο Δήμος Ακρωτηρίου ζητώντας το κλείσιμό του.

Πράγματι, στις 8.8.2008 η Διεύθυνση Λατομείων Μαρμάρων και Αδρανών Υλικών του ΥΠ.ΑΝ. με το έγγραφό της κατέταξε το επίμαχο λατομείο «στην κατηγορία των μαρμάρων» (κατάταξη απαραίτητη για τη λειτουργία του, εφόσον βρίσκεται εκτός λατομικής ζώνης και σε απόσταση μικρότερη των 1.000 μέτρων απ' το χωριό), υπό τρεις όρους: (α) εξόρυξη «αποκλειστικά με συρματοκοπή», (β) απαγόρευση της χρήσης εκρηκτικών υλών «σε κάθε περίπτωση», και (γ) υποβολή δελτίων αποστολής και τιμολογίων πώλησης ογκομαρμάρων κι επεξεργασμένων προϊόντων με το ετήσιο Δελτίο Δραστηριότητας της εταιρείας. Αποκλειστική δικαιολογητική βάση αυτής της διοικητικής «διαπίστωσης», όπως διαπιστώνουμε από το έγγραφο, αποτελεί πρόσφατη γνωμοδότηση του ΙΓΜΕ (17.4.2008) «όπου προτείνεται ότι το πέτρωμα του συγκεκριμένου λατομείου μπορεί να υπάγεται νομικά στην κατηγορία των μαρμάρων υπό όρους». Η απουσία «αποκλίσεων» που επικαλείται ο κ. Χανιωτάκης δεν είναι ως εκ τούτου πραγματολογική (δεν έγιναν δηλαδή δυο ανεξάρτητες έρευνες που κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα) αλλά μόνο διοικητική: το υπουργείο απλά επικύρωσε τις διαπιστώσεις και προτάσεις του ΙΓΜΕ. Τι λέει όμως ακριβώς αυτό το τελευταίο στη 13σέλιδη γνωμοδότησή του;

Κατ' αρχήν, η γνωμοδότηση βασίζεται όντως σε επιτόπια αυτοψία τριών επιστημόνων του Ινστιτούτου, συνοδευόμενων από τον κ. Χανιωτάκη (σ. 1). Επιτέλους ελέγχθηκε δηλαδή το ίδιο το λατομείο κι όχι, όπως είχε γίνει στην έκθεση του 2001 (που επίσης επικαλείται ο κ. Χανιωτάκης), απλά ένα κομμάτι μάρμαρο το οποίο η ενδιαφερόμενη εταιρεία προσκόμισε στο Ινστιτούτο! Στη νέα έκθεση, το μάρμαρο εκείνο «ταυτοποιείται» με τον υπό έλεγχο λατομικό χώρο (σ. 5 & 7). Τα υπόλοιπα συμπεράσματα όμως της έρευνας, παρά τις τελικές προτάσεις της γνωμοδότησης, ουσιαστικά δικαιώνουν όχι τον επιστολογράφο μας αλλά τους κατηγόρους του.

Η τριμελής επιτροπή διαπιστώνει μεν την ύπαρξη (και) μαρμάρου στο χώρο του λατομείου, σε αρκετά περιορισμένη όμως έκταση: «εκτιμάται ότι ο συντελεστής αποληψιμότητας, για τις ζώνες με τον λιγότερο τεκτονισμό, θα κυμαίνεται περί το 15-20 % σε ογκομάρμαρα και ογκοξόφαρα και σε αναλογία 1:3 περίπου, ενώ στις ζώνες έντονου τεκτονισμού ο συντελεστής προσεγγίζεται σε 3-4 % σε ογκοξόφαρα (μικρότερα του 1 m3)» (σ. 4). Τι ακριβώς σημαίνουν αυτά τα ποσοστά, το πληροφορούμαστε λίγο παρακάτω: «Σύμφωνα με τα κοιτασματολογικά στοιχεία του υπ' όψη χώρου προκύπτει ότι ανά 100 m3 εξορυσσομένου πετρώματος θα παραχθούν: Από τις ζώνες αυξημένης απόληψης 100 m3 όγκοι και ξοφάρια που σε αναλογία 1:3 αντιστοιχούν σε 3,3 m3 όγκου και 6,7 m3 ξοφάρια. Από τις ζώνες χαμηλής απόληψης 2 m3 ξοφάρια. Από τα κοστολογικά στοιχεία της παραπάνω μελέτης προκύπτει ότι οι δαπάνες παραγωγής δεν καλύπτονται πλήρως από την παραπάνω υπολογισθείσα, κατά προσέγγιση, αξία των όγκων μαρμάρων και ξοφαριών που παράγονται με τη σημερινή κατάσταση του λατομείου.

Η λατύπη που παράγεται υποχρεωτικά κατά τη διαδικασία εξόρυξης έχει υψηλή αξία λόγω της καταλληλότητάς της για την παραγωγή μαρμαρόσκονης και ως εκ τούτου είναι αυτή που συμπληρώνει την κάλυψη των δαπανών εκμετάλλευσης του πετρώματος του υπ' όψη λατομικού χώρου» (σ. 8).

Ως «λατομείο μαρμάρου», τα 34 στρέμματα της «Φινομπετόν» είναι με άλλα λόγια μη εκμεταλλεύσιμα. Η πραγματική αξία του νταμαριού συνίσταται στη «συμπληρωματική» παραγωγή «κοινών αδρανών υλικών» (σ. 9). Η τριμελής επιτροπή δέχεται ότι η εκμετάλλευσή του «για την παραγωγή αποκλειστικά λατύπης για την παραγωγή μαρμαρόσκονης και εν συνεχεία έτοιμων σοβάδων και κόλλας μπορεί να είναι μια "πρόκληση" για τον εκμεταλλευτή λόγω του χαμηλού κόστους παραγωγής», επισημαίνει όμως ότι έτσι αυτός «θα διακινδύνευε την χορηγηθείσα άδεια εκμετάλλευσης λατομείου μαρμάρου και την μίσθωση του χώρου από το Δημόσιο» (σ. 9).

Τι το διαφορετικό υποστηρίζουν οι κάτοικοι του Χορδακιού, ο Δήμος Ακρωτηρίου και γράψαμε εμείς;
 

Ελευθεροτυπία, 30/11/2008

 

www.iospress.gr