ΕΝΑΣ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ

 

Κυνηγοί του μαγικού κλαρίνου
 

Το ερώτημα του συρμού είναι αν υπάρχει ρατσισμός στα σχολεία ή απλή νεανική παραβατικότητα, ποιος φταίει για τις ανεξέλεγκτες συμπεριφορές των παιδιών και τι μερίδιο ευθύνης έχουν οι γονείς και οι δάσκαλοι. Την απάντηση μας τη δίνει η ιστορία ενός νεαρού μαθητή που είχε την ατυχία να έχει μαύρο δέρμα και εξαιρετικό ταλέντο στη μουσική.

 

Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από τότε που όλοι σχεδόν οι εκφωνητές των ειδήσεων αναρωτήθηκαν μεγαλόφωνα τι θα γινόταν αν στη θέση της δεκαεξάχρονης Βουλγάρας βρισκόταν μια Ελληνίδα και στη θέση των αγοριών που κατηγορούνται ότι τη βίασαν τέσσερις ανήλικοι αλλοδαποί. Η παρακάτω αληθινή ιστορία απαντάει σ' αυτό το ερώτημα για την ύπαρξη ρατσιστικής συμπεριφοράς όχι μόνο σε ένα ή δύο αλλά σε πολλά σχολεία. Οχι μόνο στα απλά γυμνάσια και λύκεια, αλλά και σε εκείνα που υποτίθεται ότι από τη φύση τους «εξημερώνουν τα ήθη».

Σε ένα μουσικό, λοιπόν, σχολείο, σε πόλη της κεντρικής Ελλάδας, μόλις ένα χρόνο πριν, ρατσιστική συμπεριφορά υπέστη κατά τη γνώμη της οικογένειάς του ένας μαθητής που, εκτός από το αναμφισβήτητο ταλέντο του στη μουσική έτυχε να διαθέτει τη σκούρα επιδερμίδα της κρεολής μητέρας του.

Ελληνας μετανάστης από τη Σουηδία, ο κ. Ν.Α. ήρθε με τη σύζυγό του, που κατάγεται από την Καραϊβική, να ζήσει στην Ελλάδα. Τα παιδιά του έχουν κλίση στη μουσική και για τον λόγο αυτό φρόντισε το 2002 να στείλει τον μεγάλο του γιο σε ένα μουσικό σχολείο στην πλησιέστερη πόλη.

Ο πατέρας του μικρού δεν αρκέστηκε στις γνώσεις που πρόσφερε το σχολείο και λόγω του μεγάλου ταλέντου του γιου του στο κλαρίνο και στο κλαρινέτο τον πήγαινε ακόμα και σε ωδεία στην Αθήνα.

Το παιδί ήρθε πρώτο (Ιούνιος 2002) στις κατατακτήριες για το μουσικό σχολείο. Ειδική διάκριση πήρε η ομάδα του σε διαγωνισμό το 2005, από τους Χρόνη Αηδονίδη, Θανάση Γκαϊφύλλια και Λουδοβίκο των Ανωγείων με την υποσημείωση: «ένα σύνολο με τοπικό χρώμα βασισμένο σε μαγικό κλαρίνο με μέλλον». Ο Η.Α. ήταν το παιδί με το μαγικό κλαρίνο.

Οι «άσπροι»

Στην αρχή της φοίτησής του στο σχολείο οι βαθμοί του ήταν αντάξιοι του ταλέντου και της προσπάθειας που κατέβαλλε. Σημειώνουμε εδώ ότι ο μαθητής χρειαζόταν να διανύει καθημερινά 160 χλμ. στο πλέον επικίνδυνο κομμάτι της εθνικής οδού για να μπορεί να πηγαίνει στο μουσικό σχολείο.

Ο πατέρας του προσπάθησε και πέτυχε να μεταφέρεται το παιδί εκεί με ταξί ναυλωμένο που μετέφερε και τρεις άλλες μαθήτριες. Σιγά σιγά, όμως, άρχισαν τα «προβλήματα»: «Τον φώναζαν "αράπη" και δεν καθόντουσαν δίπλα του οι συμμαθητές του διότι "οι μαύροι βρομάνε", ένα φιλί στο μάγουλο μιας συμμαθήτριάς του χαρακτηρίστηκε σεξουαλική παρενόχληση», μας λέει ο πατέρας του. Συχνές προσβολές, που είχαν να κάνουν ίσως με τις διακρίσεις και το ταλέντο του μαθητή. Παιδικές ζήλιες και κακίες, που, όμως, άρχισαν να διαφοροποιούν τη συμπεριφορά του παιδιού. Κλεινόταν στον εαυτό του και γινόταν επιθετικός όταν δεχόταν ή νόμιζε ότι δεχόταν προσβολές...

Αρωγός στην προσπάθειά του να διατηρήσει την ψυχραιμία και την κόσμια συμπεριφορά του η φιλόλογός του, εκπαιδευτικός με τριάντα χρόνια πείρα, αλλά και οι γονείς του.

«Στην αρχή», μας εξιστορεί ο πατέρας, «όταν άρχισαν να τον μαλώνουν οι δάσκαλοι, τον μάλωνα κι εγώ. Δεν ήξερα τι γινόταν και του έλεγα ότι λέει ψέματα κι ότι είναι άτακτος. Γρήγορα, όμως, κατάλαβα μετά από σοβαρά περιστατικά ότι το παιδί μου έλεγε την αλήθεια κι ότι ήταν θύμα ρατσιστικής συμπεριφοράς, όχι πια από συμμαθητές του αλλά από τους δασκάλους του και ειδικά από τον διευθυντή του σχολείου».

Η φιλόλογος του παιδιού είπε στον πατέρα ότι δύο φορές ο μαθητής τής εμπιστεύτηκε ότι θέλει να αυτοκτονήσει. Την παραμονή περιφερειακών αγώνων ατομικών και ομαδικών στη μουσική απαγόρευσαν με τιμωρία στον μικρό να συμμετάσχει, επειδή στην πρόβα «ενώ ο χρόνος ήταν ελάχιστος, ο μαθητής Η.Α. έκανε οτιδήποτε άλλο από το να ετοιμάσει το κλαρίνο του και δεν απαντούσε στις επανειλημμένες ερωτήσεις του καθηγητή του για το πότε επιτέλους θα ετοιμαστεί, τον αγνοούσε επιδεικτικά και περιφερόταν άσκοπα στο χώρο.

Οταν επιτέλους αποφάσισε να ανταποκριθεί, και ενώ η ορχήστρα και η χορωδία ετοιμαζόταν να αρχίσει την πρόβα, ο μαθητής άρχισε να συναρμολογεί το δεύτερο κλαρίνο που είχε μαζί του, ενώ δεν του χρειαζόταν.

Ο καθηγητής τού υπέδειξε να αφήσει το κλαρίνο αυτό αλλά εκείνος αρνήθηκε και δεν δέχτηκε να κάνει ό,τι του έλεγε ο καθηγητής. Μια συμμαθήτριά του κι ένας συμμαθητής του τον προέτρεψαν να αρχίσει επιτέλους, αλλά εκείνος αρνήθηκε και, αφού λογομάχησε με τον καθηγητή, έφυγε από το χώρο» (από τα πρακτικά του συλλόγου καθηγητών, 19/4/2005).

Μετά από αυτή τη συνεδρίαση του συλλόγου καθηγητών απαγορεύτηκε στον Η.Α. να συμμετάσχει στους ατομικούς περιφερειακούς αγώνες και του επιτράπηκε μόνο η συμμετοχή στο ομαδικό, «για να μη χαλάσει η συνολική εικόνα του σχολείου». Αυτό που υποσημειώνεται στα πρακτικά είναι η «ανυπακοή, αυθάδεια και αλαζονεία» που επιδείκνυε ο μαθητής.

«Μόνος υπαίτιος»

Μέσα σε διάστημα μικρότερο από ένα χρόνο, επτά φορές συνεδρίασε ο σύλλογος των καθηγητών για να τον τιμωρήσει. Από τις αποβολές χρεώθηκε με 79 αδικαιολόγητες απουσίες. Στις συνεδριάσεις των εκπαιδευτικών τον καλούσαν συνεχώς να απολογηθεί και να ζητήσει συγνώμη. Του ζητήθηκε να υπογράψει ότι θα υπακούει στους κανονισμούς του σχολείου. Αραγε πόσο δόκιμο είναι αυτό για ένα παιδί 15 ετών;

Από τα πρακτικά των συνεδριάσεων προκύπτει ότι δεν τίθεται καμία αμφιβολία για το ότι ο μοναδικός υπαίτιος των προβλημάτων του σχολείου ήταν αυτός ο μαθητής. Παράλληλα, τονίζεται ο εξαιρετικός τρόπος αντιμετώπισής του τόσο από τους καθηγητές του όσο και από όλους τους συμμαθητές. Μόνη η φιλόλογός του προσπαθεί να ψελλίσει τις αντιρρήσεις της, αλλά η φωνή της πνίγεται από την απόλυτη και αλάνθαστη κρίση των συναδέλφων της. Απ' ό,τι μάθαμε, εκ των υστέρων «πλήρωσε και πληρώνει» ακόμα αυτές τις αντιρρήσεις της.

Η ετυμηγορία για τον Η.Α. σε όλες τις συνεδριάσεις ήταν η ίδια: Ενοχος! Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ένα από τα παραπτώματα, όπως περιγράφεται από τους ίδιους τους καθηγητές (7/12/2005): «Οι μαθητές κατήγγειλαν πως μόλις χτύπησε το κουδούνι για την έναρξη της 6ης ώρας προκλήθηκε επεισόδιο μεταξύ της μαθήτριας Χ. και του μαθητή Η.Α. επειδή η μαθήτρια τού ζήτησε να σταματήσει να παίζει κλαρίνο μέσα στην τάξη (σ.σ. δεν είχε αρχίσει το μάθημα) κι εκείνος πετώντας κάτω ένα θρανίο τής φώναξε "φύγε, κρατάω μαχαίρι"».

* Ο ίδιος ο καθηγητής που μπήκε εκείνη την ώρα για μάθημα δήλωσε ότι προφανώς δεν θεωρούσε ότι υπήρχε πραγματική απειλή. Ο μαθητής παρουσιάστηκε στο συμβούλιο και ζήτησε συγνώμη. Αμέσως μετά αποφασίστηκε να αποβληθεί ο μαθητής για τρεις (3) ημέρες. Η φιλόλογός του αρνήθηκε να συμμετάσχει στην ψηφοφορία. Το τι λένε και το τι κάνουν στα διαλείμματα τα παιδιά είναι γνωστό και δεν αφορά κανένα συμβούλιο, όταν η συμπεριφορά τους βρίσκεται στο πλαίσιο παιδικών τσακωμών. Αυτό, όμως, φαίνεται ότι δεν ισχύει και για τα έγχρωμα παιδιά, ιδίως δε όταν τολμούν να είναι και ταλαντούχα.

* Χαρακτηριστική είναι η συνεδρίαση του συμβουλίου καθηγητών στις 23/6/05, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, που επί μακρόν ασχολείται με τη συμπεριφορά του μαθητή Η.Α. και προβληματίζεται για το αν πρέπει ή όχι να μειώσει τη διαγωγή του σε κοσμία «μετά από την εξάντληση όλων των παιδαγωγικών μέσων που χρησιμοποιήθηκαν». Περιγράφονται στη συνεδρίαση λεπτομέρειες της «παραβατικής συμπεριφοράς», όπως ότι «αρνήθηκε να παίξει ένα κομμάτι με τον τρόπο που του υποδεικνύονταν», «μετά από αυτό έβρισε και κλωτσούσε ό,τι βρίσκονταν μπροστά του... αυτές τις πράξεις μετά τις παραδέχτηκε και ο ίδιος και ζήτησε συγνώμη... Παρ' όλα αυτά μετά από ενδελεχή συζήτηση ο Σύλλογος αποφάσισε να μην προβεί σε μείωση της διαγωγής του, για το λόγο ότι αυτό θα τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή και από το φθινόπωρο να αποφασίσει εκ νέου τη στάση του. Αποφασίζεται, όμως, να διευκρινιστεί στον μαθητή Η.Α. ότι τα περιθώρια υπομονής της σχολικής κοινότητας απέναντί του εξαντλήθηκαν και ότι η φοίτησή του θα γίνει υπό όρους και κατόπιν έγγραφης υπόσχεσης (;) που θα δώσει στο Σύλλογο ότι θα σέβεται τους κανόνες της λειτουργίας του σχολείου».

Σημειώνεται εδώ ότι η φιλόλογος του παιδιού δεν προσυπέγραψε την απόφαση, δηλώνοντας την αντίθεσή της.

Το πειθαρχικό

Το φθινόπωρο, όπως αποδείχτηκε, θα ήταν καθοριστικό για τον μικρό Η.Α. Απανωτές συνεδριάσεις του πειθαρχικού για τη συμπεριφορά του. Ενα ολόκληρο σχολείο και απέναντι ένα 15χρονο παιδί με μεγάλο μουσικό ταλέντο, κλεισμένο -γιατί άραγε;- στον εαυτό του, ανίκανο να παρακολουθήσει τις εξελίξεις.

* Ενδεικτικά παραθέτουμε μερικές από τις συνεδριάσεις και αποφάσεις του πειθαρχικού συμβουλίου (δύο μέλη και ο διευθυντής):

- Στις 29/5/2005 (όπως γράφει ο ίδιος ο διευθυντής του σχολείου): «Μετά από λογομαχία οι δύο μαθητές αντάλλαξαν βίαια χτυπήματα. Τους χώρισε ο καθηγητής κ. Π. και ο καθένας έριχνε από τη μεριά του το φταίξιμο στον άλλο. Παραδέχτηκαν ότι έδειραν ο ένας τον άλλο και ότι είχαν απαράδεκτη συμπεριφορά για μαθητές και αδικαιολόγητη στάση απέναντι στους παρευρισκομένους». ΑΠΟΦΑΣΗ : «Μία μέρα αποβολή στον Η.Α.»

- Στις 11/11/2005: «Μετά από φραστική διένεξη του Η. με τον μαθητή Χ. ήρθαν στα χέρια και αντάλλαξαν γροθιές». ΑΠΟΦΑΣΗ: «Μία μέρα αποβολή στον Η.Α. και επίπληξη στον άλλον μαθητή».

- Στις 23/11/2005 κατηγορήθηκε ότι έσπρωξε συμμαθητή του με αποτέλεσμα αυτός να πέσει στο καλοριφέρ και να σκίσει το φρύδι του. Στην απολογία του είπε ότι δεν το έκανε σκόπιμα και ότι απλά ήθελε να μπει στην ουρά για τη σίτιση. ΑΠΟΦΑΣΗ: «Επίπληξη και ειδοποίηση του γονέα για μια ακόμα φορά».

- Στις 24/11/2005: Η κατηγορία αυτή τη φορά ήταν «ύβρεις και απειλές εναντίον του διευθυντή του σχολείου παρουσία μαθητών και καθηγητών. Απολογήθηκε ότι συνέχεια αυτόν επιπλήττουμε και ότι για όλα εκείνος φταίει πάντα και ότι δεν αντέχει άλλο να ενημερώνει τον πατέρα του. Απολογήθηκε ότι ενώ όλοι οι μαθητές πετούσαν ψωμί ο ένας στον άλλον την ώρα της σίτισης μόνο αυτόν επέπληξαν και γι' αυτό κι εκείνος επιτέθηκε με ύβρεις στον διευθυντή». ΑΠΟΦΑΣΗ «Επίπληξη για τελευταία φορά».

- Στις 29/11/2005 «καλείται ο μαθητής για να ακούσει τις αποφάσεις περί λήξης της περιόδου χάριτος, επιείκειας και ανοχής τόσο από πλευράς καθηγητών και διευθυντή όσο και από πλευράς 15μελούς των μαθητών και αμέσως μετά συντάσσεται γραπτή πράξη με τις υπογραφές όλων».

* Με ανακοίνωση το 15μελές συμβούλιο των μαθητών καταδικάζει τον συμμαθητή τους για όλα όσα έχει κατηγορηθεί και επιπλέον για το ότι αυτός κατηγορεί άδικα τον διευθυντή του αλλά και τους μαθητές για ρατσισμό, ενώ αυτό δεν ισχύει, και αντίθετα έχουν επιδείξει όλοι μεγάλη ανοχή.

* Η ανακοίνωση τελειώνει ως εξής: «Επομένως είναι άδικο να κατηγορείται ένα νεοσύστατο και αξιόλογο σχολείο που διανύει τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του με επιτυχία, δεχόμενο καλή κριτική από αξιόλογα άτομα. Επίσης είναι άδικο να θίγονται προσωπικότητες καθηγητών που προσφέρουν πολλά και αφιλοκερδώς για τη σωστή λειτουργία του σχολείου». Κλασική μαθητική ανακοίνωση!

* Η φιλόλογός του αρνείται να υπογράψει και με σημείωμά της δηλώνει ότι «η όλη αντιμετώπιση από την αρχή δεν με εκφράζει πια ως εκπαιδευτικό, ως δάσκαλο και κυρίως ως άνθρωπο. Το όλο θέμα αποκτάει διαστάσεις νοσηρότητας».

* Πού να ήξερε η έμπειρη φιλόλογος το τι θα επακολουθούσε.

* Στις 14/12/2005 ο διευθυντής του μουσικού σχολείου με έγγραφό του ενημερώνει τη νομαρχία ότι «κατά τη διάρκεια της διαδρομής που εκτελεί το ταξί από την Χ στο σχολείο μας και αντιστρόφως, όπου και επιβαίνουν 3 μαθήτριες (σ.σ. πίσω κάθισμα) και ο μαθητής Η.Α. (σ.σ. κάθισμα συνοδηγού), όπως καταγγέλλουν οι μαθήτριες και οι γονείς τους γίνονται θύματα σεξουαλικής βίας, χειρονομιών και ύβρεων.

»Μετά από συνεχείς καταγγελίες τους, μία από τις οποίες έλαβε χώρα και παρόντων δύο σχολικών συμβούλων αλλά και του προέδρου του Συλλόγου Γονέων, σας καλούμε να αναλάβετε πρωτοβουλία προκειμένου να προστατευτούν οι μαθήτριες από όλα αυτά τα φαινόμενα που προσβάλλουν την προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους και δημιουργούν συνθήκες έντασης με τις ανάλογες συνέπειες».

* Εντρομη η νομαρχία αμέσως αντικατέστησε τον οδηγό του ταξί επειδή δεν κατήγγειλε τα «συμβάντα» και με εμπιστευτικό έγγραφο προσέφυγε στην εισαγγελία στις 15/12/2005.

* Ακολούθησε προανάκριση με καταθέσεις όλων των εμπλεκομένων. Ο ανυποψίαστος ταξιτζής κατέθεσε ότι πάντοτε στη διαδρομή τα παιδιά πείραζαν το ένα το άλλο, μόνο λεκτικά. Το παράξενο είναι ότι και οι καταθέσεις των γονέων των κοριτσιών λένε ακριβώς τα ίδια με τον οδηγό του ταξί. Πώς και γιατί ο διευθυντής και οι σύμβουλοί του και, κυρίως, ο πρόεδρος του συλλόγου γονέων έφτασαν στο συμπέρασμα σεξουαλικών παρενοχλήσεων, δεν το γνωρίζουμε. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι το παιδί ανακρίθηκε στην αστυνομία, όπου ευτυχώς αντιμετώπισε περισσότερο παιδαγωγικές συμπεριφορές από αυτές του σχολείου, και φυσικά η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο.

* Η δικηγόρος του μικρού μαθητή (διότι μετά τις καταγγελίες χρειάστηκε και δικηγόρος) εξηγεί: «Η πρώτη εξαιρετική διευθύντρια, που στην ουσία ίδρυσε το σχολείο, αντικαταστάθηκε απότομα για άγνωστους λόγους. Από τότε που αυτός ο γυμναστής έγινε διευθυντής, με ελάχιστη -μόλις 7 χρόνια- πείρα, άρχισαν και τα προβλήματα του παιδιού. "Αντε να πουλήσεις CD στην Ομόνοια", του έλεγαν οι συμμαθητές του και άλλα τέτοια, χωρίς να αντιμετωπίζουν συνέπειες, και το παιδί άρχισε να πιέζεται και να γίνεται άτακτο. Το συνεχές κυνηγητό τον οδηγούσε όλο και σε μεγαλύτερο πρόβλημα, με αποκορύφωμα τον περασμένο Μάιο που του απαγόρεψαν να πάει στους μουσικούς αγώνες. Το παιδί τελικά πήγε και πήρε και βραβείο. Από το Σεπτέμβρη και μετά το περάσανε 7 φορές πειθαρχικό για το τίποτα. Το παιδί έλεγε στη φιλόλογό του ότι θα αυτοκτονήσει. Θα φτάναμε δηλαδή σε άλλον Αλεξ. Πιέσαμε τον πατέρα να το πάρει από το σχολείο αυτό και ευτυχώς μας άκουσε, και τώρα το παιδί δεν πάει βέβαια σε μουσικό σχολείο αλλά είναι μια χαρά. Δεν τους έφτασε ό,τι έκαναν στο παιδί, αλλά κάνανε και τις καταγγελίες με τους "αυτήκοους" μάρτυρες. Εγώ σαν νομικός δεν το έχω ξανακούσει αυτό. Εγώ ξέρω τους αυτόπτες, και όπως προκύπτει οι αυτόπτες, δηλαδή ο οδηγός του ταξί, δεν αντιλήφθηκαν τίποτε το μεμπτό. Ο ταξιτζής έχασε τη δουλειά του. Μετά κυνηγήσανε και τη φιλόλογο του παιδιού σε σημείο ακραίο. Ελεος! Ακόμα και εναντίον μου θεωρώ ότι έγιναν επιθετικές ενέργειες, που δεν έχουν σημασία τώρα».

* Ο πατέρας μέσα στην απελπισία του κατήγγειλε τα γεγονότα στην τηλεόραση, ενώ εξακολουθούσαν οι καταγγελίες εις βάρος του παιδιού.

* Στις 16/12/05 ο Σύλλογος συνεδριάζει και «καλύπτει όλες τις ενέργειες του διευθυντή, που αντιμετώπιζε το θέμα με παιδαγωγική ευαισθησία» κι αυτό λίγες μέρες μετά την καταγγελία του για σεξουαλικές παρενοχλήσεις.

* Πέντε γράμματα και υπομνήματα στην υπουργό Παιδείας έστειλε ο πατέρας, που γνώρισε, όχι στην ξενιτιά που έζησε αλλά στην πατρίδα του, την αγριότητα πάνω στο παιδί του. Ενα παιδί που είχε την «ατυχία» να είναι διαφορετικό. Είχε την ατυχία να έχει μεγάλο ταλέντο στο παραδοσιακό κλαρίνο και ταυτόχρονα να μοιάζει στη μητέρα του. Ενα παιδί που ούτε σε τουαλέτες πήγε, ούτε κινητό είχε για βιντεοσκόπηση, ούτε απόπειρα βιασμού έκανε, ούτε καν ακούμπησε τις συμμαθήτριές του, κι όμως αναγκάστηκε να αλλάξει σχολείο και να καταπιεί τη ρατσιστική συμπεριφορά μιας ολόκληρης σχολικής κοινότητας.

* Η υπουργός διά του γ.γ. κ. Καραμάνου, αφού ενημερώθηκε από τον διευθυντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού, έστειλε επιστολή στον πατέρα «ότι από την έρευνα δεν προέκυψε ουδεμία ευθύνη των διδασκόντων στο σχολείο και η υπόθεση ετέθη στο αρχείο». Ολα εντάξει!

* Ενα μαθητικό φιλί σε κοριτσίστικο μάγουλο από ένα μαύρο αγόρι είναι σεξουαλική παρενόχληση για τους διδάσκοντες. Μια κατηγορία για ομαδικό βιασμό ενός αλλοδαπού κοριτσιού είναι ερωτικό μαθητικό παράπτωμα, πάλι για τους διδάσκοντες. Στην πρώτη περίπτωση φεύγει οικειοθελώς από το σχολείο το μαύρο αγόρι, στη δεύτερη το αλλοδαπό κορίτσι. Διαλέξτε!


«Για παιδαγωγικούς λόγους»

Συνομιλήσαμε με τον διευθυντή του σχολείου και, ομολογουμένως, η συζήτηση δεν υπήρξε πολύ διαφωτιστική. «Ολη η εκπαιδευτική κοινότητα ήταν συντονισμένη στις ενέργειες που έκανα. Από το Περιφερειακό και τον διευθυντή της Δευτεροβάθμιας μέχρι το 15μελές». Στην παρατήρησή μας ότι ενδιαφέρει η ουσία και ότι δεν του καταλογίζει κανείς παρατυπία, αλλά ότι ακόμα και σε επεισόδια ανάμεσα σε δύο παιδιά ο Η.Α. έπαιρνε αποβολές, ενώ τα άλλα παιδιά απλή επίπληξη, απάντησε: «Ηταν υπότροπος και γι' αυτό το λόγο οι ποινές ήταν αποβολές».

Μας διαβεβαίωσε ότι για παιδαγωγικούς λόγους δεν έθεσε υπόψη άλλων πολύ σοβαρά περιστατικά με το μαθητή.

Στην ερώτησή μας πόσο πιο σοβαρά μπορεί να είναι από την καταγγελία του ιδίου για σεξουαλική παρενόχληση απάντησε: «Για παιδαγωγικούς λόγους κάποια στοιχεία δεν κοινοποιήθηκαν εγγράφως αλλά υπάρχουν μάρτυρες που τα γνωρίζουν και εγώ τα έχω δώσει σε εκείνους που έπρεπε να τα δώσω. Εγώ δεν μιλάω με την εισαγγελία αλλά με τους ανωτέρους μου. Δεν ξέρω αν τα έχει ο εισαγγελέας και μπορώ να σας τα δείξω κι εσάς, αλλά όχι να σας τα δώσω».

Του επισημάναμε ότι από τις καταθέσεις των γονέων και του ταξιτζή δεν προκύπτει το πώς έφτασε ο ίδιος και οι άλλοι σύμβουλοι να μιλήσουν για σεξουαλική παρενόχληση. «Η σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να είναι και λεκτική. Μια χειρονομία άπρεπη, για παράδειγμα, δεν είναι σεξουαλική παρενόχληση;» μας ρώτησε.

Στην καταφατική μας απάντηση συμπλήρωσε: «Επομένως, αν υπάρχουν μάρτυρες γι' αυτό, ήμουν ή όχι υποχρεωμένος να κάνω ό,τι έκανα; Οι μάρτυρες υπάρχουν λοιπόν και υπογράφουν ως αυτήκοοι μάρτυρες».

Τώρα πώς ακριβώς ένας μάρτυρας «άκουσε» μια χειρονομία θα μείνει, δυστυχώς, αναπάντητο. Οπως αναπάντητο θα μείνει το πώς -όπως ισχυρίστηκε- ο διευθυντής γλίτωσε με τον τρόπο αυτό το σχολείο από διασυρμό και ποιος το είχε διασύρει.




«Δεν άντεχα άλλο»

Συναντήσαμε τον μαθητή και μιλήσαμε μαζί του για τα προβλήματα που είχε στο μουσικό σχολείο. Μας διηγήθηκε, λοιπόν, τη δική του εκδοχή για ό,τι αντιμετώπισε.

«Αυτή η ιστορία αρχίζει όταν ήμουν ακόμα στην τρίτη γυμνασίου. Προς τη μέση της χρονιάς άρχισα να καταλαβαίνω τι γίνεται μια μέρα που είχαμε πρόβα. Από το δάσκαλο το κατάλαβα, του δικού μου οργάνου. Φώναζε και μου είπε θα πάρω τον πατέρα σου τηλέφωνο και τέτοια. Στην αρχή νόμιζα ότι δεν με πήγαινε για τα μουσικά, ίσως επειδή πήγαινα και σε ωδείο. Ο πατέρας μου δεν με πίστεψε όταν εκείνος του τηλεφώνησε. Ηρθε όμως με τη μητέρα μου να δούνε πώς πάω και τους είπε ότι δεν πήγαινα καλά και να ρωτήσουν εμένα ποιος ήταν ο λόγος. Είχα μια ιδέα στα μουσικά, για παράδειγμα, και δεν του άρεσε. Σου λέει ποιος θα μας πει; Ο μαύρος; Την προηγούμενη μέρα των αγώνων είχαμε μια πρόβα-ορχήστρα, και -όπως γράφτηκε μετά και στα χαρτιά- είχα βγάλει εγώ τα δύο κλαρίνα μου κι ο δάσκαλος της βυζαντινής μουσικής μου είπε να του δώσω το ένα για να μην το χρησιμοποιώ. Εγώ το είχα για βοήθεια και δεν ήθελα να του το δώσω και μου είπαν τα παιδιά να το δώσω για να μη γίνει φασαρία. Εγώ δεν ήθελα να γίνει φασαρία, αλλά από την άλλη εγώ ήξερα πως θα παίξω και ήξερα ότι το χρειάζομαι το όργανο. Εκείνος με έβγαλε έξω. Την επόμενη με πήγε στο Συμβούλιο και αποφάσισαν να με βγάλουν από τους ατομικούς και από τη χορωδία και να μείνω μόνο στο ορχηστρικό. Οι συμμαθητές μου τότε ακόμα δεν είχαν δείξει κάτι εναντίον μου, αυτό φάνηκε πέρσι. Ενα παιδί με χτύπησε άσκημα και μας πήγανε στο διευθυντή και μου δώσανε εμένα αποβολή, ενώ το παιδί μπροστά στο διευθυντή έλεγε ότι "αυτός δεν θέλω να μου μιλάει". Υστερα έφαγα και μία τριήμερη επειδή μια φιλόλογος είπε ότι ήταν σεξουαλική παρενόχληση που φίλησα ένα κορίτσι στο μάγουλο. Ζήτησα και συγγνώμη απ' την κοπέλα. Μια μέρα έπαιζα στο διάλειμμα κλαρίνο και ένα κορίτσι μου είπε να μην παίζω γιατί δεν είχαν την όρεξή μου. Εγώ της είπα τότε το "φύγε κρατάω μαχαίρι" και την άλλη μέρα πάλι με πήγαν στο συμβούλιο για τιμωρία. Εγινε κι ένα επεισόδιο στη σίτιση. Πετάγαμε όλοι ψωμιά και με το που έρχεται ο διευθυντής κάτω, χωρίς να κοιτάξει μου λέει: εσύ το έκανες; Εγώ αντέδρασα και ρώτησα γιατί λέει εμένα κι εκείνος με πήγε στο συμβούλιο και είπε ότι τον χτύπησα και ένα παιδί από το 15μελές είπε ότι με είχε δει κι εκείνος. Η φιλόλογός μου τον ρώτησε πού το είδε και ότι δεν νομίζει ότι είδε τίποτα κι εκείνος δεν απάντησε. Το 15μελές στράφηκε εναντίον μου, δύο μέλη ήταν οι γιοι του υποδιευθυντή και καταλαβαίνετε... Μετά δεν είχα κανέναν. Κι όταν μια συμμαθήτριά μου θέλησε να με φιλοξενήσει, γιατί πολύ πρωί είχαμε εκδήλωση και δεν θα προλάβαινα να έρθω, ο διευθυντής φώναζε να μη μείνω εκεί γιατί μπορεί να την πείραζα. Ο πατέρας μου θύμωσε και είπε ότι αυτό ήταν απαράδεκτο, θα έμενα στο σπίτι του κοριτσιού με τους γονείς της. Θέλανε να με απομονώσουν και ακόμα κι αυτή η κοπέλα πήγε εναντίον μου. Ολοι πήγαν με το διευθυντή. Είναι αλήθεια ότι νευρίασα και είπα κάτι άσκημο, αλλά είχα νευριάσει. Κι όταν έγινε αυτό με το ταξί, εγώ δεν είχα κάνει απολύτως τίποτα. Μπροστά καθόμουν. Με είχαν πάει σε 7 συμβούλια μέσα σε ενάμιση μήνα, με είχαν ότι εγώ θα τους καταστρέψω το σχολείο. Τρελάθηκα κάποια στιγμή. Μόνο η καθηγήτριά μου με υποστήριζε. Δεν είναι ότι κι εγώ ήμουνα Παναγία, αλλά αυτοί όλα τα μεγέθυναν. Τώρα στο άλλο σχολείο όλα πάνε καλά. Κάνουμε πλάκα που είμαι μαύρος και γελάμε. Εκεί, όμως, δεν άντεχα».


ΔΙΑΒΑΣΤΕ

«Ρατσισμός - ξενοφοβία»
Ερευνα των μαθητών του 2ου Γυμνασίου Μυτιλήνης υπό την καθοδήγηση της φιλολόγου Αννας Μακράκη και με τη συνεργασία του καθηγητή κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου Μιχαήλ Ψημίτη. Το αντικείμενο της έρευνας ήταν να διαπιστωθεί αν υπάρχει ρατσισμός και σε τι βαθμό στους μαθητές του γυμνασίου, που στην πλειονότητά τους συμβιώνουν αρκετά χρόνια με άτομα «διαφορετικά». Τα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα είναι προσβάσιμα στη διεύθυνση: http://www.noesi.gr/files/docs/ratsismos- xenofovia .pdf
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, οι μαθητές διατηρούν συμβατικές σχέσεις με τους «διαφορετικούς» συμμαθητές τους, αλλά διαφαίνεται μια άρνηση για στενότερες σχέσεις μεταξύ τους. Χαρακτηριστική για τη στάση των μαθητών είναι ότι το 42% δεν επιθυμούν να φοιτούν οι Τσιγγάνοι στο ίδιο σχολείο με τους υπόλοιπους Ελληνες.



ΔΕΙΤΕ

«Διαγωγή μηδέν»
(Zero de conduite) του Ζαν Βιγκό (1933)
Η πρωτοποριακή ταινία για την εξέγερση των μαθητών ενός καταπιεστικού οικοτροφείου αγοριών. Η προβολή της απαγορευόταν μέχρι το 1946.

«Εάν...» (If...)
του Λίντσεϊ Αντερσον (1968)
Εμπνευσμένος από την ταινία του Βιγκό, ο σκηνοθέτης επανέρχεται στο θέμα, μεταφέροντας τη δράση στη Βρετανία. Μία από τις ταινίες που σημάδεψαν τη νεανική εξέγερση του '68.



ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ

«Υπερασπίζοντας τα δικαιώματα των ανηλίκων»
Η ιστοσελίδα του «Συνηγόρου του Πολίτη» για τα δικαιώματα του παιδιού.
http://www.synigoros.gr/0-18/
 

Το «Εικονικό σχολείο»
Δικτυακό περιοδικό με ειδικές αναφορές για το ρατσισμό στην εκπαίδευση
http://web.auth.gr/virtualschool/ThematicIssues/RacismNationalism.html


 

 

Ελευθεροτυπία, 12/11/2006

 

www.iospress.gr